1926 թվականի մարտի 22-ին Երևանում ծնվել է Հայաստանի վաստակավոր ճարտարապետ Մարտին Գրիգորի Միքայելյանը։

Մարտին Միքայելյանի նախագծով Երեւանում կառուցվել են Մեծ Եղեռնի զոհերի հուշահամալիր (1965 թ. քանդակագործ Օ. Խաչատրյան), բնակելի շենքեր, առողջարաններ, մշակութային օջախներ։

22 марта 1926 года в Ереване— родился  Мартин Григорьевич  Микаелян- заслуженный  архитектор Армении.
По проекту Мартина Микаеляна построен в Ереване мемориал памяти жертвам Геноцида (1965 г., скульптор О. Хачатрян) , жилые дома, санатории, культурные центры.

March 22, 1926 in Yerevan – Martin Grigor Mikaelyan was born – Honored Architect of Armenia. According to the project of Martin Mikaelyan, a memorial to the victims of the Genocide (1965, sculptor O. Khachatryan), residential buildings, sanatoriums, cultural centers were built in Yerevan.

1950 թվականի մարտի 21-ին Մոսկվայում, ըստ այլ տեղեկությունների, Թբիլիսիում ծնվել է Սերգեյ Վիկտորի Լավրովը (Քալանթարյան)՝ ռուս, քաղաքական գործիչ, դիվանագետ, ՌԴ ԱԳՆ ղեկավար 2004 թվականից։ 

2005 թվականի փետրվարի 17-ին, երբ նա գտնվում էր Երևանի Սլավոնական համալսարանում, ուսանողները Լավրովին հարցրին, թե արդյոք նրա հայկական ծագումը չի՞ խանգարել նրան։ Նա պատասխանեց. «Ես թբիլիսյան արմատներ ունեմ, որովհետև հայրս այնտեղից է, իմ  մեջ հայի արյուն է հոսում  և ուրիշ ոչմի։  Այս արյունն ինձ ոչ մի կերպ չի  խանգարել»։  Այս պատասխանով Սերգեյ Լավրովը խոստովանեց, որ ինքը զտարյուն հայ է։

21 марта 1950 года в Москве по другим данным в Тбилиси  родился Сергей Викторович  Лавров (Калантарян)- российский, политик , дипломат , глава МИД РФ с 2004 года . 17-го февраля 2005-го года, когда он был в Ереванском славянском университете, студенты спросили Лаврова, не мешает ли ему его армянское происхождение. Он ответил: ‘У меня тбилисские корни, потому что мой отец оттуда, во мне течет армянская кровь и никакая другая. Эта кровь ни в чем мне не мешает’. Таким ответом Сергей Лавров признал, что он чистокровный армянин.

On March 21, 1950, in Moscow, according to other sources, in Tbilisi, Sergey Lavrov (Kalantaryan) was born – Russian, politician, diplomat, head of the Russian Foreign Ministry since 2004. On February 17, 2005, when he was at the Yerevan Slavic University, students asked Lavrov if his Armenian origin bothered him. He answered: ‘I have Tbilisi roots, because my father is from there, Armenian blood flows in me and no other. This blood does not bother me in any way.’ With this answer, Sergey Lavrov admitted that he is a purebred Armenian.

1981 թվականի մարտի 21-ին շահագործման է հանձնվել Արփա-Սևան ջրային թունելը։

Արփա-Սևան համալիրի շինարարությունը սկսվել է 1963 թվականի մարտին Կենտկոմի և ԽՍՀՄ էներգետիկայի և էլեկտրաֆիկացման նախարարության որոշմամբ և տևել 18 տարի։
Դա կանգնեցրեց լճի մակարդակի նվազումը, և լիճը անցավ զարգացման հաջորդ փուլ։
Ջրի մակարդակի բարձրացման ծրագրին զուգահեռ կրճատվել է Սեւանա լճից ոռոգման եւ էներգետիկ նպատակներով բաց թողնվող ջրի ծավալը։
Սևան-Ռազդան կասկադում էլեկտրաէներգիայի արտադրության ծավալները համապատասխանաբար նվազել են՝ կազմելով տարեկան միջինը մոտ 400 ԳՎտժ՝ նախատեսված 2300 ԳՎտժ-ի փոխարեն։  Սակայն Սեւան-Ռազդան կասկադը շարունակում է կարեւոր դեր խաղալ Հայաստանի ողջ էներգահամակարգի համար՝ ապահովելով համակարգի կայունությունը եւ արտադրելով հանրապետության ընդհանուր օգտակար էլեկտրաէներգիայի շուրջ 7-10%-ը։

21 марта 1981 года был сдан в эксплуатацию водный тонель Арпа- Севан.
Это было беспрецедентное сооружение (48,3 км) в истории тоннельного строительства.
Строительство комплекса Арпа-Севан началось в марте 1963 года по решению Центрального комитета и министерства энергетики и электрификации СССР и велось 18 лет.
Это остановило понижение уровня озера, озеро перешло в следующую стадию своего развития.
Параллельно с программой повышения уровня воды были сокращены объемы сброса воды из озера Севан в оросительных и энергетическихи целях.
Объемы производства электроэнергии Севан-Разданского каскада соответственно снизились, составив в среднем около 400 ГВтч в год вместо запланированных 2300 ГВтч. Тем не менее, Севан-Разданский каскад продолжает играть важную роль для всей энергосистемы Армении, обеспечивая стабильность системы и производя около 7-10% от общего полезного отпуска электроэнергии в республике.

On March 21, 1981, the Arpa-Sevan water tunnel was put into operation.
It was an unprecedented construction (48.3 km) in the history of tunnel construction.
The construction of the Arpa-Sevan complex began in March 1963 by the decision of the Central Committee and the Ministry of Energy and Electrification of the USSR and lasted 18 years.
This stopped the decrease in the lake level, the lake entered the next stage of its development.
In parallel with the program of raising the water level, the volumes of water discharge from Lake Sevan for irrigation and energy purposes were reduced.
The volumes of electricity production of the Sevan-Hrazdan cascade decreased accordingly, amounting to an average of about 400 GWh per year instead of the planned 2300 GWh. Nevertheless, the Sevan-Hrazdan cascade continues to play an important role in the entire energy system of Armenia, ensuring the stability of the system and producing about 7-10% of the total useful electricity supply in the republic.

1926  թ-ի մարտի 21-ին Երևանում- ծնվել է  Միքայել Խաչատուրի Հայրապետյանը–  բժիշկ, վիրաբույժ-ուռուցքաբան։ Բժշկական գիտությունների դոկտոր (1970), պրոֆեսոր (1975)։

Աշխատանքները վերաբերում են ուռուցքների ախտորոշման և բուժման հարցերին։ ՀՀ-ում առաջինն է կիրառել ուռուցքները պունկցիայով կենսազննելու առանձին մեթոդներ, մշակել լիմֆոգրանուլեմատոզի արմատական վիրահատման եղանակներ։ Ամբիոնին կից ստեղծել է (Ա․ Հայրապետյանի հետ) ցրտաբուժության կաբինետ։1974-ից՝ Երևանի բժշկական ինստիտուտում իր նախաձեռնությամբ կազմակերպված ուռուցքաբանության ամբիոնի վարիչ, պրոֆեսոր։ 1993-1998 թթ., միաժամանակ՝ Ա․ Միքայելյանի անվան վիրաբուժության ինստիտուտի տնօրենի վիրաբուժության գծով տեղակալ։։ Եղել է ՀՀ առողջապահության նախարարության ուռուցքաբանության, ռենտգենաբանության և ճառագայթաբանության պրոբլեմային հանձնաժողովի նախագահ (1978-1992)։

21 марта  1926  года в Ереване родился  Микаел Хачатурович  Айрапетян, врач, хирург-онколог.  Доктор медицинских наук (1970 г.), профессор (1975 г.). Работы связаны с диагностикой и лечением опухолей.  Он первым в РА применил отдельные методы пункционной биопсии опухолей, разработал методы радикальной хирургии лимфогранулематоза.  Создал (совместно с А. Айрапетяном) при кафедре кабинет криотерапии. С 1974 года является заведующим организованной по его инициативе кафедрой онкологии в Ереванском медицинском институте, профессор.  В 1993-1998 годах одновременно А.  Заместитель директора Института хирургии имени Микаеляна по хирургии.  Был председателем проблемной комиссии онкологии, радиологии и радиологии Министерства здравоохранения РА (1978-1992).

On March 21 , 1926, Mikael Khachatur Hayrapetyan, doctor, surgeon-oncologist, was born in Yerevan.  Doctor of medical sciences (1970), professor (1975). The works are related to the diagnosis and treatment of tumors.  He was the first in RA to apply separate methods of biopsy of tumors by puncture, to develop methods of radical surgery for lymphogranulomatosis.  He created (together with A. Hayrapetyan) a cryotherapy cabinet next to the chair. Since 1974, he has been the head of the oncology chair organized by his initiative at the Yerevan Medical Institute, professor.  In 1993-1998, at the same time, A.  Deputy Director of the Institute of Surgery named after Mikayelyan in charge of surgery.  He was the chairman of the problem committee of oncology, radiology and radiology of the RA Ministry of Health (1978-1992).

1879 թվականի մարտի 21-ին Նախիջևանում ծնվել է Տատյանա (Թագուհի) Ստեփանի Հակոբյանը, ով հայտնի է ՀԽՍՀ ժողովրդական արտիստուհի Հասմիկ կեղծանունով

Փոքր տարիքից հանդես է եկել տարբեր թատերախմբերում։ Նա խաղացել է բազմաթիվ դասական դերեր թատրոնում և կինոյում, այդ թվում՝ «Նամուս», «Ռաբա», «Գիքոր», «Պեպո», «Զանգեզուր», «Դավիթ Բեկ» և այլ ֆիլմերում։
Մահացել է 1947 թվականի օգոստոսի 23-ին Երևանում։

21 марта 1879 года в Нахиджеване – родилась Татьяна (Тагуи) Степановна Акопян, известная под псевдонимом Асмик- народная артистка Армянской ССР (1935). Выступала в различных театральных труппах с юных лет. С1921 года была ведущей актрисой театра им. Г. Сундукяна. Сыграла множество классических ролей в театре и в кино – среди них роли в фильмах «Намус», «Раба»,«Гикор»,  «Пэпо», «Зангезур»,  «Давид Бек» и др.
Скончалась 23 августа 1947 года в  Ереване

March 21, 1879 in Nakhichevan – Tatyana (Taguhi) Stepan Hakobyan, known under the pseudonym Hasmik – People’s Artist of the Armenian SSR (1935) was born. She performed in various theater troupes from a young age. Since 1921, she was the leading actress of the theater named after G. Sundukyan. She played many classical roles in the theater and in cinema – among them roles in the films “Namus”, “Raba”, “Gikor”, “Pepo”, “Zangezur”, “David Bek” and others.
She died on August 23, 1947 in Yerevan

1962 թվականի մարտի 21-ին Երեւանում ծնվել է հայտնի խոհարար, Սեդրակ Մամուլյանը։ «Հայ խոհարարական ավանդույթների պահպանում և զարգացում» հասարակական կազմակերպության հիմնադիր:

Հայաստանում և սփյուռքում բառացիորեն հավաքվում է ազգային ուտեսների բանավոր պահպանված  բաղադրություննները , ինչի շնորհիվ վերածնվում են հայկական խոհանոցի «գաղտնիքները»։
Նա համոզված է, որ ազգային խոհանոցը մեր մշակույթի արտացոլումն է, որը  դարեր շարունակ սնուցել է այլ ազգերի։  «Հայերը հաց են թխել՝ խոնարհվելով արև-տոնիրի առաջ։  Մեր խոհանոցն անքակտելիորեն կապված է ծիսական արարողությունների հետ»

21 марта 1962 года в Ереване – родился Седрак Мамулян- известный кулинар и повар.
Учредитель общественной организации «Сохранение и развитие армянских кулинарных традиций» которая  возрождает  и популяризирует национальную армянскую кухню.
В Армении и диаспоре собирает буквально по крупицам устное народное творчество, благодаря чему возрождаются  «секреты» армянской кухни.
Он убежден в том, что национальная кухня – отражение нашей культуры, которая на протяжении веков, подобно донору, питала другие народы. «Армяне пекли хлеб, склоняясь перед солнцем-тоныром. Наша кухня неразрывно связана с ритуальными церемониями»

March 21, 1962 in Yerevan – Sedrak Mamulyan was born – a famous cook and chef.
Founder of the public organization “Preservation and Development of Armenian Culinary Traditions” which revives and popularizes the national Armenian cuisine.
In Armenia and the Diaspora, he literally collects oral folklore bit by bit, thanks to which the “secrets” of Armenian cuisine are revived.
He is convinced that national cuisine is a reflection of our culture, which for centuries, like a donor, has nourished other nations. “Armenians baked bread, bowing before the sun-tonir. Our cuisine is inextricably linked with ritual ceremonies”

1902  թվականի Մարտի 21-ին Նոր- Նախիջևանում  ծնվել է ֆիտոֆիզիոլոգ, ԽՍՀՄ ԳԱ ակադեմիկոս Միքայել Քրիստափորի  Չայլախյանը

Դեռևս 1936-1937 թվականներին Չայլախյանը եկել է այն եզրակացության, որ բույսերի ծաղկման ֆոտոժամանակի կարգավորումն իրականացվում է հորմոնալ գործոնների օգնությամբ, որոնք նա անվանել է ֆլորիգեններ։   Չայլախյանն իր գործընկերների հետ ցույց տվեց, որ ֆլորիգենը երկու բաղադրիչից բաղկացած հորմոնալ կոմպլեքս է՝ գիբերելիններ և անթեզիններ։   Գիբերելինների պակասը սահմանափակում է երկարօրյա բույսերի զարգացումը կարճ օրվա պայմաններում, իսկ անթեզինի պակասը դանդաղեցնում է կարճատև բույսերի զարգացումը։

21 марта 1902 года в Нахичевани на Дону- родился Микаэл Кристапорович Чайлахян- фитофизиолог, академик АН СССР (1971) – основоположник гормональной теории развития и цветения растений.  Эта теория принесла Чайлахяну мировое признание.  Еще в 1936-1937 годах Чайлахян пришел к выводу, что регуляция фотопериода цветения растений осуществляется с помощью гормональных факторов, которые он назвал флоригенами.  Чайлахян вместе со своими коллегами показал, что флориген представляет собой гормональный комплекс, состоящий из двух компонентов: гиббереллинов и антезинов.  Недостаток гиббереллинов ограничивает развитие длиннодневных растений в условиях короткого дня, а дефицит антезинов замедляет развитие короткодневных растений.

On March  21, 1902 , Mikael Kristapor Chailakhyan, a phytophysiologist and academician of the USSR Academy of Sciences (1971), was born in Nakhichevan-on-Don, he was the founder of the hormonal theory of plant development and flowering. This theory brought Chailakhyan worldwide recognition. Back in 1936-1937, Chailakhyan came to the conclusion that the regulation of the photoperiod of plant flowering is carried out with the help of hormonal factors, which he called florigen. Chailakhyan and his colleagues showed that florigen is a hormonal complex consisting of two components: gibberellins and anthesins. A deficiency of gibberellins limits the development of long-day plants in short-day conditions, and a deficiency of anthesins slows down the development of short-day plants.

1898 թվականի մարտի 21-ին Իրանի Սալմաս նահանգի Հեֆթվան գյուղում ծնվել է պատմաբան, հնագետ և էպիգրաֆիստ Սեդրակ Գևորգի Բարխուդարյանը։

Նա ներկայացրեց հայ միջնադարյան ճարտարապետների և  որմնադիրների անունները 49 վարպետներ որոնց առաջին անգամ հայտնաբերել է ։
Հետազոտության հիմնական ուղղությունը էպիգրաֆիան է։  Խմբագրել է Իոսիֆ Օրբելու Անիում հավաքած արձանագրությունների առաջին ժողովածուն։  1960-ականներին Ս.Բարխուդարյանը եղել է Հայաստանի գրեթե բոլոր մարզերում, մանրակրկիտ արտագրել և վերծանել հազարավոր արձանագրություններ, որոնք այնուհետև հրատարակել է «Հայերեն արձանագրությունների ժողովածու» բազմահատորյակում, որտեղ հավաքվել և վերծանվել են հազարավոր արձանագրություններ Սյունիքից, Վայոց Ձորից, Գեղարքունիքից և Արցախից։  Իր վերջին աշխատության մեջ՝ «Էջեր Արցախի պատմությունից և հայ-ալբանական հարաբերություններից» Ս.Բարխուդարյանը վերականգնել է Արևելյան Հայաստանի էթնոմշակութային առանձնահատկությունների համար սկզբունքային նշանակություն ունեցող Ամամ իշխանի տապանաքարի արձանագրությունները։
Սեդրակ Բարխուդարյանն առաջարկեց օգտագործել վանքերում և Մատենադարանում պահվող գրքերը, որոնք պարունակում են նախկինում պատճենահանված բազմաթիվ արձանագրություններ, որոնք այլևս գոյություն չունեն կամ վնասված կամ կեղծված տեսքով հասել են մեզ։   Ընթերցանության ժամանակ պետք է առաջնորդվել բնագրի և արտագրության նույնականության սկզբունքով։
1938 թվականի փետրվարին նա դատապարտվել է շինծու մեղադրանքներով և աքսորվել Հեռավոր Արևելք։  1948-ին վերադարձել է Երեւան, բայց շուտով կրկին արտաքսվել։  Բարխուդարյանի հուշերի ձեռագիրը ստալինյան ճամբարներում և աքսորում անցկացրած 17 տարիների մասին պահվում է նրա այրու՝ Կլարա Ասատրյանի մոտ։
1954 թվականին վերականգնվել է։
Սեդրակ Բարխուդարյանը մահացել է 1970 թվականի մայիսի 8-ին։

21 марта 1898 года в деревне Хефтван, провинция Салмас, Иран-родился Бархударян Седрак Геворкович — историк, археолог и эпиграфист.
Представил имена армянских средневековых архитекторов и мастеров-каменщиков, 49 мастеров впервые были выявлены С. Г. Бархударяном при изучении лапидарных надписей.
Основное направление исследований — эпиграфика. Редактировал первое собрание надписей, собранных в Ани Иосифом Орбели. В 1960-е годы С. Бархударян обошел почти все районы Армении, скрупулёзно копируя и расшифровывая тысячи надписей, которые затем опубликовал в многотомном «Своде армянских надписей», где собраны и расшифрованы тысячи надписей Сюника, Вайоц дзора, Гехаркуника и Арцаха. В своей последней работе «Страницы из истории Арцаха и армяно-албанских отношений» С. Бархударян восстановил надписи на могильной плите князя Амама, что имеет принципиальное значение для этнокультурной характеристики Восточной Армении.
Седрак Бархударян предложил воспользоваться книгами, хранящимися в монастырях и Матенадаране, в которых имеется множество ранее скопированных надписей, ныне не существующих или дошедших до нас в поврежденном или фальсифицированном виде.  При чтении следует руководствоваться принципом тождества оригинала и транскрипта.
В феврале 1938 года по сфабрикованному обвинению был осуждён и сослан на Дальний Восток. В 1948 г. вернулся в Ереван, однако вскоре повторно был выслан. Рукопись воспоминаний С. Г. Бархударяна о 17 годах, проведённых в сталинских лагерях и ссылке, хранится у его вдовы, Клары Асатрян.
В 1954 г. реабилитирован
Скончался Седрак Бархударян 8 мая 1970 года.

On March 21, 1898, in the village of Heftvan, Salmas Province, Iran, Sedrak Gevorg Barkhudaryan was born – a historian, archaeologist and epigraphist.
He presented the names of Armenian medieval architects and master masons, 49 masters were first identified by S. G. Barkhudaryan during the study of lapidary inscriptions.
The main direction of his research is epigraphy. He edited the first collection of inscriptions collected in Ani by Joseph Orbeli. In the 1960s, S. Barkhudaryan visited almost all regions of Armenia, meticulously copying and deciphering thousands of inscriptions, which he then published in the multi-volume “Collection of Armenian Inscriptions”, which collected and deciphered thousands of inscriptions from Syunik, Vayots Dzor, Gegharkunik and Artsakh.  In his latest work, “Pages from the History of Artsakh and Armenian-Albanian Relations,” S. Barkhudaryan restored the inscriptions on the tombstone of Prince Amam, which is of fundamental importance for the ethnocultural characteristics of Eastern Armenia.
Sedrak Barkhudaryan suggested using books stored in monasteries and the Matenadaran, which contain many previously copied inscriptions that no longer exist or have reached us in damaged or falsified form. When reading, one should be guided by the principle of identity of the original and the transcript.
In February 1938, he was convicted on trumped-up charges and exiled to the Far East. In 1948, he returned to Yerevan, but was soon exiled again. The manuscript of S. G. Barkhudaryan’s memoirs about the 17 years spent in Stalin’s camps and exile is kept by his widow, Klara Asatryan.
In 1954 he was rehabilitated. Sedrak Barkhudaryan died on May 8, 1970.