Տոնակատարության մեջ պահպանվել են հինավուրց՝ նախաքրիստոնեական մաքրագործական, հատկապես հրապաշտական ծեսեր

Փետրվարի 14-ին հայերը տոնում էն «Տրնդեզ»  տոնը` մաղթելով տարվա առատություն, արգասավորություն  «տեր ընդ ձեզ» (որից էլ՝ տոնի «Տրնդեզ» ժողովրդական անվանումը)։

Այդ օրը եկեղեցիների ու տների բակերում, տանիքներին, փողոցներում վառում են խարույկներ, երգելով ու աղոթելով պտտվում դրանց շուրջ, նորապսակները  թռցնում են կրակի  վրայով ( մաքրագործվելու և ծնունդը նվիրագործելու համար), ամուլ կանայք «սուրբ» կրակով այրում են իրենց զգեստի փեշերը ամոքվելու հույսով։ Խարույկների մոխիրը շաղ են տալիս տների ու գոմերի մեջ, ինչպես նաև տնամերձ հողերին՝ ։

14 февраля армяне отмечают  «Трндез».  В торжестве сохранились древние, дохристианские очистительные обряды, особенно идолопоклонство.  В этот день во дворах церквей и домов, на крышах, на улицах зажигают костры, вокруг них кружат с песнями и молитвами, и через  огонь перепрыгивают  молодожены- (как бы для очищения и освящения рождения), бесплодные женщины сжигают полы своих платьев «святым» огнем в надежде избавиться от них.  Пеплом костров посыпают  в домах и амбарах, а также на землях возле домов, желая изобилия и плодородия года.

On February 14, Armenians celebrate “Trndez”. The celebration preserves ancient, pre-Christian purification rituals, especially idolatry. On this day, bonfires are lit in the courtyards of churches and houses, on roofs, in the streets, people circle around them with songs and prayers, and newlyweds jump over the fire (as if for purification and sanctification of birth), barren women burn the hems of their dresses with “holy” fire in the hope of getting rid of them. The ashes of the bonfires are sprinkled in houses and barns, as well as on the land near the houses, wishing abundance and fertility of the year.