Նրա  յուրաքանչյուր էջ, միտք,  տող շնչում է  անսահման կարոտով հայրենի հողի հանդեպ։

1966 թվականի հոկտեմբերի 13-ին Բեյրութում մահացավ արձակագիր, բանաստեղծ, հրապարակախոս, քննադատ, խմբագիր և ուսուցիչ Էդուարդ Բոյաջյանը։  

Բոյաջյանի ողջ գրականությունը՝ բանաստեղծություններ, պատմվածքներ, քննադատական, լրագրողական էջեր և այլն, իր խորքում ներկայացնում է հայրենիքը լքած վտարանդի հայի տառապանքների, ապրումների ու վշտերի, հույսերի ու հիասթափությունների, առօրյա հոգսերի ու բարձր գաղափարների ամբողջական պատմություն։ 

13 октября 1966 года  в Бейруте- скончался- Эдуард Бояджян- прозаик, поэт, публицист, критик, редактор и педагог.  Вся литература Бояджяна – стихи, рассказы, критические, публицистические страницы и т. д. – в своей глубине представляет собой полную историю страданий, переживаний и горестей, надежд и разочарований, повседневных забот и высоких идей изгнанного армянина, вынужденного покинуть родину. , и особенно его патриотизм.  Эдуард Бояджян – один из тех авторов, в чьих произведениях каждая страница, каждая мысль, каждая строка дышит любовью, преданностью и безграничной тоской по родной земле.

On October 13, 1966, Edward Boyajian, a prose writer, poet, publicist, critic, editor and teacher, passed away in Beirut. All of Boyajian’s literature – poems, stories, critical, journalistic pages, etc. – in its depth represents a complete history of suffering, experiences and sorrows, hopes and disappointments, everyday concerns and high ideas of an exiled Armenian, forced to leave his homeland, and especially his patriotism. Edward Boyajian is one of those authors in whose works every page, every thought, every line breathes love, devotion and boundless longing for his native land.