«Հին Երևան»-ին նվիրված Գեղանկարիչ  

Էդուարդ Գևորգի Սարգսյանը ծնվել է 1908 թվականի դեկտեմբերի 25 -ին , թողնելով հետևում հայ գեղանկարչության անմար գույները՝ որպես ՀԽՍՀ վաստակավոր նկարիչ (1961), Մոսկվայի Գեղարվեստա-տեխնիկական ինստիտուտի շրջանավարտ (1938)

«Հին Երևան», «Իմ նախնիները», «Սևանա լիճ» և «Հին Աշտարակ» կտավների հեղինակ։ Մահացել է 1990 թվականի նոյեմբերի 26-ին Երևանում՝ կյանքի 82-րդ տարում,։ 1938 թվականին ավարտել է Մոսկվայի Գեղարվեստա-տեխնիկական ինստիտուտը։ Ստեղծագործել է բնանկարի, նատյուրմորտի, դիմանկարի և թեմատիկ-կոմպոզիցիոն գործերի բնագավառներում՝ «Հին Երևան» (1939), «Ինքնադիմանկար» (1942), «Մեր բակը գարնանը» (1943), «Նատյուրմորտ. Մրգեր» (1945), «Հին Աշտարակը» (1960), «Աշտարակի այգում» (1960), «Իմ նախնիները» (1968), նկարաշար Մովսես Խորենացու «Հայոց պատմության» մոտիվներով (1967–1968), «Աշունը Նորքի այգիներում», «Բնանկար Նորքից»։ 1970 թվականին Երևանում բացվել է անհատական ցուցահանդեսը։ 

Էդուարդ Սարգսյանը մնաց Գյումուշխանեից Երևան տանող գեղանկարչական կամուրջը՝ իր կտավներով, գույներով և անսահման նվիրումով ոգեշնչելով սերունդներին հայկական բնության և պատմության խորքերով։

—

### Русский
Голос Старого Еревана в  армянской живописи

Эдуард Геворгиевич Саргсян Родился 25 декабря 1908 года в Гюмюшане, Трабзонский вилайет.ской живописи как заслуженный художник АрмССР (1961), выпускник Московского художественно-технического института (1938), автор полотен «Старый Ереван» (1939), «Мои предки» (1968), «Озеро Севан», «Старый Аштарак». скончался 26 ноября 1990 года в Ереване на 83-м году жизни. В 1938 окончил Московский художественно-технический институт. Работал в пейзаже, натюрморте, портрете и тематически-композиционных картинах — «Старый Ереван» (1939), «Автопортрет» (1942), «Наш двор весной» (1943), «Натюрморт. Фрукты» (1945), «Старый Аштарак» (1960), «В саду Аштарака» (1960), «Мои предки» (1968), серия по мотивам «Истории Армении» Мовсеса Хоренаци (1967–1968), «Осень в садах Норка», «Пейзаж из Норка». В 1970 году в Ереване открыта персональная выставка.

Эдуард Саргсян остался живописным мостом от Гюмушхане до Еревана — своими полотнами, цветами и безграничной преданностью, вдохновляя поколения глубинами армянской природы и истории.

—

### English
Voice of Old Yerevan in Armenian Painting

Eduard Gevorgovich Sargsyan Born on December 25, 1908, in Gümüşhane, Trabzon Vilayet , leaving undying colors of Armenian painting as Honored Artist of the Armenian SSR (1961), graduate of Moscow Art and Technical Institute (1938), author of canvases *Old Yerevan* (1939), *My Ancestors* (1968), *Lake Sevan*, *Old Ashtarak*. passed away on November 26, 1990, in Yerevan at the age of 82. Graduated from Moscow Art and Technical Institute in 1938. Worked in landscape, still life, portrait, and thematic-compositional genres — *Old Yerevan* (1939), *Self-Portrait* (1942), *Our Courtyard in Spring* (1943), *Still Life. Fruits* (1945), *Old Ashtarak* (1960), *In Ashtarak Garden* (1960), *My Ancestors* (1968), series on motifs of Movses Khorenatsi’s *History of Armenia* (1967–1968), *Autumn in Nork Gardens*, *Landscape from Nork*. Solo exhibition in Yerevan in 1970.

Eduard Sargsyan remained the painterly bridge from Gyumushkhane to Yerevan — with his canvases, colors, and boundless dedication, inspiring generations with the depths of Armenian nature and history.

—