Հայ Թատերական Արվեստի Վառ Աստղ

1940 թվականի մայիսի 6-ին Ռոստով-Դոնում վախճանվեց Ալեքսանդր Հարությունի Աբելյանը՝ դրամատուրգ, թատրոնի դերասան, Հովհաննես Աբելյանի եղբայրը։

Նրա ստեղծագործական ժառանգությունը հայ թատերական արվեստի անգին գանձերից է։ Ալեքսանդր Աբելյանի կատակերգություններն ու դրամաները վառ կերպով պատկերում էին մանր արհեստավոր դասի կյանքն ու առօրյան՝ լցված սրամտությամբ և խոր իմաստով։ Նրա «Նավթի շատրվան» և «Վառվող լամպեր» պիեսները մեծ հաջողություն ունեցան ոչ միայն Կովկասում, այլև Կոստանդնուպոլսում, ինչպես նաև հայկական սփյուռքի թատերական կենտրոններում։ Աբելյանը սերտ բարեկամություն էր պահպանում հայ մշակույթի մեծեր՝ Ալեքսանդր Շիրվանզադեի և Պետրոս Ադամյանի հետ, ինչը նրա ստեղծագործություններին հաղորդում էր յուրահատուկ խորություն և ոգեշնչում։ Նրա կյանքն ու աշխատանքը մնում են հայ թատերագրության վառ էջեր։ 
Р
Яркая звезда армянского театра
6 мая 1940 года в Ростове-на-Дону скончался Александр Арутюнович Абелян — драматург, актёр театра, брат драматурга Ованеса Абеляна. Творческое наследие Александра Абеляна стало неотъемлемой частью армянского театрального искусства. Его комедии и драмы ярко отражали жизнь и быт мелкого ремесленного класса, наполняя произведения остроумием и глубоким смыслом. Пьесы «Нефтяной фонтан» и «Горящие лампы» с триумфом ставились не только на Кавказе, но и в Константинополе, а позже — в театральных центрах армянской диаспоры. Александр Абелян поддерживал близкую дружбу с выдающимися деятелями армянской культуры — Александром Ширванзаде и Петросом Адамяном, что придавало его творчеству особую глубину и вдохновение. Его жизнь и работы остаются яркими страницами в истории армянской драматургии. 

A Shining Star of Armenian Theater
On May 6, 1940, in Rostov-on-Don, Alexander Arutyunovich Abelyan — playwright, theater actor, and brother of dramatist Hovhannes Abelyan — passed away. His creative legacy is a treasured part of Armenian theatrical art. Alexander Abelyan’s comedies and dramas vividly depicted the life and daily struggles of the petty artisan class, infused with wit and profound meaning. His plays, The Oil Fountain and Burning Lamps, achieved great success not only in the Caucasus but also in Constantinople and later in the theatrical hubs of the Armenian diaspora. Abelyan maintained close friendships with prominent figures of Armenian culture, Alexander Shirvanzade and Petros Adamyan, which lent his works unique depth and inspiration. His life and contributions remain a vibrant chapter in the history of Armenian drama.