«Հայոց ծագումնաբանությունը»
Առաջին մարդը Հայկական լեռնաշխարհում հայտնվել է դեռևս քարե դարում: Հանքային հարուստ պաշարների շնորհիվ Հայկական լեռնաշխարհը շատ վաղ դառնում է ոչ միայն մետալուրգիայի խոշոր կենտրոն, այլև պղնձի, կապարի, բրոնզի, ինչպես նաև ոսկու և արծաթի արտահանող։ Բրոնզի արդյունաբերության բուռն զարգացման և երկաթի զարգացման դարաշրջանում Հայկական լեռնաշխարհի ցեղերի միջև աստիճանաբար զարգացան դասակարգային հարաբերությունները, ի հայտ եկան ցեղային միություններ և առաջացման նախադրյալներ. Հայկական լեռնաշխարհի առաջին ցեղային միավորումները, որոնք մեզ հայտնի են եղել խեթական, ասորական և այլ աղբյուրների շնորհիվ, եղել են Հայասան՝ Ասզի, Իսուվան, Ալշե կամ Ալզին, Ուրուատրին, Դայաենին, Դիաուեխին և այլն, որոնք դարձել են առաջացման փոքր կենտրոններ։ Հայ ժողովրդի կազմավորման գործընթացը տեղի է ունեցել հիմնականում մ.թ.ա. 2 — 1 հազարամյակի վերջին։ Այս հանգամանքը մասամբ անհնարին է դարձնում դրա ծագման բոլոր մանրամասների ամբողջական և հստակ պարզաբանումը։ Որոշ հետազոտողներ առանձնացնում են Հայաս ցեղային միության առաջատար դերը, որի անվան հետ հավանաբար կապվում է հայ ժողովրդի ինքնանունը՝ «հայ»։
You must be logged in to post a comment.