Շիրվանզադեից հետո Սամվել  երկրորդ հայն է, ով արժանացել է Ադրբեջանի ժողովրդական գրողի/պոետի կոչմանը։

1987 թվականի հունիսի 7-ին Բաքվում մահացավ բանաստեղծ, թարգմանիչ Սամվել Ավանեսի  Գրիգորյանը։

Թաղվել է Բաքվի Պատվավոր թաղումների պուրակում (Պանթեոն)։
Ծնվել է Շուշայի շրջանի Շոշ գյուղում, վաղ հասակում այնտեղ տեղափոխված ծնողների կամքով հայտնվել է Բաքվում։
Նրա մայրն ու ավագ քույրը 1918 թվականին Բաքվում հայերի ջարդերի զոհ են դարձել։   Փոքրիկ Սամվելն ու նրա կրտսեր քույրն այս տեսարանի ականատեսն են եղել իրենց թաքստոցից։   Մոր և ավագ քրոջ սպանության տեսարանը  ամբողջ կյանքում հետապնդել է բանաստեղծին.   Չնայած դրան՝ բանաստեղծը դառնում է հայ և ադրբեջանցի ժողովուրդների բարեկամության երգիչը։
Նա խմբագրել և վարել է հայերեն հաղորդումներ, որոնք ժամանակին հեռարձակվել են ադրբեջանական հեռուստատեսությամբ։
Սամվել Գրիգորյանը զբաղվել է նաև թարգմանչական գործունեությամբ։   Ավետիք Իսահակյանը բարձր է գնահատել նրա թարգմանությունները։
Մասնավորապես՝ Նիզամիի, Հագանի, Մեհսեթի, Ֆուզուլիի և այլոց հայերեն թարգմանությունը
1947 թվականից Գրիգորյանը հայերեն է թարգմանել մոտ երկու հազար բայաթ։   Նա նաև մի շարք ռուսների (Պուշկին, Լերմոնտով, Սերգեյ Եսենին), ինչպես նաև այլ ազգերի բանաստեղծների թարգմանել է ադրբեջաներեն և առաջինն է ադրբեջանցիներին ծանոթացրել բազմաթիվ հեղինակների իրենց լեզվով։

7 июня 1987 года в Баку- скончался Самвел Аванесович Григорян- поэт, переводчик.
После Александра Ширванзаде Самвел Григорян является вторым армянином, удостоенным звания Народного писателя/поэта Азербайджана. Был похоронен в Парке почетных захоронений (Пантеон) в Баку.
Родился в селе Шош, Шушинского уезда в раннем возрасте оказался в Баку по воле родителей переехавших туда
Мать и его старшая сестра в 1918 году стали жертвами резни армян в Баку. Маленький Самвел и его младшая сестра стали свидетелями этой сцены из своего укрытия. Картина расправы над матерью и старшей сестрой всю жизнь не давала поэту покоя, она была источником его душевных терзаний. Несмотря на это, поэт становится певцом дружбы между армянским и азербайджанским народами.
Редактировал и вел программы на армянском языке, которые когда-то транслировались по азербайджанскому телевидению.
Самвел Григорян занимался также переводческой деятельностью. Аветик Исаакян высоко оценил его переводы.
В частности перевод на армянский Низами, Хагана, Мехсета, Физули и других
Начиная с 1947 года Григорян перевел на армянский язык около двух тысяч баятов. Так же он перевел на азербайджанский ряд русских (Пушкина, Лермонтова, Сергея Есенина), а также поэтов других народов и первым познакомил азербайджанцев со многими авторами на их языке.

On June 7, 1987, Samvel Avanes Grigoryan, poet and translator, died in Baku.
After Alexander Shirvanzade, Samvel Grigoryan is the second Armenian to be awarded the title of People’s Writer/Poet of Azerbaijan. He was buried in the Park of Honorary Burials (Pantheon) in Baku.
Born in the village of Shosh, Shusha district, at an early age he ended up in Baku at the will of his parents who moved there
His mother and his older sister became victims of the massacre of Armenians in Baku in 1918. Little Samvel and his younger sister witnessed this scene from their hiding place. The picture of the massacre of his mother and older sister haunted the poet all his life; it was the source of his mental torment. Despite this, the poet becomes a singer of friendship between the Armenian and Azerbaijani peoples.
He edited and hosted programs in Armenian that were once broadcast on Azerbaijani television.
Samvel Grigoryan was also involved in translation activities. Avetik Isahakyan highly appreciated his translations.
In particular, translation into Armenian of Nizami, Hagan, Mehset, Fuzuli and others
Since 1947, Grigoryan has translated about two thousand bayat into Armenian. He also translated a number of Russians (Pushkin, Lermontov, Sergei Yesenin), as well as poets of other nations, into Azerbaijani and was the first to introduce Azerbaijanis to many authors in their language.