1984 թ-ի մարտի 31-ին  Սոչիում- ծնվել է Ռոբերտ Արտակի Զեբելյանը– ֆուտբոլիստ, հարձակվող։

Ֆուտբոլ խաղալ սկսել է Սոչիում, ապա մարզվել է Կրասնոդարի «Ցենտր Ռ» ֆուտբոլային ինտերնատում։ 2002/2003 թվականներին խաղացել է Սոչիի «Ժեմչուժինա» ակումբում, իսկ նրա կազմալուծումից հետո՝ «Սոչի 04» ակումբում։ 2006 թվականից խաղացել է «Կուբան» ակումբում։ 2006 թվականին դարձել է ակումբի լավագույն ռմբարկու (23 գոլ)։ Հրավիրվել է Ռուսաստանի երիտասարդական հավաքական, բայց մերժել է և որոշել է խաղալ Հայաստանում։ 2006 թվականի նոյեմբերի 15-ին առաջին անգամ խաղադաշտ է դուրս եկել Հայաստանի ազգային հավաքականի կազմում՝ մասնակցելո Ֆինլադիայի դեմ խաղին։ 2008 թվականի սկզբին «Բալթիկից» տեղափոխվել է «Խիմիկ»։2009/10 թվականներին նորից հանդես է եկել «Ժեմչուժինա Սոչի» ակումբում, որի հետ պայմանագիր էր կնքել 2009 թվականի փետրվարին։ 2011 թվականի սկզբին ազատ գործակալի կարգավիճակով տեղափոխվել է Մինսկի «Դինամո» ակումբ։ 2011 թվականի հուլիսի 9-ին պայմանագիր է կնքել Ղազախստանի չեմպիոն Կոստանայի «Տոբոլ» ակումբի հետ։ Մրցաշրջանի ավարտին լքել է ակումբը։ 2006 թվականից հանդես է եկել Հայաստանի հավաքականում, որի կազմում իր վերջին խաղն անցկացրել է 2008 թվականին։ 2011 թվականի մարտին հավաքականի գլխավոր մարզիչ Վարդան Մինասյանը նորից հրավիրել է Ռոբերտին՝ նախապատրաստվելու Ռուսաստանի հավաքականի դեմ խաղին։

Роберт Артакович Зебелян родился 31 марта 1984 года в Сочи — футболист, нападающий. Футболом начал заниматься в Сочи, затем тренировался в футбольном интернате «Центр Р» в Краснодаре. В 2002/2003 годах выступал за сочинский клуб «Жемчужина», а после его расформирования — за клуб «Сочи 04». С 2006 года выступает за «Кубань». В 2006 году стал лучшим бомбардиром клуба (23 гола). Его приглашали в молодежную сборную России, но он отказался и решил играть в Армении. 15 ноября 2006 года он впервые вышел на поле за сборную Армении в матче против Финляндии. В начале 2008 года перешел из «Балтики» в «Химик». В сезоне 2009/10 вновь выступал за сочинскую «Жемчужину», с которой подписал контракт в феврале 2009 года. В начале 2011 года перешёл в минское «Динамо» на правах свободного агента. 9 июля 2011 года подписал контракт с чемпионом Казахстана клубом «Тобол» (Костанай). По окончании сезона он покинул клуб. За сборную Армении выступает с 2006 года, последний матч провел в 2008 году. В марте 2011 года главный тренер команды Вардан Минасян вновь пригласил Роберта для подготовки к матчу со сборной России.

On March 31, 1984, in Sochi, Robert Artak Zebelyan was born – a football player, striker. He started playing football in Sochi, then trained at the “Center R” football boarding school in Krasnodar. In 2002/2003, he played for the Sochi “Zhemchuzhina” club, and after its disbandment, for the “Sochi 04” club. Since 2006, he has played for the “Kuban” club. In 2006, he became the club’s top scorer (23 goals). He was invited to the Russian youth team, but refused and decided to play in Armenia. On November 15, 2006, he first appeared on the field as part of the Armenian national team, participating in the match against Finland.  In early 2008, he moved from Baltika to Khimik. In 2009/10, he played again for Zhemchuzhina Sochi, with whom he signed a contract in February 2009. In early 2011, he moved to Dinamo Minsk as a free agent. On July 9, 2011, he signed a contract with Tobol Kostanay, the champion of Kazakhstan. He left the club at the end of the season. He has played for the Armenian national team since 2006, with which he played his last match in 2008. In March 2011, the head coach of the national team Vardan Minasyan invited Robert again to prepare for the match against the Russian national team.

1917  թվականի մարտի 32-ին Թիֆլիսում մահացել է Ալեքսանդր Հովսեփի Ծատուրյանը՝ բանաստեղծ, թարգմանիչ։

Նրա ստեղծագործությունները ռեալիստական գույներով ներկայացնում են բանվորի ապրուստը վաստակող կյանքը («Սերմնազան», «Ֆերմերներ», «Ո՛վ սև ամպեր», «Գիր»)։  «Նավավար» բանաստեղծությունը աշխատանքի փառաբանում է.  Ռուսական առաջին հեղափոխության մթնոլորտում խորացել են նրա պոեզիային բնորոշ հումանիզմն ու ազատատենչ ձգտումները։  Նա տեսավ «աշխատանքի և ոսկու մեծ կռիվը» և երգեց «աշխատանքային գնդերի» հերոսամարտը («Աշխատավորի աշխատանք»):  Հետհեղափոխական արձագանքի տարիներին Ծատուրյանի պոեզիան պարունակում էր հակադիր, հաճախ հակասական տրամադրություններ։  Ծատուրյանի սիրային երգերում անհատի ազատության և երջանկության երազանքը հակադրվում է բուրժուական աշխարհի բարոյական և էթիկական գաղափարներին։  Բանաստեղծի բնության երգերը հիմնականում այլաբանական պատկերներ են, որոնք արտացոլում են հասարակական կյանքը։  Նրանց պսակային ձեռքբերումը «Ղրիմի ալբոմից» (1896–1898) շարքն է։
1905 թվականին թարգմանել և հրատարակել է «Ռուս բանաստեղծներ» ժողովածուի առաջին հատորը (Ա. Պուշկին, Մ. Լերմոնտով), իսկ 1906 թվականին՝ երկրորդը (Ա. Նեկրասով, Ա. Կոլցով, Ի. Նիկիտին, Ա. Պլեչեև)։ )  Նրա բանաստեղծությունները ռուսերեն են թարգմանել Ե.Վեսելովսկին, Վ.Բրյուսովը, Կոնստանտին Բալմոնտը, Է.Պոլոնսկին, Բորիս Սադովսկին։
Երգեր է գրել Ծատուրյանի խոսքերի հիման վրա։  Սպենդիարյան («Այ վարդ», «Միլար, բլբուլ»), Ա. Տեր-Ղևոնդյան («Արի, ընկեր», «Սերմնացան»), Է. Բաղդասարյան («Սիրուն Գարուն», «Վերջին անգամ»)։  Նրա խոսքերով գրված «Նավավար» և «Հայոց հայրենիք» երգերը հայտնի են։

31 марта 1917 года в Тифлисе— скончался Александр Овсепович Цатурян –  поэт, переводчик.
В его  произведениях в  реалистических красках изображена жизнь чернорабочего, зарабатывающего себе на жизнь («Сермнанцан», «Земледелатели», «О черные тучи», «Гир»).  Стихотворение «Нававар» — прославление труда.  Гуманизм и либертарианские устремления, свойственные его поэзии, углубились в атмосфере первой русской революции.  Он видел «великую битву труда и золота», пел героическую битву «трудовых полков» («Труд рабочего»).  В годы послереволюционной реакции в поэзии Цатуряна были противоположные, часто противоречивые настроения.  В любовной лирике Цатуряна мечта личности о свободе и счастье противопоставляется морально-этическим представлениям буржуазного мира.  Песни о природе поэта представляют собой преимущественно аллегорические образы, отражающие общественную жизнь.  Их венцом является серия «Из Крымского альбома» (1896–1898).
В 1905 году он перевел и издал первый том сборника «Русские поэты» (А. Пушкин, М. Лермонтов), в 1906 году — второй (А. Некрасов, А. Кольцов, И. Никитин, А. Плечеев). ).  Его стихи были переведены на русский язык Ю.  Веселовский, В.  Брюсов, Константин Бальмонт, Е.  Полонский, Борис Садовский.
Писал песни на тексты Цатуряна.  Спендиарян («Ай вард», «Милар, соловей»), А.  Тер-Гевондян («Приходи друг», «Сермнацан»), Э.  Багдасарян («Сирун Гарун», «Последний раз»).  Написанные на его слова песни «Нававар» и «Армянская Родина» пользуются популярностью.

March 31, 1917 in Tiflis, Russian Empire — Alexander Ovsepovich Tsaturyan died- a poet, translator. His works depict in realistic colors the life of a laborer earning his living (“Sermnantsan”, “Tillers”, “O black clouds”, “Gir”). The poem “Navavar” is a glorification of labor. Humanism and libertarian aspirations, characteristic of his poetry, deepened in the atmosphere of the first Russian revolution. He saw “the great battle of labor and gold”, sang the heroic battle of “labor regiments” (“Worker’s Labor”). In the years of post-revolutionary reaction, Tsaturyan’s poetry had opposite, often contradictory moods. In Tsaturyan’s love lyrics, the individual’s dream of freedom and happiness is contrasted with the moral and ethical ideas of the bourgeois world. The poet’s songs about nature are mainly allegorical images reflecting social life.  Their crowning achievement is the series “From the Crimean Album” (1896-1898).
In 1905, he translated and published the first volume of the collection “Russian Poets” (A. Pushkin, M. Lermontov), in 1906 – the second (A. Nekrasov, A. Koltsov, I. Nikitin, A. Plecheev). ). His poems were translated into Russian by Y. Veselovsky, V. Bryusov, Konstantin Balmont, E. Polonsky, Boris Sadovsky.
He wrote songs to the texts of Tsaturyan. Spendiaryan (“Ay vard”, “Milar, nightingale”), A. Ter-Ghevondyan (“Come, friend”, “Sermnatsan”), E. Baghdasaryan (“Sirun Garun”, “The Last Time”). The songs “Navavar” and “Armenian Homeland” written to his words are popular.

1926 թվականի մարտի 31-ին Գորիսում  ծնվել է ռեժիսոր, պրոֆեսոր Կիմ Գուրգենի Արզումանյանը։

  «Սայաթ-Նովա» գեղարվեստական ֆիլմը (սցենարի հեղինակ՝ Գ. Մուրադյան), որը նվիրված է անվանի երգչի ծննդյան 250-ամյակին (1960 թ.):   Հեռուստատեսային սահմանափակ ռեսուրսներով, դժվարին պայմաններում ռեժիսորը ստեղծեց այնպիսի արժեքավոր կտավ, որը տասնամյակներ շարունակ իր պատվավոր տեղն է զբաղեցրել հայկական էկրանի ոսկե ֆոնդում։   Ֆիլմը ստեղծվել է կարծես ժողովրդի հոգու կանչով, իսկ կերպարները՝ ժողովրդին հոգեհարազատ դերասաններ, ինչպիսիք են Բաբկեն Ներսիսյանը, Մետաքսյա Սիմոնյանը, Ավետ Ավետիսյանը, Գեղամ Հարությունյանը, Էգինե Հովհաննիսյանը, Մամիկոնը։  Մանուկյանը և այլք։
1956-1957 թվականներին, երբ Հայաստանում հիմնադրվեց հեռուստատեսությունը, Կիմ Արզումանյանը դարձավ էկրանային ռեժիսուրայի հիմնադիրներից մեկը և զբաղեցրեց դրամատիկական հաղորդումների խմբագրական բաժնի գլխավոր տնօրեն, իսկ 1964-1971 թվականներին՝ հեռուստատեսային ստուդիայի գլխավոր ռեժիսոր։   Բեղուն գործունեություն է ծավալել հեռուստատեսությամբ, բեմադրել տասնյակ ներկայացումներ։
Ռեժիսորական աշխատանքին զուգահեռ բեղմնավոր գործունեություն է ծավալել Երևանի թատրոնի և կինոյի պետական ինստիտուտում, որտեղ մինչև կյանքի վերջ ղեկավարել է բեմական խոսքի, բեմական շարժման և մեներգի բաժինը։

31 марта 1926 года в Горисе- родился Ким Гургенович  Арзуманян- режиссер, профессор
Яркой страницей его биографии является первый армянский телевизионный художественный фильм «Саят-Нова» (сценарий Г. Мурадяна), посвященный 250-летию со дня рождения знаменитого певца (1960).  При ограниченных телевизионных ресурсах, в сложных условиях режиссер создал столь ценное полотно, которое уже десятки лет занимает свое почетное место в золотом фонде армянского экрана.  Лента создана словно по зову народной души, а персонажей создали близкие народному сердцу актеры, такие как Бабкен Нерсисян, Метаксия Симонян, Авет Аветисян, Гегам Арутюнян, Эгине Оганесян, Мамикон. Манукян и другие.
В 1956-1957 годах, когда в Армении было основано телевидение, Ким Арзуманян стал одним из основоположников экранной режиссуры и занимал должности главного режиссера редакции драматических программ, а в 1964-1971 годах – главного режиссера телестудии .  На телевидении он вел плодотворную деятельность и поставил десятки спектаклей.
Наряду с  работой в качестве режиссера он вел плодотворную деятельность в Ереванском государственном институте театра и кино, где до конца жизни возглавлял кафедру сценической речи, сценического движения и сольной песни.

On March 31, 1926, Kim Gurgen Arzumanyan, director and professor, was born in Goris. A bright page in his biography is the first Armenian television feature film “Sayat-Nova” (screenplay by G. Muradyan), dedicated to the 250th anniversary of the famous singer’s birth (1960). With limited television resources, in difficult conditions, the director created such a valuable canvas, which has occupied its place of honor in the golden fund of the Armenian screen for decades. The film was created as if at the call of the people’s soul, and the characters were created by actors close to the people’s hearts, such as Babken Nersisyan, Metaxia Simonyan, Avet Avetisyan, Gegham Harutyunyan, Heghine Oganesyan, Mamikon. Manukyan and others.  In 1956-1957, when television was founded in Armenia, Kim Arzumanyan became one of the founders of screen directing and held the positions of chief director of the editorial office of dramatic programs, and in 1964-1971 – chief director of the television studio. He was fruitful in television and staged dozens of performances. Along with his work as a director, he was fruitful at the Yerevan State Institute of Theater and Cinema, where he headed the department of stage speech, stage movement and solo song until the end of his life.

1907 թ-ի    մարտի 31,-ին Խառակոնիս,ում Վանի վիլայեթում Օսմ կայսրություն – ծնվել է  Մարգար Սեդրակի Սեդրակյանը–  կոնյակագործ։

Մի օր Չերչիլը   բացահայտեց, որ Դվինը կորցրել է իր նախկին համը։  Նա իր դժգոհությունն է հայտնել Ստալինին։  Պարզվեց, որ վարպետ Մարգար Սեդրակյանը, ով զբաղվում էր Դվինայի խառնուրդով, աքսորվել է Սիբիր։  Նա վերադարձվել է և վերականգնվել կուսակցությունում։  Չերչիլը նորից սկսեց ստանալ իր սիրելի կոնյակը, իսկ Սեդրակյանին հետագայում շնորհվեց Սոցիալիստական աշխատանքի հերոսի կոչում։ Մարգար Սեդրակյանի շնորհիվ Հայաստանում ընդարձակվեցին կոնյակագործության ծավալները, նոր տարածքներ հատկացվեցին խաղողի հումքի մշակման և մթերման համար։ Նրա ստեղծած բարձր որակի կոնյակների շնորհիվ ամբողջ աշխարհը ճանաչեց, որ հայկական կոնյակը ֆրանսիականի արժանի մրցակից է։

31 марта 1907 года в Хараконисе Ванского вилайета Осмской империи родился коньякодел  Маргар Седракович  Седракян.  Уинстон Черчилль очень любил армянский коньяк и каждый день выпивал бутылку бренди «Двин».   Однажды премьер-министр сообщил, что Двин утратил прежний вкус.   Он выразил свое недовольство Сталиным.   Оказалось, что мастер Маргар Седракян, занимавшийся смешиванием Двины, был сослан в Сибирь.   Его вернули и восстановили в партии.   Черчилль снова стал получать любимый коньяк, а Седракяну позже было присвоено звание Героя Социалистического Труда.  Благодаря Маргару Седракяну в Армении расширилось производство коньяка, были выделены новые площади для переработки и заготовки виноградного сырья.  Благодаря созданным им коньякам высокого качества весь мир признал, что армянский коньяк является достойным конкурентом французского коньяка.

On March 31, 1907, in Kharakonis, Van vilayet, Osm Empire – Margar Sedrak Sedrakyan was born – brandy maker.  Winston Churchill was very fond of Armenian brandy and drank a bottle of “Dvin” brandy every day.   One day, the prime minister revealed that Dwin had lost his former taste.   He expressed his dissatisfaction with Stalin.   It turned out that master Margar Sedrakyan, who was involved in mixing Dvina, was exiled to Siberia.   He was returned and reinstated in the party.   Churchill began to receive his favorite brandy again, and Sedrakyan was later awarded the title of Hero of Socialist Labor.  Thanks to Margar Sedrakyan, brandy production expanded in Armenia, new areas were allocated for the processing and procurement of grape raw materials.  Thanks to the high quality cognacs he created, the whole world recognized that Armenian cognac is a worthy competitor of French cognac.

2021 թվականի մարտի 31 -ին  Երևանում մահացել է զորավար, Արցախի հերոս (2009), Հայաստանի ազգային հերոս (2021 թ., հետմահու), գեներալ-մայոր Արկադի Իվանի  Տեր-Թադևոսյանը։ Մականունը՝ «Կոմանդոս», «Լեռնային աղվես»։

Արկադի Տեր-Թադևոսյանն անգնահատելի ներդրում է ունեցել ԼՂՀ պաշտպանության բանակի ստեղծման գործում՝։
Թաղվել է Երևանի Դավիթաշենի գերեզմանատանը (ըստ ցանկության)

31 марта 2021 года-  в  Ереване скончался Аркадий Иванович Тер-Тадевосян — армянский военный деятель, Герой Арцаха (2009), Национальный герой Армении (2021, посмертно), генерал-майор. Прозвище «Коммандос», «Горный Лис».
Аркадий Тер-Тадевосян внёс неоценимый вклад в создание Армии Обороны НКР- «Символ освобождения Шуши».
Был похоронен на  Давидашенском кладбище Еревана (согласно собственному желанию)

On March 31, 2021, Arkady Ivanovich Ter-Tadevosyan died in Yerevan — Armenian military leader, Hero of Artsakh (2009), National Hero of Armenia (2021, posthumously), Major General.  Nickname “Commandos”, “Mountain Fox”.
Arkady Ter-Tadevosyan made an invaluable contribution to the creation of the Defense Army of the NKR – “Symbol of the liberation of Shushi”.
He was buried at the Davidashen cemetery in Yerevan (according to his own wish)

1935 թվականի մարտի 30-ին Թիֆլիսում   մահացել է Ռոմանոս Հովհագիմի Մելիքյանը՝ կոմպոզիտոր, երաժշտագետ, նվագախմբի ղեկավար և ուսուցիչ

Եղել է Սպենդիարովի անվան օպերայի և բալետի թատրոնի առաջին տնօրենը։

30 марта 1935 года в Тифлисе- скончался Романос Овакимович Меликян- композитор, музыковед, руководитель оркестра и педагог.Основал Ереванскую консерваторию, был первым руководителем Ереванского театра оперы и балета имени Спендиарова

Died on  march 1, 1935 in Tiflis – Romanos Hovhakim Melikyan was born – composer, musicologist, orchestra director and teacher. He founded the Yerevan Conservatory, was the first director of the Yerevan Opera and Ballet Theater named after Spendiaryan

1913թ. մարտի 30-ին Թիֆլիսում ծնվել է Նար Միքայելի Հովհաննիսյանը՝ օպերային երգիչ (բաս): Նար-Դոսի որդին

1951 թվականից Երևանի օպերայի և բալետի թատրոնի մեներգիչ է։  Նրա հստակ, առատ տեմբրային ձայնը հատկապես արտահայտիչ է ցածր ձայնի վրա:  Վառ դերասանական տաղանդը, զուսպ, խիզախ կատարումը թույլ տվեցին ստեղծել տպավորիչ երաժշտական և բեմական պատկերներ.

30 марта 1913 года в  Тифлисе — родился Нар Микаэлович Ованнисян -оперный певец (бас).Сын Нар-Доса
С 1951 года солист Ереванского театра оперы и балета.  Его звонкий, сочный, богато тембрированный голос особенно выразителен на низкой громкости.  Яркий актерский талант, сдержанная, мужественная игра позволили создать впечатляющие музыкально-сценические образы:

March 30, 1913 in Tiflis – Nar Mikael Hovhannisyan was born – opera singer (bass). Son of Nar-Dos
Since 1951, soloist of the Yerevan Opera and Ballet Theater. His sonorous, richly timbred voice is especially expressive at low volume. Bright acting talent, restrained, courageous play allowed him to create impressive musical and stage images:

1998 թվականի մարտի 30-ին արտահերթ նախագահական ընտրություններում Ռոբերտ Քոչարյանն ընտրվեց Հայաստանի Հանրապետության 2-րդ նախագահ։

Ռոբերտ Քոչարյանն ընտրությունների երկրորդ փուլում հաղթել է Կարեն Դեմիրճյանին՝ ստանալով ձայների 58,9%-ը։ Երկրորդ փուլում ընտրողների մասնակցությունը կազմել է 68,1 տոկոս։
ԵԱՀԿ-ն լուրջ խախտումներ է հայտնաբերել և իր վերջնական զեկույցում նշել է, որ ընտրությունները չեն համապատասխանում կազմակերպության չափանիշներին։ Թեև Դեմիրճյանը պաշտոնապես չվիճարկեց քվեարկության արդյունքները, սակայն չընդունեց դրանք և չշնորհավորեց Ռոբերտ Քոչարյանին հաղթանակի կապակցությամբ։
Ընտրությունները նշանակվել են այն բանից հետո, երբ 1998 թվականի փետրվարի 3-ին ՀՀ նախագահ Լևոն Տեր-Պետրոսյանը հրաժարական տվեց: Նրա հեռանալու պատճառը երկրի իշխող վերնախավի պառակտումն էր. վարչապետ Ռոբերտ Քոչարյանը, պաշտպանության նախարար Վազգեն Սարգսյանը և ներքին գործերի և ազգային անվտանգության նախարար Սերժ Սարգսյանը չաջակցեցին Տեր-Պետրոսյանի հրաժարականից ի վեր նախագահի պաշտոնակատար էր Ռոբերտ Քոչարյանը։

30 марта 1998 года на внеочередных президентских выборах Роберт Кочарян был избран 2-м Президентом Республики Армения.
Роберт Кочарян победил во втором туре выборов Карена Демирчяна, набрав 58,9 % голосов. Явка избирателей во втором туре  составила  68,1 % .
ОБСЕ обнаружила серьёзные нарушения и в финальном докладе указала, что выборы не соответствовали стандартам организации. Хотя Демирчян официально не оспаривал результатов голосования, он не принял их и не поздравил Роберта Кочаряна с победой.
Выборы были назначены после того, как 3 февраля 1998 года президент Армении Левон Тер-Петросян подал в отставку со своего поста. Причиной его ухода послужил раскол в правящей элите страны: премьер-министр Роберт Кочарян, министр обороны Вазген Саркисян, министр внутренних дел и национальной безопасности Серж Саргсян не поддержали предложенный Л.Тер-Петросяном план по урегулированию Нагорно-Карабахского конфликта. С момента отставки Тер-Петросяна обязанности президента исполнял Роберт Кочарян.

On March 30, 1998, Robert Kocharyan was elected the 2nd President of the Republic of Armenia in the extraordinary presidential elections.
Robert Kocharyan won the second round of elections against Karen Demirchyan, gaining 58.9% of the vote. The voter turnout in the second round was 68.1%.
The OSCE found serious violations and in its final report stated that the elections did not meet the organization’s standards. Although Demirchyan did not officially challenge the results of the vote, he did not accept them and did not congratulate Robert Kocharyan on his victory.
The elections were called after the resignation of Armenian President Levon Ter-Petrosyan on February 3, 1998.  The reason for his departure was a split in the country’s ruling elite: Prime Minister Robert Kocharyan, Defense Minister Vazgen Sargsyan, and Minister of Internal Affairs and National Security Serzh Sargsyan did not support the plan proposed by L. Ter-Petrosyan to resolve the Nagorno-Karabakh conflict. Since Ter-Petrosyan’s resignation, Robert Kocharyan has been acting president.