Խորհրդային Բանակի Հայ Գեներալի Ուղի. Պատերազմի և Խաղաղության Հերոս 

1922 թ-ի հոկտեմբերի 14-ին Ադրբեջանի Շեմախիի ջրջանի  Սահյան գյուղում ծնվել է Վաչագան Հրաչյայի Վլասովը, խորհրդային բանակի գեներալ-մայոր, հայ ծագմամբ ռազմական գործիչ, ով իր կարիերայով նշանակալի ներդրում է ունեցել ԽՍՀՄ զինված ուժերում։ 

Վաչագան Վլասովը ծնվել է 1922 թվականի հոկտեմբերի 14-ին Ադրբեջանական ԽՍՀ-ի Սահյան գյուղում։ Նա ավարտել է Բաքվի Ս. Օրջոնիկիձեի անվան հետևակային ուսումնարանը 1942 թվականին, Մ. Ֆրունզեի անվան ռազմական ակադեմիան 1959 թվականին և բարձրագույն ակադեմիական կուրսեր 1968 թվականին։ 1942 թվականի փետրվարին զորակոչվել է Կարմիր բանակ, որտեղ սեպտեմբեր-դեկտեմբեր ամիսներին ծառայել է Անդրկովկասյան ռազմաճակատի 45-րդ բանակի առանձին հրաձգային բրիգադում՝ որպես գնդացրային դասակի հրամանատար։ 1943 թվականի մարտից մինչև 1945 թվականի հունիսը եղել է 261-րդ հրաձգային դիվիզիայի 978-րդ գնդի գնդացրային վաշտի հրամանատար։ 1945-1956 թվականներին ծառայությունը շարունակել է Անդրկովկասյան ռազմական օկրուգում՝ որպես գումարտակի հրամանատարի տեղակալ, հրամանատար և գնդի դպրոցի պետ։ 1959 թվականին տեղափոխվել է Թուրքեստանյան ռազմական օկրուգ՝ զբաղեցնելով գնդի հրամանատարի և ստորաբաժանման հրամանատարի տեղակալի պաշտոնները։ 1970 թվականի հունվարից եղել է հրամանատարական բարձրագույն ուսումնարանի պետ։ 1978 թվականին զորացրվելուց հետո նշանակվել է Ղազախական ԽՍՀ ԴՕՍԱԱՖ-ի Կենտկոմի նախագահի տեղակալ։ 

Վլասովի ծառայությունները գնահատվել են բազմաթիվ պարգևներով, այդ թվում՝ «1941-1945 թթ. Հայրենական մեծ պատերազմում Գերմանիայի դեմ տարած հաղթանակի համար» մեդալ, Կարմիր Աստղի շքանշան, «ԽՍՀՄ զինված ուժերում Հայրենիքին ծառայելու համար» 3-րդ աստիճանի շքանշան, «Մարտական ծառայությունների» մեդալ և Հայրենական պատերազմի II աստիճանի շքանշան։ 

Վաչագան Վլասովի հիշատակը հավերժացվել է Ալմաթիի Դոտիսկ պողոտայի թիվ 42 տանը, որտեղ նա ապրել է ավելի քան 30 տարի։ 2010 թվականի սեպտեմբերին այնտեղ տեղադրվել է հուշատախտակ։ Նրա ռազմական ծառայությունն ու նվիրվածությունը հայ ժողովրդի համար մնում են ոգեշնչման օրինակ։ 



—


14 октября 1922 года в селе Сахян Шемахинского уезда Азербайджана родился Вачаган Грачья оглы Власов — генерал-майор Советской Армии, военный деятель армянского происхождения. За свою карьеру он внёс значительный вклад в развитие Вооружённых Сил СССР.

Вачаган Власов родился 14 октября 1922 года в селе Сахьян, Азербайджанская ССР. Он окончил Бакинское пехотное училище имени С. Орджоникидзе в 1942 году, Военную академию имени М. Фрунзе в 1959 году и высшие академические курсы в 1968 году. В феврале 1942 года был призван в Красную армию, где с сентября по декабрь служил командиром пулемётного взвода отдельной стрелковой бригады 45-й армии Закавказского фронта. С марта 1943 года по июнь 1945 года командовал пулемётной ротой 978-го полка 261-й стрелковой дивизии. В 1945–1956 годах продолжил службу в Закавказском военном округе в качестве заместителя командира батальона, командира батальона и начальника полковой школы. В 1959 году был переведён в Туркестанский военный округ, где занимал должности командира полка и заместителя командира дивизии. С января 1970 года возглавлял высшее командное училище. После увольнения в запас в октябре 1978 года стал заместителем председателя Центрального комитета ДОСААФ Казахской ССР. 

За свою службу Власов был удостоен множества наград, включая медаль «За победу над Германией в Великой Отечественной войне 1941–1945 гг.», орден Красной Звезды, орден «За службу Родине в Вооружённых силах СССР» 3-й степени, медаль «За боевые заслуги» и орден Отечественной войны II степени. 

Память о Вачагане Власове увековечена в Алматы, где на доме №42 по проспекту Достык, в котором он прожил более 30 лет, в сентябре 2010 года была установлена мемориальная доска. Его военная служба и преданность остаются примером вдохновения для армянского народа. 

—


On October 14, 1922, in the village of Sahyan, Shemakhi Province, Azerbaijan, Vachagan Hrachya Vlasov, a major general of the Soviet Army, a military figure of Armenian origin, was born. He made a significant contribution to the USSR Armed Forces during his career.

Vachagan Vlasov was born on October 14, 1922, in the village of Sahyan, Azerbaijan SSR. He graduated from the Baku Infantry School named after S. Ordzhonikidze in 1942, the M. Frunze Military Academy in 1959, and higher academic courses in 1968. In February 1942, he was drafted into the Red Army, serving from September to December as a machine-gun platoon commander in a separate rifle brigade of the 45th Army of the Transcaucasian Front. From March 1943 to June 1945, he commanded a machine-gun company in the 978th Regiment of the 261st Rifle Division. From 1945 to 1956, he continued his service in the Transcaucasian Military District as a deputy battalion commander, battalion commander, and head of a regimental school. In 1959, he was transferred to the Turkestan Military District, serving as a regiment commander and deputy division commander. From January 1970, he headed a higher command school. After retiring in October 1978, he served as deputy chairman of the Central Committee of DOSAAF in the Kazakh SSR. 

Vlasov was awarded numerous honors, including the Medal “For Victory over Germany in the Great Patriotic War 1941–1945,” the Order of the Red Star, the Order “For Service to the Homeland in the Armed Forces of the USSR” 3rd Degree, the Medal “For Combat Merits,” and the Order of the Patriotic War II Degree. 

Vachagan Vlasov’s legacy is commemorated in Almaty, where a memorial plaque was installed in September 2010 on the house at 42 Dostyk Avenue, where he lived for over 30 years. His military service and dedication remain an inspiring example for the Armenian people.