Նրա մատենագիտական ժառանգության մեջ առավել կարևոր է «Գանձ հայոց լեզու»-ի կամ «Բառարան Ստեփանյան»-ը, որի վրա հեղինակն աշխատել է ավելի քան 30 տարի։

1670 թ-ի օգոստոսի 12- ինԿամենեց-Պոդոլսկում, Ռեչ Պոսպոլիտա – ծնվել է Ռոշքա Ստեփանոսի Ստեփանյան (Ռոշքյան Կամենացի)– բառարանագիր, եկեղեցական, մշակութային գործիչ։ 1713 թվականից եղել է եպիսկոպոս։

Անձամբ ծանոթ է եղել Խաչատուր Երզնկացու, Ներսես Երևանցու, Իսրայել Օրու հետ։ Որպես ավագերեց և կրոն, առաջնորդ պաշտոնավարել է լեհահայ եկեղեցիներում, զբաղվել հայ համայնքի լուսավորությամբ, նորոգել է Տրանսիլվանիայի և հայկական այլ բնակավայրերի եկեղեցիները։ 1715 թվականից եղել է լեհահայոց թեմի առաջնորդի տեղակալ։ Լեմբերգում, Կամենիցում, Ստանիսլավում ստեղծել է հայկական միություններ, հաստատել կանոններ։Պաշտոնավարմանը զուգընթաց զբաղվել է գիտության ու մշակույթի հարցերով։ Գրել է փիլիսոփայանկան, աստվածաբանական, բառարանագիտական, քերականական, ժամանակագրական, կենսագրական և այլ բնույթի աշխատություններ։ Ռոշքայի մատենագիտական ժառանգության մեջ առավել կարևոր է «Գանձ հայոց լեզու»-ի կամ «Բառարան Ստեփանյան»-ը, որի վրա հեղինակն աշխատել է ավելի քան 30 տարի։ Այդ աշխատությունը հայերենի բառապաշարի առաջին ծավալուն, մատենագիտության վրա հիմնված, հավաքածուն է։ Ունի երկու մաս՝ հայերեն-լատիներեն և լատիներեն-հայերեն։ Առաջին մասը, որ ավելի ստվար է, համատեղում է բացատրական և թարգմանական բառարանների հատկանիշները։ Հայերեն բառերի դիմաց նշվում են դրանց մատենագիտական աղբյուրները, լատիներեն հոմանիշները, բերվում են բառիմաստները ցուցադրող օրինակներ։ Երկրորդ մասի բառահոդվածներում տրվում է լատիներեն բառերի թարգմանությունները։ Բառարանը ցայժմ ձեռագիր վիճակում է։

12 августа 1670 года в Каменце-Подольске Речи Посполитой родился Рошка Степанос Степанян (Рошкян Каменаци) – лексикограф, церковный деятель, деятель культуры.  Он был епископом с 1713 года.  Он был лично знаком с Хачатуром Ерзнкаци, Нерсесом Ереванци, Исраэлем Ори.  Будучи старейшиной и религиозным деятелем, он служил в польско-армянских церквях, занимался просвещением армянской общины, ремонтировал церкви в Трансильвании и других армянских поселениях.  С 1715 года он был заместителем председателя Польско-Армянской епархии.  В Лемберге, Каменице, Станиславе он создавал армянские объединения, устанавливал правила. Одновременно со своей должностью занимался вопросами науки и культуры.  Он писал философские, богословские, лексикологические, грамматические, хронологические, биографические и другие труды.  Среди библиографического наследия Рошки наиболее важным является «Гандзовский армянский язык» или «Словарь Степаняна», над которым автор работал более 30 лет.  Эта работа представляет собой первое обширное библиографическое собрание армянской лексики.  Он состоит из двух частей: армяно-латинской и латино-армянской.  Первая часть, более сильная, сочетает в себе черты толкового и переводного словарей.  Перед армянскими словами упоминаются их библиографические источники, латинские синонимы и приводятся примеры, показывающие значения.  Переводы латинских слов даны в словоартичах второй части.  В настоящее время словарь находится в рукописной форме.

On August 12, 1670, in Kamenets-Podolsk, Rech Pospolita, Roshka Stepanos Stepanyan (Roshkyan Kamenatsi) was born – lexicographer, churchman, cultural figure.  He was a bishop from 1713.  He was personally acquainted with Khachatur Yerznkatsi, Nerses Yerevantsi, Israel Oru.  As an elder and religious leader, he served in Polish-Armenian churches, engaged in the enlightenment of the Armenian community, renovated churches in Transylvania and other Armenian settlements.  From 1715, he was the deputy leader of the Polish-Armenian Diocese.  In Lemberg, Kamenice, Stanislav, he created Armenian associations, established rules. Along with his tenure, he dealt with issues of science and culture.  He wrote philosophical, theological, lexicological, grammatical, chronological, biographical and other works.  Among Roshka’s bibliographic heritage, the most important is “Gandz Armenian language” or “Dictionary Stepanyan”, on which the author worked for more than 30 years.  This work is the first extensive, bibliographically based collection of Armenian vocabulary.  It has two parts: Armenian-Latin and Latin-Armenian.  The first part, which is stronger, combines the features of explanatory and translation dictionaries.  In front of Armenian words, their bibliographic sources, Latin synonyms are mentioned, and examples are given showing the meanings.  The translations of Latin words are given in the word articles of the second part.  The dictionary is currently in manuscript form.