2014 թ-ի դեկտեմբերի 26-ին Երևանում մահացել է Կարեն Ջանգիրովը–  Հայաստանի վաստակավոր արտիստ (2008)։

1982 թվականից աշխատել է Երևանի Սունդուկյանի անվան ազգային ակադեմիական թատրոնում։ Աշխատել է նաև Երևանի պետական դրամատիկական և Փոսի թատրոններում։ Խաղացել է բազմաթիվ թատերական դերեր։ 1972 թվականից նկարահանվել է ֆիլմերում։Ստանիսլավսկու և Վախթանգովի ֆոնդի գլխավոր մրցանակ, 1993։ «Ավտոբուս» ֆիլմում Վիրտուոզի դերակատարման համար Սոֆիայի միջազգային թատերական փառատոնի «Տղամարդու լավագույն դերակատարման համար» մրցանակ, 1989։

26 декабря 2014 года в Ереване скончался Карен Джангиров – заслуженый артист Армении (2008). С 1982 года работал в Национальном академическом театре имени Сундукяна в Ереване.  Он также работал в Ереванском государственном драматическом театре и театре «Яма».  Он сыграл множество театральных ролей.  В кино снимается с 1972 года. Главный приз Фонда Станиславского и Вахтангова, 1993 год.  1989 Приз Софийского международного театрального фестиваля «Лучшая мужская роль» за роль Виртуоза в фильме «Автобус».

On December 26, 2014, Karen Dzhangirov, Honored Artist of Armenia (2008), passed away in Yerevan. Since 1982, he worked at the Sundukyan National Academic Theater in Yerevan. He also worked at the Yerevan State Drama Theater and the Yama Theater. He played many theater roles. He has been acting in films since 1972. Main Prize of the Stanislavsky and Vakhtangov Foundation, 1993. 1989 Prize of the Sofia International Theater Festival “Best Actor” for the role of Virtuoso in the film “Bus”.

1890 թ-ի Դեկտեմբերի 26-ին  – մահացավ Հենրիխ Շլիմանը, գերմանացի մեծ հնագետը, ով հայտնաբերեց Տրոյան:

Միկենյան մշակույթի հայտնաբերողն ասաց. «Եվրոպայի ողբերգությունն այն է, որ նրա քաղաքակրթությունը հիմնված է հունական, այլ ոչ թե հայկական մշակույթի վրա: Ամբողջ եվրոպական մշակույթը իրեն համարում է հին հունական և հռոմեական քաղաքակրթությունների ժառանգորդը, չհասկանալով, որ երկուսն էլ հերթ, եկել հին հայկական քաղաքակրթությունից»
Հոմերոսի նկարագրությունների վրա հիմնված և հաջողությամբ պսակված Հենրիխ Շլիմանի՝ Տրոյան փնտրելու ջանքերը հաստատեցին այս հարցն ուսումնասիրած գիտնականների եզրակացությունների ճիշտությունը։
Հույների ժամանումը. Էգեյան ծովում և Մերձավոր Արևելքում տարածքների հնդեվրոպական հետազոտությունը» ցույց է տալիս, որ.
Հունական քաղաքակրթությունը կամ նրա նախատիպը, իրոք, առաջացել է Հայկական լեռնաշխարհի քաղաքակրթության բնօրրանից՝ հաստատվելով նախ Կենտրոնական Փոքր Ասիայում, այնուհետև Փոքր Ասիայում՝ Արևմտյան Փոքր Ասիայում, մասնավորապես Տրոյայի շրջակայքում՝ նշանավորելով Դորիական արշավանքը, որը այս գաղթի մի մասն է։ ալիքը, որը լցվեց հունական կղզիներ

26 декабря 1890 года – скончался Генрих Шлиман- Великий немецкий археолог, открывший Трою. Первооткрывателю микенской культуры принадлежит высказывание- “Трагедия Европы состоит в том, что её цивилизация базируется на греческой, а не на армянской культуре. Вся европейская культура считает себя наследником древних греческой и римской цивилизаций, не понимая, что обе, в свою очередь, происходят от древней армянской цивилизации”
Усилия Генриха Шлимана по поискам Трои, основанные на описаниях Гомера и увенчавшиеся успехом, подтвердили правильность выводов ученых, исследовавших этот вопрос.
Приход греков: Освоение индоевропейцами территорий в районе Эгейского моря и на Ближнем Востоке» указывает на то, что:
Греческая цивилизация, или ее прототип, действительно вышла из колыбели цивилизации в Армянском нагорье, обосновавшись сначала в центральной Малой Азии, а затем в Западной Малой Азии, а именно в области вокруг Трои, ознаменовав собой дорийское вторжение, являющееся частью этой миграционной волны, хлынувшей на греческие острова

December 26, 1890 – Heinrich Schliemann died – the great German archaeologist who discovered Troy. The discoverer of the Mycenaean culture is credited with the statement – “The tragedy of Europe is that its civilization is based on Greek, not Armenian culture. The entire European culture considers itself the heir of the ancient Greek and Roman civilizations, not realizing that both, in turn, come from the ancient Armenian civilization.” Heinrich Schliemann’s efforts to find Troy, based on Homer’s descriptions and crowned with success, confirmed the correctness of the conclusions of scientists who studied this issue.  The Coming of the Greeks: The Indo-European Settlement of the Aegean and Near East” indicates that:
The Greek civilization, or its prototype, did indeed emerge from the cradle of civilization in the Armenian Highlands, settling first in central Asia Minor and then in western Asia Minor, namely in the area around Troy, marking the Dorian invasion, which was part of this migratory wave that poured into the Greek islands

2010 թվականի դեկտեմբերի 26-ին Երևանում մահացել է Հայաստանի Հանրապետության ժողովրդական արտիստ Կիմ Անդրանիկի Երիցյանը։

Նա լայն ճանաչում ձեռք բերեց «Երաժշտական խմբի տղաները» ֆիլմում Կիրակոսի դերը խաղալուց հետո։  

25 декабря 2010  года в Ереване — скончался  Ким Андраникович Ерицян-  народный артист Республики Армения.
Широко известным  стал после исполнения роли Киракоса в фильме «Парни из музкоманды».  Ерицян создал и воплотил более 100 ролей с уникальным и впечатляющим колоритом.

On December ember 26, 1930 in Yerevan  -died  Kim Andranik Yeritsyan  – People’s Artist of the Republic of Armenia. He became widely known after playing the role of Kirakos in the film “Guys from the Musical Team”. Yeritsyan created and embodied more than 100 roles with a unique and impressive flavor.

1879 թվականի դեկտեմբերի 26-ին Գյումրիում ծնվել է Արմեն Տիգրանի Տիգրանյանը կոմպոզիտոր, դիրիժոր

ՀԽՍՀ և Վրացական ԽՍՀ վաստակավոր արտիստ։  Նրա ամենահայտնի գործերն են «Անուշը» (1912թ.՝ Հովհաննես Թումանյանի բանաստեղծության հիման վրա) և «Դավիթ Բեկը» (1950թ.՝ Րաֆֆու համանուն վեպի հիման վրա), երկրորդը՝ նրա մահից մի քանի ամիս առաջ։ Տիգրանյանը թարգմանել է նաև մի շարք լիբրետոներ, այդ թվում՝ «Կարմեն» և «Ռիգոլետտո» օպերաների համար։  Ձայնագրել և մշակել է ժողովրդական երգեր։
Տիգրանյանի անունով են կոչվում Երևանի և Գյումրիի փողոցներն ու երաժշտական դպրոցները, նրա հուշարձանը կանգնեցվել է Երևանի օղակաձև այգում, իսկ Գյումրիում գործում է տուն-թանգարան։

26 декабря 1879 года в  Гюмри — родился  Армен Тигранович Тигранян— композитор, дирижер, основатель армянской национальной оперы, заслуженный артист Армянской ССР и Грузинской ССР. Его самыми известными произведениями являются «Ануш» (1912, по поэме Ованеса Туманяна) и «Дэвид-Бек» (1950, по одноимённому роману Раффи), премьера второй состоялась всего за несколько месяцев до его смерти, была последней его работой.Тигранян также перевёл на армянский язык ряд либретто, в том числе к операм «Кармен» и «Риголетто». Записывал и обрабатывал народные песни.
Именем Тиграняна названы улицы, музыкальные училища в Ереване и Гюмри, его памятник был установлен в кольцевом парке Еревана, в Гюмри действует дом-музей .

December 26, 1879 in Gyumri – Armen Tigran Tigranyan was born – composer, conductor, founder of the Armenian national opera, Honored Artist of the Armenian SSR and the Georgian SSR. His most famous works are “Anush” (1912, based on the poem by Hovhannes Tumanyan) and “David-Bek” (1950, based on the novel of the same name by Raffi), the premiere of the second took place just a few months before his death, was his last work. Tigranyan also translated a number of librettos into Armenian, including for the operas “Carmen” and “Rigoletto”. He recorded and processed folk songs. Streets and music schools in Yerevan and Gyumri are named after Tigranyan, his monument was erected in the ring park of Yerevan, and a house-museum operates in Gyumri.

1895 թ-ի դեկտեմբերի 25-ին  Այազմայում, Ծալկայի շրջան  Վրաստան – ծնվել է Հավասին (Արմենակ Պարսամի Մարկոսյան) գուսան, ժամանակակից գուսանական արվեստի դասական ներկայացուցիչ։

ՀԽՍՀ ժողովրդական արտիստ (1967), ԽՍՀՄ գրողների միության (1967) և Կոմպոզիտորների միության անդամ։ Մոտ 3600 աշուղական բանաստեղծության, մոտ 2000 քառյակների և շուրջ 150 եղանակավոր երգերի ու երգախառն հեքիաթների հեղինակ։ Իր երկերի կատարումով հանդես է եկել Հայաստանում, Վրաստանում, նաև Ադրբեջանում, Մոսկվայում։Արմենակը երեք տարեկան հասակում ծաղիկ հիվանդությունից զրկվել է տեսողությունից: Երեխայի տեսողությունը վերականգնելու ծնողների գործադրած բոլոր ջանքերն ապարդյուն են անցել։ Երեխան ընդմիշտ տեսողությունից զրկվել է։ Հայրը գյուղում հայտնի երգասաց էր և հեքիաթներ պատմող։ Նա Արմենակի մոտ նկատում է ձայնային լավ տվյալներ ու երգելու ունակություններ և որոշում է որդուն ուղարկել աշուղի մոտ սովորելու։հարևան գյուղի բնակիչ աշուղ Դովրանը։ Վերջինս Արմենակին սովորեցնում է սազ նվագել և որոշ գիտելիքներ է հաղորդում գուսանական արվեստից։

25 декабря 1895 года в Аязме Цалкского района Грузии родился Хавасин (Арменак Парсамович Маркосян) Гусан, классический представитель современного гусанского искусства, Народный артист СССР (1967), член Союза писателей СССР. (1967) и Союза композиторов.  Автор около 3600 пастырских стихотворений, около 2000 четверостиший и около 150 сезонных песен и мелодичных сказок.  Свои песни он исполнял в Армении, Грузии, Азербайджане и Москве. В трёхлетнем возрасте Арменак потерял зрение из-за оспы. Все усилия родителей вернуть ребёнку зрение оказались тщетными.  Ребенок навсегда потерял зрение.  Его отец был известным в селе певцом и сказителем.  Он замечает в Арменаке хорошие голосовые данные и певческие способности и решает отдать сына учиться к Ашугу Доврану, жителю соседнего села.  Последний учит Арменака игре на сазе и дает некоторые знания о гусанском искусстве.

On December 25, 1895, in Ayazma, Tsalka region, Georgia, Havasin (Armenak Parsami Markosyan) Gusan was born, a classic representative of modern Gusan art, People’s Artist of the USSR (1967), member of the Union of Writers of the USSR (1967) and the Union of Composers.  Author of about 3,600 pastoral poems, about 2,000 quatrains and about 150 seasonal songs and melodious tales.  He performed his songs in Armenia, Georgia, Azerbaijan, and Moscow. At the age of three, Armenak lost his sight due to smallpox. All efforts made by his parents to restore the child’s sight were in vain.  The child lost his sight forever.  His father was a famous singer and storyteller in the village.  He notices good voice data and singing abilities in Armenak and decides to send his son to study with ashugh Dovran, a resident of the neighboring village.  The latter teaches Armenak to play the saz and imparts some knowledge of Gusan art.

1915 կամ 1916 թ-ի դեկտեմբերի 25-ին  Կոստանդնուպոլսում- մահացել է Նորայր Բյուզանդացին( Ստեփան Գազեզյան) հայագետ-բանասեր։Մխիթարյան միաբանության վանքում, աշակերտել է Ղևոնդ Ալիշանին։

1870-ականների սկզբներից հրաժարվել է հոգևորական կոչումից, Հետագայում ամուսնանալով մի շվեդուհու հետ, բնակություն է հաստատել Ստոկհոլմում։ Աշխատակցելով «Հանդէս ամսօրեայ», «Մշակ» և այլ պարբերականներին, դառել է  հեղինակավոր դեմքերից մեկը հայագիտության մեջ։ Նրա գլուխգործոց երկասիրությունը պետք է համարել Կորյունի ստեղծագործություններին նվիրված հմտալից հետազոտությունը, որը լույս է տեսել Թիֆլիսում 1900 թվականին, հետևյալ վերնագրով՝ «Կորիւն վարդապետ եւ նորին թարգմանութիւնք»։ 1900-1910-ականներին շարունակել է հայագիտական հանդեսներում տպագրել բանասիրական հոդվածներ, սակայն առողջական վիճակի վատթարացման հետևանքով հնարավորություն չի ունեցել լույս ընծայել այն մի քանի արժեքավոր երկերը, որոնց ձեռագրերը պահվել են Ստոկհոլմի համալսարանում։ Դրանցից ուշագրավ են հին հայերենի և միջին հայերենի բառարանները, որոնց վրա հեղինակը աշխատել է ավելի քան կես դար։ Նույնքան արժեքավոր է նրա մի այլ աշխատությունը՝ «Տեսութիւն քննական քերականութեան Հ. Արսենի Այտնեան» գիրքը, բաղկացած երեք հարյուր էջից։ Կյանքի վերջին տարիներին աշխատել է Նահապետ Քուչակի տաղերի գիտական հրատարակության վրա

25 декабря 1915 или 1916 года в Константинополе скончался Норайр Бюзантаци (Степан Газезян), армянский филолог. Он был учеником Гевонда Алишана в монастыре Мхитарян.  В начале 1870-х годов он отказался от своего церковного звания. Позже, женившись на шведке, поселился в Стокгольме.  Работая с «Хандес Амсорай», «Мшак» и другими периодическими изданиями, он стал одним из авторитетных деятелей в арменоведении.  Его шедевром амбивалентности следует считать искусное исследование, посвященное творчеству Корюна, вышедшее в Тифлисе в 1900 году под следующим названием: «Вордапет Корюн и его переводы».  В 1900-1910-е годы он продолжал публиковать филологические статьи в арменоведческих журналах, но из-за ухудшения здоровья не имел возможности опубликовать несколько ценных работ, рукописи которых хранятся в Стокгольмском университете.  Среди них заслуживают внимания словари древнеармянского и среднеармянского языков, над которыми автор работал более полувека.  Не менее ценна и другая его работа «Теория исследования грамматики Х.  Книга Арсения Айтняна, состоящая из трехсот страниц.  В последние годы жизни работал над научным изданием стихов Патриарха Кучака.

On December 25, 1915 or 1916, Norayr Byzantatsi (Stepan Gazezyan), an Armenian scholar and philologist, died in Constantinople. He studied with Ghevond Alishan in the Mkhitaryan Monastery.  At the beginning of the 1870s, he gave up his clerical title. Later, after marrying a Swedish woman, he settled in Stockholm.  Working with “Handes Amsoreai”, “Mshak” and other periodicals, he became one of the authoritative figures in Armenian studies.  His masterpiece of ambivalence should be considered the skillful study devoted to Koryun’s works, which was published in Tiflis in 1900, under the following title: “Vordapet Koryun and his translations”.  In the 1900s and 1910s, he continued to publish philological articles in Armenian studies journals, but due to the deterioration of his health, he did not have the opportunity to publish the several valuable works, the manuscripts of which are kept in Stockholm University.  Among them, the dictionaries of Old Armenian and Middle Armenian, on which the author worked for more than half a century, are noteworthy.  Equally valuable is another work of his, “Theory of Examining Grammar H.  Arseni Aytnian” book, consisting of three hundred pages.  In the last years of his life, he worked on the scientific edition of the poems of Patriarch Kuchak