Միջազգային իրավունքի տեսանկյունից  ակնհայտ է որ այն երբեք չի ունեցել և չունի իրավական ուժ և չի ստեղծում պարտավորություններ կողմերի համար

1921  թվականի հոկտեմբերի 13 ին Կարսում – Կնքվել է Կարսի անօրինական  պայմանագիրը մի կողմից Թուրքիայի, մյուս կողմից՝ Հայաստանի , Ադրբեջանի ,  Վրաստանի ԽՍՀ-ը՝ և բոլշևիկյան Ռուսաստանի մասնակցությամբ ։ Անվավեր կնքման պահից, քանի որ պայմանագիրը կնքող կողմերից և ոչ մեկը չի հանդիսացել միջազգային իրավունքի սուբյեկտ։ 

Պայմանագիրը, հաջորդելով Մոսկվայի պայմանագրին, հաստատում էր վերջինիս դրույթները և սահմանում էր ժամանակակից սահմանները Թուրքիայի և Անդրկովկասյան հանրապետությունների միջև։Պայմանագրով Թուրքիային են անցել Կարսի մարզը գրեթե ամբողջությամբ և Սուրմալուի գավառը (որը նախկինում երբեք չէր գտնվել Թուրքիայի կազմում)՝ ներառյալ Արարատ լեռն իր հարակից շրջաններով, իսկ Ադրբեջանին՝ Նախիջևանի շրջանը, որը սահմանվել է որպես ինքնավար կազմավորում։ Արդյունքում Հայաստանը կորցրել է իր տարածքի գրեթե կեսը։ Պայմանագրի դրույթները պարտված Հայկական կողմին պարտադրվել են Բոլշևիկյան ղեկավարության և Թուրքական նորակազմ իշխանությունների կողմից։Չեղյալ են համարվել պայմանագիրը ստորագրող երկրների միջև կնքված բոլոր նախկին պայմանագրերը՝ բացառությամբ Մոսկվայի պայմանագրի։
Հայաստանի և Թուրքիայի միջև գծվել է նոր սահման, որն անցնում էր Ախուրյան և Արաքս գետերով։ Արդյունքում Թուրքիային են անցել Կարսի մարզը գրեթե ամբողջությամբ իր Կարս, Սարիղամիշ, Արդահան, Օլթի, Կաղզվան քաղաքներով և Անիի ավերակներով (մոտ 18 հազար քառ. կմ), ինչպես նաև Երևանի նահանգի Սուրմալուի գավառը՝ ներառյալ Արարատ լեռը և Իգդիր և Կողբ քաղաքները (մոտ 3.2 հազար քառ. կմ)։
Նախիջևանի մարզը, որը կազմվել է Երևանի նահանգի Նախիջևանի և մասամբ Շարուր-Դարալագյազի գավառների տարածքում, հայտարարվել է ինքնավար հանրապետություն Ադրբեջանի տարածքում՝ պայմանով, որ վերջինս չի փոխանցի այն որևէ երրորդ կողմի։
Բաթումի մարզը բաժանվել է Թուրքիայի և Վրաստանի միջև. հյուսիսային մասը Բաթում նավահանգստով մնացել է Վրաստանի կազմում (հետագայում այդ տարածքում կազմավորվել Աջարական ինքնավար հանրապետությունը), իսկ հարավային մասը՝ Արդվին քաղաքով անցել է Թուրքիային։Թյուրըմբռնումների և տասնամյակներ տևած նենգափոխումների պատճառով առ այսօր տիրում է այն սխալ տեսակետը, որ Կարսի պայմանագիրն է որոշում այսպես կոչված հայ-թուրքական սահմանը։ Միջազգային իրավունքի տեսանկյունից այդ փաստաթղթի քննումն ակնհայտ է դարձնում, որ այն երբեք չի ունեցել և չունի իրավական ուժ, հետևաբար չի ստեղծում պարտավորություններ կողմերի համար։Թյուրըմբռնումների և տասնամյակներ տևած նենգափոխումների պատճառով առ այսօր տիրում է այն սխալ տեսակետը, որ Կարսի պայմանագիրն է որոշում այսպես կոչված հայ-թուրքական սահմանը։ Միջազգային իրավունքի տեսանկյունից այդ փաստաթղթի քննումն ակնհայտ է դարձնում, որ այն երբեք չի ունեցել և չունի իրավական ուժ, հետևաբար չի ստեղծում պարտավորություններ կողմերի համար։

13 октября 1921 года в Карсе был подписан незаконный Карсский мирный договор между Турцией с одной стороны, Арменией, Азербайджаном, Грузинской ССР-ми  и большевистской Россией с другой.  Недействителен с момента подписания, поскольку ни одна из сторон соглашения не являлась субъектом международного права. Соглашение вслед за Московским соглашением подтвердило положения последнего и незаконно определило современные границы между Турцией и закавказскими республиками. Турции были переданы почти вся Карсская область и Сурмалу (которая ранее никогда не входила в состав Турции), включая гору Арарат и прилегающие к ней территории, а также Азербайджану Нахичеванскую область, которая была определена как автономное образование.  В результате Армения потеряла почти половину своей территории.  Положения договора были навязаны побежденной армянской стороне большевистским руководством и новыми турецкими властями. Все предыдущие договоры, подписанные между странами, подписавшими договор, были аннулированы, за исключением Московского договора.
Между Арменией и Турцией была проведена новая незаконная граница, проходящая по рекам Ахурян и Аракс.  В результате почти вся  Карсский область  с его городами Карс, Саригамиш, Ардаган, Олти, Кахзван и руинами Ани (около 18 тыс. кв. км), а также Сурмалинский уезд Ереванской губернии, включая гору Арарат и города Игдир и Кохб (около 3,2 тыс. кв. км).
Нахиджеванская АО, образованный на территории Нахиджеванского и частично Шарур-Даралагязского уездов Ереванской области, был объявлен автономной республикой на территории Азербайджана при условии, что последний не передаст его какой-либо третьей стороне.
Батумская область была разделена между Турцией и Грузией.  северная часть с портом Батум оставалась в составе Грузии (позже на этой территории была образована Аджарская автономная республика), а южная часть перешла к Турции через город Ардвин — турецкую границу.  Изучение этого документа с точки зрения международного права делает очевидным, что он никогда не имел и не имеет юридической силы, поэтому не создает обязательств для сторон на турецкой границе.  Рассмотрение этого документа с точки зрения международного права делает очевидным, что он никогда не имел и не имеет юридической силы, поэтому не создает обязательств для сторон.

On October 13, 1921, the illegal Kars Peace Treaty was signed in Kars between Turkey on one side, Armenia, Azerbaijan, the Georgian SSR and Bolshevik Russia on the other. It was invalid from the moment of signing, since none of the parties to the agreement was a subject of international law. The agreement, following the Moscow Agreement, confirmed the provisions of the latter and illegally defined the current borders between Turkey and the Transcaucasian republics. Almost the entire Kars region and Surmalu (which had never previously been part of Turkey), including Mount Ararat and the adjacent territories, were transferred to Turkey, and the Nakhichevan region, which was defined as an autonomous entity, was transferred to Azerbaijan. As a result, Armenia lost almost half of its territory. The provisions of the treaty were imposed on the defeated Armenian side by the Bolshevik leadership and the new Turkish authorities. All previous treaties signed between the countries that signed the treaty were annulled, with the exception of the Moscow Treaty.  A new illegal border was drawn between Armenia and Turkey, running along the Akhuryan and Araks rivers. As a result, almost the entire Kars region with its cities of Kars, Sarigamish, Ardahan, Olti, Kakhzvan and the ruins of Ani (about 18 thousand square kilometers), as well as the Surmalin district of the Yerevan province, including Mount Ararat and the cities of Igdir and Koghb (about 3.2 thousand square kilometers).
The Nakhichevan Autonomous Region, formed on the territory of the Nakhichevan and partially Sharur-Daralagyaz districts of the Yerevan region, was declared an autonomous republic on the territory of Azerbaijan, provided that the latter would not transfer it to any third party.
The Batumi region was divided between Turkey and Georgia.  the northern part with the port of Batum remained part of Georgia (later the Autonomous Republic of Adjara was formed on this territory), and the southern part passed to Turkey through the city of Ardvin – the Turkish border. A study of this document from the point of view of international law makes it obvious that it never had and does not have legal force, therefore it does not create obligations for the parties on the Turkish border. A study of this document from the point of view of international law makes it obvious that it never had and does not have legal force, therefore it does not create obligations for the parties.