1974 թվականին հունիսի 26-ին  Երեւանում բացվում է Ալեքսանդր Թամանյանի արձանը, որի հեղինակը քանդակագործ Արտաշես Հովսեփյանն է:

1960-ականներին  Հայաստանում մրցույթ հայտարարվեց Թամանյանի եւ Մարքսի արձանների համար։ Բայց  այդ ժամանակաշրջանում արգելվեց քանդակել հայ գործիչների արձանները, և տեղադրվեց միայն Մարքսի կիսանդրին, որը տեղադրվեց Պոլիտեխնիկ ինստիտուտի առջեւ: Միայն յոթ տարի անց թույլ տվեցին հայ գործիչների արձաններ քանդակել:

Լենինգրադից մի ճարտարապետ եկավ հատուկ այն դիտելու համար: Նա հեղինակին հարցրեց երեք քարերի մասին, որոնց վրա հենվել է Թամանյանը: Բացատրեց, որ ձախ կողմի քարը հին ճարտարապետությունն է, աջը` նոր ժամանակաշրջանի, իսկ Թամանյանը կամուրջ է գցում այդ երկու ժամանակաշրջանների միջեւ եւ նորագույն ճարտարապետության շնորհիվ կերտում մայրաքաղաքը»:

В 1974 году, 26 июня, в Ереване был открыт памятник Александру Таманяну, автором которого стал скульптор Арташес Овсепян.  В 1960-е годы в Армении был объявлен конкурс на статуи Таманяна и Маркса։ Но в тот период был введен запрет ваять  статуи армянских деятелей, и был установлен только бюст Маркса, который был установлен перед Политехническим институтом.  Лишь семь лет спустя статуи этот запрет был снят

Специально посмотреть на него приехал архитектор из Ленинграда. Он спросил автора о трёх камнях, на которые опирался Таманян. Он пояснил, что камень слева — это старая архитектура, правый — нового периода, а Таманян строит мост между этими двумя периодами и строит столицу благодаря новейшей архитектуре».

In 1974, on June 26, the statue of Alexander Tamanyan was unveiled in Yerevan, the author of which was sculptor Artashes Hovsepyan.  In the 1960s, a competition was announced in Armenia for statues of Tamanyan and Marx, and he won both.  But during that period, it was forbidden to sculpt the statues of Armenian figures, and only the bust of Marx was placed, which was placed in front of the Polytechnic Institute.  Only seven years later, statues of Armenian figures were allowed to be carved.

An architect from Leningrad came specially to look at it.  He asked the author about the three stones on which Tamanyan leaned.  He explained that the stone on the left side is the old architecture, the right one is of the new period, and Tamanyan builds a bridge between those two periods and builds the capital thanks to the latest architecture.”