Քյարամ Քյալաշի Սլոյան – Кяраму Слоян – Kyaram Kyalashevis Sloyan

Նա առաջիններից էր, ով հերոսաբար զոհվեց 2016-ի քառօրյա “Ապրիլյան” պատերազմում

2016 թվականի ապրիլի 2-ին Մարտակերտի ուղղությամբ դիրքերը պաշտպանելիս զոհվել է շարքային Քյարամ Քյալաշի Սլոյանը, որը երկու անգամ հետ է մղել հակառակորդի գրոհը։ Ծառայել է Արցախի սահմանի հյուսիս-արևելյան հատվածում՝ Մարտակերտում` ում մահվան մասին պաշտոնապես հայտարարվել է 2016 թվականի ապրիլի 5-ին։ Կապիտան Արմենակ Ուրֆանյանի հրամանատարությամբ ծառայող Քյարամ Սլոյանին իր ծառայակիցների հետ հաջողվել է երկու անգամ հետ […]
Նա առաջիններից էր, ով հերոսաբար զոհվեց 2016-ի քառօրյա “Ապրիլյան” պատերազմում

2016 թվականի ապրիլի 2-ին Մարտակերտի ուղղությամբ դիրքերը պաշտպանելիս զոհվել է շարքային Քյարամ Քյալաշի Սլոյանը, որը երկու անգամ հետ է մղել հակառակորդի գրոհը։

Ծառայել է Արցախի սահմանի հյուսիս-արևելյան հատվածում՝ Մարտակերտում` ում մահվան մասին պաշտոնապես հայտարարվել է 2016 թվականի ապրիլի 5-ին։ Կապիտան Արմենակ Ուրֆանյանի հրամանատարությամբ ծառայող Քյարամ Սլոյանին իր ծառայակիցների հետ հաջողվել է երկու անգամ հետ մղել հակառակորդի գրոհը։ Երբ ադրբեջանական բազմաթիվ հատուկ ջոկատայինների ճնշման տակ կապիտան Արմենակ Ուրֆանյանը հրամայեց զինվորներին լքել առաջնագիծը, շարքայիններ Քյարամ Սլոյանը և Ռոբերտ Աբաջյանը, չենթարկվելով հրամանատարի հրամանին, շարունակեցին պաշտպանական մարտը։
Շարքային Քյարամ Սլոյանը մահացու վիրավորվել է զինամթերքի սպառվելուց հետո ,փորձել է կրակից դուրս բերել ծանր վիրավոր հրամանատարին։ Ստանալով բազմաթիվ վիրավորումներ՝ նա զոհվել է հակառակորդի հետ ձեռնամարտի ժամանակ, որից հետո նրա մարմինը պղծվել և գլխատվել է։
Լեռնային Ղարաբաղի նախագահի հրամանագրով նա հետմահու պարգեւատրվել է ԼՂՀ «Մարտական ծառայության համար» մեդալով։ 2016 թվականի մայիսի 28-ին Սերժ Սարգսյանը Քյարամ Սլոյանին հետմահու պարգևատրել է Հայաստանի Հանրապետության «Մարտական խաչ» 1-ին աստիճանի պետական շքանշանով։
Քյարամ Սլոյանը ծնվել է 1996 թվականի ապրիլի 27-ին ՀՀ Արագածոտնի մարզի Արտաշավան գյուղում, եզդիների ընտանիքում։ Հայրը՝ Քյալաշը, կռվել է 1988-1994 թվականների Արցախյան պատերազմում։ Քյարամ Սլոյանը ծառայության է զորակոչվել 2014թ.

2 апреля 2016 года в при обороне позиций в Марткертском направлении — погиб Кярам Кялашевис Слоян- Рядовой: дважды отразил атаку противника. Был одним из первых погибших в четырехдневной войне. Он служил на северо-восточном участке границе Арцаха, в Мартакерте. о смерти которого официально было объявлено 5-го апреля 2016 года.
Кяраму Слояну, служившему под командованием капитана Арменака Урфаняна, вместе с сослуживцами дважды удалось отразить атаку противника, отбросить его назад. Под давлением многочисленных сил азербайджанского спецназа капитан Арменак Урфанян приказал солдатам уйти с передовой, однако рядовые Кярам Слоян и Роберт Абаджян, не подчинившись приказу командира, продолжили оборонительный бой.
Рядовой Кярям Слоян был смертельно ранен, когда закончились патроны, но попытался вынести тяжелораненого командира из-под огня. Получив многочисленные ранения, был убит в рукопашном бою с противником, после чего его тело было подвержено надругательствам и обезглавлено.
Указом президента Нагорного Карабаха посмертно награжден медалью НКР «За боевую службу». 28-го мая 2016 года Серж Саргсян посмертно наградил Кярама Слояна государственным орденом Республики Армения «Боевой крест» 1-й степени.
Кярам Слоян родился 27-го апреля 1996 года в селе Арташаван Арагацотнской области Республики Армения, в езидской семье. Его отец, Кялаш, воевал в Арцахской войне 1988-1994 гг. Кярам Слоян был призван на службу в 2014 году.

On April 2, 2016, while defending positions in the Martakert direction, Kyaram Kyalashevis Sloyan died — Private: twice repelled the enemy attack. He was one of the first to die in the four-day war. He served in the northeastern section of the Artsakh border, in Martakert. His death was officially announced on April 5, 2016. Kyaram Sloyan, who served under the command of Captain Armenak Urfanyan, together with his fellow soldiers managed to repel the enemy attack twice, pushing them back. Under pressure from numerous Azerbaijani special forces, Captain Armenak Urfanyan ordered the soldiers to leave the front line, but privates Kyaram Sloyan and Robert Abajyan, disobeying the commander’s order, continued the defensive battle. Private Kyaram Sloyan was mortally wounded when he ran out of ammunition, but he tried to carry the seriously wounded commander out of the fire. Having received numerous wounds, he was killed in hand-to-hand combat with the enemy, after which his body was desecrated and beheaded.
By the decree of the President of Nagorno-Karabakh, he was posthumously awarded the NKR medal “For Military Service”. On May 28, 2016, Serzh Sargsyan posthumously awarded Kyaram Sloyan the State Order of the Republic of Armenia “Combat Cross” of the 1st degree.
Kyaram Sloyan was born on April 27, 1996 in the village of Artashavan, Aragatsotn region of the Republic of Armenia, to a Yazidi family. His father, Kyalash, fought in the Artsakh War of 1988-1994. Kyaram Sloyan was called up for service in 2014.

Անդրանիկ Ատոմի Զոհրաբյանը – Андраник Атомович Зограбян – Andranik Atom Zohrabyan

Նա գործեց “ոչ-մի քայլ ետ” սկզբունքով

2016 թվականի ապրիլի 2-ին Արցախի Մարտակերտի շրջանում- զոհվեց Անդրանիկ Ատոմի Զոհրաբյանը– Ուրֆանյանի վաշտի գնդացրորդ, շարքային ։ Այն երեք զինվորներից մեկն էր, ով չլքեց կապիտան Ուրֆանյանին և պայքարեց մինչև վերջ։ Նրան էր պատկանում դիրքի ամենածանր զենքը՝ Կալաշնիկովի գնդացիրը։ Թշնամին այդ դիրքում կորցրեց 80-90 զինվոր, որոնց մեծ մասին ոչնչացրել է Անդրանիկը։ Կռվի վերջում նա դուրս է գալիս […]
Նա գործեց “ոչ-մի քայլ ետ” սկզբունքով

2016 թվականի ապրիլի 2-ին Արցախի Մարտակերտի շրջանում- զոհվեց Անդրանիկ Ատոմի Զոհրաբյանը— Ուրֆանյանի վաշտի գնդացրորդ, շարքային ։

Այն երեք զինվորներից մեկն էր, ով չլքեց կապիտան Ուրֆանյանին և պայքարեց մինչև վերջ։ Նրան էր պատկանում դիրքի ամենածանր զենքը՝ Կալաշնիկովի գնդացիրը։ Թշնամին այդ դիրքում կորցրեց 80-90 զինվոր, որոնց մեծ մասին ոչնչացրել է Անդրանիկը։ Կռվի վերջում նա դուրս է գալիս բաց մարտի և վտանգի տակ դնելով սեփական կյանքը ոչնչացնում է թշնամու բազմաթիվ գրոհայինների։ Որոշ ժամանակ անց Անդրանիկը ստանում է ծանր վիրավորումներ և զոհվում է հերոսի մահով։ Ապրիլի 8-ին Կարմիր խաչի միջազգային կոմիտեի ու ԵԱՀԿ Մինսկի խմբի միջնորդությամբ իրականացված որոնողական աշխատանքների շնորհիվ գտնվեց և ընտանիքին հանձնվեց Անդրանիկ Զոհրաբյանի մարմինը։Անդրանիկ Զոհրաբյանը Հայաստանի նախագահի հրամանագրով հետմահու պարգևատրվել է զինվորական բարձրագույն պարգևով՝
«Մարտական խաչ» առաջին աստիճանի շքանշանով
Արցախի նախագահ Բակո Սահակյանի հրամանագրով՝ «Մարտական ծառայության» մեդալով։ Կառուցվել է Հուշաղբյուր իր ծննդավայր Վեդու մշակույթի տան առջև՝ նվիրված Անդրանիկ Զոհրաբյանի հիշատակին։

2 апреля 2016 года в Мартакертском районе Арцаха погиб рядовой роты Урфаняна, пулеметчик Андраник Атомович Зограбян. Андраник действовал по принципу «ни шагу назад». Он был одним из трех солдат, которые не бросили капитана Урфаняна и сражались до конца. У него было самое тяжелое оружие на этой допозиции — пулемет Калашникова. Противник потерял на этой позиции 80–90 солдат, большую часть из которых уничтожил Андраник. В конце сражения он вступает в открытый бой и, рискуя собственной жизнью, уничтожает многочисленных нападающих противника. Через некоторое время Андраник получает серьезные ранения и погибает смертью героя. 8 апреля благодаря поисковым работам, проведенным при посредничестве Международного комитета Красного Креста и Минской группы ОБСЕ, тело Андраника Зограбяна было найдено и передано его семье. Указом президента Армении Андранику Зограбяну посмертно присвоена высшая воинская награда:
«Боевой крест» первой степени
Указом Президента Республики Арцах Бако Саакяна награжден медалью «За боевые заслуги». Перед Домом культуры на родине Андраника Зограбяна в селе Веди сооружен мемориал, посвященный его памяти.

On April 2, 2016, in the Martakert region of Artsakh, Andranik Atom Zohrabyan, a machine gunner of Urfanyan’s company, was killed. Andranik operates on the principle of “not a single step back”, he was one of the three soldiers who did not leave Captain Urfanyan and fought to the end. He owned the heaviest weapon of the position, the Kalashnikov machine gun. The enemy lost 80-90 soldiers in that position, most of whom were destroyed by Andranik. At the end of the battle, he goes out into open battle and, putting his own life at risk, destroys numerous enemy fighters. After some time, Andranik receives serious injuries and dies a hero’s death. On April 8, thanks to the search efforts carried out with the mediation of the International Committee of the Red Cross and the OSCE Minsk Group, the body of Andranik Zohrabyan was found and handed over to his family. By decree of the President of Armenia, Andranik Zohrabyan was posthumously awarded the highest military award:
The Order of the “Battle Cross” of the first degree
By decree of the President of Artsakh Bako Sahakyan, the medal “For Military Service”. A memorial was built in front of the House of Culture in his birthplace Vedi, dedicated to the memory of Andranik Zohrabyan