Ջիվանշիր – Джеваншир – Jevanshir

616 թ-ի սեպտեմբերի 28-ին ծնվել է – Ջիվանշիր – Արրանի թագաոր և Աղվանքի իշխան 637 թ․–ից։ Միհրանյանների իշխանական տոհմից, Վարազ Գրիգորի որդին։
Ժառանգաբար սեփականության իրավունք է ունեցել Կամբեջան գավառի նկատմամբ, եղել է Արրանի թագավոր -Ուտիք և Կամբեճան նահանգների գահի իշխան և սպարապետ։ Նրան է ենթարկվել նաև անդրկուրյան Կամբեճան գավառը։ Գործունեության սկզբում եռանդուն պայքար է մղել պարսից տիրապետության դեմ։ Հետագայում վարել է ճկուն քաղաքականություն և երկրամասը զերծ պահել նվաճումներից։ Միևնույն ժամանակ Ջիվանշիրը սերտ կապ է պահպանել Հայաստանի կենտրոնական իշխանության հետ։ Երկրամասի անկախությունը պահպանելու նպատակով ամրապնդել է Հայ Առաքելական եկեղեցու դիրքը, այն զերծ պահել քաղկեդոնականության և իսլամի ոտնձգություններից։
Ջիվանշիրի օրոք Արցախում և Ուտիքում վերելք է ապրել մշակույթը։ Ջիվանշիրի պատվերով է Մովսես Կաղանկատվացին գրել է իր պատմական երկը։
Ջիվանշիրի մահվան առիթով Դավթակ Քերթողը գրել է «Ողբք ի մահն Ջեվանշերի՝ մեծի իշխանին» (հրտ.՝ 1986) դամբանականը, որը վաղ միջնադարյան հայ քնարերգության գլուխգործոցներից է

28 сентября 616 года родился -Джеваншир – владыка Аррана ( Камбечана и Утика) и правитель Аррана и Кназь Агванка с 637 года. Сын Вараза Григора из династии Мигранянов. Он имел наследственное право собственности на Гардманскую губернию Армении, был наследным принцем и спарапетом Утикской губерний. Ему также подверглась Камбечанская провинция Андркура. В начале своей карьеры он вел энергичную борьбу против персидского владычества. Позже он вел гибкую политику и держал территорию в стороне от завоеваний. В то же время Дживаншир сохранил тесные отношения с центральным правительством Армении. Чтобы сохранить независимость региона, он укрепил позиции Армянской Апостольской церкви и защитил ее от посягательств халкидонизма и ислама.
Во времена правления Дживаншира в Арцахе и Утике процветала культура. Мовсес Каханкатваци написал свою историческую книгу по заказу Дживаншира.
По случаю смерти Дживаншира Давтак Кертолг написал надгробие «Охбк и ман Джеваншер, великий князь», которое является одним из шедевров раннесредневековой армянской лирики.

Born on September 28, 616 – Jevansher – King of Arran (Utik and Kambegan) and lord of Aghvank from 637. Son of Varaz Grigori, from the Mihran dynasty. He had hereditary property rights to Kambegan province, was the crown prince and chieftain of Utik province. Kambechan province of Andrkur was also subjected to it. At the beginning of his career, he waged a vigorous struggle against the Persian rule. Later, he conducted a flexible policy and kept the territory away from conquests. At the same time, Jivanshir has maintained a close relationship with the central government of Armenia. In order to preserve the independence of the region, he strengthened the position of the Armenian Apostolic Church and protected it from the encroachments of Chalcedonism and Islam.
During Jivanshir’s reign, culture flourished in Artsakh and Utik. Movses Kakhankatvatsi wrote his historical book on the order of Jivanshir.
On the occasion of Jivanshir’s death, Davtak Kertolg wrote the tombstone “Oghbk i mahn Jevansher, the Great Prince” (ed.: 1986), which is one of the masterpieces of early medieval Armenian lyric poetry.