Ոչ մեկն  այդքան եռանդով չէր պաշտպանում Արցախի  հայության իրավունքները

1998 թվականի նոյեմբերի 20-ին Սանկտ Պետերբուրգում – սպանվեց Գալինա Վասիլի Ստարովոյտովան – հայամետ ռուս քաղաքական գործիչ

նրա անունը Հայաստանի և Ղարաբաղի գրեթե բոլոր բնակիչներին հայտնի  դարձավ 1988 թվականին  Հայաստանի հետ վերամիավորման իրավունքի համար պայքարում Լեռնային Ղարաբաղի հայերին աջակցելու նրա նամակը ոգևորեց բոլորին՝ քաղաքներում, գյուղերում ձեռքով արտագրում էին և տարածում , թերթերում նման բաներ այն ժամանակ  չէին  տպագրրւմ ։ Արդարության բարձր զգացում ունեցող անձնավորություն, նա սիրահարվել էր Հայաստանին դեպքերից շատ առաջ, երբ եկել էր Հայաստանում և Ղարաբաղում հնագիտական պեղումների։
ԽՍՀՄ Գերագույն սովետի մեր հայ պատգամավորներից ոչ մեկն այդքան պատասխանատու չէր և այդքան եռանդով չէր պաշտպանում հայության իրավունքները։

20 ноября 1998 года в Санкт-Петербурге – была убита Галина  Васильевна Старовойтова-
ее имя стало известно  практически каждому жителю Армении и Карабаха в  1988 году. Ее письмо в поддержку армян Нагорного Карабаха в борьбе за право воссоединения с Арменией взбудоражило всех, в городах, в селах.. его перепечатывали, переписывали от руки , такое не печатали в  газетах.. она не смогла остаться в стороне, человек с обостренным чувством справедливости,  она полюбила Армению  еще задолго до событий, когда приезжала на археологические раскопки в Армению и Карабах..
Никто   из наших армянских депутатов Верховного Совета СССР настолько ответственен, с таким рвением не  отстаивал права армянства ,как делала это она.

On November 20, 1998, in St. Petersburg, Galina Vasilyevna Starovoitova was killed – her name became known to almost every resident of Armenia and Karabakh in 1988. Her letter in support of the Armenians of Nagorno-Karabakh in the struggle for the right to reunify with Armenia excited everyone, in the cities, in the villages. It was reprinted, rewritten by hand, such things were not printed in newspapers. She could not stay away, a person with a heightened sense of justice, she fell in love with Armenia long before the events, when she came to archaeological excavations in Armenia and Karabakh. None of our Armenian deputies of the Supreme Soviet of the USSR is so responsible, with such zeal did not defend the rights of Armenians, as she did.