Մեծ մասնակցություն է ունեցել հայերի ճակատագրերում

1730 թվականի նոյեմբերի 24-ին ծնվել է  Ալեքսանդր Վասիլի Սուվորովը մայրը՝ Ավդոտյա (Եվդոկիա) Ֆեդոսեի  պատկանում էր հայ Մանուկովների ընտանիքին։  Նրա հայրը ծառայում էր որպես գրագիր Պետրոս I-ի օրոք

Երբ կայսրուհի Եկատերինա II-ը դեռ կասկածում էր Ղրիմի վերջնական միացմանը Ռուսաստանին, Սուվորովը կազմակերպեց հույների և հայերի վտարումը թերակղզուց դեպի Ռուսաստան: Սա պահանջում էր մեծ գաղտնիություն և արտասովոր դիվանագիտական հմտություններ։  1778 թվականի մայիսից՝ ընդամենը մեկուկես ամսվա ընթացքում, Սուվորովը հսկայական աշխատանք է կատարել։
Ղրիմի քրիստոնյաների վտարումը Ռուսաստանի համար կարևոր քաղաքական նշանակություն ուներ, ուստի այն կազմակերպվեց հապճեպ և չմտածված։
Սեպտեմբերի 18-ին Ազովի նահանգ է մեկնել «երկու սեռերի» 31098 հոգի։  Ռուսական կառավարությունը վերաբնակիչներին հողեր է հատկացրել Ազովի շրջանում. հայերը հաստատվել են Դոնի վրա՝ Սուրբ Դեմետրիոս ամրոցի մոտ, կենտրոնը՝ Նախիջևանում (ներկայիս Դոնի Ռոստով)։  Տեղահանման ժամանակ և առաջին ձմռանը հազարավոր հայեր մահացան սովից, ցրտից, հիվանդություններից և կողոպուտից։
Վերաբնակեցումից հետո, երբ ամեն ինչ արդեն ավարտված էր, Սուվորովը, իմանալով իր ենթակաների հանցավոր անփութության մասին, սկսեց անհանգստանալ այդ մարդկանց ճակատագրով, խնդրեց իր վերադասներին կատարել իրենց խոստումը։
Մինչ այս Ա.Սուվորովը մեծ մասնակցություն է ունեցել հայերի ճակատագրերում։  1768-1774 թվականների ռուս-թուրքական պատերազմի ժամանակ։

24 ноября 1730 года родился  Александр Васильевич Суворов- мать Авдотья (Евдокия) Федосеевна, принадлежала к армянскому роду Мануковых. Её отец служил при Петре I дьяком
Суворов принимал большое участие в судьбах армян.
Когда императрица Екатерина II все еще сомневалась в окончательном присоединении Крыма к России, Суворов организовал выселение  с полуострова греков и армян в Россию.Вывод греков и армян из ханства было очень опасной и трудной операцией, которую целиком поручили Суворову. Тут требовалась большая секретность, и незаурядные дипломатические способности. С мая 1778 года, всего за полтора месяца Суворов проделал огромную работу.
Выселение из Крымских христиан имела для России важное политическое значение поэтому это было организовано поспешно и не продумано.
18 сентября в Азовскую губернию выехало 31098 душ “обоего пола”. Переселенцам русское правительство отвело земли в Приазовье: армяне осели на Дону, у крепости святого Дмитрия, с центром в Нахичевани (нынешний пригород Ростова-на-Дону). Во время выселения и в первую зиму тысячи армян погибли от голода, холода, болезней и разбойный нападений.
После переселения, когда все было уже позади, Суворов узнав о преступной безалаберности подчинённых начал  беспокоиться о судьбах этих людей, просил начальство выполнить обещание , предоставить льготы дабы  упрочить их положение.
До этого А.Суворов принимал большое участие в судьбах армян. Во время русско-турецкой войны 1768-1774 гг.

On November 24, 1730, Alexander Vasily Suvorov was born- Suvorov’s mother, Avdotya (Evdokia) Fedoseyevna, belonged to the Armenian Manukov family. Her father served as a clerk under Peter I
Suvorov took a great interest in the fate of Armenians.
When Empress Catherine II still doubted the final annexation of Crimea to Russia, Suvorov organized the deportation of Greeks and Armenians from the peninsula to Russia. The removal of Greeks and Armenians from the khanate was a very dangerous and difficult operation, which was entirely entrusted to Suvorov. It required great secrecy and extraordinary diplomatic skills. From May 1778, in just one and a half months, Suvorov did a huge job.
The deportation of Crimean Christians was of great political importance for Russia, so it was organized hastily and not thought out.
On September 18, 31,098 souls “of both sexes” left for the Azov province.  The Russian government allocated lands in the Azov region to the settlers: the Armenians settled on the Don, near the fortress of St. Dmitry, with the center in Nakhichevan (today’s suburb of Rostov-on-Don). During the eviction and the first winter, thousands of Armenians died from hunger, cold, disease and robbery.
After the resettlement, when everything was already over, Suvorov, having learned about the criminal carelessness of his subordinates, began to worry about the fate of these people, asked his superiors to fulfill their promise, to provide benefits in order to strengthen their position.
Before this, A. Suvorov took a great interest in the fate of the Armenians. During the Russo-Turkish War of 1768-1774.