1932 թվականի ապրիլի 17-ին Երևանում ծնվեց Կարեն Սերոբի Դեմիրճյանը՝ խորհրդային և հայկական  պետական գործիչ, Հայաստանի Հանրապետության ազգային հերոս, 1974 թվականից նա եղել է Հայաստանի Կոմկուսի Կենտկոմի առաջին քարտուղար՝

Դեմիրճյանի ղեկավարման տարիներին (1974-1988 թթ.) Հայաստանը ծաղկեց՝ բացվեցին Երևանի «Զվարթնոց» և Գյումրու «Շիրակ» օդանավակայանները, սահմանամերձ օդակայաններ, Երևանի մետրոպոլիտենի առաջին գիծը, Հայկական ատոմային էլեկտրակայանը, վեհաշուք Մարզահամերգային համալիրը, Արփա-Սևան թունելը, «Ռազդանմաշ», «Պոզիստոր», «Իմպուլս», «Մարս» գործարանները, ինչպես նաև նոր երկաթգծեր՝ Մասիս-Նուռնուս և Աղստաֆա-Իջևան-Ռազդան-Սևան-Մարտունի:
1975 թվականի ապրիլի 23-ին Դեմիրճյանը, Հայաստանի ղեկավարության անունից, պատմական քայլով պաշտոնապես դատապարտեց Հայոց ցեղասպանության կազմակերպիչներին՝ ձայն բարձրացնելով արդարության համար:
Հայաստանի անկախությունից հետո՝ 1991-1999 թվականներին, նա ղեկավարեց «Հայէլեկտրամեքենա» ՓԲԸ-ն՝ Հայաստանի արդյունաբերության հենասյուներից մեկը: 1998-ին նա հիմնեց Հայաստանի ժողովրդական կուսակցությունը, որը «Միասնություն» դաշինքի կազմում փայլուն հաղթանակ տարավ 1999 թվականի խորհրդարանական ընտրություններում, և Դեմիրճյանն ընտրվեց ՀՀ Ազգային ժողովի նախագահ: Ցավոք, 1999 թվականի հոկտեմբերի 27-ին նրա կյանքը խլեց ահաբեկչական գործողությունը Հայաստանի խորհրդարանում, սակայն նրա ժառանգությունը հավերժ է:

17 апреля 1932 года  – в Ереване родился Карен Серобович  Демирчян — советский и армянский партийный и государственный деятель, Национальный Герой Армении. С 1974 года Карен Демирчян был первым секретарем ЦК Компартии Армении.
В годы правления Демирчяна (1974-1988 гг.) были сданы в эксплуатацию аэропорты «Звартноц» – в Ереване, «Ширак» – в Гюмри, а также в приграничных районах, первая линия Ереванского метро, Армянская атомная электростанция, Спортивно-концертный комплекс,  тоннель Арпа-Севан, «Разданмаш», «Позистор», «Импульс», «Марс» и другие заводы, новые железнодорожные пути Масис-Нурнус и Акстафа-Иджеван-Раздан-Севан-Мартуни и др.
Впервые 23 апреля 1975 года от имени руководства Армении Демирчян осудил организаторов Геноцида армян .
После провозглашения независимости Армении Демирчян в 1991—1999 годах был генеральным директором и председателем совета ЗАО «Армэлектромашина» — одного из крупнейших заводов Армении. В 1998 году создал и возглавил Народную партию Армении, которая в составе избирательного блока «Единство» победила на парламентских выборах в июне 1999 года, после чего был избран председателем Национального собрания Армении. Карен Демирчян был убит 27 октября 1999 года во время террористического акта в здании парламента Армении.

April 17, 1932 – Karen Serobovich Demirchyan was born in Yerevan – Soviet and Armenian party and state figure, National Hero of Armenia. Since 1974, Karen Demirchyan was the first secretary of the Central Committee of the Communist Party of Armenia.  During Demirchyan’s rule (1974-1988), the Zvartnots airport in Yerevan, the Shirak airport in Gyumri, as well as the airports in the border areas, the first line of the Yerevan metro, the Armenian Nuclear Power Plant, the Sports and Concert Complex, the Arpa-Sevan tunnel, Razdanmash, Pozistor, Impuls, Mars and other factories, new Masis-Nurnus and Aghstafa-Ijevan-Razdan-Sevan-Martuni railways, etc. were commissioned.
For the first time on April 23, 1975, on behalf of the Armenian leadership, Demirchyan condemned the organizers of the Armenian Genocide.
After the declaration of independence of Armenia, Demirchyan was the general director and chairman of the board of ArmElectroMashina CJSC, one of the largest factories in Armenia, from 1991 to 1999.  In 1998, he founded and headed the People’s Party of Armenia, which, as part of the Unity electoral bloc, won the parliamentary elections in June 1999, after which he was elected Chairman of the National Assembly of Armenia. Karen Demirchyan was killed on October 27, 1999, during a terrorist attack in the Armenian parliament building.

1894 թվականի ապրիլի 15-ին ծնվել է Նիկիտա Սերգեի Խրուշչովը՝ խորհրդային պետական և քաղաքական գործիչ, ԽՍՀՄ ղեկավար (1953-1964 թթ.):

1961 թվականին Հայաստանում բարձրաստիճան հյուրի ժամանման կապակցությամբ կառուցվեց Զվարթնոցի նոր, ժամանակակից օդանավակայանը: Տոնակատարությանը ժամանեցին հայեր ամբողջ աշխարհից: Նրանց թվում էին Ֆրանսիայից և Բրազիլիայից ժամանած երկու միլիոնատերեր:
Խրուշչովին դիմավորեցին հացով, աղով և կարմիր գինով: Նիկիտա Սերգեևիչը համտեսեց հացը, խմեց գինին և ավելացրեց. «Լավ գինի է, բայց Ձեզ, իհարկե, նման բան չեն տալիս»,- գլխով արեց դիմավորողներին:Խրուշչովին տարան Սևան, նավակով զբոսանք կատարեցին լճի վրա: Նա հարցրեց, թե արդյոք Սևանում ձուկ կա: «Կա, – պատասխանեցին: – Իշխան, կամ ռուսերեն՝ կարմրախայտ: Փորձեք, գուցե բռնեք»: Նիկիտային ձկնորսական գավազան տվեցին, իսկ նավակի մյուս կողմից ջրասուզակներն իջեցրին ձկներով լի ցանցեր: Նրանք կարմրախայտը կեռեցին կարթին, քաշեցին թելը, և «որսը» ուրախացրեց ձկնորսին:Երևանում տեղի ունեցավ արտերկրի հայերի հանդիպումը Խրուշչովի հետ: Նրանց առավելապես հետաքրքրում էր Մեծ Հայաստանի վերականգնման հարցը: Հայտնի է, որ Հայաստանի մի մասը մնացել է Թուրքիային, և յուրաքանչյուր հայ ընտանիքում կա այդ նախկին Հայաստանի քարտեզը: Այս հարցին ի պատասխան Նիկիտա Սերգեևիչն ասաց, որ դա կնշանակեր պատերազմ, որը չէր աջակցի ո՛չ մեր ժողովուրդը, ո՛չ էլ համաշխարհային հանրային կարծիքը, և հրավիրեց արտերկրի հայերին այցելել Խորհրդային Միության ցանկացած տաք եզերք:1961 թվականին նա ստորագրեց Արփա-Սևան կասկադի կառուցման մասին որոշումը:

15 апреля 1894 года родился  Никита Сергеевич  Хрущев- советский государственный и политический деятель, глава СССР (1953-1964)
В 1961году в Армении к приезду высокого гостя построили новый современный аэродром в Звартноц. На празднование прибыли представители армян со всего мира. Рядом с ним стояли два миллионера из Франции и Бразилии.
Хрущёву преподнесли хлеб, соль и красное вино. Никита Сергеевич попробовал хлеб, выпил вино и добавил: «Хорошее вино, но вам, конечно, такое не дают», — кивнул на встречавших.
Повезли Хрущёва на Севан, прокатили по озеру на катере. Он спросил, есть ли рыба в Севане. «Есть! — ответили. – Ишхан, или форель по-русски. Попробуйте, может, клюнет?» Никите подали удочку, а с противоположного борта спустили пловцов с сетками рыбы. Они нацепили форель на крючок, дернули за леску, и добыча порадовала рыбака.
В Ереване состоялась встреча зарубежных армян с Хрущёвым. Их больше всего интересовал вопрос о восстановлении большой Армении. Известно, что часть Армении отошла к Турции, в каждой армянской семье есть карта той прежней Армении. В ответ на этот вопрос Никита Сергеевич сказал, что это бы означало войну, которую не поддержит ни наш народ, ни мировое общественное мнение, пригласил зарубежных армян приезжать в любые тёплые края Советского Союза.
В 1961г.  подписал постановление о сооружении Арпа-Севанского каскада.

April 15, 1894 Nikita Sergey Khrushchev was born – Soviet statesman and politician, head of the USSR (1953-1964)
In 1961, a new modern airfield was built in Zvartnots in Armenia for the arrival of the high-ranking guest. Representatives of Armenians from all over the world arrived for the celebration. Two millionaires from France and Brazil stood next to him.
Khrushchev was presented with bread, salt and red wine. Nikita Sergeyevich tried the bread, drank the wine and added: “Good wine, but of course they don’t give you this,” he nodded at those who met him.
They took Khrushchev to Sevan, took him for a ride on a boat. He asked if there was fish in Sevan. “Yes!” they answered. – Ishkhan, or trout in Russian. Try it, maybe it will bite?” Nikita was given a fishing rod, and swimmers with nets of fish were lowered from the opposite side.  They put a trout on a hook, pulled the line, and the catch pleased the fisherman.
In Yerevan, a meeting of foreign Armenians with Khrushchev took place. They were most interested in the issue of restoring a large Armenia. It is known that part of Armenia went to Turkey, every Armenian family has a map of that former Armenia. In response to this question, Nikita Sergeyevich said that this would mean a war that neither our people nor world public opinion would support, and invited foreign Armenians to come to any warm regions of the Soviet Union.
In 1961, he signed a decree on the construction of the Arpa-Sevan cascade.

Как Нахичеван и Карабах оказались в составе Азербайджанской ССР