1991 թվականի նոյեմբերի 26-ին Ադրբեջանի Գերագույն խորհուրդը որոշում ընդունեց ԼՂԻՄ-ի լուծարման մասին։ 

ԼՂԻՄ-ը պաշտոնապես գոյություն ունեցավ մինչև ԽՍՀՄ փլուզումը 1991 թվականի դեկտեմբերի 26-ը։

26 ноября 1991 года Верховный Совет Азербайджана принял постановление о ликвидации НКАО. Поскольку Комитет Конституционного надзора СССР объявил данное решение неконституционным, формально НКАО существовала до распада СССР 26 декабря 1991 года.

On November 26, 1991, the Supreme Council of Azerbaijan adopted a resolution on the liquidation of the NKAO. Since the USSR Constitutional Oversight Committee declared this decision unconstitutional, the NKAO formally existed until the collapse of the USSR on December 26, 1991.

1895 թ-ի նոյեմբերի 25-ին Սանաինում – ծնվել է Անաստաս Հովհաննեսի (Իվանի) Միկոյանը– բոլշևիկյան հեղափոխական, այնուհետև՝ խորհրդային պետական ու քաղաքական գործիչ։

Հայտնի է որպես խորհրդային ժամանակաշրջանի ամենաերկար քաղաքական կենսագրություն ունեցող գործիչներից մեկը (1919-1974 թթ․)

25 ноября 1895 года в Санаине родился  Анастас Оганесович  (Иванович) Микоян, революционер-большевик, а затем советский государственный и политический деятель.  Он известен как один из деятелей с самой длинной политической биографией советского периода (1919-1974), которая даже стала предметом политической сатиры.

On November 25, 1895, Anastas Hovhannes (Ivani) Mikoyan, a Bolshevik revolutionary and then a Soviet statesman and politician, was born in Sanain.  He is known as one of the figures with the longest political biography of the Soviet period (1919-1974), which even became the subject of political satire.

1988  թվականի Նոյեմբերի 25-ին Երևանում ծնվել է   Արցախի պաշտպանության բանակի մայոր Դավիթ Նիկոլաի Առուշանյանը– հետմահու արժանացել է «Արցախի հերոս» բարձրագույն կոչման։

հրամանատարությունից երկու անգամ նահանջելու հրամաններ ստանալով՝ չի ենթարկվում և ոչնչացնում է հակառակորդի չորսից ավելի զրահամեքենա։ իր անձնակազմով՝ մեծ կորուստներ պատճառելով հակառակորդի կենդանի ուժին։   Առուշանյանի զրամեքենան խոցելուց հետո նա, արդեն վիրավորված, իջնում է իր խոցված զրահամեքենայից, նստում մեկ այլ ԲՄՊ և շարունակում անհավասար մարտը մինչև զինամթերքի սպառումը։   Այնուհետև Դավիթ Առուշանյանը նստում է 3-րդ զրահամեքենան և շարունակում մարտը։  Մայոր Առուշանյանը զոհվել է, երբ նրա հետևակի մարտական զրահամեքենան բախել է հակառակորդի զրահամեքենաներին և պայթեցրել դրանք։

25 ноября  1989 года в Ереване- родился  Давид Николаевич Арушанян- майор Армии обороны Арцаха- Получив дважды приказ от командования об отступлении, он не подчиняется и уничтожает со своим экипажем более четырех вражеских бронемашин, нанося большие потери живой силе врага . После того как БМП Арушаняна получает повреждение он уже раненный вылезает из своей подбитой бронемашины, садится в другую БМП и продолжает начавшийся неравный бой до тех пор, пока не закончатся боеприпасы. Затем Давид Арушанян садится в 3-ю бронемашину и продолжает боевые действия. Майор Арушанян погиб, когда его боевая машина пехоты врезалась во вражескую бронетехнику и взорвала ее.
Давиду Арушаняну посмертно присвоено высшее звание «Герой Арцаха».

On November 25, 1989  David Nikolay Arushanyan, a major of the Artsakh Defense Army was born in Yerevan. Having received orders from the command to retreat twice, he disobeys and destroys more than four enemy armored vehicles with his crew, inflicting heavy losses on the enemy’s manpower. After Arushanyan’s BMP is damaged, he, already wounded, gets out of his damaged armored vehicle, gets into another BMP and continues the unequal battle until the ammunition runs out. Then David Arushanyan gets into the 3rd armored vehicle and continues the fighting. Major Arushanyan died when his infantry fighting vehicle crashed into an enemy armored vehicle and blew it up. David Arushanyan was posthumously awarded the highest title “Hero of Artsakh”.

1985 թ-ի նոյեմբերի 25-ին  Մեխիկո, Մեքսիկա- ծնվել է Մկրտիչ Շահենի Հաճյանը գրող, գյուտարար, երաժշտության քննադատ, նկարիչ։

1952-1957 թվականներին ապրել է Ֆրանսիայում, ապա հաստատվել Մեխիկոյում։ Մեխիկոյում կազմակերպել է արհեստական մարմարի արտադրություն ։ Գրել է «Կնատյացը» (1949), «Աստղահարը» (1982, Ալեք Մանուկյան մշակութային հիմնադրամի թատերական մրցանակ) պիեսները։

25 ноября 1985 года в Мехико, Мексика, родился Мкртыч Шагенович  Ачян, писатель, изобретатель, музыкальный критик, художник.  В 1952–1957 годах жил во Франции, затем поселился в Мехико.  Организовал производство искусственного мрамора в Мехико (ему принадлежит изобретение получения искусственного мрамора химическим путем).  Написал пьесы «Женщина» (1949), «Звезда» (1982, театральная премия Фонда культуры имени Алека Манукяна).

On November 25, 1985, Mkrtich Shahen Hachyan, writer, inventor, music critic, artist, was born in Mexico City, Mexico.  In 1952-1957 he lived in France, then settled in Mexico City.  He organized the production of artificial marble in Mexico City (he owns the invention of obtaining artificial marble by chemical means).  He wrote the plays “The Woman” (1949), “The Star” (1982, theater award of the Alek Manukyan Cultural Foundation).

El 25 de noviembre de 1985 nace en la Ciudad de México, México, Mkrtich Shaheni Hachyan, escritor, inventor, crítico musical, artista.  En 1952-1957 vivió en Francia, luego se radicó en la Ciudad de México.  Organizó la producción de mármol artificial en la Ciudad de México (posee el invento de la obtención de mármol artificial por medios químicos).  Escribió las obras “La mujer” (1949), “La estrella” (1982, premio de teatro de la Fundación Cultural Alek Manukyan).

1919 թվականի նոյեմբերի 25-ին Կոստանդնուպոլսում – ծնվել է Հրաչուհի Արտեմի Ջինանյանը – դերասանուհի, հաղորդավարուհի, ասմունքի վարպետ, ԽՍՀՄ ժողովրդական արտիստ, Երևանի պատվավոր քաղաքացի։

Բանասիրական ֆակուլտետի հիմնադրումից մինչև 2002 թվականը զբաղվել է դասախոսական գործունեությամբ, երկար տարիներ ղեկավարել բեմական խոսքի բաժինը։
Դերասան  Արթուր Ութմազյանի մայրը, հեռուստահաղորդավար և դերասանուհի Հրաչուհի Ութմազյանի տատիկը, ամուսինը, նշանավոր խորհրդային կուսակցության առաջնորդ Հայկաարամ Ութմազյանը։

25 ноября 1919 года в Константинополе — родилась Грачуи Артемовна Джинанян- актриса, ведущая, мастер декламации, Народная артистка СССР, почётная гражданка Еревана.
Со дня основания филологического факультета и до 2002 года занималась педагогической деятельностью, долгие годы возглавляла кафедру сценической речи.
Жанр декламации занимал особое место в ее творчестве.
Мать артиста Артура Утмазяна, бабушка телеведущей и актрисы  Грачуи Утмазян, муж видный советский партийный деятель Гайкарам Утмазян

November 25, 1919 in Constantinople – Hrachuhi Artem Djinanyan was born – actress, host, master of recitation, People’s Artist of the USSR, honorary citizen of Yerevan.
From the day of the foundation of the Philological Faculty and until 2002, she was engaged in teaching activities, for many years she headed the department of stage speech.
The genre of recitation occupied a special place in her work.
Mother of the artist Artur Utmazyan, grandmother of TV presenter and actress Hrachuhi Utmazyan, husband is a prominent Soviet party figure Gaykaram Utmazyan

1956 թվականի նոյեմբերի 25-ին Առինջ գյուղում ծնվել է Գագիկ Կոլյաի Ծառուկյանը (նրա առնչությամբ լայնորեն օգտագործվում է Դոդի Գագո մականունը)՝ քաղաքական գործիչ, գործարար

ԲՀԿ նախագահ և հիմնադիր,  Հայաստանի ազգային օլիմպիական կոմիտեի ղեկավար։ Հայտնի է իր բարեգործական գործունեությամբ և եկեղեցիների կառուցմամբ, նրա ֆինանսավորմամբ Հայաստանում  կառուցվում է նաև աշխարհում ք Քրիստոսի ամենաբարձր արձանը
Սպորտում մեծ հաջողությունների է հասել՝ 1996 թվականին հռչակվել է բազկամարտի աշխարհի չեմպիոն, իսկ 1998 թվականին դարձել է Եվրոպայի առաջնության հաղթող։
1979 թվականին 23-ամյա Գագիկ Ծառուկյանը Խորհրդային Հայաստանի Գերագույն դատարանի կողմից խմբակային բռնաբարության մեղադրանքով դատապարտվել է 7 տարվա ազատազրկման և պատիժը կրել ՌՍՖՍՀ Նիժնի Տագիլ քաղաքի ոստիկանների ուղղիչ գաղութում։
Գագիկ Ծառուկյանն այն ժամանակ որպես ոստիկան աշխատում էր կառավարական շենքերի պահպանության առանձին ստորաբաժանումում։
Դատավճռից գրեթե 22 տարի անց՝ 2001 թվականին, Հայաստանի Վճռաբեկ դատարանը նոր վճիռ կայացրեց, որով բեկանվեց Գագիկ Ծառուկյանի դատավճիռը և արդարացվեց։
Ներկայումս նա մի շարք քրեական գործերով կասկածյալ է։

25 ноября 1956 года в селе Ариндж- родился Гагик Коляевич Царукян (в отношении него широко используется прозвище Доди Гаго)- политик,  бизнесмен, председатель- учредитель партии «Процветающая Армения» (ППА), глава Национального олимпийского комитета Армении.Известен своей благотворительной деятельностью  и строительством церквей при его финансировании было построено 7 церквей, так же планировал в Армении на вершине горы Атис поставить самую высокую статую Христа в мире
Добился больших успехов в спорте: в 1996 году был объявлен чемпионом мира по армрестлингу, а в 1998 году стал победителем чемпионата Европы.
В 1979 году 23-летний Гагик Царукян был приговорен Верховным судом Советской Армении к 7 годам лишения свободы по обвинению в групповом изнасиловании и отбывал наказание в исправительной колонии для милиционеров в Нижнем Тагиле РСФСР.
В то время Гагик Царукян работал милиционером в отдельном подразделении по охране правительственных зданий.
Спустя почти 22 года после приговора, в 2001 году, Кассационный суд Армении вынес новый приговор, которым отменил обвинительный приговор Гагику Царукяну, оправдал его.
В настоящий момент проходит подозреваемым по ряду уголовных дел.

On November 25, 1956, Gagik Kolya Tsarukyan (he is often nicknamed Dodi Gago) was born in the village of Arinj. He is a politician, businessman, founder-chairman of the Prosperous Armenia Party (PAP), and head of the National Olympic Committee of Armenia. He is known for his charitable activities and the construction of churches. Seven churches were built with his funding. He also planned to erect the tallest statue of Christ in the world on the top of Mount Hatis in Armenia. He achieved great success in sports: in 1996 he was declared the world champion in arm wrestling, and in 1998 he won the European Championship. In 1979, 23-year-old Gagik Tsarukyan was sentenced by the Supreme Court of Soviet Armenia to 7 years in prison on charges of gang rape and served his sentence in a penal colony for police officers in Nizhny Tagil, RSFSR.  At that time, Gagik Tsarukyan worked as a policeman in a separate unit for the protection of government buildings.
Almost 22 years after the verdict, in 2001, the Cassation Court of Armenia issued a new verdict, which overturned Gagik Tsarukyan’s conviction and acquitted him.
Currently, he is a suspect in a number of criminal cases.

1889 թվականի նոյեմբերի 25-ին Սանկտ Պետերբուրգում վախճանվեց իշխանուհի Աննա Դավիդի Աբամելիք-Լազարյանը:

Պուշկինը, ով նրան  ճանաչում էր ճեմարանի տարիներին՝ որպես շատ փոքր, երկու-երեք տարեկան աղջկա, 1832 թվականին նրա ալբոմում բանաստեղծություն է գրել, որտեղ նա պատմում է իր ընկերական հիացմունքի մասին նրա ծաղկող գեղեցկության և սոցիալական հաջողության համար:
Նա ամուսնացավ Կազանի նահանգապետ Իրակլի Բարատինսկու հետ (բանաստեղծ Եվգենի Բարատինսկու եղբայրը):
Մինչ ամուսինն առաջադիմում էր իր կարիերայում, Աննա Դավիդովնան զբաղվում էր գրական թարգմանություններով և փայլում էր բարձր խավի աշխարհում։  Նա ֆրանսերեն է թարգմանել Պուշկինին, Լերմոնտովին, Տյուտչևին, Նեկրասովին, անգլերեն՝ Թումանսկին, Ապուխտինին, Ա. Տոլստոյին, ռուսերեն՝ Գյոթեին, Հայնեին, Բայրոնին։

25 ноября 1889 года в Санкт-Петербурге- скончалась княжна Анна Давыдовна Абамелик-Лазарян- Она была первой красавицей Петербурга, светской львицей  была пожалована фрейлиной будущей Императрицы. Пушкин, знавший княжну Абамелек в лицейские годы ещё совсем маленькой, двух-трёхлетней девочкой, в 1832 году вписал в её альбом стихотворение, в котором говорил о дружеском восхищении её расцветшей красотой и светскими успехами.
Вышла  замуж за казанского губернатора Ираклия Баратынского (брата поэта Евгения Баратынского).
Пока муж продвигался по службе, Анна Давыдовна занималась литературными переводами и блистала в свете. Переводила на французский язык Пушкина, Лермонтова, Тютчева, Некрасова, на английский язык — Туманского, Апухтина, А. Толстого и на русский — Гёте, Гейне, Байрона.

On November 25, 1889, Princess Anna Davydovna Abamelik-Lazaryan died in St. Petersburg. She was the first beauty of St. Petersburg, a socialite who was granted the honor of being a lady-in-waiting to the future Empress. Pushkin, who knew Princess Abamelik in her lyceum years as a very small, two-three-year-old girl, wrote a poem in her album in 1832, in which he spoke of his friendly admiration for her blossoming beauty and social successes.
She married the Kazan governor Irakli Baratynsky (brother of the poet Yevgeny Baratynsky).
While her husband was advancing in his career, Anna Davydovna was engaged in literary translations and shone in society.  She translated Pushkin, Lermontov, Tyutchev, Nekrasov into French, Tumansky, Apukhtin, A. Tolstoy into English, and Goethe, Heine, Byron into Russian.

1962 թվականի նոյեմբերի 25-ին Մեծ Մանթաշ գյուղում (Արթիկի շրջան) մահացել է , սերժանտ Սանասար Սիմոնի Սևոյանը

Կռվել է 89-րդ հայկական (Թաման) դիվիզիայի 390-րդ գնդի շարքերում։  Որպես ականանետային զորամասի հրամանատար։   Ղրիմի ազատագրման մարտերում ցուցաբերած արիության, Վիստուլա գետն անցնելու և Ֆրանկֆուրտի գրավման համար նա պարգևատրվել է պատվո մեդալներով։   Զորացրվել է 1945 թ.

25 ноября 1962 года в селе  Мец Манташ ( Артикский район) — скончался Севоян Санасар Симонович- кавалер ордена Славы трёх степеней , сержант.
Воевал в рядах 390-го полка 89-й Армянской (Таманской) дивизии. Будучи  командиром минометного подразделения.  Награжден почетными медалями за храбрость в боях за освобождение Крыма, форсирование реки Вислы и взятие Франкфурта.  Демобилизовался в 1945 году.

On November 25, 1962, in the village of Metz Mantash (Artik district), Sevoyan Sanasar Simonovich, holder of the Order of Glory of three degrees, sergeant, died. He fought in the ranks of the 390th regiment of the 89th Armenian (Taman) division. As a commander of a mortar unit. He was awarded honorary medals for bravery in the battles for the liberation of Crimea, the crossing of the Vistula River and the capture of Frankfurt. He was demobilized in 1945.

1999 թվականի նոյեմբերի 25-ին Մոսկվայում գործուղմամ ժամանակ հանկարծամահ է եղել քաղաքական գործիչ, կուսակցապետ Սերգեյ Բադալյանը

խորհրդային տարիներին Երևանի Կոմկուսի քաղկոմի առաջին քարտուղար, ՀԿԿ Կենտկոմի առաջին քարտուղար։ Հայաստան 1992-1999 թթ.
1996 եւ 1998 թվականների նախագահական ընտրություններում եղել է ՀՀ նախագահի թեկնածու։

25 ноября 1999 года в Москве- скоропостижно скончался Сергей Бадалян-  политик партийный деятель, в советские годы первый секретарь горкома КП  Еревана, первый секретарь ЦК Компартии Армении 1992-1999 гг.
Был кандидатом в президенты РА на президентских выборах 1996 и 1998 годов.
Скончался во время командировки.

On November 25, 1999, in Moscow, Sergey Badalyan, a politician and party figure, died suddenly. He was the first secretary of the Yerevan City Committee of the Communist Party during the Soviet years, and the first secretary of the Central Committee of the Communist Party of Armenia in 1992-1999. He was a candidate for the presidency of the Republic of Armenia in the presidential elections of 1996 and 1998. He died during a business trip.