Մեր արևելյան հարևաններին շատ են հետաքրքրում Արցախի և Ուտիքի վերաբերյալ տեղեկությունները – Нашим соседям с Востока очень интересуют сведения про Арцах и Утик – Our neighbors from the East are very interested in information about Artsakh and Utik

Մեր արևելյան հարևաններին շատ են հետաքրքրում Արցախի և Ուտիքի վերաբերյալ տեղեկությունները։ Նրանք պնդում են, թե իբր դրանք երբեք չեն մտել Հայաստանի կազմի մեջ։ Դե ինչ, եկեք նայենք ըստ ՍՏՐԱԲՈՆԻ.

«Արաքս գետը հոսում է մինչև Ալբանիայի (Աղվանքի) սահմանները՝ թափվելով Կասպից ծով» – Գիրք XI, գլուխ XIV, 4
«Սակասենայում և Արաքսենայում՝ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՇՐՋԱՆՆԵՐՈՒՄ» – Գիրք II, գլուխ I, 14
«Սակասենայում և Արաքսենայում՝ Հայաստանում» – Գիրք XI, գլուխ VII, 2
«Հայաստանի նահանգներն են Փավենան, ինչպես նաև Կոմիսենան և ՕՐԽԻՍՏԵՆԱՆ (Արցախ – Մ.Հ.)» – Գիրք XI, գլուխ XIV, 4
«Այս դաշտավայրից (Արաքսի – Մ.Հ.) հետո գալիս է Սակասենան (կենտրոնական Ուտիքի տարածքը – Մ.Հ.), ՈՐԸ ՆՈՒՅՆՊԵՍ ՍԱՀՄԱՆԱԿԻՑ Է ԱԼԲԱՆԻԱՅԻՆ ԵՎ ԿՈՒՐ ԳԵՏԻՆ. էլ ավելի հեռու գտնվում է Գուգարքը» – Գիրք XI, գլուխ XIV, 4
«Սակերը… տիրացան ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ԼԱՎԱԳՈՒՅՆ ՀՈՂԵՐԻՆ, որոնց իրենց անունով թողեցին Սակասենա անվանումը» – Գիրք XI, գլուխ VIII, 5

Բացի այդ, առաջարկում եմ ծանոթանալ Ստրաբոնի հետևյալ հաղորդումներին.

Այս հատվածում տրվում է մերձկասպյան տարածաշրջանների սահմանների ընդհանուր նկարագրությունը։ Մասնավորապես, Արաքսի թափվելը Կուր գետի մեջ նշվում է որպես Հայաստանի և Ալբանիայի միջև սահման։

«5. …հետո արևելքից՝ նույնն է թե Կասպից ծովից, մինչև Ալբանիայի և Հայաստանի սահմանը, որտեղ ծովն են թափվում Կուր և Արաքս գետերը. Արաքսը հոսում է Հայաստանով, իսկ Կուրը՝ Իբերիայով և Ալբանիայով» – Ստրաբոն, Աշխարհագրություն, գիրք 11, գլուխ 1

Իսկ այս հատվածում Կամբիսենե (Cambysene) տարածաշրջանը հիշատակվում է որպես մի վայր, որտեղ հպվում են երեք երկրների (Հայաստանի, Իբերիայի և Ալբանիայի) սահմանները։ Այս տարածաշրջանը գտնվում է Ալազանիի ստորին հոսանքում։

«1. Ալբանացիներն ավելի շատ հակված են անասնապահությանը և ավելի մոտ են կոչվորներին, սակայն նրանք վայրենի չեն և այդ պատճառով էլ շատ ռազմատենչ չեն։ Նրանք ապրում են իբերացիների և Կասպից ծովի միջև. արևելքում նրանց երկիրը հարում է ծովին, իսկ արևմուտքում սահմանակից է իբերացիներին։ Ինչ վերաբերում է մյուս կողմերին, ապա հյուսիսայինը շրջապատված է Կովկասյան լեռներով, որովհետև այդ լեռները բարձրանում են դաշտավայրերի վրա և կոչվում են, հատկապես ծովի մոտ գտնվող մասերը, Կերավնյան լեռներ, ԻՍԿ ՎԵՐՋԻՆ ԿՈՂՄԸ ՁԵՎԱՎՈՐՈՒՄ Է ՀԱՅԱՍՏԱՆԸ, ՈՐԸ ՍԱՀՄԱՆԱԿԻՑ Է ՆՐԱՆ. Հայաստանը մասամբ դաշտավայր է, մասամբ էլ լեռնային երկիր, ԻՆՉՊԵՍ ԿԱՄԲԻՍԵՆԵՆ, ՈՐՏԵՂ ՀԱՅԵՐԸ ՍԱՀՄԱՆԱԿԻՑ ԵՆ ՄԻԱԺԱՄԱՆԱԿ ԻԲԵՐԱՑԻՆԵՐԻՆ ԵՎ ԱԼԲԱՆԱՑԻՆԵՐԻՆ» – Ստրաբոն, Աշխարհագրություն, գիրք 11, գլուխ 4

Կարծում եմ՝ ամեն ինչ ասված է առավել քան պարզ. Կուր գետը հանդիսանում էր Հայաստանի և Ալբանիայի սահմանը, ընդ որում, արևելյան հարևաններ, հաշվի առեք նաև, որ Ալբանիան ամենևին էլ Ադրբեջանը չէ։

Ներքևում՝ Մեծ Հայքի քարտեզն ըստ Անանիա Շիրակացու։

Нашим соседям с Востока очень интересуют сведения про Арцах и Утик

Нашим соседям с Востока очень интересуют сведения про Арцах и Утик. Они утверждают, мол они никогда не входили в состав Армении. Ну чтож, давайте смотреть по СТРАБОНУ:

“Река Аракс течет до границ Албании, впадая в Каспийское море” – Книга XI, глава XIV, 4

“В Сакасене и Араксене, ОБЛАСТЯХ АРМЕНИИ” – Книга II, глава I, 14

“В Сакасене и Араксене В Армении” – Книга XI, глава VII, 2

“Провинцией Армении являются Фавена, а также Комисена и ОРХИСТЕНА (Арцах – M.H.)” – Книга XI, глава XIV, 4

“За этой равниной (Аракса – M.H.) идет Сакасена (территория центрального Утика – M.H.), ТОЖЕ ГРАНИЧАЩАЯ С АЛБАНИЕЙ И РЕКОЙ КИРОМ; еще далее идет Гогарена” – Книга XI, глава XIV, 4

“Саки… завладели ЛУЧШЕЙ ЗЕМЛЕЙ В АРМЕНИИ, которой они оставили название от своего имени – Сакасена” – Книга XI, глава VIII, 5

Кроме того предлагаю ознакомится с следующими сообщениями Страбона:

В этом отрывке дается общее описание границ прикаспийских регионов. В частности место вливание Аракса в Куру указана как граница между Арменией и Албанией.

“5. …далее с востока – то же самое Каспийского моря; вплоть до границы Албании и Армении, где впадают в море реки Кир и Аракс; Аракс протекает через Армению, а Кир – через Иберию и Албанию” – Страбон, География, книга 11, глава 1

А в этом отрывке регион Cambysene упомянут как место, где границы трех стран (Армении, Иверии и Албании) смыкаются. Этот регион находиться в нижнем течении Алазани.

“1. Албанцы больше привержены к скотоводству и стоят ближе к кочевникам; однако они не дики и поэтому не очень воинственны. Они живут между иберийцами и Каспийским морем; на востоке их страна прилегает к морю, а на западе граничит с иберийцами. Что касается остальных сторон, то северная окружена Кавказскими горами, потому что эти горы возвышаются над равнинами и называются, в особенности их части что у моря, Керавнийскими горами, а последнюю сторону образует Армения, граничащая с ней; Армения частично представляет равнину, частью же – гористая страна, ПОДОБНО КАМБИСЕНЕ, ГДЕ АРМЯНЕ ГРАНИЧАТ ОДНОВРЕМЕННО С ИБЕРИЙЦАМИ И АЛБАНЦАМИ” – Страбон, География, книга 11, глава 4

Думаю все сказано предельно ясно – Река Кур выступала границей Армении и Албании, при том, соседи с Востока, еще и учтите, что Албания вовсе и не Азербайджан.

Ниже: Карта Великого Айка по Анании Ширакаци.

Our neighbors from the East are very interested in information about Artsakh and Utik. They claim that these regions were never part of Armenia. Well, let’s look at what STRABO says:

“The Araxes River flows to the borders of Albania, emptying into the Caspian Sea” – Book XI, Chapter XIV, 4
“In Sakasene and Araxene, REGIONS OF ARMENIA” – Book II, Chapter I, 14
“In Sakasene and Araxene in Armenia” – Book XI, Chapter VII, 2
“The provinces of Armenia are Phavena, as well as Komisena and ORCHISTENA (Artsakh – M.H.)” – Book XI, Chapter XIV, 4
“Beyond this plain (of Araxes – M.H.) comes Sakasene (the territory of central Utik – M.H.), WHICH ALSO BORDERS ALBANIA AND THE CYRUS RIVER; even further is Gogarene” – Book XI, Chapter XIV, 4
“The Sacae… took possession of THE BEST LAND IN ARMENIA, to which they left a name after their own — Sakasene” – Book XI, Chapter VIII, 5

In addition, I suggest reviewing the following reports by Strabo:

In this passage, a general description of the borders of the Caspian regions is given. In particular, the confluence of the Araxes into the Cyrus (Kura) is indicated as the border between Armenia and Albania.

“5. …further from the east — the same of the Caspian Sea; up to the border of Albania and Armenia, where the rivers Cyrus and Araxes empty into the sea; the Araxes flows through Armenia, and the Cyrus through Iberia and Albania” – Strabo, Geography, Book 11, Chapter 1

And in this passage, the region of Cambysene is mentioned as a place where the borders of three countries (Armenia, Iberia, and Albania) meet. This region is located in the lower reaches of the Alazani River.

“1. The Albanians are more inclined to cattle-breeding and are closer to nomads; however, they are not wild and therefore not very warlike. They live between the Iberians and the Caspian Sea; in the east, their country adjoins the sea, and in the west, it borders the Iberians. As for the other sides, the northern one is surrounded by the Caucasus Mountains, because these mountains rise above the plains and are called, especially those parts near the sea, the Ceraunian Mountains, AND THE LAST SIDE IS FORMED BY ARMENIA, WHICH BORDERS IT; Armenia is partly a plain and partly a mountainous country, LIKE CAMBYSENE, WHERE THE ARMENIANS BORDER IBERIANS AND ALBANIANS AT THE SAME TIME” – Strabo, Geography, Book 11, Chapter 4

I think everything is stated perfectly clearly: the Cyrus River served as the border between Armenia and Albania. Moreover, neighbors from the East, please keep in mind that Albania is by no means Azerbaijan.

Below: The map of Greater Armenia (Mets Hayk) according to Anania Shirakatsi.

Հայաստան Արցախ և Հայկական լեռնաշխարհ – Армения, Арцах и Армянское нагорье – Armenia Artsakh and the Armenian Highlands

Սա Պատմական Հայաստանն է Это истарическая Армения This is historic Armenia

Հյուսիսային Արցախ – Северный Арцах – Northern Artsakh

Հյուսիսային Արցախ – Северный Арцах – Northern Artsakh

Հյուսիսային Արցախը Սևանի ու Մռավի ջրբաժան լեռնաշղթաների և Կուր գետի միջակայքում ընկած երկրամասի, ըստ էության, պայմանականորեն տրված անվանումն է:

Վաղ միջնադարում տարածաշրջանը ներառում էր Մեծ Հայքի Արցախ և Ուտիք նահանգներից մի քանի գավառներ, ինչպես, օրինակ, Կողթ, Քուստ-ի-Փառնես, Գարդման, Շակաշեն և այլն: Միջնադարում տարածքն ավելի հայտնի էր Գարդման անունով, իսկ ուշ միջնադարում կազմում էր Գանձակի խանությունը: Ռուսաստանի կազմի մեջ մտնելուց հետո հայտնի էր Ելիզավետպոլի նահանգ անվամբ: Խորհրդային կարգերի հաստատումից հետո երկրամասը միացվեց Ադրբեջանի Հանրապետությանը և տրոհվեց վարչական մի քանի շրջանների մեջ: Դրանք են՝ Գետաբեկի, Դաշկեսանի, Թոուզի, Խանլարի, Կասում-Իսմայիլովի (Գյորանի), Ղազախի, Շամխորի և ներկայիս ԼՂՀ մաս կազմող, սակայն Ադրբեջանի կողմից բռնազավթված՝ Շահումյանի շրջանները: Երկրամասն իր մեջ ներառում է Սևանի և Մռավի լեռնաշղթաներից սկիզբ առնող և աջ կողմից Կուր գետի հետ միախառնվող՝ Ասրիկ, Զակամ, Շամքոր, Արթինաջուր (Կոշկար), Գանձակ, Կուրակ և Սևջուր գետերի ջրհավաք ավազանները, ինչպես նաև Ջողաս, Աղստև և Տավուշ գետերի ստորին հոսանքի շրջանները:

Սամվել Կարապետյան, Հյուսիսային Արցախ, Երեւան, 2004, էջ 9:

Северный Арцах – это, по сути, условное название территории между водоразделами рек Севан и Мрав и рекой Кура.

В раннем средневековье регион включал в себя несколько провинций Арцаха и Утика Великой Армении, таких как Кохт, Куст-и-Парнес, Гардман, Шакашен и др. В средние века эта территория была более известна как Гардман, а в позднем средневековье образовала Гандзакское ханство. После вхождения в состав России она стала известна как Елизаветпольская губерния. После установления советской власти регион был присоединен к Азербайджанской Республике и разделен на несколько административных районов. Это Гетабекский, Дашкесанский, Тузский, Ханларский, Касум-Исмаиловский (Гёранский), Газахский, Шамхорский и Шаумянский районы, которые входят в состав нынешней НКР, но оккупированы Азербайджаном. Территория охватывает водоразделы рек Асрик, Закам, Шамхор, Артинаджур (Кошкар), Гандзак, Курак и Севджур, берущих начало в горных хребтах Севан и Мрави и впадающих в реку Кура справа, а также низовья рек Джогас, Агстев и Тавуш.

Northern Artsakh is essentially a conventional name for the territory between the Sevan and Mrav watershed ranges and the Kur River.

In the early Middle Ages, the region included several provinces of the Artsakh and Utik provinces of Greater Armenia, such as Koght, Kust-i-Parnes, Gardman, Shakashen, etc. In the Middle Ages, the territory was better known as Gardman, and in the late Middle Ages it formed the Gandzak Khanate. After becoming part of Russia, it was known as the Elizavetpol province. After the establishment of Soviet rule, the region was annexed to the Republic of Azerbaijan and divided into several administrative regions. These are the regions of Getabek, Dashkesan, Touz, Khanlar, Kasum-Ismayilov (Gyorani), Ghazakh, Shamkhor and Shahumyan, which are part of the current NKR, but are occupied by Azerbaijan. The territory includes the watersheds of the Asrik, Zakam, Shamkhor, Artinajur (Koshkar), Gandzak, Kurak and Sevjur rivers, which originate from the Sevan and Mravi mountain ranges and merge with the Kur River on the right, as well as the lower reaches of the Joghas, Aghstev and Tavush rivers.

Samvel Karapetyan, Northern Artsakh, Yerevan, 2004, p. 9

Քյարամ Քյալաշի Սլոյան – Кяраму Слоян – Kyaram Kyalashevis Sloyan

Նա առաջիններից էր, ով հերոսաբար զոհվեց 2016-ի քառօրյա “Ապրիլյան” պատերազմում

2016 թվականի ապրիլի 2-ին Մարտակերտի ուղղությամբ դիրքերը պաշտպանելիս զոհվել է շարքային Քյարամ Քյալաշի Սլոյանը, որը երկու անգամ հետ է մղել հակառակորդի գրոհը։ Ծառայել է Արցախի սահմանի հյուսիս-արևելյան հատվածում՝ Մարտակերտում` ում մահվան մասին պաշտոնապես հայտարարվել է 2016 թվականի ապրիլի 5-ին։ Կապիտան Արմենակ Ուրֆանյանի հրամանատարությամբ ծառայող Քյարամ Սլոյանին իր ծառայակիցների հետ հաջողվել է երկու անգամ հետ […]
Նա առաջիններից էր, ով հերոսաբար զոհվեց 2016-ի քառօրյա “Ապրիլյան” պատերազմում

2016 թվականի ապրիլի 2-ին Մարտակերտի ուղղությամբ դիրքերը պաշտպանելիս զոհվել է շարքային Քյարամ Քյալաշի Սլոյանը, որը երկու անգամ հետ է մղել հակառակորդի գրոհը։

Ծառայել է Արցախի սահմանի հյուսիս-արևելյան հատվածում՝ Մարտակերտում` ում մահվան մասին պաշտոնապես հայտարարվել է 2016 թվականի ապրիլի 5-ին։ Կապիտան Արմենակ Ուրֆանյանի հրամանատարությամբ ծառայող Քյարամ Սլոյանին իր ծառայակիցների հետ հաջողվել է երկու անգամ հետ մղել հակառակորդի գրոհը։ Երբ ադրբեջանական բազմաթիվ հատուկ ջոկատայինների ճնշման տակ կապիտան Արմենակ Ուրֆանյանը հրամայեց զինվորներին լքել առաջնագիծը, շարքայիններ Քյարամ Սլոյանը և Ռոբերտ Աբաջյանը, չենթարկվելով հրամանատարի հրամանին, շարունակեցին պաշտպանական մարտը։
Շարքային Քյարամ Սլոյանը մահացու վիրավորվել է զինամթերքի սպառվելուց հետո ,փորձել է կրակից դուրս բերել ծանր վիրավոր հրամանատարին։ Ստանալով բազմաթիվ վիրավորումներ՝ նա զոհվել է հակառակորդի հետ ձեռնամարտի ժամանակ, որից հետո նրա մարմինը պղծվել և գլխատվել է։
Լեռնային Ղարաբաղի նախագահի հրամանագրով նա հետմահու պարգեւատրվել է ԼՂՀ «Մարտական ծառայության համար» մեդալով։ 2016 թվականի մայիսի 28-ին Սերժ Սարգսյանը Քյարամ Սլոյանին հետմահու պարգևատրել է Հայաստանի Հանրապետության «Մարտական խաչ» 1-ին աստիճանի պետական շքանշանով։
Քյարամ Սլոյանը ծնվել է 1996 թվականի ապրիլի 27-ին ՀՀ Արագածոտնի մարզի Արտաշավան գյուղում, եզդիների ընտանիքում։ Հայրը՝ Քյալաշը, կռվել է 1988-1994 թվականների Արցախյան պատերազմում։ Քյարամ Սլոյանը ծառայության է զորակոչվել 2014թ.

2 апреля 2016 года в при обороне позиций в Марткертском направлении — погиб Кярам Кялашевис Слоян- Рядовой: дважды отразил атаку противника. Был одним из первых погибших в четырехдневной войне. Он служил на северо-восточном участке границе Арцаха, в Мартакерте. о смерти которого официально было объявлено 5-го апреля 2016 года.
Кяраму Слояну, служившему под командованием капитана Арменака Урфаняна, вместе с сослуживцами дважды удалось отразить атаку противника, отбросить его назад. Под давлением многочисленных сил азербайджанского спецназа капитан Арменак Урфанян приказал солдатам уйти с передовой, однако рядовые Кярам Слоян и Роберт Абаджян, не подчинившись приказу командира, продолжили оборонительный бой.
Рядовой Кярям Слоян был смертельно ранен, когда закончились патроны, но попытался вынести тяжелораненого командира из-под огня. Получив многочисленные ранения, был убит в рукопашном бою с противником, после чего его тело было подвержено надругательствам и обезглавлено.
Указом президента Нагорного Карабаха посмертно награжден медалью НКР «За боевую службу». 28-го мая 2016 года Серж Саргсян посмертно наградил Кярама Слояна государственным орденом Республики Армения «Боевой крест» 1-й степени.
Кярам Слоян родился 27-го апреля 1996 года в селе Арташаван Арагацотнской области Республики Армения, в езидской семье. Его отец, Кялаш, воевал в Арцахской войне 1988-1994 гг. Кярам Слоян был призван на службу в 2014 году.

On April 2, 2016, while defending positions in the Martakert direction, Kyaram Kyalashevis Sloyan died — Private: twice repelled the enemy attack. He was one of the first to die in the four-day war. He served in the northeastern section of the Artsakh border, in Martakert. His death was officially announced on April 5, 2016. Kyaram Sloyan, who served under the command of Captain Armenak Urfanyan, together with his fellow soldiers managed to repel the enemy attack twice, pushing them back. Under pressure from numerous Azerbaijani special forces, Captain Armenak Urfanyan ordered the soldiers to leave the front line, but privates Kyaram Sloyan and Robert Abajyan, disobeying the commander’s order, continued the defensive battle. Private Kyaram Sloyan was mortally wounded when he ran out of ammunition, but he tried to carry the seriously wounded commander out of the fire. Having received numerous wounds, he was killed in hand-to-hand combat with the enemy, after which his body was desecrated and beheaded.
By the decree of the President of Nagorno-Karabakh, he was posthumously awarded the NKR medal “For Military Service”. On May 28, 2016, Serzh Sargsyan posthumously awarded Kyaram Sloyan the State Order of the Republic of Armenia “Combat Cross” of the 1st degree.
Kyaram Sloyan was born on April 27, 1996 in the village of Artashavan, Aragatsotn region of the Republic of Armenia, to a Yazidi family. His father, Kyalash, fought in the Artsakh War of 1988-1994. Kyaram Sloyan was called up for service in 2014.

Անդրանիկ Ատոմի Զոհրաբյանը – Андраник Атомович Зограбян – Andranik Atom Zohrabyan

Նա գործեց “ոչ-մի քայլ ետ” սկզբունքով

2016 թվականի ապրիլի 2-ին Արցախի Մարտակերտի շրջանում- զոհվեց Անդրանիկ Ատոմի Զոհրաբյանը– Ուրֆանյանի վաշտի գնդացրորդ, շարքային ։ Այն երեք զինվորներից մեկն էր, ով չլքեց կապիտան Ուրֆանյանին և պայքարեց մինչև վերջ։ Նրան էր պատկանում դիրքի ամենածանր զենքը՝ Կալաշնիկովի գնդացիրը։ Թշնամին այդ դիրքում կորցրեց 80-90 զինվոր, որոնց մեծ մասին ոչնչացրել է Անդրանիկը։ Կռվի վերջում նա դուրս է գալիս […]
Նա գործեց “ոչ-մի քայլ ետ” սկզբունքով

2016 թվականի ապրիլի 2-ին Արցախի Մարտակերտի շրջանում- զոհվեց Անդրանիկ Ատոմի Զոհրաբյանը— Ուրֆանյանի վաշտի գնդացրորդ, շարքային ։

Այն երեք զինվորներից մեկն էր, ով չլքեց կապիտան Ուրֆանյանին և պայքարեց մինչև վերջ։ Նրան էր պատկանում դիրքի ամենածանր զենքը՝ Կալաշնիկովի գնդացիրը։ Թշնամին այդ դիրքում կորցրեց 80-90 զինվոր, որոնց մեծ մասին ոչնչացրել է Անդրանիկը։ Կռվի վերջում նա դուրս է գալիս բաց մարտի և վտանգի տակ դնելով սեփական կյանքը ոչնչացնում է թշնամու բազմաթիվ գրոհայինների։ Որոշ ժամանակ անց Անդրանիկը ստանում է ծանր վիրավորումներ և զոհվում է հերոսի մահով։ Ապրիլի 8-ին Կարմիր խաչի միջազգային կոմիտեի ու ԵԱՀԿ Մինսկի խմբի միջնորդությամբ իրականացված որոնողական աշխատանքների շնորհիվ գտնվեց և ընտանիքին հանձնվեց Անդրանիկ Զոհրաբյանի մարմինը։Անդրանիկ Զոհրաբյանը Հայաստանի նախագահի հրամանագրով հետմահու պարգևատրվել է զինվորական բարձրագույն պարգևով՝
«Մարտական խաչ» առաջին աստիճանի շքանշանով
Արցախի նախագահ Բակո Սահակյանի հրամանագրով՝ «Մարտական ծառայության» մեդալով։ Կառուցվել է Հուշաղբյուր իր ծննդավայր Վեդու մշակույթի տան առջև՝ նվիրված Անդրանիկ Զոհրաբյանի հիշատակին։

2 апреля 2016 года в Мартакертском районе Арцаха погиб рядовой роты Урфаняна, пулеметчик Андраник Атомович Зограбян. Андраник действовал по принципу «ни шагу назад». Он был одним из трех солдат, которые не бросили капитана Урфаняна и сражались до конца. У него было самое тяжелое оружие на этой допозиции — пулемет Калашникова. Противник потерял на этой позиции 80–90 солдат, большую часть из которых уничтожил Андраник. В конце сражения он вступает в открытый бой и, рискуя собственной жизнью, уничтожает многочисленных нападающих противника. Через некоторое время Андраник получает серьезные ранения и погибает смертью героя. 8 апреля благодаря поисковым работам, проведенным при посредничестве Международного комитета Красного Креста и Минской группы ОБСЕ, тело Андраника Зограбяна было найдено и передано его семье. Указом президента Армении Андранику Зограбяну посмертно присвоена высшая воинская награда:
«Боевой крест» первой степени
Указом Президента Республики Арцах Бако Саакяна награжден медалью «За боевые заслуги». Перед Домом культуры на родине Андраника Зограбяна в селе Веди сооружен мемориал, посвященный его памяти.

On April 2, 2016, in the Martakert region of Artsakh, Andranik Atom Zohrabyan, a machine gunner of Urfanyan’s company, was killed. Andranik operates on the principle of “not a single step back”, he was one of the three soldiers who did not leave Captain Urfanyan and fought to the end. He owned the heaviest weapon of the position, the Kalashnikov machine gun. The enemy lost 80-90 soldiers in that position, most of whom were destroyed by Andranik. At the end of the battle, he goes out into open battle and, putting his own life at risk, destroys numerous enemy fighters. After some time, Andranik receives serious injuries and dies a hero’s death. On April 8, thanks to the search efforts carried out with the mediation of the International Committee of the Red Cross and the OSCE Minsk Group, the body of Andranik Zohrabyan was found and handed over to his family. By decree of the President of Armenia, Andranik Zohrabyan was posthumously awarded the highest military award:
The Order of the “Battle Cross” of the first degree
By decree of the President of Artsakh Bako Sahakyan, the medal “For Military Service”. A memorial was built in front of the House of Culture in his birthplace Vedi, dedicated to the memory of Andranik Zohrabyan

Sevak Khanagyan feat. Gaya Arzumanyan – Ayai Erkir Artsakh

Արցախ – Арцах – Artsakh

Про Арцах

Արցախ – Арцах – Artsakh

2022 թվականի դեկտեմբերի 12-ին Ադրբեջանը սկսեց Արցախի շրջափակումը-12 декабря 2022 года Азербайджан начал блокаду Арцаха-On December 12, 2022, Azerbaijan began a blockade of Artsakh

2022 թվականի դեկտեմբերի 12-ին Ադրբեջանը սկսեց Արցախի շրջափակումը, որին հաջորդեց 120 հազար արցախցիների բռնի տեղահանումը Այն իրականացվել է միջազգային հանրության առջև բացարձակ անպատժելիության պայմաններում և նույնիսկ շատ երկրների մեղսակցության պայմաններում։

Ադրբեջանը նաև դադարեցրեց գազի և էլեկտրաէներգիայի մատակարարումը Արցախ և պարբերաբար արգելափակել հեռահաղորդակցությունն ու ինտերնետ կապը։ Մի քանի ամիս շարունակ Արցախում գործում էր մի շարք պարենային ապրանքների կտրոնների համակարգ, որն ապրում էր ռեսուրսների, վառելիքի, սննդի, դեղորայքի և կենսական այլ ապրանքների խնայողության պայմաններում։
2023 թվականի փետրվարի 22-ին Արդարադատության միջազգային դատարանը բավարարեց Հայաստանի խնդրանքը և հրամայեց Ադրբեջանին չմիջամտել Լաչինի միջանցքով երկու ուղղություններով ապրանքների, մարդկանց և տրանսպորտի ազատ տեղաշարժին, սակայն Բաքուն անպատժելիորեն անտեսեց այս որոշումը։
Ապրիլի 23-ին Ադրբեջանը Լաչինի միջանցքում անցակետ է սահմանել ռուսական խաղաղապահ կոնտինգենտի պատասխանատվության գոտում։ Իսկ հունիսի 15-ին Հակարիի կամրջի վրա տեղի ունեցած ռազմական սադրանքից հետո Ադրբեջանն արգելեց այս ապօրինի հաստատված անցակետով բոլոր տեսակի մարդասիրական փոխադրումները երկու ուղղություններով՝ ներառյալ մարդկանց և բեռների։
Սեպտեմբերի 19-20-ը Ադրբեջանը լայնածավալ ագրեսիա է ձեռնարկել Արցախի դեմ՝ օգտագործելով հրետանի, անօդաչու թռչող սարքեր և ռազմական ինքնաթիռներ։ Սեպտեմբերի 28-ին հայտարարվեց , որ ադրբեջանական կողմի հետ բանակցություններից հետո Արցախի նախագահ Սամվել Շահրամանյանը իբր հրամանագիր է ստորագրել հանրապետության բոլոր պետական կառույցները լուծարելու մասին։ 2024 թվականի հունվարի 1-ից Արցախի Հանրապետությունը կդադարի գոյություն ունենալ, ինչ հետագայում հերքվեց Արցախի ղեկավարների կողմից ։
Արցախի բնակիչները ստիպված եղան լքել հայրենիքն ու տեղափոխվել Հայաստան. ՀՀ կառավարության տվյալներով՝ հաշվառվել և ընդունվել է ավելի քան 109 հազար արցախցի։ Բռնահանման ընթացքում պայթուն տեղի ունեցավ բենզալցակայանում ինչի հետևանքով եղան հարյուրավոր զոհեր։

12 декабря 2022 года Азербайджан начал блокаду Арцаха, за которой последовало насильственное переселение 120 тыс. арцахцев.Блокада была начата в символический день для режима Алиева в день официальной смерти Гейдара Алиева. Осуществлялось в условиях абсолютной безнаказанности перед мировым сообществом и даже при соучастии многих стран.
Азербайджан так же перекрыл поставки газа и электроэнергии в Арцах, периодически блокировал телекоммуникации и интернет-соединение. Несколько месяцев в Арцахе действовала система талонов на ряд продуктов питания, страна жила в режиме экономии ресурсов, топлива, продовольствия, медикаментов и других жизненно важных товаров.
Международный суд ООН 22 февраля 2023 года удовлетворил требование Армении и обязал Азербайджан не препятствовать свободному передвижению грузов, людей и транспорта через Лачинский коридор в обоих направлениях, однако Баку безнаказанно игнорировал данное решение.
23 апреля Азербайджан установил КПП в Лачинском коридоре в зоне ответственности российского миротворческого контингента. А после военной провокации на мосту Хакари 15 июня Азербайджан запретил все виды гуманитарных перевозок в обоих направлениях, включая людей и грузы, через этот незаконно установленный КПП.
19-20 сентября Азербайджан предпринял широкомасштабную агрессию против Арцаха с применением артиллерии, БПЛА и боевой авиации. 28 сентября по итогам переговоров с азербайджанской стороной , было объявлено , что арцахский президент Самвел Шахраманян якобы издал указ о том, что все госучреждения республики распускаются. С 1 января 2024 года Республика Арцах перестанет существовать. Руководством Арцаха этот факт опровергается.
Жители Арцаха вынужденно покинули Родину и переехали в Армению. По данным правительства РА, на учёт приняты и зарегистрированы более 109 тыс. арцахцев.В ходе вынужденно перемещения прогремел взрыв на бензоколонке , в результате чего сотни человек погибли.

On December 12, 2022, Azerbaijan began a blockade of Artsakh, which was followed by the forced displacement of 120 thousand Artsakh residents. The blockade was launched on a symbolic day for the Aliyev regime, on the day of the official death of Heydar Aliyev. It was carried out in conditions of absolute impunity before the international community and even with the complicity of many countries. Azerbaijan also cut off gas and electricity supplies to Artsakh, periodically blocked telecommunications and Internet connections. For several months, a coupon system for a number of food products was in effect in Artsakh; the country lived in a mode of saving resources, fuel, food, medicine and other vital goods. On February 22, 2023, the UN International Court of Justice satisfied Armenia’s demand and obliged Azerbaijan not to impede the free movement of goods, people and transport through the Lachin corridor in both directions, but Baku ignored this decision with impunity. On April 23, Azerbaijan established a checkpoint in the Lachin corridor in the area of responsibility of the Russian peacekeeping contingent. And after the military provocation on the Hakari bridge on June 15, Azerbaijan banned all types of humanitarian transport in both directions, including people and cargo, through this illegally established checkpoint.
On September 19-20, Azerbaijan launched a large-scale aggression against Artsakh using artillery, UAVs and combat aircraft. On September 28, following negotiations with the Azerbaijani side, it was announced that Artsakh President Samvel Shahramanyan allegedly issued a decree that all state institutions of the republic are being dissolved. From January 1, 2024, the Republic of Artsakh will cease to exist. The Artsakh leadership denies this fact. Residents of Artsakh were forced to leave their homeland and moved to Armenia. According to the RA government, more than 109 thousand Artsakh residents have been registered. During the forced displacement, an explosion occurred at a gas station, as a result of which hundreds of people were killed.