1919 թ-ի Հունվարի 27-ին , 1972, Ֆռեզնոյում , ԱՄՆ – ծնվել է Ռոս Բաղդասարյան Ավագը (Դեյվ Սևիլիա) – հայազգի ամերիկացի դաշնակահար, երգահան, դերասան, երգիչ և երաժշտական պրոդյուսեր

«Alvin and the Chipmunks» գեղարվեստական երաժշտական խմբի ստեղծող։ Վիրջինիա Սարոյանի որդին

27 января 1919 года во Фресно, США.- родился  Росс Багдасарян-старший (Дэйв Севилл)— американский пианист армянского происхождения, автор песен, актер, певец и музыкальный продюсер, создатель вымышленной музыкальной группы «Элвин и бурундуки», за композиции которой он получил две премии «Грэмми». 
Сын Вирджинии Сароян- сестры Уильяма Сарояна.

January 27, 1919, in Fresno, USA – was born Ross Bagdasarian Sr. (Dave Seville)  – an American pianist of Armenian descent, songwriter, actor, singer and music producer, creator of the fictional musical group “Alvin and the Chipmunks”, for whose compositions he received two Grammy Awards. Son of Virginia Saroyan, sister of William Saroyan.

2019 թվականի հունվարի 26-ին Փարիզում մահացել է կոմպոզիտոր Միշել Ժան Լեգրանը, ով երեք «Օսկար» է ստացել «The Windmills of Your Mind» ամերիկյան «The Thomas Crown Affair» ֆիլմի համար, ինչպես նաև 1971 թ 1983 թ.  հինգ «Գրեմմի» և մեկ «Ոսկե գլոբուս»: 

Նա գրել է ավելի քան երկու հարյուր երգ կինոյի և հեռուստատեսային ֆիլմերի համար։  Նախկին ԽՍՀՄ-ում նա հիմնականում հայտնի է ֆրանսիական «Շերբուրգի հովանոցները» (1964) ֆիլմի երաժշտությամբ։
Հայրը՝ Ռայմոնդ Լեգրանը կոմպոզիտոր, դիրիժոր և էստրադային նվագախմբերից մեկի ղեկավարն է, մայրը՝ Մարսել Տեր-Միքայելյանը, դաշնակահար, ազնվական հայ ընտանիքից։
  Նույնիսկ ծերության տարիներին արտիստը ակտիվ ստեղծագործական գործունեություն է ծավալել՝ պարբերաբար ելույթ ունենալով աշխարհի լավագույն երաժշտական վայրերում՝ Ֆրանսիայում, Իռլանդիայում, Ճապոնիայում, Արգենտինայում, Բրազիլիայում, Ռուսաստանում, ԱՄՆ-ում, Դանիայում, Նիդեռլանդներում, երաժշտություն ստեղծելով բալետի, կինոյի և կինոյի համար։ թատրոններ, ձայնագրելով նոր ալբոմներ։
Կոմպոզիտորը չի մոռացել իր հայկական արմատների մասին. մաեստրոն երկու անգամ այցելել է Հայաստան.  Առաջին անգամ իր քրոջ հետ հարազատներին էին փնտրում, իսկ երկրորդ անգամ Հայաստան այցը համընկավ կոմպոզիտորի ծննդյան 80-ամյակի հետ, ինչի պատվին տեղի ունեցավ համերգ Հայաստանի պետական ֆիլհարմոնիկ նվագախմբի հետ։
Միշել Լեգրանը մահացել է իր 87-ամյակից մեկ ամիս առաջ։

26 января 2019 года в Париже- скончался Мишель Жан Легран— композитор трижды обладатель  кинопремии «Оскар»: за лучшую песню «The Windmills of Your Mind» («Ветряные мельницы твоего сознания») к американскому кинофильму «Афера Томаса Крауна» (1968), а также в 1971 и 1983 годах; пяти премий «Грэмми» и одного «Золотого Глобуса». Написал более двухсот песен к кино- и телевизионным фильмам. В бывшем СССР в первую очередь известен музыкой к французскому кинофильму «Шербурские зонтики» (1964).
Его отец Раймон Легран — композитор, дирижёр и руководитель одного из оркестров варьете, мать— Марсель Тер-Микаэлян, пианистка, происходившая из знатной армянской семьи.
Даже в преклонном возрасте артист  вел активную творческую деятельность, регулярно выступая на лучших музыкальных площадках мира во Франции, Ирландии, Японии, Аргентине, Бразилии, России, США, Дании, Нидерландах, сочиняя музыку для балета, кино и театров, записывая новые альбомы.
Не забывал композитор и о своих армянских корнях – два раза маэстро посещал Армению. Первый раз он и его сестра разыскивали родственников, а второй раз посещение Армении было приурочено к 80-летию композитора, в честь чего был дан концерт с Государственным филармоническим оркестром Армении.
Мишель Легран умер не дожив 1 месяца до 87-летия.

On January 26, 2019, Michel Jean Legrand, a composer and three-time Oscar winner, passed away in Paris: for the best song “The Windmills of Your Mind” for the American film “The Thomas Crown Affair” (1968), as well as in 1971 and 1983; five Grammy Awards and one Golden Globe. He wrote more than two hundred songs for films and television films. In the former USSR, he is primarily known for his music for the French film “The Umbrellas of Cherbourg” (1964).
His father, Raymond Legrand, was a composer, conductor and director of one of the variety orchestras; his mother, Marcel Ter-Mikaelian, was a pianist who came from a noble Armenian family.  Even in his old age, the artist was actively involved in creative work, regularly performing at the best music venues in the world in France, Ireland, Japan, Argentina, Brazil, Russia, the USA, Denmark, the Netherlands, composing music for ballet, cinema and theaters, recording new albums.
The composer did not forget about his Armenian roots – the maestro visited Armenia twice. The first time, he and his sister were looking for relatives, and the second time the visit to Armenia was timed to coincide with the composer’s 80th birthday, in honor of which a concert was given with the State Philharmonic Orchestra of Armenia.
Michel Legrand died one month before his 87th birthday.

Le 26 janvier 2019, Michel Jean Legrand, compositeur qui a remporté trois Oscars pour la meilleure chanson « Les moulins à vent de votre esprit » pour le film américain « L’Affaire Thomas Crown » (1968), est décédé à Paris et également en 1971. 1983 ;  cinq Grammy Awards et un Golden Globe.  Il a écrit plus de deux cents chansons pour le cinéma et la télévision.  Dans l’ex-URSS, il est surtout connu pour la musique du film français « Les Parapluies de Cherbourg » (1964).
Son père Raymond Legrand est compositeur, chef d’orchestre et directeur d’un des orchestres de variétés, sa mère est Marcel Ter-Mikaelyan, pianiste issue d’une noble famille arménienne.
  Même dans sa vieillesse, l’artiste était activement créatif, se produisant régulièrement dans les meilleures salles de concert du monde en France, en Irlande, au Japon, en Argentine, au Brésil, en Russie, aux États-Unis, au Danemark, aux Pays-Bas, composant de la musique pour le ballet, le cinéma et théâtres, enregistrement de nouveaux albums.
Le compositeur n’a pas oublié ses racines arméniennes – le maestro s’est rendu deux fois en Arménie.  La première fois, lui et sa sœur cherchaient des proches, et la deuxième fois, la visite en Arménie était programmée pour coïncider avec le 80e anniversaire du compositeur, en l’honneur duquel un concert était donné avec l’Orchestre Philharmonique d’État d’Arménie.
Michel Legrand est décédé un mois avant son 87ème anniversaire.

1909 թ-ի հունվարի 26-ին  Վաղարշապատում- ծնվել է Մհեր Մանուկի Աբեղյանը– ՀԽՍՀ ժողովրդական նկարիչ (1960)։ 1939-1945 և 1967-1968 թվականներին եղել է ՀՆՄ վարչության նախագահ։Մանուկ Աբեղյանի որդին։

Նկարազարդել է «Սասունցի Դավիթ» էպոսը (1939), Վախթանգ Անանյանի «Արագիլներ» (ռուսերեն, 1952), Հովհաննես Շիրազի «Օձն ու մեղուն» (1953),Վլադիմիր Մայակովսկու «Այս գրքույկը պիտի խոսի ծովի մասին և փարոսի» (1953) և այլ գրքեր։ Ուշագրավ են հատկապես Հովհաննես Թումանյանի «Ախթամար» բալլադի (1959) նկարազարդումները։Աբեղյանը առաջինը պատկերեց Հայաստանը՝ թեմատիկ լայն ընդգրկումով։ Հեղինակ է օֆորտների, ասեղնափոր գործերի և այլն։ Լինոփորագրություններում, վարպետորեն օգտագործելով պատկերման տարբեր հնարավորությունները, հասնում է լայն ընդհանրացումների։
Բարձր են գնահատվել հատկապես՝ «Երևանյան նատյուրմորտ», «Կիրովականի լեռները», «Նռներով նատյուրմորտ», «Բյուրականի սարերում», «Բջնի» և այլ բնանակարները, «Լուսիկ Աբեղյանի դիմանակարը» և այլն։

26 января 190 года в Вагаршапате родился Мгер Манукович Абегян – народный художник Арм ССР (1960).  Сын Манука Абегяна.  В 1939–1945 и 1967–1968 годах он был председателем правления СХА.  Он иллюстрировал эпопеи «Давид Сасунский» (1939), «Арагильнер» Вахтанга Ананьяна (на русском, 1952), «Змея и пчела» Ованеса Шираза (1953), «Эта книга расскажет о море и Маяк» Владимира Маяковского (1953) и другие книги.  Особого внимания заслуживают иллюстрации к балладе Ованеса Туманяна «Ахтамар» (1959). Абегян первым изобразил Армению в широком диапазоне тем.  Автор офортов, рукоделия и т.д.  В линогравюрах, мастерски используя различные возможности изображения, он достигает широких обобщений.
Высоко оценены «Ереванский натюрморт», «Горы Кировакана», «Натюрморт с гранатами», «В горах Бюракана», «Бжни» и другие портреты, «Портрет Лусик Абегян» и др.

On January 26, 1909, Mher Manuki Abeghyan was born in Vagharshapat – People’s Painter of the Arm SSR (1960).  Manuk Abeghyan’s son.  In 1939-1945 and 1967-1968 he was the chairman of the PUA board.  He illustrated the epic “David of Sassoon” (1939), “Aragilner” by Vakhtang Ananyan (in Russian, 1952), “The Snake and the Bee” by Hovhannes Shiraz (1953), “This book will talk about the sea and the lighthouse” by Vladimir Mayakovsky (1953) and others.  books.  The illustrations of Hovhannes Tumanyan’s ballad “Akhtamar” (1959) are especially noteworthy. Abeghyan was the first to depict Armenia with a wide range of themes.  Author of etchings, needlework, etc.  In linocuts, masterfully using different possibilities of depiction, he reaches broad generalizations.
“Yerevan still life”, “Mountains of Kirovakan”, “Still life with pomegranates”, “In the mountains of Byurakan”, “Bjni” and other portraits, “Portrait of Lusik Abeghyan” etc. were highly appreciated.

1924  թվականի հունվարի 26-ին Արմավիրում (Ռուսաստան)  ծնվել է ռադիոֆիզիկոս Ռաֆայել Ավետիսի Ղազարյանը։   Տեխնիկական գիտությունների դոկտոր (1975), պրոֆեսոր (1978), ՀՀ ԳԱԱ ակադեմիկոս (1996 թ., թղթակից անդամ 1986 թվականից)։   «Ղարաբաղ» կոմիտեի անդամ (1988-1990), ծնունդով Ռուսաստանի  Արմավիրից։

Նա, որպես «Ղարաբաղ» կոմիտեի ակտիվ մասնակիցներից մեկը, ձերբակալվել է 1989 թվականի հունվարին և մինչև հունիս պահվել Մոսկվայի Բուտիրկա բանտում։
Իր գիտական գործունեության մեջ եղել է լազերային տեխնոլոգիաների ոլորտում առաջամարտիկ։
Ռաֆայել Ղազարյանի ղեկավարությամբ ստեղծվել և շահագործման է հանձնվել Երևան-Բյուրական լազերային բազմաալիք հեռախոսագիծը՝ աշխարհում առաջիններից մեկը (1969 թ.)։

Родился 26 января 1924 года в Армавире (Россия).  Рафаэль Аветисович Казарян-  радиофизик.  Доктор технических наук (1975 г.), профессор (1978 г.), академик НАН РА (1996 г., член-корреспондент с 1986 г.).  Член комитета «Карабах» (1988-1990), уроженец российского Армавира.
Он как один из активных участников “Комитета Карабах” был арестован в январе 1989 года и до июня содержался в Бутырской тюрьме в Москве.
В своей научной деятельности был пионером в области лазерных технологий.
Под руководством Рафаэля Казаряна была создана и сдана в эксплуатацию (1969 г.) лазерная многоканальная телефонная линия Ереван-Бюракан, одна из первых в мире.

On  January 26, 1924 in Armavir (Russia),was born  Rafael Avetis Kazaryan, a radiophysicist. Doctor of Technical Sciences (1975), Professor (1978), Academician of the National Academy of Sciences of the Republic of Armenia (1996, Corresponding Member since 1986). Member of the Karabakh Committee (1988-1990), a native of Russian Armavir.
As one of the active participants of the “Karabakh Committee”, he was arrested in January 1989 and was held in Butyrka prison in Moscow until June.
In his scientific work, he was a pioneer in the field of laser technologies.
Under the leadership of Rafael Kazaryan, a multi-channel laser telephone line Yerevan-Byurakan, one of the first in the world, was created and put into operation (1969).

1992 հուվարի 26-ին` Տեղի է ունեցել Քարինտակի ինքնապաշտպանության որոշիչ մարտը։

։ «Քարին տակ գյուղի պաշտպանությունը, որն առաջին և վճռորոշ հաղթանակներից մեկն Է, հատուկ տեղ Է գրավում Արցախի ժողովրդի ազգային ազատագրական պայքարում։ Այդ ճակատամարտը ցույց տվեց, որ հայրենասիրությունը, հավատն ու անձնուրացությունը կարող են չեզոքացնել հակառորդի թվային գերազանցությունը և պարտության մատնել նրան»,- Արցախի Հանրապետության նախագահ Բակո Սահակյան։ «Քարին տակը բոլորին ցույց տվեց, որ կարելի Է հաղթել անհավանական պայմաններում՝ անելով, թվում Է թե, անհնարինը։ Քարին տակը մեզ նաև փառավոր հաղթանակի բերեց Շուշիում»,-ասել Է Հայ առաքելական եկեղեցու Արցախի թեմի առաջնորդ Պարգև արքեպիսկոպոս Մարտիրոսյանը՝ ելույթ ունենալով անցյալ տարի կայացած հանդիսավոր միջոցառման ժամանակ։

26 января 1992 г. – состоялся решающий бой самообороны Каринтак. «На первый взгляд, это маленькое и незначительное армянское село стало настоящим бичом для азербайджанцев», – сказал глава села Каринтак Мхитар Арушанян. сын полководца Вагаршака Арушаняна, по случаю 20-летия победоносной битвы при Каринтаке.  «Оборона села Карин Так, являющаяся одной из первых и решающих побед, занимает особое место в национально-освободительной борьбе народа Арцаха.  Тот бой показал, что патриотизм, вера и самоотверженность способны нейтрализовать численное превосходство противника и победить его”, – Бако Саакян, Президент Республики Арцах.  «Кари показал всем, что можно побеждать в невероятных условиях, делая, казалось бы, невозможное.  Победа в Каринтаке также предопределила славную победу в Шуши”, – сказал глава Арцахской епархии Армянской Апостольской церкви архиепископ Паргев Мартиросян,

January 26, 1992 – The decisive battle of self-defense of Karintak took place. “At first glance, this small and insignificant Armenian village had become a real scourge for the Azerbaijanis,” said Mkhitar Arushanyan, the head of the village of Karintak, son of commander Vagharshak Arushanyan, on the 20th anniversary of the victorious battle of Karintak.  on the occasion.  “The defense of Karin Tak village, which is one of the first and decisive victories, occupies a special place in the national liberation struggle of the people of Artsakh.  That battle showed that patriotism, faith and selflessness can neutralize the numerical superiority of the opponent and defeat him,” Bako Sahakyan, President of the Republic of Artsakh.  “Kari showed everyone that it is possible to win in incredible conditions by doing the seemingly impossible.  Under the stone also brought us a glorious victory in Shushi,” said Archbishop Pargev Martirosyan, leader of the Artsakh Diocese of the Armenian Apostolic Church, speaking at a solemn event held last year.

1875 թվականի հունվարի 26-ին Թբիլիսիում ծնվել է պրիմիտիվիստ նկարիչ Վանո Խոլժաբեկյանը (Խոջաբեկով)։ 

Գեղարվեստի դասերը նրան եկամուտ չեն բերել, ուստի նա ստիպված է եղել ոչ հմուտ աշխատանքով զբաղվել (մասնավորապես, աշխատել է որպես դռնապան), իսկ ազատ ժամանակը տրամադրել ստեղծագործությանը։  Աղքատության պատճառով Խոջաբեգովը չէր կարող իրեն թույլ տալ կտավներ ու ներկեր գնել, ուստի որպես ժանր ընտրեց նկարչությունը, որը պահանջում էր շատ ավելի էժան մատիտներ ու թուղթ, և մեծ հաջողությունների հասավ այս ժանրում։  Թիֆլիսի փողոցային կյանքի էսքիզները, որոնք հմտորեն կատարել է Խոջաբեգովը, ձեռքից ձեռք էին պտտվում և քաջ հայտնի էին քաղաքում։
Նա աշխատել է որպես դռնապան փարիզյան թատրոնի գեղեցկուհի Մարգարիտա դե Սևրի տանը, ում Նիկո Պիրոսմանին, ով դարձել է «Միլիոն կարմիր վարդեր» երգի նախատիպը, վաճառել է իր ողջ ունեցվածքը և հսկայական քանակությամբ ծաղիկներ նվիրել։ և մեծ մասամբ Խոջաբեկովի վկայության շնորհիվ այս պատմությունը հայտնի դարձավ Թբիլիսիում և հետագայում լեգենդներով լցվեց:

26 января 1875  года в Тбилиси  – родился Вано Холжабекян (Ходжабеков)- художник примитивист. Занятия искусством не приносили ему никакого дохода, поэтому он вынужден был заниматься неквалифицированным трудом (в частности, работал швейцаром), а творчеству уделять свободное время. Из-за бедности, Ходжабегов не мог позволить себе покупать холсты и краски, поэтому выбрал в качестве жанра рисунок, требовавший гораздо более дешевых карандашей и бумаги, и достиг в этом жанре больших успехов. Зарисовки уличной жизни Тифлиса, мастерски выполненные Ходжабеговым, ходили по рукам и были хорошо известны в городе.
Работал  швейцаром в доме красавицы актрисы парижского театра Маргариты де Севр которой Нико Пиросмани , ставшим прототипом для песни “миллион алых роз”продав все свое имущество подарил огромное количество цветов и во многом благодаря  свидетельству Ходжабекова эта история стала общеизвестной в Тбилиси и обросла в дальнейшем легендами.

On January 26, 1875, Vano Kholzhabekyan (Khodzhabekov), a primitivist artist, was born in Tbilisi. His art studies did not bring him any income, so he was forced to do unskilled labor (in particular, he worked as a doorman), and devote his free time to creativity. Due to poverty, Khodzhabekov could not afford to buy canvases and paints, so he chose drawing as a genre, which required much cheaper pencils and paper, and achieved great success in this genre. Sketches of Tiflis street life, masterfully executed by Khodzhabekov, went from hand to hand and were well known in the city. He worked as a doorman in the house of the beautiful actress of the Parisian theater Marguerite de Sevres, to whom Niko Pirosmani, who became the prototype for the song “a million scarlet roses”, having sold all his property, gave a huge number of flowers and, largely due to Khodzhabekov’s testimony, this story became well-known in Tbilisi and was subsequently overgrown with legends.

1875 წლის 14 იანვარს თბილისში დაიბადა პრიმიტივისტი მხატვარი ვანო ხოლჟაბეკიანი (ხოჯაბეკოვი).  ხელოვნების გაკვეთილებს მას არანაირი შემოსავალი არ მოუტანია, ამიტომ იძულებული გახდა ეწეოდა არაკვალიფიციურ შრომას (კერძოდ, კარისკაცად მუშაობდა) და თავისუფალი დრო შემოქმედებითობას დაეთმო.  სიღარიბის გამო ხოჯაბეგოვს ტილოებისა და საღებავების ყიდვის საშუალება არ ჰქონდა, ამიტომ ჟანრში ხატვა აირჩია, რომელიც გაცილებით იაფფასიან ფანქრებსა და ქაღალდს სჭირდებოდა და ამ ჟანრში დიდ წარმატებას მიაღწია.  ხოჯაბეგოვის მიერ ოსტატურად შესრულებული ტფილისის ქუჩის ცხოვრების ესკიზები ხელიდან ხელში ვრცელდებოდა და ქალაქში კარგად იყო ცნობილი.
იგი მუშაობდა კარისკაცად პარიზის თეატრის ულამაზესი მსახიობის მარგარიტა დე სევრის სახლში, რომლის ნიკო ფიროსმანმა, რომელიც გახდა სიმღერის “მილიონი ალისფერი ვარდების” პროტოტიპი, გაყიდა მთელი თავისი ქონება და აჩუქა უზარმაზარი ყვავილები. და დიდწილად, ხოჯაბეკოვის ჩვენების წყალობით, ეს ამბავი თბილისში ცნობილი გახდა, მოგვიანებით კი ლეგენდებით გადაიზარდა.

1901 թվականի հունվարի 25-ին կամ 22-ին Թիֆլիսում  ծնվել է դիրիժոր Սուրեն Գաբրիելի Չարեկյանը։

  Երկար տարիներ (1933-1934թթ. և 1944թ.-ից)՝ Օպերայի և բալետի թատրոնի դիրիժոր (1957-1964թթ).՝ գլխավոր դիրիժոր), զբաղվել է ուսուցչական գործունեությամբ։Չարեկյանը ղեկավարել է Տիգրան Չուխաջյանի «Լեբլեբիջի», «Արշակ Երկրորդ», Լ. Խոջա-Էյնաթյանի «Նամուս», Գ. Արմենյանի «Խաչատուր Աբովյան» օպերաները, ինչպես նաև եվրոպական դասական օպերաներ։

Дирижер Сурен Габриэлович Чарекян родился 25 или 22 января 1901 года в Тифлисе.
Долгие годы  (1933—1934 и  с 1944) — был дирижером (в 1957—1964 — гл. дирижёром) Театра оперы и балета им. Спендиарова. 3анимался педагогической деятельностью.Чарекян поставил «Леблебиджи» Тиграна Чухаджяна, «Аршак Второй», «Честь» Ходжи-Эйнатяна,   Армянские оперы «Хачатур Абовян», а также европейские классические оперы.

Conductor Suren Gabrieli Charekyan was born on January 25 or 22, 1901 in Tiflis.. For many years (1933-1934 and since 1944) he was a conductor (chief conductor in 1957-1964) of the Spendiaryan Opera and Ballet Theatre. He was engaged in teaching activities.Charekyan directed Tigran Chukhajyan’s “Leblebiji”, “Arshak Second”, L.  Khoja-Einatyan’s “Honor”, G.  Armenian’s “Khachatur Abovyan” operas, as well as European classical operas.