20-րդ դարի հայ նշանավոր գրողներից։

1899 թվականի հունիսի 13-ին Գորիսում ծնվել է Ակսել Բակունցը (Ալեքսանդր Ստեփանի Թևոսյան)՝ պատմվածքների վարպետ, դրամատուրգ, սցենարիստ, թարգմանիչ

  Նրա աշխատանքի կենտրոնում գյուղն է՝ իր բարդ սոցիալ-հոգեբանական խնդիրներով։  Բակունցը «երկրի աղ» է անվանել նրանց, ովքեր «ճակտի քրտինքով հող են հերկում, հացահատիկ են ցանում, քար են մշակում, պատ են շինում»։
Ակսել Բակունցը հայ վերնախավի բազմաթիվ ներկայացուցիչների հետ դարձել է 1937 թվականի բռնաճնշումների զոհը և դատապարտվել մահվան՝ իր ողջ անձնական ունեցվածքի բռնագրավմամբ։  Դատավճիռը վերջնական էր և բողոքարկման ենթակա չէր։

13 июня 1899 года в Горисе-  родился  Аксель Бакунц (Александр Степанович Тевосян) –  один из выдающихся армянских писателей XX столетия, мастер новеллы, драматург, киносценарист, переводчик.
В центре его творчества — деревня со своей сложной социально-психологической проблематикой. «Солью земли» называл Бакунц тех, «кто в поте лица пашет землю, сеет хлеб, обрабатывает камень, возводит стену».
Аксель Бакунц наряду со многим представителями армянской элиты стал жертвой репрессий 1937-го был приговорен к расстрелу с конфискацией всего личного ему принадлежащего имущества. Приговор был  окончательный, обжалованию не подлежал.

On June 13, 1899, Axel Bakunts (Alexander Stepan Tevosyan) was born in Goris – one of the outstanding Armenian writers of the 20th century, a master of short stories, playwright, screenwriter, translator.
  At the center of his work is the village with its complex socio-psychological problems.  Bakunts called “the salt of the earth” those “who by the sweat of their brow plow the land, sow grain, process stone, build a wall.”
Axel Bakunts, along with many representatives of the Armenian elite, became a victim of the repressions of 1937 and was sentenced to death with confiscation of all his personal property.  The verdict was final and not subject to appeal.