Ծաղրել է ռուս ցարիզմը բոլշեվիկյան և հեղափոխական թերթերում հանդես գալով

 1870 թվականի նոյեմբերի 2-ին Կարբի գյուղում- ծնվել է Մուշեղ Արսենի Բագրատունին (Փալանդուզ Մկոն)- երգիծական գրականության նշանավոր դեմքերից է, լրագրող, հրապարակախոս և հասարակական գործիչ։

1904 թվականին Մուշեղը ձերբակալվում է ցարական ոստիկանների կողմից և ուղարկվում բանտ՝ արգելված գրականություն տարածելու համար։ 1905 թվականին բանտից ազատվելով՝ մտնում է բոլշևիկյան կուսակցության շարքերը և իր եռանդուն մասնակցությունն ունենում 1905-1906 թթ. հեղափոխական շարժումներին։ 1906 թ. ընտրվել է կուսակցության Երևանի կոմիտեի անդամ, աշխատակցել Բաքվում և Թիֆլիսում հրատարակող «Կայծ», «Նոր խոսք» և «Օրեր» թերթերին։ Միայն այդ տարում բոլշևիկյան թերթերում տարբեր ծածկանուններով (Նար, Նարեմյան, Մե-Բունի, Մար-Տօ, Կար-Դան, Ջաննիկ, Փալանդուզ Մկո, Անցվորական, Լուկուլլոս) տպագրել է 23 հոդված։ Մուշեղը, խուսափելով բանտարկությունից, կարողացել է թաքնվել Թիֆլիսում։ Այստեղ, ինչպես պատմում է Բնի Մեսրոպը, Մուշեղը հյուր է եղել հանրահայտ Արամյանին, որտեղ և ներկա է եղել Մանթաշովը։ Նա հորինել է երգ, որի համար Արամյանից  ստացել է 100 ռուբլի։ Մուշեղ Բագրատունին 1911 թ. նոյեմբերին վերադարձել է Երևան և հրատարակել է «Կռան» հասարակական-տնտեսական և գրական-գեղարվեստական շաբաթաթերթը։ Այն միաժամանակ երգիծական բնույթ ուներ և իբրև այդպիսին Երևանում առաջին թերթն էր։ Մուշեղը «Կռանի» էջերում ժողովրդական մասսաներին բացահայտ պայքարի է մղել ցարական կառավարության դեմ. «Դուրս գալ հրապարակ և պայքար հայտարարել մի այնպիսի դասակարգի ու տարրի դեմ, որն այսօր հասարակական կյանքի փաստական տեր ու տնօրենն է», – գրել է նա։

  Мушег Арсенович Багратуни (Паландуз Мкон) родился 2 ноября 1870 года в селе Карби.  В 1904 году Мушег был арестован царской полицией и отправлен в тюрьму за распространение запрещенной литературы.  После освобождения из тюрьмы в 1905 году он вступил в ряды большевистской партии и активно участвовал в 1905-1906 годах а  революционном движении.  В 1906 году  был избран членом Ереванского комитета партии, работал в газетах “Кайт”, “Нор Верз” и “Орер”, издававшихся в Баку и Тифлисе.  Только за этот год он опубликовал в большевистских газетах 23 статьи под разными кодовыми названиями (Нар, Наремян, Ме-Буни, Мар-То, Кар-Дан, Джанник, Паландуз Мко, Ацворакан, Лукуллос).  Избежав тюремного заключения, сумел скрыться в Тифлисе.  Здесь, как рассказывает Бни Месроп, Мушег был в гостях у знаменитого Арамова, где присутствовал Манташян,  Он придумал песню, за которую получил от Арамяна 100 рублей.  Мушех Багратуни в 1911 году вернулся в Ереван и издавал социально-экономический и литературно-художественный еженедельник «Кран».  В то же время она носила сатирический характер и как таковая была первой газетой в Ереване.  На страницах «Крана» Мушег подталкивал народные массы к открытой борьбе против царского правительства.  “Выйти на площадь и объявить борьбу против такого класса и элемента, который сегодня является фактическим хозяином и руководителем общественной жизни”, – написал он.

Mushegh Arsen Bagratuni (Palanduz Mkon) was born on November 2, 1870 in the village of Karbi. In 1904, Mushegh was arrested by the tsarist police and sent to prison for distributing prohibited literature. After his release from prison in 1905, he joined the ranks of the Bolshevik Party and actively participated in the revolutionary movement in 1905-1906. In 1906, he was elected a member of the Yerevan Committee of the Party, worked for the newspapers “Kayt”, “Nor Verz” and “Orer”, published in Baku and Tiflis. That year alone, he published 23 articles in Bolshevik newspapers under various code names (Nar, Naremyan, Me-Buni, Mar-To, Kar-Dan, Djannik, Palanduz Mko, Atsvorakan, Lukullos). Having avoided imprisonment, he managed to hide in Tiflis.  Here, as Bni Mesrop tells us, Mushegh was visiting the famous Aramov, where Mantashyan was present. He composed a song for which he received 100 rubles from Aramyan. Mushegh Bagratuni returned to Yerevan in 1911 and published the socio-economic and literary-artistic weekly “Kran”. At the same time, it was satirical in nature and as such was the first newspaper in Yerevan. On the pages of “Kran”, Mushegh pushed the masses to openly fight against the tsarist government. “To go out to the square and declare a fight against such a class and element, which today is the actual owner and leader of public life,” he wrote.