Նրա երգերում ազատության և երջանկության երազանքը հակադրվում է բուրժուական աշխարհի բարոյական և էթիկական գաղափարներին։

1917  թվականի մարտի 32-ին Թիֆլիսում մահացել է Ալեքսանդր Հովսեփի Ծատուրյանը՝ բանաստեղծ, թարգմանիչ։

Նրա ստեղծագործությունները ռեալիստական գույներով ներկայացնում են բանվորի ապրուստը վաստակող կյանքը («Սերմնազան», «Ֆերմերներ», «Ո՛վ սև ամպեր», «Գիր»)։  «Նավավար» բանաստեղծությունը աշխատանքի փառաբանում է.  Ռուսական առաջին հեղափոխության մթնոլորտում խորացել են նրա պոեզիային բնորոշ հումանիզմն ու ազատատենչ ձգտումները։  Նա տեսավ «աշխատանքի և ոսկու մեծ կռիվը» և երգեց «աշխատանքային գնդերի» հերոսամարտը («Աշխատավորի աշխատանք»):  Հետհեղափոխական արձագանքի տարիներին Ծատուրյանի պոեզիան պարունակում էր հակադիր, հաճախ հակասական տրամադրություններ։  Ծատուրյանի սիրային երգերում անհատի ազատության և երջանկության երազանքը հակադրվում է բուրժուական աշխարհի բարոյական և էթիկական գաղափարներին։  Բանաստեղծի բնության երգերը հիմնականում այլաբանական պատկերներ են, որոնք արտացոլում են հասարակական կյանքը։  Նրանց պսակային ձեռքբերումը «Ղրիմի ալբոմից» (1896–1898) շարքն է։
1905 թվականին թարգմանել և հրատարակել է «Ռուս բանաստեղծներ» ժողովածուի առաջին հատորը (Ա. Պուշկին, Մ. Լերմոնտով), իսկ 1906 թվականին՝ երկրորդը (Ա. Նեկրասով, Ա. Կոլցով, Ի. Նիկիտին, Ա. Պլեչեև)։ )  Նրա բանաստեղծությունները ռուսերեն են թարգմանել Ե.Վեսելովսկին, Վ.Բրյուսովը, Կոնստանտին Բալմոնտը, Է.Պոլոնսկին, Բորիս Սադովսկին։
Երգեր է գրել Ծատուրյանի խոսքերի հիման վրա։  Սպենդիարյան («Այ վարդ», «Միլար, բլբուլ»), Ա. Տեր-Ղևոնդյան («Արի, ընկեր», «Սերմնացան»), Է. Բաղդասարյան («Սիրուն Գարուն», «Վերջին անգամ»)։  Նրա խոսքերով գրված «Նավավար» և «Հայոց հայրենիք» երգերը հայտնի են։

31 марта 1917 года в Тифлисе— скончался Александр Овсепович Цатурян –  поэт, переводчик.
В его  произведениях в  реалистических красках изображена жизнь чернорабочего, зарабатывающего себе на жизнь («Сермнанцан», «Земледелатели», «О черные тучи», «Гир»).  Стихотворение «Нававар» — прославление труда.  Гуманизм и либертарианские устремления, свойственные его поэзии, углубились в атмосфере первой русской революции.  Он видел «великую битву труда и золота», пел героическую битву «трудовых полков» («Труд рабочего»).  В годы послереволюционной реакции в поэзии Цатуряна были противоположные, часто противоречивые настроения.  В любовной лирике Цатуряна мечта личности о свободе и счастье противопоставляется морально-этическим представлениям буржуазного мира.  Песни о природе поэта представляют собой преимущественно аллегорические образы, отражающие общественную жизнь.  Их венцом является серия «Из Крымского альбома» (1896–1898).
В 1905 году он перевел и издал первый том сборника «Русские поэты» (А. Пушкин, М. Лермонтов), в 1906 году — второй (А. Некрасов, А. Кольцов, И. Никитин, А. Плечеев). ).  Его стихи были переведены на русский язык Ю.  Веселовский, В.  Брюсов, Константин Бальмонт, Е.  Полонский, Борис Садовский.
Писал песни на тексты Цатуряна.  Спендиарян («Ай вард», «Милар, соловей»), А.  Тер-Гевондян («Приходи друг», «Сермнацан»), Э.  Багдасарян («Сирун Гарун», «Последний раз»).  Написанные на его слова песни «Нававар» и «Армянская Родина» пользуются популярностью.

March 31, 1917 in Tiflis, Russian Empire — Alexander Ovsepovich Tsaturyan died- a poet, translator. His works depict in realistic colors the life of a laborer earning his living (“Sermnantsan”, “Tillers”, “O black clouds”, “Gir”). The poem “Navavar” is a glorification of labor. Humanism and libertarian aspirations, characteristic of his poetry, deepened in the atmosphere of the first Russian revolution. He saw “the great battle of labor and gold”, sang the heroic battle of “labor regiments” (“Worker’s Labor”). In the years of post-revolutionary reaction, Tsaturyan’s poetry had opposite, often contradictory moods. In Tsaturyan’s love lyrics, the individual’s dream of freedom and happiness is contrasted with the moral and ethical ideas of the bourgeois world. The poet’s songs about nature are mainly allegorical images reflecting social life.  Their crowning achievement is the series “From the Crimean Album” (1896-1898).
In 1905, he translated and published the first volume of the collection “Russian Poets” (A. Pushkin, M. Lermontov), in 1906 – the second (A. Nekrasov, A. Koltsov, I. Nikitin, A. Plecheev). ). His poems were translated into Russian by Y. Veselovsky, V. Bryusov, Konstantin Balmont, E. Polonsky, Boris Sadovsky.
He wrote songs to the texts of Tsaturyan. Spendiaryan (“Ay vard”, “Milar, nightingale”), A. Ter-Ghevondyan (“Come, friend”, “Sermnatsan”), E. Baghdasaryan (“Sirun Garun”, “The Last Time”). The songs “Navavar” and “Armenian Homeland” written to his words are popular.