Ազգային պատմական գեղանկարչության հիմնադիրը հայ գեղանկարչության մեջ

1860 թվականի փետրվարի 27-ին Ախալցխայում ծնվել է Վարդգես Ակոբի Սուրենյանցը՝ հայ ականավոր նկարիչ, թարգմանիչ, արվեստի տեսաբան։ նշանակալի ներդրում է ունեցել հայ գրաֆիկայի և գրքարվեստի զարգացման գործում։

Մտերիմ հարաբերություններ ուներ Հովհաննես Այվազովսկու հետ, ով հաճախ էր քաջալերում Սուրենյանցին։  Սուրենյանցը բազմաթիվ հանդիպումներ ու զրույցներ է ունեցել ծովանկարչի հետ, ինչի մասին նա վկայել է Հայ նկարիչների միության բացման ժամանակ իր շնորհավորական խոսքում։  Հովհաննես Այվազովսկու մահից հետո Սուրենյանցը պատրաստել է նրա կիսանդրին։
Սուրենյանցն ընկերացել է նաեւ Պետրոս Ադամյանի հետ։  Նրանք հանդիպել են 1888 թվականին Մոսկվայում, երբ Պետրոս Ադամյանը երկրորդ անգամ ելույթ է ունեցել ռուս հանրության առջեւ։  Պետրոս Ադամյանը Սուրենյանցին լուսանկար է նվիրել. «Հարգարժան պարոն Վ. «Սուրենյանցին» մակագրությամբ։
Մոսկվայում Սուրենյանցը հանդիպել է Ալեքսանդր Սպենդիարյանի հետ.  Հետագայում նա ձևավորեց կոմպոզիտորի մի շարք երգերի հրատարակություններ։  Ըստ որոշ տեղեկությունների՝ Ղրիմում գտնվելու ընթացքում Սուրենյանցը կոմպոզիտորին առաջարկել է «Շամիրամ» օպերան գրելու գաղափարը։
Սուրենյանցը բազմիցս հանդիպել է Հովհաննես Թումանյանի հետ, համակրել Թիֆլիսի հայկական թատերական ընկերության գործունեությանը և նրանց տրամադրել Շեքսպիրի նրա բեմադրած պիեսների թարգմանությունները։  Թումանյանի զավակների պատմելով, երբ 1912 թվականին Թումանյանը բանտից ազատվել է, Սուրենյանցը նկարել է Թումանյանի դիմանկարը։

27 февраля 1860 года в  Ахалцихае — родился Вардгес Акобович  Суренянц- выдающийся армянский художник, переводчик, теоретик искусства.  Основоположник национальной исторической живописи в армянской живописи.  Внес значительный вклад в развитие армянской графики и книжного искусства.
Вардгес Суренянц имел близкие отношения с Ованесом Айвазовским, который часто поощрял Суренянца.  Суренянц имел много встреч и бесед с маринистом, о чем он свидетельствовал в своей поздравительной речи на открытии «Союза армянских художников».  После смерти Ованнеса Айвазовского Суренянц изготовил ему бюст.
Суренянц также подружился с Петросом Адамяном.  Они встретились в 1888 году в Москве, когда Петрос Адамян во второй раз выступил с речью перед русской публикой.  Петрос Адамян подарил Суренянцу фотографию: «Достопочтенный господин В.  С надписью «Суренянцин».
В Москве Суренянц  встретился с Александром Спендиаряном.  Позже он сформировал редакции ряда песен композитора.  По некоторым данным, во время пребывания в Крыму Суренянц подсказал композитору идею написания оперы «Шамирам».
Суренянц неоднократно встречался с Ованнесом Туманяном, симпатизировал деятельности Тифлисской армянской театральной труппы, предоставлял им переводы исполняемых им пьес Шекспира.  По словам детей Туманяна, когда Туманян вышел из тюрьмы в 1912 году, Суренянц написал портрет Туманяна.

On February 27, 1860, in Akhaltsikhe, Vardges Hakobych Sureniants was born – an outstanding Armenian artist, translator, art theorist. The founder of national historical painting in Armenian painting. He made a significant contribution to the development of Armenian graphics and book art. Vardges Sureniants had a close relationship with Hovhannes Aivazovsky, who often encouraged Sureniants. Sureniants had many meetings and conversations with the marine painter, which he testified to in his congratulatory speech at the opening of the “Union of Armenian Artists”. After the death of Hovhannes Aivazovsky, Sureniants made a bust for him. Sureniants also became friends with Petros Adamyan. They met in 1888 in Moscow, when Petros Adamyan gave a speech to the Russian public for the second time.  Petros Adamyan gave Sureniants a photograph: “The Honorable Mr. V. With the inscription “Surenyancin”. In Moscow, Sureniants met with Alexander Spendiaryan. Later, he formed versions of a number of the composer’s songs. According to some sources, during his stay in Crimea, Sureniants suggested to the composer the idea of writing the opera “Shamiram”. Sureniants repeatedly met with Hovhannes Tumanyan, sympathized with the activities of the Tiflis Armenian Theater Troupe, and provided them with translations of Shakespeare’s plays performed by him. According to Tumanyan’s children, when Tumanyan was released from prison in 1912, Sureniants painted Tumanyan’s portrait.