Հայաստանի  զինանշանի (հաստատված 1920 թ-ին ) հեղինակն է Ալեքսանդր Թամանյանի հետ միասին

1883 թ-ի դեկտեմբերի 13-ին , Ախալցխայում- ծնվել է Հակոբ Կարապետի Կոջոյանը ՀԽՍՀ ժողովրդական նկարիչ, գեղարվեստի և գրաֆիկայի վարպետ, մանկավարժ։

1918 թվականին հաստատվել է Հայաստանում և նույն թվականին Նիկողայոս Մառի հնագիտական արշավախմբի հետ մասնակցել Անիի պեղումներին։ Հայոց մայրաքաղաքում անցկացրած օրերի տպավորությունները հետագայում արտահայտվել են նրա «Անիի ավերակները» (1919) նկարում։ 1918-1920 թվականներին Հայաստանում աշխատել է Անիի հնագետների արշավախմբի հետ
1921 թվականին փետրվարյան ապստամբության պարտությունից հետո հեռացել է Պարսկաստան, հաստատվել Թավրիզում։ 1922 թվականին Խորհրդային Հայաստանի կառավարության հրավերով Կոջոյանը վերադարձել է Երևան։ 1945-1954 թվականների դասավանդել է Երևանի գեղարվեստա-թատերական ինստիտուտում։ Հայտնի է «Սասնա Ծռեր» ժողովրդական վիպերգության նկարազարդմամբ, 1920-ական թվականների արևելյան մոտիվներով գրված մի շարք աշխատանքներով («Ճաշարան Թավրիզում», «Փողոց Թավրիզում» և այլն)։ Հակոբ Կոջոյանը ժամանակակից հայկական գրքային գրաֆիկայի հիմնադիրն է։ Բազմազան են նկարչի հաստոցային գրաֆիկայի ոչ միայն թեմաներն ու ոճը, այլև արտահայտչամիջոցները։
1925 թվականին նկարազարդել է Ստեփան Զորյանի «Հազարան բլբուլ» հեքիաթը, առաջին մանկական պատկերազարդ հրատարակությունները՝ Հովհաննես Թումանյանի «Գիքորը» և «Տերն ու ծառան», 1933 թվականին՝ Եղիշե Չարենցի «Գիրք ճանապարհին» ու Ակսել Բակունցի «Սև ցելերի սերմնացանը», 1934 թվականին՝ Մաքսիմ Գորկու «Բանաստեղծություններ և լեգենդներ» ժողովածուն և այլն։ 1941 թվականին նա ստեղծել է Հ. Ստեփանյանի «Սասունցի Դավիթ» օպերայի դեկորացիաների էսքիզները, 1945 թվականին նկարազարդել՝ Սայաթ Նովայի խաղերի ժողովածուն։
Հակոբ Կոջոյանը, ճարտարապետ Ալեքսանդր Թամանյանի հետ միասին Հայաստանի Հանրապետության զինանշանի (հաստատված 1920 թվականի հուլիսին ՀՀ կառավարության կողմից) հեղինակն է ։
Կոջոյանի վերջին տարիների լավագույն ստեղծագործություններից են Հովհաննես Թումանյանի «Փարվանա» լեգենդի նկարազարդումները։

13 декабря 1883 года в Ахалцхае родился Акоп Карапетович  Коджоян – народный художник СССР, мастер изобразительного искусства и графики, педагог.  В 1918 году он поселился в Армении и в том же году участвовал в раскопках Ани с археологической экспедицией Николая Мара.  Впечатления от дней, проведенных в армянской столице, он позже выразил в картине «Руины Ани» (1919).  В 1918-1920 годах работал в Армении с экспедицией анийских археологов.
После поражения февральского восстания 1921 года он покинул Армению направился в Персию и поселился в Тебризе.  В 1922 году по приглашению правительства Советской Армении Коджоян вернулся в Ереван.  С 1945 по 1954 год преподавал в Ереванском художественно-театральном институте.  Известен иллюстрацией к народной опере «Сасна црер», серии произведений, написанных на восточные мотивы 1920-х годов («Столовая в Тебризе», «Улица в Тебризе» и др.).  Акоп Коджоян – основоположник современной армянской книжной графики.  Разнообразны не только тематика и стиль механической графики художника, но и выразительные средства.
В 1925 году он проиллюстрировал сказку Степана Зоряна «Тысяча соловьев», первые иллюстрированные детские издания: «Гикор» и «Господин и слуга» Ованеса Туманяна, в 1933 году: «Книгу в дороге» Егише Чаренца. и «Посев черных быков» Акселя Бакунца, в 1934 году: сборник Максима Горького «Стихи и легенды» и др.  В 1941 году он создал Х.  Эскизы декораций к опере «Сасунци Давид» Степаняна, в 1945 году проиллюстрировал сборник пьес Саят-Новы.
Акоп Коджоян вместе с архитектором Александром Таманяном является автором герба Республики Армения (утвержден правительством РА в июле 1920 г.).
Иллюстрации к легенде Ованеса Туманяна «Парвана» относятся к числу лучших работ Коджояна последних лет.

On December 13, 1883, in Akhaltskhai, Hakob Karapet Kojoyan, a people’s artist of the USSR, master of fine arts and graphics, pedagogue, was born.  In 1918, he settled in Armenia and in the same year participated in the excavations of Ani with the archaeological expedition of Nikolaios Mar.  The impressions of the days spent in the Armenian capital were later expressed in his painting “The Ruins of Ani” (1919).  In 1918-1920, he worked in Armenia with the expedition of Ani archaeologists
After the defeat of the February uprising in 1921, he left Persia and settled in Tabriz.  In 1922, at the invitation of the government of Soviet Armenia, Kojoyan returned to Yerevan.  From 1945 to 1954, he taught at the Yerevan Art and Theater Institute.  He is known for the illustration of the folk opera “Sasna Tsrer”, a series of works written with oriental motifs of the 1920s (“Canteen in Tabriz”, “Street in Tabriz”, etc.).  Hakob Kojoyan is the founder of modern Armenian book graphics.  Not only the themes and style of the artist’s mechanical graphics are diverse, but also the means of expression.
In 1925, he illustrated the fairy tale “A Thousand Nightingales” by Stepan Zoryan, the first illustrated children’s publications: “Gikor” and “The Lord and Servant” by Hovhannes Tumanyan, in 1933: “The Book on the Road” by Yeghishe Charents and “The Sowing of Black Bulls” by Axel Bakunts, in 1934:  Maxim Gorky’s “Poems and Legends” collection, etc.  In 1941, he created H.  Stepanyan’s sketches of the scenery of the opera “Sasuntsi Davit”, in 1945 he illustrated the collection of Sayat Nova’s plays.
Hakob Kojoyan, together with architect Alexander Tamanyan, is the author of the coat of arms of the Republic of Armenia (approved by the RA government in July 1920).
The illustrations of the legend “Parvana” by Hovhannes Tumanyan are among the best works of Kojoyan in recent years.