1880 թվականի փետրվարի 28-ին Սամբեկ գյուղում (այժմ՝ Նեկլինովսկի շրջան, Ռոստովի մարզ) ծնվել է Մարտիրոս Սերգեի (Սարգիսի) Սարյանը՝ նկարիչ,  գրաֆիկ, հայ գեղանկարչության ազգային դպրոցի հիմնադիրներից մեկը.  Լանդշաֆտի և նատյուրմորտի վարպետ, դեկորատոր և նկարազարդող:  

1921 թվականին Ա.Մյասնիկյանի հրավերով տեղափոխվել է Հայաստան։  Այդ ժամանակվանից նա իր կյանքը նվիրել նրա բնությունը պատկերելուն։  Այս տարիների աշխատանքներից էր Խորհրդային Հայաստանի զինանշանի ստեղծումը։
Նա նաև նկարել է բազմաթիվ դիմանկարներ, որոնցից մի քանիսը ոչնչացվել են խորհրդային իշխանությունների կողմից։
1937 թվականի սկզբին Հայաստանի ՆԿՎԴ-ն որոշեց թանգարաններից հանել և այրել «ժողովրդի թշնամիների» 12 դիմանկարներ, որոնք ականավոր պետական գործիչներ և մտավորականներ էին ։  Անվտանգության աշխատակիցներին հաջողվել է հրկիզել 11 աշխատանք։  12-րդը  Բանաստեղծ Եղիշե Չարենցի դիմանկարը  թանգարանի աշխատակիցները փրկել են,  ապահով թաքցրել այն։
Սարյանը չմոռացավ նաև իր Դոնի հայ համայնքի մասին,  կարևոր դերակատարում ունեցավ Դոնի Ռոստովի Սուրբ Խաչ եկեղեցու պահպանման գործում, երբ խորհրդային տարիներին ծագեց դրա քանդման հարցը։  Սարյանի տաղանդը խորհրդային իշխանությունը գնահատել է ԽՍՀՄ բարձրագույն պարգեւով՝ Սոցիալիստական աշխատանքի հերոսի աստղով։  Սարյանը պարգևատրվել է նաև Լենինյան և Ստալինյան մրցանակներով, ինչպես նաև շքանշաններով ու մեդալներով։
Սարյանի հիշատակին 1970 թվականին՝ նկարչի մահից երկու տարի առաջ, «Մանկական գրականություն» հրատարակչությունը հրատարակեց Դմիտրի Գոլուբկովի «Բարի արև» գիրքը՝ Նկարիչ Մարտիրոս Սարյանի հեքիաթը։  Սարյանի հուշարձանը Երեւանում կանգնեցվել է.  Մարտիրոս Սարյանի անունով է կոչվում նաև քաղաքի կենտրոնական փողոցներից մեկը։  Տներից մեկի վրա կա տեղեկատվական ցուցանակ։  2000 և 2005 թվականներին թողարկվել են Սարյանին նվիրված հայկական փոստային նամականիշեր։  Դոնի Ռոստովում, Նախիջևանում Սարյան փողոցն է։  Այս փողոցում կա նաև նկարչի հուշարձանը։  Չալտիր գյուղում (Մյասնիկովսկի շրջան) արվեստի մանկական դպրոցը 2009 թվականից (վարպետի 130-ամյակին ընդառաջ) կոչվում է Մարտիրոս Սարյանի անունով։  Սարյանին է նվիրված Սերգեյ Շերվինսկու «Սարյանի արհեստանոցում» բանաստեղծությունը։
Մարտիրոս Սարյանի անունը հայ ժողովրդի պատմության մեջ հավասարազոր է Հայաստանի ոչ միայն քսաներորդ դարի, այլ ողջ հայոց պատմության ամենահայտնի և նշանավոր զավակներին:

28 февраля 1880 года в селе Самбек (ныне Неклиновский р-он Ростовской обл) – родился Мартирос Сергеевич (Саргисович) Сарьян-  художник, живописец и график, один из основоположников национальной школы армянской живописи; мастер пейзажа и натюрморта, сценограф и иллюстратор.  Сарьян-  в 1921 году по приглашению  А. Мясникяна переехал в Армению. С тех пор посвятил жизнь изображению её природы. В числе работ в эти годы — создание герба Советской Армении .
Также писал многочисленные портреты часть  из которых были уничтожены советской властью .
В начале 1937 года органами НКВД Армении было принято решение — изъять из музеев и сжечь 12 портретов «врагов народа» из числа видных государственных деятелей и представителей интеллигенции. Чекистам удалось предать огню 11 работ. 12-я пропала. С риском для жизни «Портрет поэта Егише Чаренца» спасли музейные работники, надёжно спрятав его.
Сарьян не забывал и о донской общине армян откуда был родом- сыграв важную роль в сохранении церкви Сурб Хач  в Ростове-на-Дону, когда в советские годы встал вопрос о её сносе. Талант Сарьяна был оценен советским правительством высшей наградой СССР – звездой Героя Социалистического труда. Сарьян также награжден Ленинской и Сталинской премиями, а также орденами и медалями.
В память Сарьяна в 1970 году, за два года до смерти художника, в издательстве «Детская литература» вышла книга Дмитрия Голубкова «Доброе солнце»: Повесть о художнике Мартиросе Сарьяне. В Ереване Сарьяну сооружён памятник. Также одна из центральных улиц города носит имя Мартироса Сарьяна. На одном из домов установлена информационная табличка. В 2000 и 2005 годах были выпущены почтовые марки Армении, посвящённые Сарьяну. В Ростове-на-Дону, в Нахичевани есть улица Сарьяна. На этой улице также находится памятник художнику. В селе Чалтырь (Мясниковский район) детская школа искусств, с 2009 года (в преддверии 130-летия мастера), носит имя Мартироса Сарьяна. Сарьяну посвящено стихотворение Сергея Шервинского «В мастерской Сарьяна».
Имя Мартироса Сарьяна в истории армянского народа стоит в одном ряду с известнейшими и выдающимися сынами Армении не только ХХ века, но всей армянской истории.

On February 28, 1880, in the village of Sambek (now Neklinovsky district of the Rostov region) – Martiros Sergey (Sargis) Saryan was born – an artist, painter and graphic artist, one of the founders of the national school of Armenian painting; master of landscape and still life, set designer and illustrator. Saryan – in 1921, at the invitation of A. Myasnikyan, moved to Armenia. Since then, he devoted his life to depicting its nature. Among the works in these years – the creation of the coat of arms of Soviet Armenia.
He also painted numerous portraits, some of which were destroyed by the Soviet government.
At the beginning of 1937, the NKVD of Armenia decided to remove from museums and burn 12 portraits of “enemies of the people” from among prominent government figures and representatives of the intelligentsia. The Chekists managed to set fire to 11 works. The 12th was lost.  At the risk of their lives, the “Portrait of the poet Yegishe Charents” was saved by museum workers, who hid it securely. Saryan did not forget about the Don community of Armenians, where he was from, having played an important role in preserving the Surb Khach church in Rostov-on-Don, when the question of its demolition arose during the Soviet years. Saryan’s talent was recognized by the Soviet government with the highest award of the USSR – the star of the Hero of Socialist Labor. Saryan was also awarded the Lenin and Stalin Prizes, as well as orders and medals. In memory of Saryan, in 1970, two years before the artist’s death, the publishing house “Children’s Literature” published a book by Dmitry Golubkov “Kind Sun”: A Story about the Artist Martiros Saryan. A monument to Saryan was erected in Yerevan. Also, one of the central streets of the city is named after Martiros Saryan. An information plaque was installed on one of the houses.  In 2000 and 2005, postage stamps of Armenia dedicated to Saryan were issued. In Rostov-on-Don, in Nakhichevan, there is a Saryan street. There is also a monument to the artist on this street. In the village of Chaltyr (Myasnikovsky district), a children’s art school has been named after Martiros Saryan since 2009 (on the eve of the 130th anniversary of the master). Sergei Shervinsky’s poem “In Saryan’s Studio” is dedicated to Saryan.
The name of Martiros Saryan in the history of the Armenian people stands in the same row with the most famous and outstanding sons of Armenia not only of the 20th century, but of the entire Armenian history.

1989 թվականի փետրվարի 28-ին Երևանում ծնվել է Տիգրան Ավինյանը պետական և քաղաքական գործիչ, 2016 թվականի “Ապրիլյան” պատերազմի մասնակից

2014 թվականին նա գերազանցությամբ ավարտել է Լոնդոնի Մերի Թագուհու համալսարանը՝ ստանալով տնտեսագիտության մաթեմատիկական մոդելավորման մասնագիտություն։  Վերադառնալով Երևան՝ նա 2009-2013 թվականներին աշխատել է Զարգացման Հայկական Բանկում որպես բիզնես վարկավորման բաժնի ավագ մասնագետ։
2010-2011 թվականներին հիմնադրել և ղեկավարել է ոռոգման համակարգերի տեղադրմամբ և լանդշաֆտային դիզայնով զբաղվող «Իրիգեյթ» ընկերությունը։
2014-2016 թվականներին աշխատել է ՇՏԵ ընկերությունում որպես SAP համակարգերի խորհրդատու։,Ղեկավարել է Cyber Vision ծրագրային ընկերությունը։ 2014-2028 թթ.  Նա համահիմնել է «Քաղաքացիական պայմանագիր» կուսակցությունը։    2018-2021 թվականներին եղել է ՀՀ փոխվարչապետ։  2022 թվականի սեպտեմբերի 23-ից մինչև 2023 թվականի հոկտեմբերի 10-ը Երևանի փոխքաղաքապետի պաշտոնը եղել է  ՀՀ պարետը կորոնավիրուսի համաճարակի պատճառով Հայաստանում արտակարգ դրություն մտցնելուց հետո։
2023 թվականի հոկտեմբերի 10-ին Ավինյանը Երևանի ավագանու կողմից ընտրվել է Երևանի քաղաքապետ։2016 թվականին ՀՀ Պաշտպանության նախարարության կողմից պարգևատրվել է պատվոգրով՝ «ապրիլ և մայիս ամիսներին Հայրենիքի սահմանների պաշտպանությանն ակտիվ մասնակցելու, առաջնագծում մարտական խնդիրները բարեխղճորեն կատարելու համար»։ Ամուսնացած է, կինը՝ Մարիամ Պահլավունի։ Ունեն երեք դուստր։

28 февраля 1989 года в Ереване родился Тигран Авинян- государственный и политический деятель.  В 2014 году с отличием окончил Лондонский университет королевы Марии по специальности математическое моделирование в экономике. Вернувшись в Ереван с  2014 года руководил  компанией по программному обеспечению «Сайбер Вижн». Соосновал партию Гражданский договор.после прихода которой к власти  в 2018 году, сделал стремительную государственную карьеру.  В 2018—2021 годах был вице-премьером Республики Армения. 23 сентября 2022 по 10 октября 2023 года — вице-мэр Еревана, был комендантом  Армении после введения чрезвычайного положения в Армении   в связи с эпидемией ковида.
10 октября 2023 года Авинян был избран мэром Еревана, советом старейшин Еревана.В 2016 году награжден Министерством обороны Республики Армения почетной грамотой  «за активное участие в защите границ Родины в апреле и мае, за добросовестное выполнение боевых задач на передовой».Женат, его жена Мариам Пахлавуни.  У них три дочери.

Tigran Avinyan, a statesman and politician, was born on February 28, 1989 in Yerevan. In 2014, he graduated with honors from Queen Mary University of London, specializing in mathematical modeling in economics. Returning to Yerevan in 2014, he headed the Cyber Vision software company. He co-founded the Civil Contract party, after which it came to power in 2018, and made a rapid public career. In 2018-2021, he was Deputy Prime Minister of the Republic of Armenia. From September 23, 2022 to October 10, 2023 – Deputy Mayor of Yerevan, was the commandant of Armenia after the declaration of a state of emergency in Armenia due to the covid epidemic. On October 10, 2023, Avinyan was elected Mayor of Yerevan by the Yerevan Council of Elders.In 2016, he was awarded by the Ministry of Defense of the Republic of Armenia with an honorary degree “for active participation in the defense of the borders of the Motherland in April and May, for conscientiously performing combat tasks on the front line”. He is married, his wife is Mariam Pahlavuni.  They have three daughters.

1936 թ-ի  փետրվարի 29-ին Աշնակ գյուղում  Տալլինի շրջան – ծնվել է  Գրիգոր Եղիշի Կիրակոսյանը – տնտեսական գիտությունների դոկտոր.

Հեղինակ է ավելի քան 120 հրատարակված գիտական աշխատությունների, այդ թվում՝ 18 մենագրությունների, գրքերի, տնտեսական բառարանի և դասագրքերի համահեղինակ։

29 февраля 1936 года в  с. Ашнак, Таллиннская р-он- родился Григор Егишевич Киракосян- Доктор экономических наук
С1993 по 2006 год – ректор Ереванского государственного экономического института
Автор более 120 опубликованных научных работ, в том числе 18 монографий, в соавторстве книг, экономического словаря, учебных пособий.

On February 29, 1936, in the village of Ashnak, Tallinn region, Grigor Egishevich Kirakosyan was born – Doctor of Economics
From 1993 to 2006 – Rector of the Yerevan State Economic Institute
Author of more than 120 published scientific works, including 18 monographs, co-authored books, an economic dictionary, and textbooks.

1976 թ-ի Փետրվարի 28-ին Հոկտեմբերյանում (այժմ Մեծամոր)- Գործարկվեց Հայկական ատոմակայանի առաջին էներգաբլոկը:

  Իսկզբանե  նախատեսում էր  ատոմակայան կառուցել Ադրբեջանի Ղազախի շրջանում  Անդրկովկասյան երեք հանրապետությունների սահմանին, սակայն Ադրբեջանը հայտարարեց, որ իրենք արդեն վատ մկնոլորդ  ունեն նավթի արդյունահանման պատճառով և ամեն ջանք գործադրեցին դա թույլ չտալու համար, ապա առաջարկվեց Վրաստանի տարածքում, նրանք նույնպես մերժեցին վտանգավոր ձեռնարկությունը՝ ասելով, որ Վրաստանը համամիութենական առողջարան է և չի կարելի իրենց այդ կարգավիճակը  հարցականի տակ դնել։  Այն ժամանակ ԽՍՀՄ-ում բարձր սեյսմակայունություն ունեցող տարածքներում ատոմակայանների նախագծման չափորոշիչներ չկային, ուստի մասնագետները պետք է կառուցեին այնպիսի կառույց, որը եզակի կլիներ անվտանգության ու սարքավորումների առումով։
Պաշտոնական տվյալներով՝ այս ծրագրի իրականացման համար փորվել է 6 մլն խմ ծավալով հսկայական փոս, փռվել ավելի քան 416 հազար մետր բետոն և երկաթբետոն, տեղադրվել 22 հազար մետր մետաղական կոնստրուկցիաներ և 23,5 կմ երկարությամբ երկաթուղային գծեր։  Այս աշխատատար աշխատանքների արդյունքում կառուցվել է 2 էներգաբլոկ՝ մինչև 9,5 բալ սեյսմիկ անվտանգության մակարդակով։  Առաջին էներգաբլոկի հանդիսավոր բացումը տեղի է ունեցել 1976 թվականի դեկտեմբերին, իսկ երկրորդը՝ 1980 թվականի հունվարին։

28 февраля 1976 года в Октемберяне ныне Мецамор- вступил в строй первый энергоблок Армянской АЭС.Атомная энергетика является одним из основных источников энергии в Армении и играет определяющую роль в национальном энергоснабжении. Изначально АЭС планировали построить  в Казахском р-не Азербайджана на границе трех Закавказских республик, но Азербайджан заявил, что у них и без этого плохая экология из за добычи нефти  приложил все усилия , что бы это не случилось, затем было предложено на территории Грузии они тоже отвергли опасное предприятие, заявив мол Грузия всесоюзная здравница и нельзя ставить под вопрос их экологию . На тот момент в СССР не существовало нормативов по проектированию АЭС в зонах с высокой сейсмичностью, поэтому специалистам предстояло возвести уникальное в смысле безопасности и оснащения сооружение.
Согласно официальным данным, для осуществления этого проекта был вырыт огромный котлован размером 6 млн кубометров, уложено более 416 тысяч метров бетона и железобетона, смонтировано 22 тысячи метров металлоконструкций и проложено 23,5 км железнодорожных путей. В результате этих трудоёмких работ были сооружены 2 энергоблока с уровнем сейсмической безопасности до 9,5 баллов. Торжественное открытие первого энергоблока произошло в декабре 1976 года, а второго — в январе 1980-го.

On February 28, 1976, the first power unit of the Armenian Nuclear Power Plant was put into operation. Nuclear power is one of the main sources of energy in Armenia and plays a decisive role in the national energy supply. Initially, the NPP was planned to be built in the Kazakh region of Azerbaijan on the border of three Transcaucasian republics, but Azerbaijan stated that they already had poor ecology due to oil production and made every effort to prevent this from happening. Then it was proposed to build it on the territory of Georgia. They also rejected the dangerous enterprise, saying that Georgia is an all-Union health resort and their ecology cannot be questioned. At that time, there were no standards in the USSR for the design of NPPs in areas with high seismicity, so specialists had to build a unique structure in terms of safety and equipment.  According to official data, a huge pit measuring 6 million cubic meters was dug, more than 416 thousand meters of concrete and reinforced concrete were laid, 22 thousand meters of metal structures were installed, and 23.5 km of railway tracks were laid. As a result of these labor-intensive works, 2 power units with a seismic safety level of up to 9.5 points were built. The grand opening of the first power unit took place in December 1976, and the second in January 1980.

1976 թվականի փետրվարի 29-ին Երևանում ծնվել է Արթուր Օթարիի Ջանիբեկյանը ծնվել է, հեռուստատեսային պրոդյուսեր, մեդիա մենեջեր։  

Հեռուստատեսային արվեստի միջազգային ակադեմիայի անդամ՝ Emmy International:   Հայաստանի ազգային կինոակադեմիայի անդամ։

29 февраля 1976 года в Ереване- родился Артур Отариевич Джанибекян- телепродюсер, медиа-менеджер.  Член Международной академии телевизионных искусств – Emmy International.  Основатель и главный продюсер Comedy Club Production, член Национальной киноакадемии Армении.

February 29, 1976 in Yerevan – Arthur Otari Janibekyan was born – TV producer, media manager. Member of the International Academy of Television Arts – Emmy International. Founder and chief producer of Comedy Club Production, member of the National Film Academy of Armenia.

Ալբերտ Մուշեղի Մկրտչյանը ծնվել է 1937 թվականի փետրվարի 27-ին Լենինականում, մահացել 2018 թվականի փետրվարի 28-ին Երևանում, հայ ռեժիսոր, սցենարիստ, դերասան, ԽՍՀՄ ժողովրդական արտիստ Մհեր Մկրտչյանի եղբայրը։

1960–1966 թվականներին եղել է հայկական հեռուստաստուդիայի, 1971 թվականից՝ Հայֆիլմ ստուդիայի ռեժիսոր, 1995–1999 թվականներին՝ Գյումրիի դրամատիկական, 2000 թվականից՝ Երևանի Մհեր Մկրտչյանի անվան արտիստական թատրոնների տնօրեն և գեղարվեստական ղեկավար։ 1980–2001 թվականներին դասավանդել է Երևանի Հայկական պետական մանկավարժական համալսարանում (պրոֆեսոր՝ 1995 թվականից), 2001 թվականից՝ Թատրոնի և կինոյի պետական ինստիտուտում։

27 февраля 1937 года в Ленинакане- родился  , 28 февраля 2018 года в Ереване-  скончался – Альберт Мушегович  Мкртчян- армянский режиссёр, сценарист, актёр., брат  народного артиста СССР Мгера Мкртчяна.В 1960-1966 годах он был директором студии Армянского телевидения, с 1971 года – директором студии “Айфильм”, с 1995-1999 годов – драматического театра Гюмри, с 2000 года – режиссером и художественным руководителем художественных театров имени Мгера Мкртчяна в Ереване.  В 1980-2001 годах преподавал в Ереванском Армянском государственном педагогическом университете (профессор с 1995 года), с 2001 года в Государственном институте театра и кино.

Albert Mushegovich Mkrtchyan, Armenian director, screenwriter, actor, brother of People’s Artist of the USSR Mher Mkrtchyan, was born on February 27, 1937 in Leninakan and died on February 28, 2018 in Yerevan.In 1960-1966 he was the director of the Armenian TV studio, from 1971 – the director of the Hayfilm studio, from 1995-1999 – the drama theater of Gyumri, from 2000 – the director and artistic director of the artistic theaters named after Mher Mkrtchyan in Yerevan.  In 1980-2001 he taught at the Armenian State Pedagogical University of Yerevan (professor from 1995), from 2001 at the State Institute of Theater and Cinema.

1860 թվականի փետրվարի 27-ին Ախալցխայում ծնվել է Վարդգես Ակոբի Սուրենյանցը՝ հայ ականավոր նկարիչ, թարգմանիչ, արվեստի տեսաբան։ նշանակալի ներդրում է ունեցել հայ գրաֆիկայի և գրքարվեստի զարգացման գործում։

Մտերիմ հարաբերություններ ուներ Հովհաննես Այվազովսկու հետ, ով հաճախ էր քաջալերում Սուրենյանցին։  Սուրենյանցը բազմաթիվ հանդիպումներ ու զրույցներ է ունեցել ծովանկարչի հետ, ինչի մասին նա վկայել է Հայ նկարիչների միության բացման ժամանակ իր շնորհավորական խոսքում։  Հովհաննես Այվազովսկու մահից հետո Սուրենյանցը պատրաստել է նրա կիսանդրին։
Սուրենյանցն ընկերացել է նաեւ Պետրոս Ադամյանի հետ։  Նրանք հանդիպել են 1888 թվականին Մոսկվայում, երբ Պետրոս Ադամյանը երկրորդ անգամ ելույթ է ունեցել ռուս հանրության առջեւ։  Պետրոս Ադամյանը Սուրենյանցին լուսանկար է նվիրել. «Հարգարժան պարոն Վ. «Սուրենյանցին» մակագրությամբ։
Մոսկվայում Սուրենյանցը հանդիպել է Ալեքսանդր Սպենդիարյանի հետ.  Հետագայում նա ձևավորեց կոմպոզիտորի մի շարք երգերի հրատարակություններ։  Ըստ որոշ տեղեկությունների՝ Ղրիմում գտնվելու ընթացքում Սուրենյանցը կոմպոզիտորին առաջարկել է «Շամիրամ» օպերան գրելու գաղափարը։
Սուրենյանցը բազմիցս հանդիպել է Հովհաննես Թումանյանի հետ, համակրել Թիֆլիսի հայկական թատերական ընկերության գործունեությանը և նրանց տրամադրել Շեքսպիրի նրա բեմադրած պիեսների թարգմանությունները։  Թումանյանի զավակների պատմելով, երբ 1912 թվականին Թումանյանը բանտից ազատվել է, Սուրենյանցը նկարել է Թումանյանի դիմանկարը։

27 февраля 1860 года в  Ахалцихае — родился Вардгес Акобович  Суренянц- выдающийся армянский художник, переводчик, теоретик искусства.  Основоположник национальной исторической живописи в армянской живописи.  Внес значительный вклад в развитие армянской графики и книжного искусства.
Вардгес Суренянц имел близкие отношения с Ованесом Айвазовским, который часто поощрял Суренянца.  Суренянц имел много встреч и бесед с маринистом, о чем он свидетельствовал в своей поздравительной речи на открытии «Союза армянских художников».  После смерти Ованнеса Айвазовского Суренянц изготовил ему бюст.
Суренянц также подружился с Петросом Адамяном.  Они встретились в 1888 году в Москве, когда Петрос Адамян во второй раз выступил с речью перед русской публикой.  Петрос Адамян подарил Суренянцу фотографию: «Достопочтенный господин В.  С надписью «Суренянцин».
В Москве Суренянц  встретился с Александром Спендиаряном.  Позже он сформировал редакции ряда песен композитора.  По некоторым данным, во время пребывания в Крыму Суренянц подсказал композитору идею написания оперы «Шамирам».
Суренянц неоднократно встречался с Ованнесом Туманяном, симпатизировал деятельности Тифлисской армянской театральной труппы, предоставлял им переводы исполняемых им пьес Шекспира.  По словам детей Туманяна, когда Туманян вышел из тюрьмы в 1912 году, Суренянц написал портрет Туманяна.

On February 27, 1860, in Akhaltsikhe, Vardges Hakobych Sureniants was born – an outstanding Armenian artist, translator, art theorist. The founder of national historical painting in Armenian painting. He made a significant contribution to the development of Armenian graphics and book art. Vardges Sureniants had a close relationship with Hovhannes Aivazovsky, who often encouraged Sureniants. Sureniants had many meetings and conversations with the marine painter, which he testified to in his congratulatory speech at the opening of the “Union of Armenian Artists”. After the death of Hovhannes Aivazovsky, Sureniants made a bust for him. Sureniants also became friends with Petros Adamyan. They met in 1888 in Moscow, when Petros Adamyan gave a speech to the Russian public for the second time.  Petros Adamyan gave Sureniants a photograph: “The Honorable Mr. V. With the inscription “Surenyancin”. In Moscow, Sureniants met with Alexander Spendiaryan. Later, he formed versions of a number of the composer’s songs. According to some sources, during his stay in Crimea, Sureniants suggested to the composer the idea of writing the opera “Shamiram”. Sureniants repeatedly met with Hovhannes Tumanyan, sympathized with the activities of the Tiflis Armenian Theater Troupe, and provided them with translations of Shakespeare’s plays performed by him. According to Tumanyan’s children, when Tumanyan was released from prison in 1912, Sureniants painted Tumanyan’s portrait.

1959 թվականի փետրվարի 27-ին Երևանում ծնվել է Վարդան Եղիշի Պետրոսյանը՝ դերասան, սցենարիստ, կատակերգու։  

Նա ապրում է Փարիզում և Երևանում, ունի Հայաստանի և Ֆրանսիայի քաղաքացիություն։   Նա ժամանակակից հայ հայտնի դերասաններից է, ով իր բեմադրություններում շոշափում է այնպիսի թեմաներ, ինչպիսիք են Հայոց ցեղասպանությունը, հայկական քաղաքականությունը և արտաքին քաղաքականության հարցերը։
1988 թվականին Վահրամ Սահակյանի հետ ստեղծել է «Ոզնիներ» թատերախումբը, որը հետագայում վերանվանվելով դարձել է հայկական առաջին ոչ պետական պատանեկան թատրոնը։
2013 թվականի հոկտեմբերի 20-ին Եղվարդ-Երևան ավտոճանապարհին Վարդան Պետրոսյանը ճանապարհատրանսպորտային պատահարի է ենթարկվել՝ բախվելով մեկ այլ մեքենայի, որի 2 ուղեւորները մահացել են, չորսը՝ վիրավորվել։   Ինքը՝ Վարդան Պետրոսյանը, լուրջ վնասվածքներ է ստացել և մի քանի վիրահատության ենթարկվել։   Նոյեմբերի 8-ին նա ձերբակալվել է մահվան ելքով ճանապարհային երթևեկության կանոնների խախտման մեղադրանքով։   Վարդան Պետրոսյանին մեղադրանք է առաջադրվել Քրեական օրենսգրքի 242-րդ հոդվածի 3-րդ մասով՝ ճանապարհային երթևեկության կամ տրանսպորտային միջոցների շահագործման կանոնները խախտելը, որն անզգուշությամբ առաջացրել է երկու և ավելի անձանց մահ։   Դատարանը մերժել է նրան գրավի դիմաց ազատ արձակելու միջնորդությունը, թեեւ այն ստորագրել է 11 հազար մարդ։   2015 թվականի հունվարի 26-ին Վարդան Պետրոսյանն իրեն մեղավոր չի ճանաչել։   Նույն թվականի հունվարի 29-ին դատապարտվել է հինգ տարվա ազատազրկման։

27 февраля 1959 года в Ереване- родился Вардан Егишеевич Петросян- актёр, сценарист, комик.  Он живет в Париже и Ереване, имеет гражданство Армении и Франции.  Он один из известных современных армянских актеров, который в своих спектаклях затрагивает такие темы, как Геноцид армян, армянская политика и вопросы внешней политики.
В 1988 году вместе с Ваграмом Саакяном создал театральную группу «Ежики», которая, позже была переименованная, стала первым армянским негосударственным молодежным театром.
20 октября 2013 года,на  трассе Егвард-Ереван, Вардан Петросян попал в дорожно-транспортное происшествие, врезавшись в другой автомобиль, двое пассажиров которого погибли, а четыре человека получили ранения.  Сам Вардан Петросян получил тяжелые травмы и перенес несколько операций.  8 ноября он был арестован по обвинению в нарушении правил дорожного движения со смертельным исходом.  Вардану Петросяну предъявлено обвинение по части 3 статьи 242 УК: нарушение правил дорожного движения или эксплуатации транспортных средств, повлекшее по неосторожности смерть двух и более человек.  Суд отклонил ходатайство об освобождении его под залог, хотя его подписали 11 тысяч человек.  26 января 2015 года Вардан Петросян не признал себя виновным.  29 января того же года его приговорили к пяти годам лишения свободы.

Vardan Egish Petrosyan was born on February 27, 1959 in Yerevan – actor, screenwriter, comedian.   He lives in Paris and Yerevan, has the citizenship of Armenia and France.   He is one of the famous modern Armenian actors, who in his performances touches on such topics as the Armenian Genocide, Armenian politics and foreign policy issues.
In 1988, together with Vahram Sahakyan, he created the theater group “Hedgehogs”, which, later renamed, became the first Armenian non-state youth theater.
On October 20, 2013, on the Egvard-Yerevan highway, Vardan Petrosyan was involved in a traffic accident, crashing into another car, two passengers were killed and four people were injured.   Vardan Petrosyan himself received severe injuries and underwent several operations.   On November 8, he was arrested on charges of violating traffic rules with a fatal outcome.   Vardan Petrosyan was charged under Article 242 of the Criminal Code: Violation of the rules of traffic or the operation of vehicles, resulting in the death of two or more people due to negligence.   The court rejected the petition to release him on bail, although 11 thousand people signed it.   On January 26, 2015, Vardan Petrosyan pleaded not guilty.   On January 29 of the same year, he was sentenced to five years in prison.

1904 թվականի փետրվարի 27-ին Սյունիքի  մարզի Կավարտ գյուղում – ծնվել  է Անուշավան Աղաֆոնի Արզումանյանը – տնտեսագետ, ԽՍՀՄ ԳԱ ակադեմիկոս, ԽՍՀՄ ԳԱ Համաշխարհային տնտեսության և միջազգային հարաբերությունների ինստիտուտի տնօրեն (1956-1965 թթ.)

1937-ին բազմաթիվ բռնադատվածներից մեկը, ով երկու տարի անց՝ 1939-ին,  րա հանդեպ  սխալն ընդունելուց հետո արդարացվեց և ազատ արձակվեց բանտից։ 
1947 թվականին ամուսնացել է Այկուշ Լազարի Թումանյանի հետ (Աշխենի կրտսեր քույրը՝ Անաստաս Միկոյանի կինը)
Նա եղել է խորհրդային ղեկավարության բարձրաստիճան պաշտոնյաների երկարաժամկետ խորհրդատուն տնտեսական հարցերով։

27 февраля 1904 года в селе Каварт (Сюникская обл)— родился Анушаван Агафонович Арзуманян-  экономист, академик АН СССР , Директор Института мировой экономики и международных отношений Академии наук СССР (1956—1965)
Один не из многих репрессированных в 1937 году , которого спустя два года,  в 1939  оправдали и освободили из заключения признав ошибку. За эти два года подвергался жестоким истязаниям и пыткам, так же его как бы выводили на расстрел  однако он  не оговорил себя.
В 1947 году женился на Айкуш Лазаревне Туманян (младшая сестра Ашхен- жена Анастаса Микояна)
Был многолетний консультант первых лиц советского руководства по экономическим вопросам.

On February 27, 1904 in Kavart village (Syunik)- was born Anushavan Agafono Arzumanyan – economist, academician of the USSR Academy of Sciences, Director of the Institute of World Economy and International Relations of the USSR Academy of Sciences (1956-1965)
One of the many repressed in 1937, who two years later, in 1939, was acquitted and released from prison after admitting a mistake.  During these two years, he was subjected to cruel torture and torture, and it was as if he was taken out to be shot, but he did not incriminate himself.
In 1947 he married Aykush Lazarevna Tumanyan (younger sister of Ashkhen – wife of Anastas Mikoyan)
He was a long-term consultant to top officials of the Soviet leadership on economic issues.

1918 թվականի փետրվարի  27-ին   Կահիրեում ծնվել  է Ժիրայր Էդուարդոի Չուլոյանը– նկարիչ, ոսկերիչ, դեկորատիվ և կիրառական արվեստի ամենավառ ներկայացուցիչ։

  Որոշ գործեր պահվում են Հայաստանի ազգային պատկերասրահում, Սուրբ Էջմիածնի գանձարանում և աշխարհի մի շարք թանգարաններում։
Աշխատել է Երևանի ոսկերչական գործարանում՝ ստեղծելով բարձր արվեստի շքեղ իրեր՝ հիմնականում արծաթից։
  1961-ից՝ կերպարվեստի կոմբինատի վարիչ։

27 февраля 1918 года в Каире- родился Жирайр Эдуардович Чулоян уроженец Каира- художник, ювелир, ярчайший представитель декоративно-прикладного искусства
Чулоян поднял армянское ювелирное искусство на новый уровень.  Некоторые работы хранятся в Национальной галерее Армении,в сокровищнице Святого Эчмиадзина и в ряде музеев мира.
Работал на ювелирном заводе в Ереване, создавал роскошные предметы высокого искусства, преимущественно из серебра.
С 1961 года руководитель Комбината изобразительных искусств.

On February 27 , 1918, Zhirayr Eduard Chuloyan, was born in Cairo, an artist, jeweler, and a prominent representative of decorative and applied art, passed away in Los Angeles. Chuloyan raised Armenian jewelry art to a new level. Some of his works are kept in the National Gallery of Armenia, in the treasury of Holy Echmiadzin, and in a number of museums around the world. He worked at a jewelry factory in Yerevan, creating luxurious high art objects, primarily from silver. Since 1961, he has been the head of the Fine Arts Combine.