հայ բանաստեղծ և թարգմանիչ

Վառլեն Գուրգենի Ալեքսանյան ծնվել է 1942 թվականի հունվարի 8-ին Գառնահովիտ գյուղում (Թալինի շրջան, Արագածոտնի մարզ)՝ հայ բանաստեղծ, թարգմանիչ, Հայաստանի գրողների միության անդամ (1982-ից): Մահացել է 2015 թվականի հունիսի 19-ին։

1961 թվականին ավարտել է Երևանի թիվ 45 միջնակարգ դպրոցը։ 1962–1964 թվականներին ծառայել է խորհրդային բանակում։ 1965 թվականին ընդունվել և 1970-ին ավարտել է Երևանի պետական համալսարանի պատմության ֆակուլտետի հնագիտության և ազգագրության բաժինը։ 1971–1972 թվականներին աշխատել է Հայաստանի պատմության պետական թանգարանի ազգագրության բաժնում։ 1972-ից աշխատել է Հայկական Սովետական Հանրագիտարանի խմբագրությունում՝ սկզբում որպես գիտխմբագիր, 1979-ից՝ ավագ գիտխմբագիր։

Առաջին բանաստեղծությունները տպագրվել են 1967-ին «Գարուն» ամսագրում։ Նրա ստեղծագործությունները ներառում են բանաստեղծությունների ժողովածուներ՝ «Օրերի սերը» (1978), «Անհասցե նամակներ» (1983), «Կաթիլներ ապակու վրա» (1988), «Ներսիկի թութակը» (մանկական, 1992), «Ծանր խաչ» (1996), «Կյանքին դեմառդեմ» (2000-ականներ), «Մինչև վերջին անձրևը» (հատընտիր, 2007), «Կասկածի ջրերի վրա» (2009), «Կարուսել» (մանկական, 2010)։

Ռուսերենից թարգմանել է Հին Արևելքի պոեզիայի ընտիրներ (Իրանի բաժին, «Հիմն՝ Արդվիսուրա Անահիտային»), XX դարասկզբի ռուսական բանաստեղծություն (Վելիմիր Խլեբնիկովի բանաստեղծություններ) և Բուլղարական էպոսը «Կրալի Մարկո»։

1992-ին արժանացել է Հայաստանի գրողների միության, 1997-ին՝ Թեքեյան մշակութային միության մրցանակներին։

Վառլեն Գուրգենի Ալեքսանյանը մնաց Գառնահովիտից Երևան տանող հայ բանաստեղծության կամուրջը՝ իր խորքային տողերով, թարգմանություններով և անսահման նվիրումով ոգեշնչելով սերունդներին հայ գրականության խորքերով և ազգային հոգու ջերմությամբ։

Русский

армянский поэт и переводчик

Варлен Гургенович Алексанян родился 8 января 1942 года в селе Гарнахови́т (Талинский район, Арагацотнская область) — армянский поэт, переводчик, член Союза писателей Армении (с 1982). Умер 19 июня 2015 года.

В 1961 году окончил среднюю школу № 45 в Ереване. В 1962–1964 годах служил в Советской армии. В 1965 году поступил и в 1970 году окончил факультет истории Ереванского государственного университета (специальность археология и этнография). В 1971–1972 годах работал в отделе этнографии Государственного музея истории Армении. С 1972 года работал в редакции Армянской Советской Энциклопедии — сначала научным редактором, с 1979 года — старшим научным редактором.

Первые стихи опубликовал в 1967 году в журнале «Гарун». Его произведения включают сборники стихов: «Любовь дней» (1978), «Письма без адреса» (1983), «Капли на стекле» (1988), «Попугай Нерсика» (детские, 1992), «Тяжёлый крест» (1996), «Жизни наперекор» (2000-е), «До последнего дождя» (избранное, 2007), «На водах сомнения» (2009), «Карусель» (детские, 2010).

Переводил с русского: избранное поэзии Древнего Востока (раздел Иран, «Гимн Ардвисуре Анахите»), поэзию начала XX века в России (стихи Велимира Хлебникова) и болгарский эпос «Крали Марко».

В 1992 году удостоен премии Союза писателей Армении, в 1997 году — премии Текеянского культурного союза.

Варлен Гургенович Алексанян остался мостом армянской поэзии от Гарнахови́та до Еревана — своими глубокими строками, переводами и безграничной преданностью, вдохновляя поколения глубинами армянской литературы и теплотой национальной души.

English

Armenian Poet and Translator

Varlen Gurgenovich Aleksanyan was born on January 8, 1942, in the village of Garnahovit (Talin district, Aragatsotn region) — Armenian poet, translator, member of the Writers’ Union of Armenia (since 1982). Died on June 19, 2015.

In 1961 graduated from secondary school No. 45 in Yerevan. In 1962–1964 served in the Soviet Army. In 1965 enrolled and in 1970 graduated from the Faculty of History of Yerevan State University (specialty archaeology and ethnography). In 1971–1972 worked in the ethnography department of the State Museum of History of Armenia. From 1972 worked in the editorial office of the Armenian Soviet Encyclopedia — first as scientific editor, from 1979 as senior scientific editor.

First poems were published in 1967 in the magazine “Garun”. His works include collections of poetry: Love of Days (1978), Letters Without Address (1983), Drops on Glass (1988), Nersik’s Parrot (children’s, 1992), Heavy Cross (1996), Against Life (2000s), Until the Last Rain (selected, 2007), On the Waters of Doubt (2009), Carousel (children’s, 2010).

Translated from Russian: selected poetry of the Ancient East (Iran section, “Hymn to Ardwisura Anahita”), Russian poetry of the early 20th century (poems by Velimir Khlebnikov), and Bulgarian epic “Krali Marko”.

In 1992 awarded the prize of the Writers’ Union of Armenia, in 1997 — the prize of the Tekeyan Cultural Union.

Varlen Gurgenovich Aleksanyan remained the bridge of Armenian poetry from Garnahovit to Yerevan — with his profound lines, translations, and boundless dedication, inspiring generations with the depths of Armenian literature and the warmth of the national soul.

1. Վառլեն Գուրգենի Ալեքսանյան՝ հայ բանաստեղծ և թարգմանիչ / Варлен Гургенович Алексанян — армянский поэт и переводчик / Varlen Gurgenovich Aleksanyan — Armenian Poet and Translator
2. Վառլեն Գուրգենի Ալեքսանյան՝ «Օրերի սերը» և «Կաթիլներ ապակու վրա»-ի հեղինակ / Варлен Гургенович Алексанян — автор «Любовь дней» и «Капли на стекле» / Varlen Gurgenovich Aleksanyan — Author of Love of Days and Drops on Glass
3. Վառլեն Գուրգենի Ալեքսանյան՝ Գառնահովիտից Երևան / Варлен Гургенович Алексанян — от Гарнахови́та до Еревана / Varlen Gurgenovich Aleksanyan — From Garnahovit to Yerevan
4. Վառլեն Գուրգենի Ալեքսանյան՝ Հայաստանի գրողների միության անդամ և մրցանակակիր / Варлен Гургенович Алексанян — член Союза писателей Армении и лауреат премий / Varlen Gurgenovich Aleksanyan — Member of the Writers’ Union of Armenia and Prize Winner
5. Վառլեն Գուրգենի Ալեքսանյան՝ հայ գրականության խորքային ձայնը / Варлен Гургенович Алексанян — глубокий голос армянской литературы / Varlen Gurgenovich Aleksanyan — Profound Voice of Armenian Literature