1941 թվականի հունիսի 25-ին Ստեփանակերտում – ծնվել է Նաիրուհի Իսահակի Ալավերդյանը– 

 1958 թվականից՝ Ղարաբաղի երգի-պարի պետական անսամբլի մեներգչուհի-պարուհի, 1978 թվականից՝ «Ղարաբաղ» էստրադային անսամբլի մեներգչուհի։

Ալավերդյանի երգացանկում կան նաև արտասահմանյան երգիչների կատարումներ։ Հյուրախաղերով հանդես է եկել Ֆրանսիայում, Հունաստանում, Բուլղարիայում, Պարսկաստանում

25 июня 1941 года в Степанакерте родилась Наируи Исааковна Алавердян – танцовщица, певица.  Народный артист Азербайджана, 1982 г.,
Народный артист НКР, 2000 г., Заслуженный артист РА (2016 г.).

  С 1958 года солистка-танцовщица Карабахского государственного ансамбля песни и пляски, с 1978 года солистка эстрадного ансамбля «Карабах».

В репертуаре Алавердяна также были песни зарубежных певцов.  Выступала во Франции, Греции, Болгарии, Персии.

On June 25, 1941, Nairuhi Isahak Alaverdyan was born in Stepanakert – dancer, singer.  People’s Artist of Azerbaijan, 1982,
NKR People’s Artist, 2000, RA Honored Artist (2016)

  Since 1958, a soloist-dancer of the Karabakh State Song-Dance Ensemble, since 1978, a soloist of the “Karabakh” Pop Ensemble.

Alaverdyan’s repertoire also includes performances by foreign singers.  Performed in France, Greece, Bulgaria, Persia

2004 թվականի հունիսի 25-ին Երևանում վախճանվեց Տիգրան Լևոնի Լևոնյան  (ազգանունը՝ Խանդիկյան):
Մտաժավորվել է Լա Սկալայում։  Հայաստանի օպերայի և բալետի թատրոնի մեներգիչ։  Հանդես է եկել որպես համերգային երգիչ։

25 июня 2004 года в Ереване- скончался Тигран Левонян Левонович (наст фамилия Хандикян) – Пению учился у своей будущей супруги  Гоар Гаспарян.
Стажировался в «Ла Скала». Солист Армянского театра оперы и балета. Выступал как концертный певец.
С 1991 года был директором Ереванской оперы и балета. Муж всемирной известной оперной певицы Гоар Гаспарян

On June 25, 2004, Tigran Levonyan Levonovich (his last name was Khandikyan) died in Yerevan. He studied singing with his future wife Gohar Gasparyan.
Trained at La Scala.  Soloist of the Armenian Opera and Ballet Theater.  He performed as a concert singer.
Since 1991 he has been director of the Yerevan Opera and Ballet.  Husband of the world famous opera singer Gohar Gasparyan

1882թ. հունիսի 25-ին Ծաղկաձորի մերձակայքում գտնվող Դարաչիչագ գյուղում-ծնվել է Լևվոն Աբգարի Օրբելին-

Հայ նշանավոր ֆիզիոլոգ, ակադեմիկոս, բժշկական ծառայության գեներալ-գնդապետ։
Օրբելուն վստահվել է խորհրդային բանակի բուժօգնության կազմակերպումը։ 1942-ին նրան հանձնարարվել է վերակազմավորել Ռազմաբժշկական ակադեմիան եւ ռազմական բժիշկների պատրաստումը համապատասխանեցնել պատերազմող բանակին։
Լևոն Օրբելին լայնածավալ գործունեություն ծավալեց բանակում բժշկասանիտարական իրավիճակի բարելավման ուղղությամբ։
Գլխավոր վիրաբույժ Ն. Բուրդենկոյի, Բակուլևի հետ Օրբելին մասնակցել է վերքերի և զինվորական վնասվածքների բուժման մեթոդների նորարարությանը, դեղամիջոցների մշակմանը և սարքավորումների հարմարեցմանը։
Նրանց ջանքերի շնորհիվ շատ մարտիկներ կարողացան վիրահատություններից և բուժումից հետո վերադառնալ ծառայության։ Ըստ տվյալների՝ ռազմածովային ուժերի անձնակազմի շրջանում վիրավորների ապաքինումը կազմել է մինչև 72,3%, իսկ հիվանդներինը՝ 90,6%:
Գիտնականի մայրական նախնիները (հայտնի Արգուտինսկի-Դոլգորուկի ընտանիքից) Իոսիֆ Արգուտինսկին եղել է Ռուսաստանի հայոց թեմի առաջնորդը։ 1800 թվականին ընտրվել է Ամենայն Հայոց Կաթողիկոս և դարձել Ռուսաստանի հովանու ներքո անկախ Հայաստանի սահմանադրության նախագծի հեղինակ (Իվան Լազարևի հետ միասին)։
Հայրը՝ Աբգար Իոսիֆովիչ, ավարտել է Պետերբուրգի համալսարանի իրավաբանական ֆակուլտետը (1874), որից հետո եղել է Էրիվանի (այժմ՝ Երևան) մագիստրատ, ապա՝ Քութայիսի դատախազ։ Նա ամուսնացավ արքայադուստր Վարվառա Մոիսեևնա Արգուտինսկայայի հետ։
Նրանք երեք որդի ունեցան՝ Ռուբենը, Լեոնը և Հովսեփը։ Ավագը՝ Ռուբենը, դարձավ իրավաբան և ԽՍՀՄ ստորջրյա հնագիտության հիմնադիրը։ Ուսումնասիրելով Լեոնարդո դա Վինչիի ձեռագրերը՝ նա հիմնեց սուզվելու տեխնոլոգիայի ակունքները։ Կրտսերը՝ Ջոզեֆը, հայտնի արևելագետ է, Էրմիտաժի տնօրեն և ակադեմիկոս։ Լեոն դարձավ ականավոր գիտնական-ֆիզիոլոգ, ուսանող, գործընկեր և Իվան Պետրովիչ Պավլովի հետևորդը:

25 июня  1882 года в поселке Дарачичаг  близ Цахкадзора- родился Левон Орбели Абгарович- Выдающийся армянский физиолог, академик, генерал-полковник медицинской службы
Орбели было доверена организация медобеспечения советской армии. В 1942 году ему было поручено переформировать Военн-медицинскую академию им. Кирова и привести в соответствие с воюющей армией подготовку военных врачей.
Левон Орбели развернул широкую деятельность  по улучшению мед-санитарного положения в армии.
Вместе с Главным хирургом Н. Бурденко, Бакулевым, Орбели участвовал в инновации методов лечения ранений и военных травм, разработке медикаментов, приспособлений  оборудования.
Благодаря их усилиям, многие бойцы смогли вернуться в строй, после операций и лечения. По данным, среди служащих военно-морского флота реконвалесценция раненых составила до 72.3%, а больных –  90.6%.
Предки ученого  по материнской линии (из знаменитого рода Аргутинских-Долгоруких) Иосиф Аргутинский был главой армянской епархии в России. В 1800 году он был избран Католикосом всех армян, стал автором (совместно с Иваном Лазаревым) проекта конституции независимой Армении под покровительством России.
Отец – Абгар Иосифович – окончил юридический факультет Петербургского университета (1874), после чего был мировым судьей в Эривани (ныне Ереван), затем прокурором в Кутаиси. Он женился на княжне Варваре Моисеевне Аргутинской.
У них родились три сына: Рубен, Леон и Иосиф. Старший, Рубен, стал юристом и основоположником подводной археологии в СССР. Изучив рукописи Леонардо да Винчи, он установил истоки зарождения техники водолазного дела. Младший, Иосиф, – известным востоковедом, директором Эрмитажа, академиком. Леон стал выдающимся ученым-физиологом, учеником, соратником и последователем Ивана Петровича Павлова.

Levon Orbeli Abgarovich was born on June 25, 1882 in the village of Darachichag near Tsaghkadzor. An outstanding Armenian physiologist, academician, colonel general of the medical service.
Orbeli was entrusted with the organization of medical support for the Soviet army.  In 1942, he was tasked with reorganizing the Military Medical Academy named after.  Kirov and bring the training of military doctors into line with the warring army.
Levon Orbeli launched extensive activities to improve the medical and sanitary situation in the army.
Together with the Chief Surgeon N. Burdenko, Bakulev, Orbeli participated in the innovation of methods for treating wounds and military injuries, the development of medicines, and equipment adaptations.
Thanks to their efforts, many fighters were able to return to duty after operations and treatment.  According to the data, among naval personnel, convalescence of the wounded was up to 72.3%, and of the sick – 90.6%.
  The scientist’s maternal ancestors (from the famous Argutinsky-Dolgoruky family) Joseph Argutinsky was the head of the Armenian diocese in Russia.  In 1800, he was elected Catholicos of All Armenians and became the author (together with Ivan Lazarev) of a draft constitution for an independent Armenia under the auspices of Russia.
  Father – Abgar Iosifovich – graduated from the Faculty of Law of St. Petersburg University (1874), after which he was a magistrate in Erivan (now Yerevan), then a prosecutor in Kutaisi.  He married Princess Varvara Moiseevna Argutinskaya.
They had three sons: Ruben, Leon and Joseph.  The eldest, Ruben, became a lawyer and the founder of underwater archeology in the USSR.  Having studied the manuscripts of Leonardo da Vinci, he established the origins of diving technology.  The younger one, Joseph, is a famous orientalist, director of the Hermitage, and academician.  Leon became an outstanding scientist-physiologist, student, colleague and follower of Ivan Petrovich Pavlov.

Հայաստանը Անդրկովկասում չէ, առավել ևս Կովկասում չէ, նույնիսկ Հարավային Կովկասում չէ։
Մի օգտագործեք այս անվանումները Հայաստանի աշխարհագրական դիրքը ներկայացնելիս։
Ռուսական տեսակետից Հայաստանը, Վրաստանը և այլք Անդրկովկաս են, քանի որ իրենց կողմից նայելիս այդ երկրները ընկած են Կովկասյան լեռներից այն կողմ, անդին։ Եվ հենց այս աշխարհագրական տերմինն էլ ռուսական, այդ թվում խորհրդային ռուսական կողմը պարտադրել է նախկինում իր ենթակայության ներքո գտնվող ժողովուրդներին, այդ թվում հայերիս։
Իսկ մեր համար Անդրկովկասը Ռուսաստանն է, քանի որ մեր կողմից նայելիս այդ պետությունը գտնվում է Կովկասյան լեռներից այն կողմ, անդին։
Եկեք ի վերջո հասկանանք այս պարզ բանն ու չկրկնենք Սովետական շրջանի այս ծիծաղելի սխալը, որը հայտնվել է բազմաթիվ գրքերում, դասագրքերում ու գիտական աշխատություններում։
Ուղղակի աբսուրդ է, երբ Հայաստանի բնակիչն ասում է, որ Հայաստանը գտնվում է Անդրկովկասում։
Հարց է առաջանում, թե ի՞նչ ասել։ Իհարկե առաջին հերթին Հայկական լեռնաշխարհում, իսկ եթե դա ձեզ շատ է նեղում՝ գոնե Այսրկովկասում։
Ես 2 ձեռքով կողմ եմ հետևյալ բնութագրմանը․
Հայաստանի Հանրապետությունը գտնվում է Հայկական լեռնաշխարհի հյուսիս-արևելյան հատվածում։

Այս համակարգին են պատկանում սահմանային  Մեսխեթական (Աջարա-Իմերեթական), Թրիալեթի, Վիրահայոց, Բազումի, Փամբակի, Արեգունու, Սևանի, Մռավդաղի, Ղարաբաղի լեռնաշղթաները։ Լեռնաշխարհի կազմում են ներքին՝ հրաբխային բարձրավանդակներն ու լեռնաշղթաները՝ Ախալքալաքի, Շիրակի, Լոռվա, Արագածի, Գեղամա, Վարդենիսի, Սյունիքի (Ղարաբաղի), ինչպես նաև ծալքաբեկորավոր՝ Ուրծի, Վայքի, Զանգեզուրի, Բարգուշատի և Մեղրու լեռնաշղթաները։ Հայկական լեռնաշխարհի այս  հատվածի ամենաբարձր գագաթը Արագածն է (4090 մ)։

Армении не находитца в Закавказье, особенно на Кавказе, даже не на Южном Кавказе.
Не используйте эти названия при описании географического положения Армении.
С точки зрения России, Армения, Грузия и другие являются закавказскими, потому что с их стороны эти страны лежат за Кавказскими горами. И именно этот географический термин был навязан русскими, в том числе советской, российской стороной народам, находившимся в ее бывшем подчинении, в том числе нашим армянам.
А для нас Закавказье – это Россия, потому что, когда мы смотрим на это, эта страна находится по ту сторону Кавказских гор.
Давайте наконец поймем эту простую вещь и не будем повторять эту нелепую ошибку советского периода, которая фигурировала во многих книгах, учебниках и научных трудах.
Когда житель Армении говорит, что Армения находится в Закавказье, это просто абсурд.
Возникает вопрос, что сказать? Конечно, в первую очередь на Армянском нагорье, а если это вас сильно беспокоит, то по крайней мере на Закавказье.
Я за следующее описание обеими руками
Республика Армения расположена в северо-восточной части Армянского нагорья.

Северо-восточная часть Армянского нагорья образует систему горных хребтов, плато и межгорных долин.  К этой системе относятся приграничные  хребты Месхетакан (Аджаро-Имеретакан), Триалет, Вирахаоц, Базуми, Памбак, Арегуну, Севан, Мравдаг, Карабах.  Горный массив состоит из внутренних вулканических плато и горных хребтов: Ахалкалаки, Ширак, Лорва, Арагац, Гегама, Варденис, Сюник (Карабах), а также складчатых горных хребтов Урци, Вайк, Зангезур, Баргушат и Мегри.  Самая высокая вершина этой части Армянского нагорья – Арагац (4090 м).

Armenia is not in the Transcaucasia, especially in the Caucasus, not even in the South Caucasus.
Do not use these names when presenting the geographical location of Armenia.
From the Russian point of view, Armenia, Georgia and others are Transcaucasian, because when viewed from their side, those countries lie beyond the Caucasus Mountains. And this very geographical term was imposed by the Russian, including the Soviet Russian side, on the peoples under its former subordination, including our Armenians.
And for us, Transcaucasia is Russia, because when we look at it, that country is on the other side of the Caucasus Mountains.
Let us finally understand this simple thing and not repeat this ridiculous mistake of the Soviet period, which appeared in many books, textbooks and scientific works.
It is simply absurd when a resident of Armenia says that Armenia is in Transcaucasia.
The question arises, what to say? Of course, first of all in the Armenian Highlands, and if that bothers you a lot, at least in Transcaucasia.
I am in favor of the following description with both hands
The Republic of Armenia is located in the north-eastern part of the Armenian Highlands.

The northeastern part of the Armenian highlands creates a system of mountain ranges, plateaus and intermountain valleys.  Meskhetakan (Ajara-Imeretakan), Trialet, Virahamiots, Bazumi, Pambak, Aregunu, Sevan, Mravdagh, Karabakh mountain ranges belong to this system.  The highlands consist of internal volcanic plateaus and mountain ranges: Akhalkalaki, Shirak, Lorva, Aragats, Geghama, Vardenis, Syunik (Karabakh), as well as the folded mountain ranges of Urtsi, Vaik, Zangezur, Bargushat and Meghri.  The highest peak of this part of the Armenian highlands is Aragats (4090 m).

հունիսի 24-ին 1963 թ-ին  Սիմֆերոպոլում, Ուկրաինա- ծնվել է Յուրի Կասպարյանը- երաժիշտ, առավել հայտնի է որպես ռուսական լեգենդար «Կինո» ռոք խմբի կիթառահար։

1983-ի ամռանը, երբ Կինո խումբը համալրվել էր նոր երաժիշտներով, Վիկտոր Ցոյը հրավիրում է Յուրի Կասպարյանին դառնալու խմբի լիակատար անդամ։Մինչև 1990 թվականը եղել է խմբի անփոխարինելի անդամ, որի հետ ձայնագրել է 8 ալբոմ։ Զուգահեռ նվագում էր Պոպ-Մեխանիկա խմբում։ Բազում համերգներ է տվել ԽՍՀՄ-ի տարածքում, ինչպես նաև Իտալիայում, Դանիայում, Ֆինլանդիայում, Ֆրանսիայում, Գերմանիայում։

1990 թվականին Կինո խմբի մեներգիչ Վիկտոր Ցոյը ավտովթարի արդյունքում մահանում է, իսկ Կինո խումբը դադարում է իր գոյությունը։

1998 թվականի ամռանը Յուրի Կասպարյանը և Կինո խմբի ստեղծողներից մեկը ՝ Ալեքսեյ Ռիբինը, փորձում են վերականգնել լեգենդար Կինո խումբը։ Նրանք համերգներ են տալիս Ռուսաստանում և հասնում են անսպասելի հաջողությունների, ինչի շնորհիվ երաժիշտները նպատակ են դնում լիարժեքորեն վերականգնել լեգենդար խումբը, սակայն տարբեր պատճառներով նպատակը չի իրականանում։

1999-2001 թվականներին Յուրի Կասպարյանը աշխատում է իր երկրորդ սոլո ալբոմի վրա։

2001 թվականին Յուրի Կասպարյանը Վյաչեսլավ Բուտուսովի հետ ստեղծում է Յու-Պիտեր խումբը, որի հետ ձայնագրել է 3 ալբոմ։

24 июня 1963, Симферополе Украинская ССР—родился Юрий Каспарян музыкант, наиболее известный как гитарист легендарной российской рок-группы «Кино».

Летом 1983 года, когда группа «Кино» пополнилась новыми музыкантами, Виктор Цой пригласил Юрия Каспаряна стать полноправным участником группы. До 1990 года он был непременным участником группы, с которым записал 8 альбомов.  Одновременно он играл в группе «Поп-Механика».  Базум дал множество концертов на территории СССР, а также в Италии, Дании, Финляндии, Франции, Германии.

В 1990 году в автокатастрофе погиб солист группы «Кино» Виктор Цой, и группа «Кино» прекратила свое существование.

Летом 1998 года Юрий Каспарян и один из создателей группы «Кино» Алексей Рыбин пытаются восстановить легендарную группу «Кино».  Они дают концерты в России и добиваются неожиданного успеха, благодаря чему музыканты ставят перед собой цель полностью восстановить легендарную группу, но по разным причинам цель не реализуется.

В 1999-2001 годах Юрий Каспарян работал над своим вторым сольным альбомом.

В 2001 году Юрий Каспарян вместе с Вячеславом Бутусовым создал группу «Ю-Питер», с которой записал 3 альбома.

June 24, 1963, Simferopol, Ukrainian SSR- was born Yuriy Kasparyan musician, best known as the guitarist of the legendary Russian rock group “Kino”.

In the summer of 1983, when the Kino group was replenished with new musicians, Viktor Tsoi invited Yuri Kasparyan to become a full member of the group. Until 1990, he was an indispensable member of the group, with whom he recorded 8 albums.  At the same time, he played in the Pop-Mechanika group.  Bazum gave many concerts on the territory of the USSR, as well as in Italy, Denmark, Finland, France, Germany.

In 1990, Victor Tsoi, the soloist of the Kino group, died in a car accident, and the Kino group ceased to exist.

In the summer of 1998, Yuri Kasparyan and one of the creators of the Kino group, Alexei Rybin, try to restore the legendary Kino group.  They give concerts in Russia and achieve unexpected success, due to which the musicians set a goal to fully restore the legendary group, but for various reasons the goal is not realized.

In 1999-2001, Yuri Kasparyan worked on his second solo album.

In 2001, Yuri Kasparyan together with Vyacheslav Butusov created the Yu-Peter group, with which he recorded 3 albums.

1908 թվականի հունիսի 24-ին Թիֆլիսում – ծնվել է Արտեմ Իսահակի Ալիխանյանը՝

Աշխատանքները նվիրված են միջուկային ֆիզիկային, տիեզերական ճառագայթների ֆիզիկային, արագացուցիչի տեխնոլոգիային, տարրական մասնիկների ֆիզիկային, միջուկային ֆիզիկայի հիմնադիրներից մեկին, բարձր էներգիայի ֆիզիկային և տիեզերական ճառագայթների գիտությանը։
Նա սկզբունքորեն անկուսակցական էր։  Աջակցել է այլախոհական շարժումներին, կազմակերպել է Ա. Սախարովի և Է. Բոների ուղևորությունը Հայաստան, սերտ շփումներ է ունեցել արվեստի վարպետների հետ (Մարտիրոս Սարյան, Հարություն Կալենց, Մինաս Ավետիսյան)։

24 июня 1908 года в Тифлисе- Родился Алиханян Артем Исаакович — выдающийся армянский советский физик, член-корреспондент Академии наук СССР (1946), академик Академии наук Армянской ССР (1943). Создал школу физиков.
Работы посвящены ядерной физике, физике космических лучей, ускорительной технике, физике элементарных частиц,один из основателей ядерной физики, физики высоких энергий и науки о космических лучах
Был принципиально беспартийным. Поддерживал диссидентские движения, устроил поездку А. Сахарова и Е. Боннэр в Армению, имел тесные контакты с мастерами искусства (Мартирос Сарьян, Арутюн Галенц, Минас Аветисян).

June 24, 1908 in Tiflis – Artem Isaakovich Alikhanyan was born – an outstanding Armenian Soviet physicist, corresponding member of the USSR Academy of Sciences (1946), academician of the Academy of Sciences of the Armenian SSR (1943).  Created a school of physicists.
Works are devoted to nuclear physics, cosmic ray physics, accelerator technology, elementary particle physics, one of the founders of nuclear physics, high energy physics and cosmic ray science
He was fundamentally non-partisan.  He supported dissident movements, arranged a trip for A. Sakharov and E. Bonner to Armenia, had close contacts with masters of art (Martiros Saryan, Harutyun Galents, Minas Avetisyan).