Նա գործեց “ոչ-մի քայլ ետ” սկզբունքով

2016 թվականի ապրիլի 2-ին Արցախի Մարտակերտի շրջանում- զոհվեց Անդրանիկ Ատոմի Զոհրաբյանը– Ուրֆանյանի վաշտի գնդացրորդ, շարքային ։ Այն երեք զինվորներից մեկն էր, ով չլքեց կապիտան Ուրֆանյանին և պայքարեց մինչև վերջ։ Նրան էր պատկանում դիրքի ամենածանր զենքը՝ Կալաշնիկովի գնդացիրը։ Թշնամին այդ դիրքում կորցրեց 80-90 զինվոր, որոնց մեծ մասին ոչնչացրել է Անդրանիկը։ Կռվի վերջում նա դուրս է գալիս […]

Նա գործեց “ոչ-մի քայլ ետ” սկզբունքով

2016 թվականի ապրիլի 2-ին Արցախի Մարտակերտի շրջանում- զոհվեց Անդրանիկ Ատոմի Զոհրաբյանը— Ուրֆանյանի վաշտի գնդացրորդ, շարքային ։

Այն երեք զինվորներից մեկն էր, ով չլքեց կապիտան Ուրֆանյանին և պայքարեց մինչև վերջ։ Նրան էր պատկանում դիրքի ամենածանր զենքը՝ Կալաշնիկովի գնդացիրը։ Թշնամին այդ դիրքում կորցրեց 80-90 զինվոր, որոնց մեծ մասին ոչնչացրել է Անդրանիկը։ Կռվի վերջում նա դուրս է գալիս բաց մարտի և վտանգի տակ դնելով սեփական կյանքը ոչնչացնում է թշնամու բազմաթիվ գրոհայինների։ Որոշ ժամանակ անց Անդրանիկը ստանում է ծանր վիրավորումներ և զոհվում է հերոսի մահով։ Ապրիլի 8-ին Կարմիր խաչի միջազգային կոմիտեի ու ԵԱՀԿ Մինսկի խմբի միջնորդությամբ իրականացված որոնողական աշխատանքների շնորհիվ գտնվեց և ընտանիքին հանձնվեց Անդրանիկ Զոհրաբյանի մարմինը։Անդրանիկ Զոհրաբյանը Հայաստանի նախագահի հրամանագրով հետմահու պարգևատրվել է զինվորական բարձրագույն պարգևով՝
«Մարտական խաչ» առաջին աստիճանի շքանշանով
Արցախի նախագահ Բակո Սահակյանի հրամանագրով՝ «Մարտական ծառայության» մեդալով։ Կառուցվել է  Հուշաղբյուր իր ծննդավայր Վեդու մշակույթի տան առջև՝ նվիրված Անդրանիկ Զոհրաբյանի հիշատակին։

2 апреля 2016 года в Мартакертском районе Арцаха погиб рядовой роты Урфаняна, пулеметчик Андраник Атомович  Зограбян. Андраник действовал по принципу «ни шагу назад». Он был одним из трех солдат, которые не бросили капитана Урфаняна и сражались до конца. У него было самое тяжелое оружие на этой допозиции — пулемет  Калашникова. Противник потерял на этой позиции 80–90 солдат, большую часть из которых уничтожил Андраник. В конце сражения он вступает в открытый бой и, рискуя собственной жизнью, уничтожает многочисленных нападающих противника. Через некоторое время Андраник получает серьезные ранения и погибает смертью героя. 8 апреля благодаря поисковым работам, проведенным при посредничестве Международного комитета Красного Креста и Минской группы ОБСЕ, тело Андраника Зограбяна было найдено и передано его семье. Указом президента Армении Андранику Зограбяну посмертно присвоена высшая воинская награда:
«Боевой крест» первой степени
Указом Президента Республики Арцах Бако Саакяна награжден медалью «За боевые заслуги». Перед Домом культуры на родине Андраника Зограбяна в селе Веди сооружен мемориал, посвященный его памяти.

On April 2, 2016, in the Martakert region of Artsakh, Andranik Atom Zohrabyan, a machine gunner of Urfanyan’s company, was killed. Andranik operates on the principle of “not a single step back”, he was one of the three soldiers who did not leave Captain Urfanyan and fought to the end. He owned the heaviest weapon of the position, the Kalashnikov machine gun. The enemy lost 80-90 soldiers in that position, most of whom were destroyed by Andranik. At the end of the battle, he goes out into open battle and, putting his own life at risk, destroys numerous enemy fighters. After some time, Andranik receives serious injuries and dies a hero’s death.  On April 8, thanks to the search efforts carried out with the mediation of the International Committee of the Red Cross and the OSCE Minsk Group, the body of Andranik Zohrabyan was found and handed over to his family. By decree of the President of Armenia, Andranik Zohrabyan was posthumously awarded the highest military award:
The Order of the “Battle Cross” of the first degree
By decree of the President of Artsakh Bako Sahakyan, the medal “For Military Service”. A memorial was built in front of the House of Culture in his birthplace Vedi, dedicated to the memory of Andranik Zohrabyan