Առաջին հայ կին քանդակագործը։

1974  թվականի դեկտեմբերի 17-ին Երևանում մահացել է Այծեմիկ-Ուրարտու Ամազասպի Տեր-Խաչատրյանը՝ քանդակագործ

  Նա իրեն դրսևորեց որպես արվեստագետ, ով իրատեսորեն է ընկալում իրականությունը՝ նրբորեն վերարտադրելով մարդու մարմնի պլաստիկ ձևերը։  1926-ից մինչև 1930-ականների սկիզբը աշխատել է մոնումենտալ քարոզչության ոլորտում։  Նրա գործերից շատերը քնարական հատկանիշներ են մտցրել հայ քանդակագործության մեջ՝ ստեղծելով մտավորականության, գյուղի և աշխատավորների կերպարներ Նրա վերջին գործերից է Մովսես Խորենացու արձանը (բրոնզ, 1962, Մեսրոպ Մաշտոցի անվ. Մատենադարան):

17 декабря 1974 года в Ереване скончалась скульптор Айцемик-Урарту Амазаспи Тер-Хачатрян.- первая армянская женщина-скульптор. Проявила себя как художник, реалистически воспринимающий действительность, тонко воспроизводящий пластику форм человеческого тела. С 1926 года до  начала 1930-х годов  работала в области монументальной пропаганды. Многие ее произведения привнесли в армянскую скульптуру черты лиризма, создавала образы интеллигенции, деревенских и рабочих людей.Одна из последних работ – статуя Мовсеса Хоренаци (бронза, 1962, Матенадаран имени Месропа Маштоца, Ереван).

On December 17, 1974, Aitsemik-Urartu Amazaspi Ter-Khachatryan, a sculptor, died in Yerevan, the first Armenian female sculptor, was born in Kars. She showed herself as an artist who realistically perceived reality, subtly reproducing the plasticity of the human body. From 1926 to the early 1930s, she worked in the field of monumental propaganda. Many of her works brought lyricism to Armenian sculpture, creating images of the intelligentsia, villagers and workers. One of her last works is the statue of Movses Khorenatsi (bronze, 1962, Mesrop Mashtots Matenadaran, Yerevan).