Կինոյի Արվեստի Հայկական Լեգենդ

Կարեն Սարգսի Գևորգյանը ծնվել է 1941 թվականի մայիսի 7-ին Երևանում: Նա խորհրդային, ռուսական և հայկական կինոռեժիսոր և սցենարիստ է, Հայաստանի կինեմատոգրաֆիստների միության անդամ:

1956 թվականին ավարտել է Երևանի երաժշտական դպրոցը, իսկ 1963 թվականին՝ Ռուսաստանի կինեմատոգրաֆիայի պետական ինստիտուտի (ВГИК) օպերատորական ֆակուլտետը Բորիս Վոլչեկի ղեկավարությամբ: 1967 թվականին Մոսկվայում ավարտել է բարձրագույն ռեժիսորական դասընթացները Լեոնիդ Տրաուբերգի արհեստանոցում: 
Կարեն Գևորգյանի կարիերան ընդգրկում է աշխատանքներ այնպիսի հեղինակավոր ստուդիաներում, ինչպիսիք են «Հայֆիլմ», «Մոսֆիլմ», «Ցենտրնաուչֆիլմ» և Երևանի փաստա-վավերագրական ֆիլմերի ստուդիան: 1970-1981 թվականներին նա աշխատել է «Հայֆիլմ»-ում, սակայն վտարվել է այնտեղից «Հրաժեշտ սահմանագծից անդին» ֆիլմի արգելքից հետո: Հետագայում նա շարունակել է աշխատանքը «Լենտելեֆիլմ» և Դովժենկոյի անվան ստուդիայում (Կիև): 1993 թվականին Գևորգյանը հիմնել է «Նավիգատոր» ստուդիան՝ «Նոր հայկական տարեգրություն» նախագծի համար, նկարահանումներ իրականացնելով Արցախյան պատերազմի դաշտում: 2009 թվականից նա սկսել է Հայաստանի պատմության մասին վավերագրական ֆիլմերի շարքի նկարահանումները: Իր կարիերայի ընթացքում նա դասավանդել է Սանկտ Պետերբուրգի կինոյի և հեռուստատեսության պետական համալսարանում (СПбГУКиТ), ղեկավարելով խաղարկային կինոյի և հեռուստատեսության ռեժիսորների արհեստանոց: 
Կարեն Գևորգյանի ստեղծագործությունները արժանացել են բարձր գնահատականի՝ արտացոլելով հայ ժողովրդի պատմությունն ու մշակույթը: Նրա աշխատանքները ոգեշնչում են երիտասարդ կինոգործիչներին՝ դառնալով հայկական կինոյի անբաժան մասը:

Карен Саркисович Геворгян родился 7 мая 1941 года в Ереване, Армянская ССР, СССР. Советский, российский и армянский кинорежиссёр и сценарист, член Союза кинематографистов Армении. В 1956 году окончил музыкальную школу в Ереване, а в 1963 году — операторский факультет ВГИКа (мастерская Бориса Волчека). В 1967 году в Москве завершил высшие режиссёрские курсы под руководством Леонида Трауберга. 
Карьера Карена Геворгяна охватывает работу в таких престижных студиях, как «Арменфильм», «Мосфильм», «Центрнаучфильм» и Ереванская студия документальных фильмов. В 1970–1981 годах он работал на «Арменфильме», но был уволен после запрета фильма «Прощание за чертой». Позже он продолжил работу на «Лентелефильме» и в студии имени Довженко (Киев). В 1993 году Геворгян основал студию «Навигатор» для проекта «Новая армянская хроника», снимая кадры на полях Карабахской войны. С 2009 года он начал съёмки документального цикла об истории Армении. На протяжении своей карьеры он преподавал в Санкт-Петербургском государственном университете кино и телевидения (СПбГУКиТ), руководя мастерской режиссёров игрового кино и телевидения. 
Творчество Карена Геворгяна высоко оценено за отражение истории и культуры армянского народа. Его работы вдохновляют молодых кинематографистов и остаются неотъемлемой частью армянского кинематографа.

Karen Sarkis Gevorgyan was born on May 7, 1941, in Yerevan, Armenian SSR, USSR. A Soviet, Russian, and Armenian film director and screenwriter, he is a member of the Armenian Union of Cinematographers. In 1956, he graduated from a music school in Yerevan, and in 1963, he completed the cinematography department at VGIK (Boris Volchek’s workshop). In 1967, he finished advanced directing courses in Moscow under Leonid Trauberg’s guidance. 
Karen Gevorgyan’s career spans work at renowned studios such as Armenfilm, Mosfilm, Tsentrnauchfilm, and the Yerevan Documentary Film Studio. From 1970 to 1981, he worked at Armenfilm but was dismissed following the ban of his film Farewell Beyond the Line. He later continued his work at Lentelefilm and the Dovzhenko Film Studio (Kyiv). In 1993, Gevorgyan founded the Navigator Studio for the New Armenian Chronicle project, filming on the battlefields of the Karabakh War. Since 2009, he has been producing a documentary series on Armenian history. Throughout his career, he has taught at the Saint Petersburg State University of Film and Television (SPbGUKiT), leading a workshop for directors of feature films and television. 
Karen Gevorgyan’s work has earned high acclaim for its portrayal of Armenian history and culture. His contributions continue to inspire young filmmakers and remain an integral part of Armenian cinema.