Աշխարհի  ամենահարուստ մարդը, նավթային մագնատը։

1869  թվականի մարտի 29 -ին  Կոստանդնուպոլսի Ակյուտար թաղամասում , ծնվել է  Գալուստ Սարգիսի Գյուլբենկյանը ՝ գործարար և բարեգործ։ Նա մեծ դեր է ունեցել Միջին Արևելքի նավթի պաշարները Արևմուտքի շահագործման հասանելի դարձնելու մեջ։

Գյուլբենկյանը ողջ կյանքում երազել է տեղափոխվել Հայաստան և իր ողջ հարստությունը կտակել Հայաստանին։   Իր վերջին ապաստանում՝ Պորտուգալիայում, նա ապրեց ընդամենը տասներեք տարի։
1922 թվականին նրա միջոցներով կառուցվել է Լոնդոնի Սուրբ Մինաս հայկական եկեղեցին։  Գյուլբենկյանը 400 հազար դոլար է նվիրաբերել Էջմիածնի Մայր տաճարի վերականգնման համար և օգնել Երևանի կառուցմանը։  1929 թվականին Գյուլբենկյանը Երուսաղեմում կառուցել է Հայոց պատրիարքարանի գրադարանը։
1930-ականներին Գյուլբենկյանը եղել է Հայկական բարեգործական ընդհանուր միության նախագահ։  Նրա նվիրատվություններն օգնեցին հիվանդանոցներ կառուցել Մերձավոր Արևելքի հայ համայնքների համար:  Գյուլբենկյանի ստեղծած բարեգործական հիմնադրամը, որը ղեկավարում է Պորտուգալիան, դեռևս օգնություն է ցուցաբերում Հայաստանին, նրա կամքի համաձայն, մասնավորապես Մատենադարանին պարբերաբար միջոցներ են հատկացվում հնագույն ձեռագրերի պահպանման և վերականգնման համար։
Ռուսաստանում լայնորեն հայտնի է  հայ նավթային մագնատի անունը։  Գյուլբենկյանը արվեստի աշխարհի խոշորագույն կոլեկցիոներներից էր և դարձավ Էրմիտաժի գլուխգործոցների առաջին գնորդը, երբ Խորհրդային Միության իշխանությունները որոշեցին վաճառել դրանք:  Այնուհետեւ Գյուլբենկյանին հաջողվել է Էրմիտաժից գնել 51 ցուցանմուշ, որի համար այնուհետ վճարել է մոտ 300 հազար ֆունտ ստեռլինգ։

29  марта 1869  года в Константиполе – родился  Галуст Гюльбенкян Саргисович- богатейший человек того времени, нефтяной магнат. Всю свою жизнь Гюльбенкян мечтал переехать в Армению и завещать Армении все свое богатство.  В своем последнем пристанище, в Португалии, он прожил всего тринадцать лет.
В 1922 году на его средства была воздвигнута армянская церковь Сурб Минас в Лондоне. Гюльбенкян пожертвовал 400 тысяч долларов на восстановление Эчмиадзинского собора, помогал в строительстве Еревана. В 1929 году Гюльбенкян построил Библиотеку армянской патриархии в Иерусалиме․
В 30-ые годы Гюльбенкян занимал пост председателя «Всеобщего армянского благотворительного Союза». На его пожертвования были построены больницы для армянских общин по всему Ближнему Востоку. Созданный Гюльбенкяном благотворительный фонд, управляемый Португалией до сих пор оказывает помощь Армении, согласно его завещанию , в частности Матенадарану регулярно выделяются средства на сохранение и реставрацию древних манускриптов.
В России имя армянского нефтяного магната также широко известно. Гюльбенкян был одним из крупнейших в мире коллекционеров предметов искусства и стал первым покупателем шедевров Эрмитажа, когда власти Советского Союза приняли решение об их продаже. Тогда Гюльбенкяну удалось выкупить у Эрмитажа 51 экспонат, за которые он тогда заплатил около 300 тысяч фунтов.

On March 29, 1869 , Galust Gyulbenkian Sargisi, the richest man of that time, an oil tycoon, was born  in Constantinople.  All his life, Gulbenkian dreamed of moving to Armenia and bequeathing all his wealth to Armenia.   In his last refuge, in Portugal, he lived only thirteen years.
In 1922, the Armenian Church of Surb Minas in London was erected at his expense.  Gulbenkian donated 400 thousand dollars for the restoration of the Etchmiadzin Cathedral and helped in the construction of Yerevan.  In 1929, Gulbenkian built the Library of the Armenian Patriarchate in Jerusalem․
In the 1930s, Gulbenkian served as chairman of the General Armenian Benevolent Union.  His donations helped build hospitals for Armenian communities throughout the Middle East.  The charitable foundation created by Gulbenkian, managed by Portugal, still provides assistance to Armenia, according to his will, in particular, funds are regularly allocated to the Matenadaran for the preservation and restoration of ancient manuscripts.
In Russia, the name of the Armenian oil magnate is also widely known.  Gulbenkian was one of the world’s largest art collectors and became the first buyer of Hermitage masterpieces when the authorities of the Soviet Union decided to sell them.  Then Gulbenkian managed to buy 51 exhibits from the Hermitage, for which he then paid about 300 thousand pounds.