Լավինիա Ալեքսանդրի Բաժբեուկ-Մելիքյանը Лавиния Александровна Бажбеук-Меликян Lavinia Aleksandr Bazhbeuk-Melikyan

1922 թվականի ապրիլի 3-ին Թիֆլիսում ծնվել է Լավինիա Ալեքսանդրի Բաժբեուկ-Մելիքյանը։ ՀԽՍՀ ժողովրդական նկարիչ (1983)։ Ռուսաստանի արվեստի ակադեմիայի իսկական անդամ (2002)։ Հայրը նրան անվանել է Լավինիա՝ հայտնի իտալացի նկարիչ Տիցիանի դստեր պատվին։Նա իր ժամանակակիցներին՝ Հայաստանի աշխատող կանանց պատկերել է հոգեբանական իսկական նրբերանգներով։ Նա նաև նկարել է նատյուրմորտներ և բնապատկերներ։2003 թվականի օգոստոսին անհայտ անձինք ներխուժել են Երևանի […]
Աշխարհահռչակ նկարչի դուստրը, լայն ճանաչում ունեցող նկարչուհի

Հայրը նրան անվանել է Լավինիա՝ հայտնի իտալացի նկարիչ Տիցիանի դստեր պատվին։
Նա իր ժամանակակիցներին՝ Հայաստանի աշխատող կանանց պատկերել է հոգեբանական իսկական նրբերանգներով։ Նա նաև նկարել է նատյուրմորտներ և բնապատկերներ։
2003 թվականի օգոստոսին անհայտ անձինք ներխուժել են Երևանի Տերյան փողոցում գտնվող Լավինիա Բաժբեուկ-Մելիքյանի բնակարան և հափշտակել նրա հոր՝ Ալեքսանդր Բաժբեուկ-Մելիքյանի 21 համաշխարհային գլուխգործոցներ, որոնք այդպես էլ չբացահայտված։ Լավինիա Բաժբեուկ-Մելիքյանն այս առիթով հիվանդացել է հոգեբանական տառապանքներից և մահացել 2005 թվականին վատառողջության պատճառով։

3 апреля 1922 года в Тифлисе — родилась Лавиния Александровна Бажбеук-Меликян Народная художница Арм ССР (1983). Действительный член Академии Художеств России (2002).
Широко звестная художница Лавиния Бажбеук-Меликян родилась в семье всемирно известного художника . Отец назвал ее Лавинией, в честь дочери известного итальянского художника Тициана.
Она изобразила своих современниц трудящихся женщин Армении с истинными психологическими нюансами. Так же рисовала натюрморты и пейзажи .
В августе 2003 года неизвестные проникли в квартиру Лавинии Бажбеук-Меликян на улице Теряна в Ереване и похитили 21 мировой шедевр ее отца Александра Бажбеук-Меликяна, которые так и не были раскрыты. Лавиния Бажбеук-Меликян от психологический страданий по этому поводу заболела и умерла в 2005 году из-за тяжелого самочувствия

April 3, 1922 in Tiflis — Lavinia Aleksandr Bazhbeuk-Melikyan was born People’s Painter of the Armenian SSR (1983). Full member of the Academy of Arts of Russia (2002).
The widely known painter Lavinia Bazhbeuk-Melikyan was born into the family of a world-famous painter. Her father named her Lavinia, in honor of the daughter of the famous Italian painter Titian.
She depicted her contemporaries, working women of Armenia, with true psychological nuances. She also painted still lifes and landscapes.
In August 2003, unknown persons broke into Lavinia Bazhbeuk-Melikyan’s apartment on Teryan Street in Yerevan and stole 21 world masterpieces of her father Alexander Bazhbeuk-Melikyan, which were never revealed. Lavinia Bazhbeuk-Melikyan fell ill from psychological suffering on this occasion and died in 2005 due to poor health.

Աղազար Նազարեթի Լազարյանը – Агазар Назаретович Лазарян – Aghazar Nazaret Lazaryan

1700 թ-ի ապրիլի 3-ին Նոր Ջուղայում – ծնվել է Աղազար Նազարեթի Լազարյանը– հայ հասարակական գործիչ , վաճառական։ Հարություն և Մանուկ եղբայրների հետ 1741 թվականին հիմնում է ընկերություն և առևտուր սկսում Ռուսաստանի հետ։ 1747 թվականից հաստատվում են Աստրախանում, իսկ 1749 թվականին տեղափոխվում Մոսկվա, որտեղ գնում և մեծացնում են Ֆրյունովի մետաքսագործական ֆաբրիկան։ 1774 թվականին Եկատերինա II- ի […]
Լազարյանների տոհմի հիմնադիրը։ Եղել է Նոր Ջուղայի կառավարիչը

1700 թ-ի ապրիլի 3-ին Նոր Ջուղայում — ծնվել է Աղազար Նազարեթի Լազարևը (Եղիազարյան)— հայ հասարակական գործիչ , վաճառական։

Հարություն և Մանուկ եղբայրների հետ 1741 թվականին հիմնում է ընկերություն և առևտուր սկսում Ռուսաստանի հետ։ 1747 թվականից հաստատվում են Աստրախանում, իսկ 1749 թվականին տեղափոխվում Մոսկվա, որտեղ գնում և մեծացնում են Ֆրյունովի մետաքսագործական ֆաբրիկան։ 1774 թվականին Եկատերինա II- ի հրամանով Լազարյաններին շնորհվել է ռուս ժառանգական ազնվականների տիտղոս։ Աղազար Լազարյանը 1779 թվականին Մոսկվայում կառուցել է տվել հայոց Սուրբ Խաչ եկեղեցին

3 апреля 1700 года в Новой Джуге (Иран) родился Агазар Назаретович Лазарян – армянский общественный деятель, купец. Основатель династии Лазаревыз. Он был правителем Нор Джуги. В 1741 году он вместе с братьями Арутюном и Мануком основал компанию и начал торговать с Россией. В 1747 году они поселились в Астрахани, а в 1749 году переехали в Москву, где купили и расширили Фруновскую шелковую фабрику. В 1774 году по указу Екатерины II лазарианцам был пожалован титул русских потомственных дворян. Агазар Лазарян построил Армянскую Крестовоздвиженскую церковь в Москве в 1779 году.

On April 3, 1700, Aghazar Nazaret Lazaryan was born in New Jugha (Iran)- an Armenian public figure, merchant. The founder of the Lazarian dynasty. He was the ruler of Nor Jugha. In 1741, he founded a company with Harutyun and Manuk brothers and started trading with Russia. In 1747, they settled in Astrakhan, and in 1749 they moved to Moscow, where they bought and expanded the Frunov silk factory. In 1774, by the order of Catherine II, the Lazarians were granted the title of Russian hereditary nobles. Aghazar Lazaryan built the Armenian Holy Cross Church in Moscow in 1779

Արև Գրիգորի Բաղդասարյան – Арев Григорьевна Багдасарян – Arev Grigor Baghdasaryan

1918 թվականի ապրիլի 2-ին Շուշիում ծնվել է ՀԽՍՀ ժողովրդական արտիստ (1961), աշխարհի ժողովուրդների երգերի ու պարերի կատարող Արև Գրիգորի Բաղդասարյանը։ Ծնունդով շուշեցի։ Հայրենական մեծ պատերազմի տարիներին նա առաջին հայ դերասանուհիներից էր, որը մեկնեց ռազմաճակատ 89-րդ հայկական թամանյան դիվիզիայի զինվորների համար համերգներով։ Հեռուստատեսության ի հայտ գալուն պես Արեւ Բաղդասարյանն առաջին հայ մենակատարն էր, ով արժանացավ Խորհրդային […]
Առաջին հայ երգիչն էր ով հանդես եկավ հեռուտահամերգով

Առաջին հայ երգիչն էր ով հանդես եկավ հեռուտահամերգով

1918 թվականի ապրիլի 2-ին Շուշիում ծնվել է ՀԽՍՀ ժողովրդական արտիստ (1961), աշխարհի ժողովուրդների երգերի ու պարերի կատարող Արև Գրիգորի Բաղդասարյանը։ Ծնունդով շուշեցի։

Հայրենական մեծ պատերազմի տարիներին նա առաջին հայ դերասանուհիներից էր, որը մեկնեց ռազմաճակատ 89-րդ հայկական թամանյան դիվիզիայի զինվորների համար համերգներով։ Հեռուստատեսության ի հայտ գալուն պես Արեւ Բաղդասարյանն առաջին հայ մենակատարն էր, ով արժանացավ Խորհրդային Միության Կենտրոնական հեռուստատեսության առաջին երաժշտական ծրագրին մասնակցելու բարձր պատիվին։
Նրա երգացանկը ներառում էր ավելի քան 70 երգ ու պար, որոնցից գրեթե կեսը հայկական էին, իսկ հեղինակային երգը Նախշուն բաջին էր։
Երեւանում՝ Սայաթ-Նովա-Տերյան փողոցների խաչմերուկի այգում կանգնեցվել է Արեւ Բաղդասարյանի (քանդակագործ Դավիթ Երեւանցի) 3 մետրանոց բրոնզե հուշարձանը։

2 апреля 1918 года в Шуши- родилась Арев Григорьевна Багдасарян — народная артистка Армянской ССР (1961), исполнительница песен и танцев народов мира. Уроженка Шуши.
В период Великой Отечественной войны она была в числе первых армянских актрис, направленных на фронт с концертами для воинов 89-й армянской Таманской дивизии. С появлением телевидения Арев Багдасарян была первой армянской солисткой, удостоившейся высокой чести участвовать в первой музыкальной программе Центрального телевидения Советского Союза.
В еë репертуаре было более 70 песен и плясок, из которых почти половина армянские, а еë визитной карточкой стала песня Нахшун баджи .
В Ереване, в сквере на пересечении улиц Саят-Нова и Теряна, установлен 3-х метровый бронзовый памятник Арев Багдасарян (скульптор Давид Ереванци)

On April 2, 1918, Arev Grigor Baghdasaryan, People’s Artist of the Armenian SSR (1961), performer of songs and dances of the peoples of the world, was born in Shushi. A native of Shushi.
During the Great Patriotic War, she was among the first Armenian actresses sent to the front with concerts for the soldiers of the 89th Armenian Taman Division. With the advent of television, Arev Baghdasaryan was the first Armenian soloist to be honored to participate in the first music program of the Central Television of the Soviet Union.
Her repertoire included more than 70 songs and dances, almost half of which were Armenian, and her calling card was the song Nakhshun baji.
In Yerevan, in the park at the intersection of Sayat-Nova and Teryan streets, a 3-meter bronze monument to Arev Baghdasaryan was erected (sculptor David Yerevantsi)

Խորեն Տեր-Հարության – Хорен Тер-Арутян – Khoren Ter-Harutyan

Բարձր գնահատականին է արժանացել և լայն լուսաբանում է ստացել Ամերիկայի և այլ երկրների մամուլում։

1909 թվականի ապրիլի 2-ին պատմական Հայաստանի Խարբերդի շրջանի Աշոտավան գյուղում ծնվել է աշխարհահռչակ հայ քանդակագործ Խորեն Տեր-Հարությանը։ Աշխատել է ոչ միայն քանդակագործության, այլեւ գրաֆիկայի ու գեղանկարչության բնագավառում։ Նրա բոլոր ստեղծագործությունների հիմնական թեմաներն են ընտանիքը, մայրությունը, ցեղասպանությունը, պատերազմը:Խորեն Տեր-Հարությանն ունեցել է բազմաթիվ անհատական ցուցահանդեսներ (ԱՄՆ, Ջամայկա, Անգլիա, Շոտլանդիա, Իտալիա, Ֆրանսիա), 1929 թվականից մասնակցել է աշխարհահռչակ նկարիչների […]
Բարձր գնահատականին է արժանացել և լայն լուսաբանում է ստացել Ամերիկայի և այլ երկրների մամուլում։

1909 թվականի ապրիլի 2-ին պատմական Հայաստանի Խարբերդի շրջանի Աշոտավան գյուղում ծնվել է աշխարհահռչակ հայ քանդակագործ Խորեն Տեր-Հարությանը։

Աշխատել է ոչ միայն քանդակագործության, այլեւ գրաֆիկայի ու գեղանկարչության բնագավառում։ Նրա բոլոր ստեղծագործությունների հիմնական թեմաներն են ընտանիքը, մայրությունը, ցեղասպանությունը, պատերազմը:
Խորեն Տեր-Հարությանն ունեցել է բազմաթիվ անհատական ցուցահանդեսներ (ԱՄՆ, Ջամայկա, Անգլիա, Շոտլանդիա, Իտալիա, Ֆրանսիա), 1929 թվականից մասնակցել է աշխարհահռչակ նկարիչների հետ համատեղ ցուցահանդեսների (Մայոլ, Դեսպիո, Պիկասո, Գաբո, Լիպչից), արժանացել տասնյակ մրցանակների։ Նրա աշխատանքը արժանացել է արվեստաբանների բարձր գնահատականին և լայն լուսաբանում է ստացել Ամերիկայի և այլ երկրների մամուլում։
Տեր-Հարությանը Երևանի հանրությանը ներկայացվեց 1971 թվականին նկարիչների տանը բացված անհատական ցուցահանդեսով։ 1983 թվականին նկարիչը իր աշխատանքները տեղափոխեց Հայաստան։ 90 քանդակ, 160 գրաֆիկական աշխատանք, 17 գեղանկար. Այնուհետեւ Հայաստանի ազգային պատկերասրահի Էջմիածնի մասնաճյուղում բացվեց նրա անհատական ցուցահանդեսը։ Նա մեծ սիրով նվիրեց այս բոլոր աշխատանքները և 1994 թվականին Էջմիածնի մասնաճյուղում բացվեց Խորեն Տեր-Հարությանի աշխատանքների մշտական ցուցադրությունը։
Խորեն Տեր-Հարությանը մահացել է 1991 թվականին Նյու Յորքում վթարի, ավտովթարի հետևանքով։
Տեր-Հարությունայի աշխատանքները գտնվում են տարբեր թանգարաններում և մասնավոր հավաքածուներում. մոնումենտալ աշխատանքները գտնվում են ԱՄՆ մի քանի քաղաքներում։ «Փոքր Մհեր», «Գյուտար» (Ֆիլադելֆիա), նույնպես Հայաստանում։ «Հայաստանի վերածնունդ» — Երևան. Լավագույն գործերից են՝ «Ցեղասպանություն», «Լեդան և կարապը», «Լեռների մայրը», «Պտղաբերություն», «Ծովային թռչուն և ձուկ»։ Քանդակագործի աշխատանքները շատ ինքնատիպ են ու անհատական։ Այս անհատականությունը բխում է նրա արվեստի ազգային էությունից, ինչը չի խանգարում այն սահմանվել որպես համամարդկային նշանակության արվեստ։ Իր շատ գործերում նա առաջնորդվել է համաշխարհային ժառանգության ավանդույթներով, և նրա լավագույն աշխատանքները այս ժառանգության ժամանակակից ընկալման արդյունք են: Հասկանալով հայ քանդակագործության ընդհանուր ոճը՝ նա փորձել է ստեղծագործել նոր դարաշրջանի գաղափարական համատեքստում։

2 апреля 1909 года в селе Ашотаван Харбертского региона исторической Армении — родился Хорен Тер-Арутян – всемирно известный армянский скульптор. Он творил не только в области скульптуры, но также графики и живописи. Ключевые темы, проходящие через все его творчество- семья, материнство, геноцид, война.
Хорен Тер-Арутян имел множество персональных выставок (США, Ямайка, Англия, Шотландия, Италия, Франция), с 1929 года участвовал в совместных выставках со всемирно известными художниками (Майоль, Деспио, Пикассо, Габо, Липшиц), был награжден десятками наград. Его творчество было по достоинству оценено искусствоведами и получило широкий резонанс в прессе Америки и других стран.
Тер-Арутян был представлен ереванской публике в 1971 году персональной выставкой, которая открылась в доме художников . В 1983 году художник перевез свои работы в Армению. 90 скульптур, 160 графических работ, 17 картин.Затем его персональная выставка открылась в Эчмиадзинском филиале Национальной галереи Армении. Все эти работы он с большой любовью передал в дар и в 1994 году в Эчмиадзинском филиале открылась постоянная выставка работ Хорена Тер-Арутяна.
Хорен Тер-Арутян погиб в 1991 году в Нью-Йорке в результате несчастного случая, автокатастрофы.
Работы Тер-Арутяна находятся в различных музеях и частных коллекциях, монументальные произведения размещены в нескольких городах США. «Покр Мгер», «Гютарар» (Филадельфия), также в Армении. «Возрождение Армении» — Ереван. Среди лучших произведений — «Геноцид», «Леда и лебедь», «Мать гор», «Плодородие», «Морская птица и рыба». Работы скульптора очень оригинальны и индивидуальны. Эта индивидуальность вытекает из национальной сущности его искусства, что не мешает определять его как искусство общечеловеческого значения. Во многих своих начинаниях он руководствовался традициями мирового наследия, а лучшие произведения являются результатом современного восприятия этого наследия. Понимая общий стиль армянской скульптуры, он пытался творить в идейном контексте нового времени.

On April 2, 1909, in the village of Ashotavan in the Kharberd region of historical Armenia, Khoren Ter-Harutyan, a world-famous Armenian sculptor, was born. He worked not only in sculpture, but also in graphics and painting. The key themes running through all of his work are family, motherhood, genocide, and war.
Khoren Ter-Harutyan had many solo exhibitions (USA, Jamaica, England, Scotland, Italy, France), since 1929 he participated in joint exhibitions with world-famous artists (Mayol, Despiau, Picasso, Gabo, Lipchitz), and was awarded dozens of awards. His work was highly appreciated by art critics and received wide resonance in the press of America and other countries.
Ter-Harutyan was introduced to the Yerevan public in 1971 with a solo exhibition that opened in the House of Artists. In 1983, the artist moved his works to Armenia. 90 sculptures, 160 graphic works, 17 paintings. Then his personal exhibition opened in the Echmiadzin branch of the National Gallery of Armenia. He donated all these works with great love and in 1994 a permanent exhibition of Khoren Ter-Harutyan’s works opened in the Echmiadzin branch.
Khoren Ter-Harutyan died in 1991 in New York as a result of an accident, a car crash.
Ter-Harutyan’s works are in various museums and private collections, monumental works are located in several cities in the USA. “Pokr Mher”, “Gutarar” (Philadelphia), also in Armenia. “Revival of Armenia” — Yerevan. Among the best works are “Genocide”, “Leda and the Swan”, “Mother of Mountains”, “Fertility”, “Seabird and Fish”. The sculptor’s works are very original and individual. This individuality stems from the national essence of his art, which does not prevent it from being defined as art of universal significance. In many of his endeavors, he was guided by the traditions of world heritage, and his best works are the result of a modern perception of this heritage. Understanding the general style of Armenian sculpture, he tried to create in the ideological context of the new era.

Հայաստանը փաստացի անցավ կառավարման խորհրդարանական ձևի.

2017 թվականի ապրիլի 2-ին Հայաստանում տեղի ունեցան Ազգային ժողովի ընտրություններ՝ առաջինը Սահմանադրության փոփոխություններից հետո։ Ընտրություններին ընտրողների մասնակցությունը կազմել է 60,93 տոկոս։ Խորհրդարան են անցել չորս քաղաքական ուժեր՝ իշխող Հայաստանի Հանրապետական կուսակցությունը, «Ծառուկյան» և «Ելք» դաշինքները և ՀՅԴ-ն։Ավելի ուշ խորհրդարանական մեծամասնությունը վարչապետ ընտրեց Սերժ Սարգսյանին, ով, համաձայն նոր սահմանադրության, շարունակեց երկիրը ղեկավարել կառավարության ղեկավարի պաշտոնում […]
Հայաստանը փաստացի անցավ կառավարման խորհրդարանական ձևի.

Ընտրություններին ընտրողների մասնակցությունը կազմել է 60,93 տոկոս։ Խորհրդարան են անցել չորս քաղաքական ուժեր՝ իշխող Հայաստանի Հանրապետական կուսակցությունը, «Ծառուկյան» և «Ելք» դաշինքները և ՀՅԴ-ն։
Ավելի ուշ խորհրդարանական մեծամասնությունը վարչապետ ընտրեց Սերժ Սարգսյանին, ով, համաձայն նոր սահմանադրության, շարունակեց երկիրը ղեկավարել կառավարության ղեկավարի պաշտոնում (Վարչապետ)։
Խորհրդարանն ընտրեց նաև նոր նախագահ, ով, ըստ նոր Սահմանադրության, մնաց միայն ներկայացուցչական գործառույթներով։

2 апреля 2017 года , в Армении прошли выборы в Национальное Собрание, первые после внесения изменений в Конституцию. Армения фактически перешла к парламентской форме правления. Явка избирателей на выборах составила 60,93% избирателей. В парламент прошли четыре политические силы — правящая Республиканская партия Армении, блоки “Царукян” и “Елк”, АРФ Дашнакцутюн.
Позже парламентское большинство избрало премьер-министром Сержа Саргсяна который согласно новой конституции продолжил возглавлять страну уже на должности главы правительства (Варчапета)
Парламент так же избрал нового президента,за которым, согласно новой Конституции остались лишь представительские фунции.

On April 2, 2017, elections to the National Assembly were held in Armenia, the first after the amendments to the Constitution were made. Armenia effectively switched to a parliamentary form of government. The voter turnout in the elections was 60.93%. Four political forces entered the parliament — the ruling Republican Party of Armenia, the Tsarukyan and Yelk blocs, and the ARF Dashnaktsutyun.
Later, the parliamentary majority elected Serzh Sargsyan as Prime Minister, who, according to the new constitution, continued to lead the country as head of government (Varchapet).
The parliament also elected a new president, who, according to the new constitution, was left with only representative functions.

Սողոմոն խաչատուրի Թեհլիրյան – Согомон Хачатурович Тейлирян – Soghomon Khachaturovich Tehlirian

Իմ երդումը հանգիստ չէր թողնում ինձ, ես սպանել եմ, բայց ես մարդասպան չեմ

1897 թ-ի ապրիլի 2-ին Բագառիճում, Օսմանյան կայսրություն ծնվել է վրիժառու և ականավոր անձնավորության Սողոմոն խաչատուրի Թեհլիրյանը: Սողոմոնին թաղել են Ֆրեզնոյում։ Սողոմոն Թեհլիրյանին նվիրված հուշարձաններ կան Ֆրեզնոյում, Թալինի շրջանի Մաստարա գյուղում և Երևանում։ 1921 թվականի մարտի 15-ին Սողոմոն Թեհլիրյանը Բեռլինում գնդակահարեց Թուրքիայի ներքին գործերի նախկին նախարար Թալեաթ փաշային։ Բեռլինում 1921 թվականի հունիսին տեղի ունեցած դատավարությունը արդարացրել […]
Իմ երդումը հանգիստ չէր թողնում ինձ, ես սպանել եմ, բայց ես մարդասպան չեմ

Սողոմոնին թաղել են Ֆրեզնոյում։
Սողոմոն Թեհլիրյանին նվիրված հուշարձաններ կան Ֆրեզնոյում, Թալինի շրջանի Մաստարա գյուղում և Երևանում։

1921 թվականի մարտի 15-ին Սողոմոն Թեհլիրյանը Բեռլինում գնդակահարեց Թուրքիայի ներքին գործերի նախկին նախարար Թալեաթ փաշային։ Բեռլինում 1921 թվականի հունիսին տեղի ունեցած դատավարությունը արդարացրել է Թեհլիրյանին։ Թալեաթ փաշայի լիկվիդացումը առաջինն էր ծրագրված «Նեմեսիս» գործողության շարքից՝ ուղղված Հայոց ցեղասպանության մեղավորներին վերացնելուն:

2 апреля 1897 года в городе Эрзинджан — родился Согомон Хачатурович Тейлирян (Тейлерян) — в 1921 году публично застреливший одного из главных организаторов Геноцида армян —Мехмеда Талаата-пашу. Бывшего Большого визиря Османской Империи скрывавшегося под именем Сей в Германии
Был оправдан берлинским судом, признавшим, что в момент убийства Тейлерян, семья которого была убита в ходе геноцида, находился в состоянии невменяемости. Этот суд оказал большое воздействие на польского юриста Рафаеля Лемкина, позже предложившего термин «геноцид».
Умер Согомон Тейлирян в Сан-Франциско, похоронен во Фресно.

April 2, 1897 in the city of Erzincan — Soghomon Khachaturovich Tehlirian (Teilirian) was born — in 1921, he publicly shot one of the main organizers of the Armenian Genocide — Mehmed Talaat Pasha. The former Grand Vizier of the Ottoman Empire, hiding under the name Sey in Germany. He was acquitted by a Berlin court, which recognized that at the time of the murder Tehlirian, whose family was killed during the genocide, was in a state of insanity. This trial had a great influence on the Polish lawyer Raphael Lemkin, who later proposed the term “genocide”. Soghomon Tehlirian died in San Francisco, buried in Fresno.

Ստեփան Սուրենի Սպանդարյան – Степан Суренович Спандарян – Stepan Suren Spandaryan

Խորհրդային բասկետբոլի հիմնադիրներից մեկը

1906 թվականի ապրիլի 2-ին Մոսկվայում ծնվել է Ստեփան Սուրենի Սպանդարյանը։ բասկետբոլիստ , մարզիչ, ՀԽՍՀ սպորտի վաստակավոր վարպետ (1943)։ ՀԽՍՀ վաստակավոր մարզիչ Հայտնի գրականագետ, հրապարակախոս, ռուսական հեղափոխական շարժման գործիչ Սուրեն Սպանդարյանի որդին. 2 апреля 1906 года в Москве- родился Степан Суренович Спандарян— советский баскетболист, тренер, один из основоположников советского баскетбола. Заслуженный мастер спорта СССР (1943). Заслуженный […]
Խորհրդային բասկետբոլի հիմնադիրներից մեկը

1906 թվականի ապրիլի 2-ին Մոսկվայում ծնվել է Ստեփան Սուրենի Սպանդարյանը։ բասկետբոլիստ , մարզիչ, ՀԽՍՀ սպորտի վաստակավոր վարպետ (1943)։ ՀԽՍՀ վաստակավոր մարզիչ

Հայտնի գրականագետ, հրապարակախոս, ռուսական հեղափոխական շարժման գործիչ Սուրեն Սպանդարյանի որդին.

2 апреля 1906 года в Москве- родился Степан Суренович Спандарян— советский баскетболист, тренер, один из основоположников советского баскетбола. Заслуженный мастер спорта СССР (1943). Заслуженный тренер СССР
Сын известного литературного критика, публициста и деятеля российского революционного движения Сурена Спандаряна

April 2, 1906 in Moscow — Stepan Suren Spandaryan was born — Soviet basketball player, coach, one of the founders of Soviet basketball. Honored Master of Sports of the USSR (1943). Honored coach of the USSR
Son of the famous literary critic, publicist and figure of the Russian revolutionary movement Suren Spandaryan

Ռոբերտ Ալեքսանի Աբաջյան – Роберт Алексанович Абаджян – Robert Aleksanovich Abajyan

Ամենաերիտասարդը Արցախի հերոսի կոչման արժանացածներից

2016 թվականի ապրիլի 2-ին Մարտակերտի ուղղությամբ տեղակայված դիրքը պաշտպանելիս – զոհվել է Ռոբերտ Ալեքսանի Աբաջյանը – Զինված ուժերի կրտսեր սերժանտ, Արցախի հերոսը Հերոսաբար զոհվել է 2016 թվականի ապրիլյան քառօրյա պատերազմի ժամանակ Մարտակերտի ուղղությամբ տեղակայված դիրքը պաշտպանելիս։ Մինչև վերջին փամփուշտը մենակ մնացած Ռոբերտ Աբաջյանը շարունակում է միայնակ պայքարել հակառակորդի բազմաթիվ ուժերի դեմ՝ միաժամանակ կապ հաստատելով գումարտակի […]
Ամենաերիտասարդը Արցախի հերոսի կոչման արժանացածներից

2016 թվականի ապրիլի 2-ին Մարտակերտի ուղղությամբ տեղակայված դիրքը պաշտպանելիս — զոհվել է Ռոբերտ Ալեքսանի Աբաջյանը — Զինված ուժերի կրտսեր սերժանտ, Արցախի հերոսը

Հերոսաբար զոհվել է 2016 թվականի ապրիլյան քառօրյա պատերազմի ժամանակ Մարտակերտի ուղղությամբ տեղակայված դիրքը պաշտպանելիս։
Մինչև վերջին փամփուշտը մենակ մնացած Ռոբերտ Աբաջյանը շարունակում է միայնակ պայքարել հակառակորդի բազմաթիվ ուժերի դեմ՝ միաժամանակ կապ հաստատելով գումարտակի հրամանատարի հետ և նրան փոխանցելով դիրքում տեղի ունեցող իրադարձությունների մասին կարևոր տեղեկություններ։ Նկատելով իրեն մոտեցող թշնամուն՝ Աբաջյանը վերջին անգամ կապվել է հրամանատարի հետ և ասել, որ նա իր թողած վերջին նռնակի վրայից քորոցն արդեն հանել է և հենց որ մոտենան, իր հետ կպայթեցնի նրանց՝ չհանձնվելու համար։ . Տեսնելով իրեն մոտեցող թշնամուն՝ Աբաջյանը նռնակը թաքցնում է ափի մեջ և ձեռքերը վեր է բարձրացնում՝ կարծես հանձնվելու։ Բավականաչափ մոտենալով նրանց՝ Աբաջյանն իր հետ միասին նռնակով պայթեցնում է հակառակորդի մի քանի զինվորի։
Աբաջյանը դարձավ 24-րդն ու ամենաերիտասարդը Արցախի հերոսի կոչման արժանացածներից։
2017 թվականից Երեւանի թիվ 147 հիմնական դպրոցը, որտեղ սովորել է Արցախի հերոս Ռոբերտ Աբաջյանը, կրում է նրա անունը։

2 апреля 2016 года обороняя позицию в Мартакертском направлении — погиб Роберт Алексанович Абаджян- младший сержант Вооружённых Сил, Герой Арцаха Героически погиб в ходе Четырехдневной апрельской войны 2016 года при защите позиции, расположенной в направлении Мартакерта.
Роберт Абаджян оставшись один до последнего патрона продолжает в одиночку сражаться с многочисленными силами противника, одновременно устанавливая контакт с командиром батальона и передавая ему важную информацию о событиях, происходящих на позиции. Заметив приближающегося к нему противника, Абаджян в последний раз связался с командиром и сказал, что он уже снял чеку с последней оставшейся у него гранаты и как только они приблизятся, он взорвет их вместе с собой, чтобы не сдаваться. Увидев приближающегося к нему противника, Абаджян прячет гранату в ладони и поднимает руки, словно сдаваясь. Подпустив их к себе достаточно близко, Абаджян вместе с собой взрывает гранатой нескольких солдат противника.
Абаджян стал 24-м и самым молодым среди удостоенных звание Героя Арцаха.
С 2017 года его именем названа ереванская начальная школа № 147, где учился герой Арцаха Роберт Абаджян.

On April 2, 2016, Robert Aleksanovich Abajyan, a junior sergeant of the Armed Forces and Hero of Artsakh, died while defending a position in the Martakert direction. He died heroically during the Four-Day April War of 2016 while defending a position located in the direction of Martakert. Robert Abajyan, left alone until his last bullet, continues to fight alone against numerous enemy forces, while simultaneously establishing contact with the battalion commander and passing him important information about the events taking place at the position. Noticing the enemy approaching him, Abajyan contacted the commander for the last time and said that he had already removed the pin from his last remaining grenade and that as soon as they approached, he would detonate them along with himself so as not to surrender. Seeing the enemy approaching him, Abajyan hides the grenade in his palms and raises his hands, as if surrendering. Having let them get close enough, Abajyan blows up several enemy soldiers with a grenade along with himself.
Abajyan became the 24th and youngest among those awarded the title Hero of Artsakh.
Since 2017, Yerevan Primary School #147, where Artsakh Hero Robert Abajyan studied, has been named after him.

Արմենակ Մերսիի Ուրֆանյան,Арменак Урфанян,Armenak Urfanyan

Քյարամ Սլոյանը, Ռ.Աբաջյանը, Անդրանիկ Զոհրաբյանը նրա հետ միասին անհավասար ճակատամարտ մղեցին թշնամու հետ։

2016 թվականի սպրիլի 2-ին Մարտակերտի ուղղությամբ դիրքը պաշտպանելիս- զոհվել է Արմենակ Մերսիի Ուրֆանյանը – հերոսաբար զոհվել է 2016 թ-ի Ապրիլյան պատերազմում, հայկական զինված ուժերի կապիտան. 2016 թվականի ապրիլի սկզբին սկսված 4-օրյա արցախյա-ադրբեջանական պատերազմի ժամանակ եղել է առաջնագծում։ Նա իր անձնակազմի հետ անհավասար մարտի մեջ մտավ հակառակորդի հետ։ Երկու հարձակման ժամանակ նրանք երկու անգամ հետ են […]
Քյարամ Սլոյանը, Ռ.Աբաջյանը, Անդրանիկ Զոհրաբյանը նրա հետ միասին անհավասար ճակատամարտ մղեցին թշնամու հետ։

2016 թվականի սպրիլի 2-ին Մարտակերտի ուղղությամբ դիրքը պաշտպանելիս- զոհվել է Արմենակ Մերսիի Ուրֆանյանը — հերոսաբար զոհվել է 2016 թ-ի Ապրիլյան պատերազմում, հայկական զինված ուժերի կապիտան.

2016 թվականի ապրիլի սկզբին սկսված 4-օրյա արցախյա-ադրբեջանական պատերազմի ժամանակ եղել է առաջնագծում։ Նա իր անձնակազմի հետ անհավասար մարտի մեջ մտավ հակառակորդի հետ։ Երկու հարձակման ժամանակ նրանք երկու անգամ հետ են մղել թշնամու գերազանցող ուժերի հարձակումը, Երրորդ հարձակման ժամանակԱրմենակը որոշել է հետ ուղարկել իր զինվորներին. Քյարամ Սլոյանը, Ռոբերտ Աբաջյանը, Անդրանիկ Զոհրաբյանը չեն ենթարկվել նրա հրամանին, և նրա հետ միասին անհավասար ճակատամարտ են մղել թշնամու դեմ։ Արմենակը կարողացել է խոցել հակառակորդի մեկ տանկ և մոտ մեկ տասնյակ հակառակորդի զինվոր։ Հետո, տեսնելով, որ շրջապատված է, թշնամուն թույլ է տվել մոտենալ իրեն և պայթեցրել իրեն վերջին նռնակով։
Եղել է թաեքվոնդոյի եռակի չեմպիոն, զբաղվել ձյուդոյով ու սամբոյով, ընդունվել է Վազգեն Սարգսյանի անվան ռազմական ինստիտուտ։
Արմենակ Ուրֆանյանը ՀՀ զինված ուժերում ծառայում է 2007 թվականից։ Արմենակը 26 տարեկանում հասել է կապիտանի կոչման, եղել է հրաձգային վաշտի հրամանատար։

2 апреля 2016 года в при обороне позиций в Марткертском направлении — погиб Арменак Урфанян- капитан ВС Армении героически погиб в Апрельской войне
Во время 4-дневной арцахско- азербайджанской войны, начавшейся в начале апреля 2016 года, он находился на передовой линии Арцаха. Он и его личный состав вступили в длительное сражение с врагом. Дважды отбили атаку превосходящих сил противника, во время третьей атаки Арменак принял решение отправить назад своих солдат. Его приказу не подчинились Кярам Слоян, Роберт Абаджян, Андраник Зограбян, вместе они вели неравный бой с врагом. Арменак смог поразить один вражеский танк и около десятка солдат противника. Затем, увидев, что его окружают, подпустил к себе ближе противника и подорвал себя и их последней оставшейся у него гранатой.
Он был трехкратным чемпионом по теквандо, занимался дзюдо и самбо. Поступил в военный институт им. Вазгена Саргсяна.
Арменак Урфанян служил в Вооруженных силах РА с 2007 года. В возрасте 26 лет Арменак дослужился до капитана, был командиром стрелковой роты.

On April 2, 2016, while defending positions in the Marthkert direction, Armenak Urfanyan died — a captain of the Armenian Armed Forces, who heroically died in the April War. During the 4-day Artsakh-Azerbaijan war, which began in early April 2016, he was on the front line of Artsakh. He and his personnel entered into a long battle with the enemy. They repelled the attack of superior enemy forces twice, and during the third attack, Armenak decided to send his soldiers back. Kyaram Sloyan, Robert Abajyan, and Andranik Zohrabyan did not obey his order, and together they fought an unequal battle with the enemy. Armenak was able to hit one enemy tank and about a dozen enemy soldiers. Then, seeing that he was being surrounded, he let the enemy get closer to him and blew himself and them up with his last remaining grenade. He was a three-time champion in taekwondo, practiced judo and sambo. He entered the Vazgen Sargsyan Military Institute. Armenak Urfanyan served in the RA Armed Forces since 2007. At the age of 26, Armenak rose to the rank of captain and was a rifle company commander

Քյարամ Քյալաշի Սլոյան – Кяраму Слоян – Kyaram Kyalashevis Sloyan

Նա առաջիններից էր, ով հերոսաբար զոհվեց 2016-ի քառօրյա “Ապրիլյան” պատերազմում

2016 թվականի ապրիլի 2-ին Մարտակերտի ուղղությամբ դիրքերը պաշտպանելիս զոհվել է շարքային Քյարամ Քյալաշի Սլոյանը, որը երկու անգամ հետ է մղել հակառակորդի գրոհը։ Ծառայել է Արցախի սահմանի հյուսիս-արևելյան հատվածում՝ Մարտակերտում` ում մահվան մասին պաշտոնապես հայտարարվել է 2016 թվականի ապրիլի 5-ին։ Կապիտան Արմենակ Ուրֆանյանի հրամանատարությամբ ծառայող Քյարամ Սլոյանին իր ծառայակիցների հետ հաջողվել է երկու անգամ հետ […]
Նա առաջիններից էր, ով հերոսաբար զոհվեց 2016-ի քառօրյա “Ապրիլյան” պատերազմում

2016 թվականի ապրիլի 2-ին Մարտակերտի ուղղությամբ դիրքերը պաշտպանելիս զոհվել է շարքային Քյարամ Քյալաշի Սլոյանը, որը երկու անգամ հետ է մղել հակառակորդի գրոհը։

Ծառայել է Արցախի սահմանի հյուսիս-արևելյան հատվածում՝ Մարտակերտում` ում մահվան մասին պաշտոնապես հայտարարվել է 2016 թվականի ապրիլի 5-ին։ Կապիտան Արմենակ Ուրֆանյանի հրամանատարությամբ ծառայող Քյարամ Սլոյանին իր ծառայակիցների հետ հաջողվել է երկու անգամ հետ մղել հակառակորդի գրոհը։ Երբ ադրբեջանական բազմաթիվ հատուկ ջոկատայինների ճնշման տակ կապիտան Արմենակ Ուրֆանյանը հրամայեց զինվորներին լքել առաջնագիծը, շարքայիններ Քյարամ Սլոյանը և Ռոբերտ Աբաջյանը, չենթարկվելով հրամանատարի հրամանին, շարունակեցին պաշտպանական մարտը։
Շարքային Քյարամ Սլոյանը մահացու վիրավորվել է զինամթերքի սպառվելուց հետո ,փորձել է կրակից դուրս բերել ծանր վիրավոր հրամանատարին։ Ստանալով բազմաթիվ վիրավորումներ՝ նա զոհվել է հակառակորդի հետ ձեռնամարտի ժամանակ, որից հետո նրա մարմինը պղծվել և գլխատվել է։
Լեռնային Ղարաբաղի նախագահի հրամանագրով նա հետմահու պարգեւատրվել է ԼՂՀ «Մարտական ծառայության համար» մեդալով։ 2016 թվականի մայիսի 28-ին Սերժ Սարգսյանը Քյարամ Սլոյանին հետմահու պարգևատրել է Հայաստանի Հանրապետության «Մարտական խաչ» 1-ին աստիճանի պետական շքանշանով։
Քյարամ Սլոյանը ծնվել է 1996 թվականի ապրիլի 27-ին ՀՀ Արագածոտնի մարզի Արտաշավան գյուղում, եզդիների ընտանիքում։ Հայրը՝ Քյալաշը, կռվել է 1988-1994 թվականների Արցախյան պատերազմում։ Քյարամ Սլոյանը ծառայության է զորակոչվել 2014թ.

2 апреля 2016 года в при обороне позиций в Марткертском направлении — погиб Кярам Кялашевис Слоян- Рядовой: дважды отразил атаку противника. Был одним из первых погибших в четырехдневной войне. Он служил на северо-восточном участке границе Арцаха, в Мартакерте. о смерти которого официально было объявлено 5-го апреля 2016 года.
Кяраму Слояну, служившему под командованием капитана Арменака Урфаняна, вместе с сослуживцами дважды удалось отразить атаку противника, отбросить его назад. Под давлением многочисленных сил азербайджанского спецназа капитан Арменак Урфанян приказал солдатам уйти с передовой, однако рядовые Кярам Слоян и Роберт Абаджян, не подчинившись приказу командира, продолжили оборонительный бой.
Рядовой Кярям Слоян был смертельно ранен, когда закончились патроны, но попытался вынести тяжелораненого командира из-под огня. Получив многочисленные ранения, был убит в рукопашном бою с противником, после чего его тело было подвержено надругательствам и обезглавлено.
Указом президента Нагорного Карабаха посмертно награжден медалью НКР «За боевую службу». 28-го мая 2016 года Серж Саргсян посмертно наградил Кярама Слояна государственным орденом Республики Армения «Боевой крест» 1-й степени.
Кярам Слоян родился 27-го апреля 1996 года в селе Арташаван Арагацотнской области Республики Армения, в езидской семье. Его отец, Кялаш, воевал в Арцахской войне 1988-1994 гг. Кярам Слоян был призван на службу в 2014 году.

On April 2, 2016, while defending positions in the Martakert direction, Kyaram Kyalashevis Sloyan died — Private: twice repelled the enemy attack. He was one of the first to die in the four-day war. He served in the northeastern section of the Artsakh border, in Martakert. His death was officially announced on April 5, 2016. Kyaram Sloyan, who served under the command of Captain Armenak Urfanyan, together with his fellow soldiers managed to repel the enemy attack twice, pushing them back. Under pressure from numerous Azerbaijani special forces, Captain Armenak Urfanyan ordered the soldiers to leave the front line, but privates Kyaram Sloyan and Robert Abajyan, disobeying the commander’s order, continued the defensive battle. Private Kyaram Sloyan was mortally wounded when he ran out of ammunition, but he tried to carry the seriously wounded commander out of the fire. Having received numerous wounds, he was killed in hand-to-hand combat with the enemy, after which his body was desecrated and beheaded.
By the decree of the President of Nagorno-Karabakh, he was posthumously awarded the NKR medal “For Military Service”. On May 28, 2016, Serzh Sargsyan posthumously awarded Kyaram Sloyan the State Order of the Republic of Armenia “Combat Cross” of the 1st degree.
Kyaram Sloyan was born on April 27, 1996 in the village of Artashavan, Aragatsotn region of the Republic of Armenia, to a Yazidi family. His father, Kyalash, fought in the Artsakh War of 1988-1994. Kyaram Sloyan was called up for service in 2014.