1864 թ-ի դեկտեմբերի 3ին Ներքին Ագուլիսում, ծնվել է Լևոն Գևորգի Մանվելյանը– նշանավոր  գրող։

Մանվելյանի ստեղծագործությունները կապված են անցյալի առաջավոր-դեմոկրատական գրականության ավանդույթների հետ։Նրա պիեսները նկատելի դեր են կատարել հայ ռեալիստական-հոգեբանական դրամայի զարգացման գործում։ Մանվելյանը հայ գրականության մեջ դրամատիկական պոեմի սկզբնավորողն է։ Մանվելյանն զբաղվել է թատերական և գրականագիտական հարցերով, գրել է «Ռուսահայ գրականության պատմություն» (1909-1912 թթ.) աշխատությունը։

3 декабря 1864 года во Внутреннем Агулисе родился Левон Геворгович  Манвелян – армянский писатель.  Творчество Манвеляна, обобщенное в сборниках «Стихи и поэмы» (книги 1-2, 1899-1907), связано с традициями прогрессивно-демократической литературы прошлого. Его пьесы сыграли заметную роль в развитии. армянской реалистической психологической драмы Манвелян является родоначальником драматической поэмы в армянской литературе.  Манвелян занимался театральными и литературными вопросами, написал труд «История русско-армянской литературы» (1909-1912).

On December 3, 1864, Levon Gevorghi Manvelyan – Armenian writer – was born in Inner Agulis.  Manvelyan’s work, which is summarized in the collections entitled “Poems and Poems” (books 1-2, 1899-1907), is connected with the traditions of the progressive-democratic literature of the past. His plays played a noticeable role in the development of Armenian realistic-psychological drama. Manvelyan  is the originator of the dramatic poem in Armenian literature.  Manvelyan dealt with theatrical and literary issues, wrote the work “History of Russian-Armenian Literature” (1909-1912).

1990 թվականի դեկտեմբերի 3-ին Երևանում ճանապարհատրանսպորտային պատահարից մահացել է ժողովրդական երգչուհի  Վալյա Վարդանի Սամվելյանը՝ իր մի շարք կատարումների հեղինակ, ՀՀ վաստակավոր արտիստ, Արա Գևորկյանի մայրը։

Հաղթեւով  Երևանի ռադիոյի մրցույթում  դարձավ Հայաստանի ռադիոյի ժողովրդական գործիքների անսամբլի մեներգչուհի: Առավել հայտնի է Սայաթ-Նովայի, Գուսան Շերամի, Հեքիմյանի «Անցար այգուս նայելովը», «Գիշերի կանչը» և «Շորորան» կատարումներով։

3 декабря 1990 года  в Ереване- в дорожно транспортном происшествии погибла  Самвелян Валя Вардановна- народная певица, автор ряда своих исполнений, заслуженная  артиста РА, мать  Ара Геворкяна.
Свою артистическую карьеру сначала начала с советской самодеятельности , но потом выиграла конкурс Ереванского радио и стала солисткой Ансамбля народных инструментов Общественного радио Армении.Некоторые из самых популярных песен в ее интерпретации были «Anushik им quyrik», «Antsar aygus nayelov», «Зов gisher», и «Shorora» по Саят-Нова , гусан Шерам , Экимян .

On December 3, 1990, in Yerevan, Valya Vardan Samvelyan, a folk singer, the author of a number of her performances, Honored Artist of the Republic of Armenia, and mother of Ara Gevorkyan, died in a traffic accident. She first began her artistic career with Soviet amateur performances, but then won a Yerevan Radio competition and became a soloist with the Folk Instruments Ensemble of the Public Radio of Armenia. Some of the most popular songs in her interpretation were “Anushik im quyrik”, “Antsar aygus nayelov”, “Zov gisher”, and “Shorora” by Sayat-Nova, gusan Sheram, Ekimyan.

1903 թ-ի դեկտեմբերի 3-ին  Շուշիում- ծնվել է Գուրգեն Բախշիի Գաբրիելյանը–  դերասան։ ՀԽՍՀ ժողովրդական արտիստ (1950 թ.), Ստալինյան մրցանակի երրորդ աստիճանի դափնեկիր (1950 թ.)։

Մեծացել և սովորել է Թիֆլիսում։ 1924 թվականին ավարտել է Հայարտան դրամատիկական ստուդիան Արշակ Բուրջալյանի ղեկավարությամբ։ Սկապենի դերից հետո՝ (Մոլիերի «Սկապենի արարքները») Գուրգեն Գաբրիելյանին հրավիրում են Առաջին պետթատրոն, որտեղ աշխատում է երկար տարիներ։ Թարգմանել է ռուս դրամատուրգների մի շարք պիեսներ։ Դասավանդել է Երևանի պետական գեղարվեստա-թատերական ինստիտուտում։  Դերերը կինոյում
1934 – ծաղկավաճառ՝ «Գիքոր»
1935 – կինտո՝ «Պեպո»
1937 – Թաթուլ՝ «Կարո»
1938 – Արմեն՝ «Զանգեզուր»
1939 – բրուտ՝ «Լեռնային արշավ»
1939 – թղթակից՝ «Մեր կոլխոզի մարդիկ»
1941 – աշուղ՝ «Հայկական կինոհամերգ»
1949 – Սաքո՝ «Արարատյան դաշտի աղջիկը»
1954 – վարսավիր՝ «Մանրուք»
1954 – աշուղ՝ «Հայկական կինոհամերգ»
1954 – Ասատուր պապ՝ «Լեռնային լճի գաղտնիքը»
1955 – Աղասի Նաջարյան՝ «Ոսկե ցլիկ»
1956 – Կարինյան՝ «Պատվի համար»
1956 – քարոզիչ՝ «Ամպրոպի արահետով»
1941 – «Արյան դեմ արյուն»՝ բեմադրող ռեժիսոր (Ա. Սամվելյանի հետ)

3 декабря 1903 года в Шуши  родился актер Гурген Бахшиевич Габриелян.  Народный артист Арм ССР (1950), лауреат Сталинской премии третьей степени (1950).  Он вырос и учился в Тифлисе.  В 1924 году окончил драматическую студию «Айартан» под руководством Аршака Бурджаляна.  После роли Скапена («Деяния Скапена» Мольера) Гурген Габриелян был приглашен в Первый государственный театр, где проработал долгие годы.  Перевел ряд пьес русских драматургов.  Преподавал в Ереванском государственном художественно-театральном институте.   Роли в кино
1934 – продавец цветов : “Гикор”.
1935 — Кинто: «Пепо».
1937 — Татул: «Каро».
1938 — Армен: «Зангезур».
1939 — Гончар: «Горная экспедиция».
1939 — репортер: «Люди нашего колхоза».
1941 – Ашуг: «Армянский киноконцерт».
1949 — Сако, «Девушка из Араратской долины».
1954 — парикмахер: «Деталь».

1954 — Дедушка Асатур, «Тайна горного озера».
1955 — Агасси Наджарян: «Золотой Бык».
1956 – Каринян: «За честь»
1956 — Проповедник  « На пути грома».
1941 – «Кровь против крови», исполняющий обязанности режиссёра (совместно с А. Самвеляном)

On December 3, 1903, actor Gurgen Bakhshievich Gabrielyan was born in Shushi. People’s Artist of the Armenian SSR (1950), laureate of the third degree Stalin Prize (1950). He grew up and studied in Tiflis. In 1924, he graduated from the Hayartan drama studio under the direction of Arshak Burjalyan. After the role of Scapin (The Acts of Scapin by Moliere), Gurgen Gabrielyan was invited to the First State Theater, where he worked for many years. He translated a number of plays by Russian playwrights. He taught at the Yerevan State Art and Theater Institute. Roles in films
1934 – Flower seller: “Gikor”.
1935 – Kinto: “Pepo”.
1937 – Tatul: “Karo”.
1938 – Armen: “Zangezur”. 1939 — Gonchar: “Mountain Expedition”.
1939 — Reporter: “People of Our Kolkhoz”.
1941 — Ashug: “Armenian Film Concert”.
1949 — Sako, “Girl from the Ararat Valley”.
1954 — Hairdresser: “Detail”.

1954 — Grandfather Asatur, “The Secret of the Mountain Lake”.
1955 — Agassi Najarian: “The Golden Bull”.
1956 – Karinyan: “For Honor”
1956 — Preacher “On the Path of Thunder”.
1941 – “Blood Against Blood”, acting director (with A. Samvelyan)

1842 թ-ի դեկտեմբերի 3-ին Իզմիրում – ծնվել է Մեսրոպ Հովհաննեսի Նուպարյանը թարգմանիչ, բառարանագիր, հրապարակագիր։

Մեծ է Նուպարյանի վաստակը հայ բառարանագրության մեջ։ «Բառարան ֆրանսերէն-հայերէն աշխարհիկ» (1892, վերատպություն՝ 1955, Բեյրութ), «Առձեռն բառարան ֆրանսերէն-հայ աշխարհիկ» (1911), «Գրպանի բառարան ֆրանսերէն-հայերէն» (1928) և այլ գործերում Նուպարյան ստեղծել է 5- 6 հզ. նոր բառեր, որոնցից շատերը քաղաքացիություն են ստացել։ Բառարաններն ունեն ասացվածքների, աշխարհագրական ու դիցաբանական անունների հավելումներ։ Նուպարյան ընտրվել է (1913) ֆրանս. ակադեմիայի պաշտոնակալ։1877 թվականին հայերեն է թարգմանել «Մարսելյեզը»։ Պրոպագանդել է Սովետական Հայաստանի նվաճումները, կոչ արել նպաստելու նրա տնտեսական շինարարությանը։

3 декабря 1842 года в Измире родился Месроп Оганесович Нупарян, переводчик, лексикограф, публицист. Вклад Нупаряна в армянскую лексикографию велик.  Во “Франко-армянском светском словаре” (1892, переиздание: 1955, Бейрут), “Франко-армянском светском словаре” (1911), “Франко-армянском карманном словаре” (1928) и других произведениях Нупарян создал 5-6 тыс.  новые слова, многие из которых были натурализованы.  В словарях есть дополнения пословиц, географических и мифологических названий.  Нупарья был избран (1913 г.) от Франции.  чиновник академии.В 1877 году он перевел «Марсельезу» на армянский язык.  Он пропагандировал достижения Советской Армении, призывал способствовать ее экономическому строительству.

On December 3, 1842, Mesrop Hovhannes Nuparyan was born in Izmir, a translator, lexicographer, publicist. Nuparyan’s contribution to Armenian lexicography is great.  In “French-Armenian Secular Dictionary” (1892, reprint: 1955, Beirut), “French-Armenian Secular Dictionary” (1911), “French-Armenian Pocket Dictionary” (1928) and other works, Nuparyan created 5-6 thousand.  new words, many of which have been naturalized.  Dictionaries have additions of proverbs, geographical and mythological names.  Nuparya was elected (1913) from France.  official of the academy.In 1877, he translated “The Marseillaise” into Armenian.  He propagated the achievements of Soviet Armenia, called to contribute to its economic construction.

Français Le 3 décembre 1842, Mesrop Hovhannes Nuparyan est né à Izmir, traducteur, lexicographe, publiciste. La contribution de Nuparyan à la lexicographie arménienne est grande. Dans le « Dictionnaire profane français-arménien » (1892, réimpression : 1955, Beyrouth), le « Dictionnaire profane français-arménien » (1911), le « Dictionnaire de poche français-arménien » (1928) et d’autres ouvrages, Nuparyan a créé 5 à 6 mille nouveaux mots, dont beaucoup ont été naturalisés. Les dictionnaires ont des ajouts de proverbes, de noms géographiques et mythologiques. Nuparya a été élu (1913) de France. fonctionnaire de l’académie. En 1877, il a traduit « La Marseillaise » en arménien. Il a propagé les réalisations de l’Arménie soviétique, appelé à contribuer à sa construction économique.

Դեկտեմբերի 3, 1959 – Երևանի կայարանի հարևանությամբ գտնվող հրապարակում տեղի ունեցավ «Սասունցի Դավիթ» արձանի հանդիսավոր բացումը.  հեղինակ – Երվանդ Քոչար, ճարտարապետ – Միքայել Մազմանյան; 

Սասունցի Դավթին  կերտելու համար ընտրվեց  ԽՍՀՄ ժողովրդական արտիստ Վանուշ Խանամիրյանի կերպարը։
Դավթի առասպելական ձին Քուռկիկ Ջալալին, տեղադրված է բազալտե ժայռի վրա:  Սմբակների տակ՝ ժայռի անկյունում, բրոնզե թաս է՝ հայ ժողովրդի համբերության խորհրդանիշը։  Հուշարձանը տեղադրված է 25 մ տրամագծով լողավազանի կենտրոնում;  Ընդհանուր բարձրությունը պատվանդանի հետ միասին 12,5 մ է։
Հետագայում հարակից Մետրոյի կայարանը կոչվեց  «Սասունցի Դավիթ» և մետրոյի ժետոնների պատկերվեց այս արձանը։  Այն երկար տարիներ եղել է «Հայֆիլմ » կինոստուդիայի խորհրդանիշը։

3 декабря 1959 года – На площади возле ереванского вокзала состоялось торжественное открытие статуи «Давида Сасунского»- является одним из значимых в Ереване; автор – Ерванд Кочар, архитектор – Микаел Мазманян; натурщик памятника — народный артист СССР Вануш Ханамирян.
Сказочный конь Куркик Джалали, взгромоздился на базальтовой скале. Под копытами, на углу скалы – бронзовая чаша: символ терпения армянского народа. Памятник помещен в центре бассейна с диаметром в 25 м; общая высота вместе с пьедесталом составляет 12,5 м.
Памятник “Давид Сасунский” изображен на жетонах метрополитена. Долгие годы был символом киностудии “Арменфильм”.

December 3, 1959 – The grand opening of the statue of “David of Sasun” took place in the square near the Yerevan railway station. It is one of the most significant in Yerevan; author – Yervand Kochar, architect – Mikael Mazmanyan; the model of the monument is the People’s Artist of the USSR Vanush Khanamiryan.
The fabulous horse Kurkik Jalali perched on a basalt rock. Under the hooves, on the corner of the rock, there is a bronze bowl: a symbol of the patience of the Armenian people. The monument is placed in the center of a pool with a diameter of 25 m; the total height together with the pedestal is 12.5 m.
The monument “David of Sasun” is depicted on metro tokens. For many years it was a symbol of the “Hayfilm” film studio.

1961 թվականի դեկտեմբերի 3-ին Երևանում ծնվել է Մովսես Գևորգի Գորգիսյանը՝ քաղաքական, հասարակական գործիչ, Արցախյան շարժման առաջնորդներից։   Հայաստանի ազգային հերոս

Նա առաջիններից էր, ով դեմ էր Խորհրդային Միությանը։   Պարույր Հայրիկյանի, Անդրանիկ Մարգարյանի և Աշոտ Նավասարդյանի հետ մաս է կազմել 1967 թվականին Հայկազ Խաչատրյանի ստեղծած Ազգային միացյալ կուսակցության (ՄԱԿ) գաղտնի կազմակերպությանը։
1988 թվականի մայիսի 28-ին Ազատության հրապարակում բարձրացրել է եռագույնը և ստեղծել «Անկախության բանակ» ջոկատը՝ որպես ապագա ազգային բանակի հիմք։   1990 թվականին զոհվել է Երասխի պաշտպանության ժամանակ։   1996 թվականի սեպտեմբերի 20-ին Հայաստանի նախագահ Լեւոն Տեր-Պետրոսյանի հրամանագրով նրան շնորհվել է Ազգային հերոսի կոչում։   Թաղվել է Ծիծեռնակաբերդի հուշահամալիրում։

3 декабря 1961 года в Ереване — родился Мовсес Геоворгович Горгисян- политик, общественный деятель, один из лидеров Арцахского движения.  Национальный герой Армении.
Он был одним из первых, кто выступил  против Советского Союза.  Вместе с Паруйром Айрикяном, Андраником Маргаряном и Ашотом Навасардяном он входил в секретную организацию Национально-объединенная партия (ОНП), созданную Айказом Хачатряном в 1967 году.
28 мая 1988 года он поднял  триколор  на площади Свободы, создал отряд «Армия независимости» как основу будущей национальной армии.  В 1990 году  был убит при обороне Ерасха.  20 сентября 1996 года указом президента Армении Левона Тер-Петросяна ему было присвоено звание Национального героя.  Был похоронен в мемориальном комплексе Цицернакаберт.

December 3, 1961 in Yerevan – Movses Georgisyan was born – politician, public figure, one of the leaders of the Artsakh movement. National Hero of Armenia.
He was one of the first to speak out against the Soviet Union. Together with Paruyr Hayrikyan, Andranik Margaryan and Ashot Navasardyan, he was part of the secret organization National United Party (UNP), created by Haykaz Khachatryan in 1967.
On May 28, 1988, he raised the tricolor on Freedom Square, created the “Independence Army” detachment as the basis of the future national army. In 1990, he was killed during the defense of Yeraskh. On September 20, 1996, by the decree of the President of Armenia Levon Ter-Petrosyan, he was awarded the title of National Hero. He was buried in the Tsitsernakaberd memorial complex.

1840 թվականի դեկտեմբերի 3-ին Կոստանդնուպոլսում ծնվել է Սրբուհի Թյուսաբը (Վագանյան), արևմտահայ գրող, բանաստեղծ, բանախոս և հասարակական-մանկավարժական գործիչ։  

Առաջ քաշել կանանց կրթության և աշխատանքի իրավունքի պահանջներ։   Այս գաղափարները հստակորեն արտահայտվել են նրա «Մայտա» (1883) վեպում։   Գրողը կնոջը համարել է «ողորմելի զոհ», որի առջև «փակ է յուրաքանչյուր ազատ ճանապարհ», և ծաղրել է Ֆրանսիական հեղափոխության հռչակած «ազատության և հավասարության» սկզբունքները, որոնք «ուղղակի սարսափելի խոսքեր են»։   Նրա կարծիքով՝ կինը կարող է ազատություն գտնել՝ դառնալով լուսավոր, պայքարելով նախապաշարմունքների դեմ և աշխատելով։   Թյուսաբի հայացքներն ազդել են այն ժամանակվա արևմտահայ հասարակական գործիչների վրա (Ռ. Պերպերյան, Գ. Զոհրապ, Գ. Պարոնյան, Գ. Չիլինկիրյան, Մ. Մամուրյան, Է. Տեմիրճիպաշյան և այլք), ովքեր դիմել են նրա ստեղծագործություններին։

3 декабря 1840 года в  Константинополе- родилась  Србуи Тюсаб ( Ваганян)- западноармянская писательница, поэт, оратор и общественно-педагогический деятель.  Первая  армянская женщина писатель.
В своих произведениях протестовала против несправедливого  положения женщин, выдвигала требования права на образование и труд.  Эти идеи ярко выразились в ее романе «Маита» (1883).  Писательница считала  женщину «жалкой жертвой», перед которой «закрыт всякий свободный путь», высмеивала принципы «свободы и равенства», провозглашенные Французской революцией, которые являются «просто ужасными словами».  По ее  мнению , женщина может обрести свободу, становясь просветленной, борясь с предрассудками и работая.  Взгляды Тюсаб  затронули западноармянских общественных деятелей того времени (Р. Перперян, Г. Зограп, Г. Паронян, Г. Чилинкирян, М. Мамурян, Э. Темирчипашян и другие) которые обращались к ее произведениям

On December 3, 1840, Srbuhi Tyusab (Vaganyan) was born in Constantinople – a Western Armenian writer, poet, orator and social and pedagogical figure. The first Armenian woman writer. In her works, she protested against the unfair position of women, put forward demands for the right to education and work. These ideas were clearly expressed in her novel “Maita” (1883). The writer considered women “pathetic victims” before whom “all free paths are closed”, ridiculed the principles of “freedom and equality” proclaimed by the French Revolution, which are “simply terrible words”. In her opinion, a woman can gain freedom by becoming enlightened, fighting prejudices and working.  Tyusab’s views affected Western Armenian public figures of that time (R. Perperyan, G. Zohrap, G. Paronyan, G. Chilinkiryan, M. Mamuryan, E. Temirchipashyan and others) who turned to her works.

1989 թ-ի դեկտեմբերի 2-ին Միլանում ,Իտալիա- ծնվել է Մատտեո Դարմյանը–  հայ ազգի ֆուտբոլիստ, ով հանդես է եկել  Իտալիայի ազգային հավաքականում՝ որպես պաշտպան։ 

«Միլանի» սան է։ Իր նորամուտը «ռոսսոներների» հիմնական կազմում նշել է 2006 թվականի նոյեմբերի 26-ին Իտալիայի գավաթի շրջանակներում «Բրեշիայի» դեմ խաղում, փոխարինելով Կախա Կալաձեին հանդիպման 46-րդ րոպեին։ 2015 թվականի հուլիսի 11-ին «Մանչեսթեր Յունայթեդը» հայտարարեց Դարմիանի հետ կնքած 4 տարվա պայմանագրի մասին։ Տրանսֆերը կազմեց 12,7 միլիոն ֆունտ ստերլինգ.: Դարմիանը դարձավ 2-րդ խաղացողը, ով «Տորինոյից» տեղափոխվեց «Մանչեսթեր Յունայթեդ»։ Մատտեոն հանդես է եկել Իտալիայի հավաքականի բոլոր տարիքային խմբերում սկսած Իտալիայի մինչև 17 տարեկանների ազգային հավաքականից։ 2008 թվականին Իտալիայի մինչև 19 տարեկանների ազգային հավաքականի կազմում մասնակցեց Եվրոպայի պատանեկական առաջնությունում, իսկ 1 տարի անց Իտալիայի մինչև 20 տարեկանների ազգային հավաքականի կազմում խաղաց Միջերկրածովյան խաղերում։ 2009 թվականին նորամուտը նշեց Իտալիայի մինչև 21 տարեկանների ազգային հավաքականում։
2014 թվականի հուլիսի 1-ին ընդգրկվեց Իտալիայի հավաքականի վերջնական հայտի մեջ աշխարհի 2014 թվականի առաջնությանը։ Հունիսի 14-ին նորամուտը նշեց աշխարհի առաջնությունում Անգլիայի հավաքականի դեմ խաղում։ Հետագայում խաղաց նաև Կոստա-Ռիկայի և Ուրուգվայի հավաքականի դեմ, բայց Իտալիան պարտվեց 2 խաղերում էլ և չկարողացավ դուրս գալ փլեյ-օֆֆ փուլ։
2015 թվականի հունվարին ստացավ «կապույտ գնդակ» պարգևը՝ Իտալիայի ազգային հավաքականի 2014 թվականի լավագույն խաղացող երկրպագուների վարկածով՝ առաջ անցնելով այնպիսի խաղացողներից, ինչպիսին են Գրացիանո Պելլեն և Անդրեա Պիռլոն։

2 декабря 1989 года в Милане, Италия, родился Маттео Дармян, армянский футболист, выступавший в сборной Италии на позиции защитника.   Он воспитанник «Милана».  Дебютировал в основном составе «россонери» 26 ноября 2006 года в матче Кубка Италии против «Брешии», заменив Каху Каладзе на 46-й минуте матча.  11 июля 2015 года «Манчестер Юнайтед» объявил о 4-летнем контракте с Дармианом.  Трансфер составил 12,7 миллиона фунтов. Дармиан стал вторым игроком, перешедшим из «Торино» в «Манчестер Юнайтед».  Маттео играл во всех возрастных группах сборной Италии, начиная со сборной Италии до 17 лет.  В 2008 году он участвовал в молодёжном чемпионате Европы в составе сборной Италии до 19 лет, а год спустя играл на Средиземноморских играх в составе сборной Италии до 20 лет.  В 2009 году он дебютировал в составе сборной Италии до 21 года.
1 июля 2014 года он был включен в окончательную заявку сборной Италии на чемпионат мира 2014 года.  14 июня он дебютировал на чемпионате мира против Англии.  Позже он также играл против Коста-Рики и Уругвая, но Италия проиграла обе игры и не смогла выйти в плей-офф.
В январе 2015 года болельщики наградили его «Голубым мячом» как лучшего игрока сборной Италии 2014 года, опередив таких игроков, как Грациано Пелле и Андреа Пирло.

On December 2, 1989, Matteo Darmian was born in Milan, Italy, an Armenian football player who played in the Italian national team as a defender.   He is a student of “Milan”.  He made his debut in the main team of the Rossoneri on November 26, 2006 in the Italian Cup match against Brescia, replacing Kakha Kaladze in the 46th minute of the match.  On July 11, 2015, Manchester United announced a 4-year contract with Darmian.  The transfer amounted to 12.7 million pounds. Darmian became the 2nd player who moved from “Torino” to “Manchester United”.  Matteo has played in all age groups of the Italian national team, starting with the Italian under-17 national team.  In 2008, he participated in the European Youth Championship as part of the Italian under-19 national team, and 1 year later, he played in the Mediterranean Games as part of the Italian under-20 national team.  In 2009, he made his debut in the Italian under-21 national team.
On July 1, 2014, he was included in the final bid of the Italian national team for the 2014 World Championship.  On June 14, he made his debut in the World Championship against England.  Later, he also played against Costa Rica and Uruguay, but Italy lost both games and failed to reach the playoffs.
In January 2015, he was awarded the Blue Ball as the Italian national team’s best player of 2014 by fans, ahead of the likes of Graziano Pelle and Andrea Pirlo.

Il 2 dicembre 1989 nasce a Milano Matteo Darmian, calciatore armeno che milita nella Nazionale italiana come difensore.   È uno studente di “Milano”.  Ha esordito nella prima squadra rossonera il 26 novembre 2006 nella partita di Coppa Italia contro il Brescia, sostituendo Kakha Kaladze al 46′ della partita.  L’11 luglio 2015, il Manchester United ha annunciato un contratto quadriennale con Darmian.  Il trasferimento ammontava a 12,7 milioni di sterline. Darmian è diventato il 2o giocatore a trasferirsi dal Torino al Manchester United.  Matteo ha giocato in tutte le fasce d’età della Nazionale italiana, a cominciare dalla Nazionale italiana Under 17.  Nel 2008 ha partecipato agli Europei Giovanili con la Nazionale Italiana Under 19 e un anno dopo ha giocato i Giochi del Mediterraneo con la Nazionale Italiana Under 20.  Nel 2009 esordisce nella Nazionale italiana Under 21.
Il 1 luglio 2014 è stato inserito nella candidatura finale della Nazionale italiana per il Campionato del Mondo 2014.  Il 14 giugno ha esordito nel Mondiale contro l’Inghilterra.  Successivamente giocò anche contro Costa Rica e Uruguay, ma l’Italia perse entrambe le partite e non riuscì a raggiungere i playoff.
Nel gennaio 2015 gli è stato conferito dai tifosi il Pallone Blu come miglior giocatore della Nazionale italiana del 2014, davanti a giocatori del calibro di Graziano Pelle e Andrea Pirlo.

1897 թվականի դեկտեմբերի 2-ին Չարդախլու գյուղում ծնվել է ականավոր զորավար, Խորհրդային Միության մարշալ, ԽՍՀՄ պաշտպանության փոխնախարար Հովհաննես Բաղրամյանը։  ԽՍՀՄ կրկնակի հերոս.

  ֆաշիստական Գերմանիայի դեմ խորհրդային հակահարձակման սկզբնական փուլում նա ստացավ  իր առաջին ստորաբաժանման հրամանատարությունը 1942 թվականին, իսկ 1943 թվականի նոյեմբերին՝ որպես 1-ին Բալթյան ռազմաճակատի հրամանատար։  Որպես Բալթյան ռազմաճակատի հրամանատար՝ մասնակցել է հարձակողական գործողություններին, որոնք գերմանական զորքերը դուրս են մղել Մերձբալթյան հանրապետություններից։

2 декабря 1897 года в селе Чардахлу родился Ованес Баграмян — видный военачальник и Маршал Советского Союза, заместитель министра обороны СССР. Дважды Герой СССР.
Опыт Баграмяна в военном планировании в качестве начальника штаба позволил ему проявить себя как способный командир на ранних этапах советских контрнаступлений против нацистской Германии. Он получил свое первое командование частью в 1942 году, а в ноябре 1943 года  в качестве командующего 1-м Прибалтийским фронтом. В качестве командующего Прибалтийским фронтом участвовал в наступательных операциях, вытеснивших немецкие войска из прибалтийских республик.

On December 2, 1897, in the village of Chardakhlu, Hovhannes Baghramyan was born – a prominent military leader and Marshal of the Soviet Union, Deputy Minister of Defense of the USSR. Twice Hero of the USSR. Baghramyan’s experience in military planning as a chief of staff allowed him to prove himself as a capable commander in the early stages of the Soviet counteroffensives against Nazi Germany. He received his first unit command in 1942, and in November 1943 as commander of the 1st Baltic Front. As commander of the Baltic Front, he participated in offensive operations that drove German troops out of the Baltic republics.