Լուսավոր Հոգևորականի Կյանքը

14 մայիսի 1632 թվականին Երևանում վախճանվեց Մովսես Երրորդ Տաթևացին, ով հայտնի է նաև որպես Սյունեցի՝ Հայոց Կաթողիկոս 1629 թվականից:

Նախքան կաթողիկոս դառնալը, Մովսեսը հիմնում էր դպրոցներ, զբաղվում նրանց բարելավմամբ և ղեկավարում Սյունիքի վանքերը:
1627 թվականի հունվարին պարսից շահ Աբբաս I-ը, ներկա գտնվելով նրա կողմից անցկացված Սուրբ Ծննդյան արարողությանը, հիացած էր և նվերներ մատուցեց: Նա նաև կատարեց Մովսեսի խնդրանքը՝ թույլատրելով վերանորոգել Էջմիածնի վանքը: 1627 թվականի հունիսից նա սկսեց վերականգնել Սուրբ Էջմիածին եկեղեցին, Վեարանը, օժանդակ շինությունները և պարիսպները: 1628 թվականի սկզբից նա հիշատակվում է որպես «ընտրված կաթողիկոս», իսկ պաշտոնապես օծվել է 1629 թվականի հունվարի 13-ին:
Իր աշակերտների և հետևորդների՝ Փիլիպոս Ագբակեցու, Խաչատուր Կեսարացու, Եսայի Քարչավանցու և ուրիշների հետ միասին, նա վերածնեց Արևելյան Հայաստանի մշակութային, կրթական, հոգևոր և գրական կյանքը: Նա վերականգնեց և բարեկարգեց եկեղեցիներ ու վանքեր՝ նոր շունչ հաղորդելով ավերված երկրին:
Մովսես Երրորդ Տաթևացին հուղարկավորվեց Երևանի Կոզեռն գերեզմանատանը՝ թողնելով անմոռանալի ժառանգություն հայ ժողովրդի համար:

Жизнь Просветленного Духовного Лидера
14 мая 1632 года в Ереване скончался Мовсес Третий Татеваци, известный также как Сюнеци — Католикос Всех Армян с 1629 года. До избрания католикосом он основывал школы, занимался их благоустройством и управлял монастырями Сюника.
В январе 1627 года персидский шах Аббас I, присутствовавший на рождественской церемонии, проведенной Мовсесом, был восхищен и подарил ему подарки. Он также удовлетворил просьбу Мовсеса, разрешив ремонт Эчмиадзинского монастыря. С июня 1627 года Мовсес начал восстановление церкви Св. Эчмиадзина, Веарана, вспомогательных построек и стен. С начала 1628 года он упоминался как «избранный католикос», а официально был рукоположен 13 января 1629 года.
Вместе со своими учениками и последователями — Филипосом Агбакеци, Хачатуром Кесараци, Есаем Карчаванцем и другими — он возродил культурную, просветительскую, духовную и литературную жизнь разрушенной Восточной Армении. Он восстанавливал и благоустраивал церкви и монастыри, вдохнув новую жизнь в опустошенный край.
Мовсес Третий Татеваци был похоронен на Ереванском кладбище Козерн, оставив неизгладимое наследие для армянского народа.

The Life of an Enlightened Spiritual Lefe
On May 14, 1632, in Yerevan, Movses III Tatevatsi, also known as Syunetsi, passed away — Catholicos of All Armenians since 1629. Before becoming Catholicos, Movses founded schools, improved their conditions, and managed the monasteries of Syunik.
In January 1627, the Persian Shah Abbas I, attending a Christmas ceremony conducted by Movses, was deeply impressed and presented him with gifts. He also granted Movses’s request to permit the restoration of the Etchmiadzin Monastery. From June 1627, Movses began renovating the Holy Etchmiadzin Church, the Vearan, auxiliary buildings, and walls. By early 1628, he was referred to as the “elected Catholicos,” and he was officially ordained on January 13, 1629.
Together with his disciples and followers, including Filipos Aghbaketsi, Khachatur Kesaratsi, Esayi Karchavants, and others, he revitalized the cultural, educational, spiritual, and literary life of devastated Eastern Armenia. He restored and improved churches and monasteries, breathing new life into the ravaged land.
Movses III Tatevatsi was laid to rest at the Kozern Cemetery in Yerevan, leaving an enduring legacy for the Armenian people.