1662 թ-ին մեկնել է Եվրոպա՝ հայերեն առաջին տպագիր Աստվածաշունչը հրատարակելու

1674 թվականի փետրվարի 4-ին Մարսելում (Ֆրանսիա) – վախճանվել է Ոսկան Երեւանցին (նաեւ՝ Ոսկան Ջուղաեցի, Գլիսենց, Ոսկան վարդապետ)- արքեպիսկոպոս, տպագրիչ-հրատարակիչ, մշակութային գործիչ, լեզվաբան)։

1662 թվականին մեկնել է Եվրոպա՝ հայերեն առաջին տպագիր Աստվածաշունչը հրատարակելու։
1664 թվականի աշնանը ստանձնել է Ամստերդամի Սուրբ Էջմիածնի և Սուրբ Սարգսի անվան տպարանի տնօրինությունը (հիմնադրել է Մատթեոս Ծարեցին 1660 թվականին) և սկսել Աստվածաշնչի տպագրության նախապատրաստական աշխատանքները։   Նա հանձնարարել է փորագրողներին գրել մեծ և փոքրատառերի նոր տեսակ, պատրաստել բնագիրը տպագրության և սկսել տպագրել իր աշակերտներ Կարապետ Անդրիանացու և Օհան Երևանցու հետ։   Ամենայն հավանականությամբ, որպես տպագրության հիմք, նա օգտագործել է Կիլիկիայի Հեթում Բ թագավորի ձեռագիր Աստվածաշունչը, որը գրվել է 1295 թվականին Հեթում Բ-ի պատվերով (Մատենադարան, հ. դ 180)։   Այս ձեռագիրը խմբագրել է Ոսկան Երեւանցին ըստ Վուլգատի, իսկ տպագրության ընթացքում թարգմանել ու ավելացրել է Հին Կտակարանի մի քանի գրքեր, որոնք հայերեն Աստվածաշնչում (և նրա կանոնում) չկան։
Ոսկանի Աստվածաշունչը լույս է տեսել 2 տարի 7 ամիս անց (1666 թ. մարտի 11 – 1668 թ. հոկտեմբերի 13):   Տպագրությունը կատարվում է վարպետորեն։   Ցուցանակները պատրաստված են չորս փայտից, աջ և ձախ զարդանախշերից պատկերված են հավատքի և հույսի խորհրդանիշները մարմնավորող մարդկային կերպարներ:
Գրեթե բոլոր նկարները գերմանացի Քրիստոֆել վան Զիեխեմ կրտսերի փորագրություններն են՝ Ռաֆայելի, Ալֆրեդ Դյուրերի, Հենդրիկ Գոլցիուսի և եվրոպական այլ հայտնի վարպետների հայտնի նկարների հիման վրա։
Ամստերդամում Ոսկան Երեւանցին հրատարակել է 14 գիրք՝ «Նոր Կտակարան» (1668 թ.), «Գիրք Պատմվածքներ» Առաքել Դավրիժեցու (1669 թ.), «Տոնացոց» (1669 թ.), «Շարակնոց» (1664-65, 1669) եւ այլն։ .   Նա մտադիր էր ֆրանսիական ինչ-որ քաղաքում տպարան հիմնել։   Ֆրանսիայի թագավոր Լյուդովիկոս XIV-ը նրան շնորհել է այս իրավունքը՝ պայմանով, որ հրատարակված գրքերը չհակասեն կաթոլիկ եկեղեցու վարդապետությանը։   Սակայն նա չընդունեց այս պայմանը, բայց «հռոմեական կրոնի ուսմունքին» չհակառակվելու համար նա Ֆրանսիայից անցավ Իտալիա, կանգ առավ Լիվոռնոյում և այնտեղ հրատարակեց Բելարմինոսի «Հոգևոր այգին» թարգմանված գրքերը (1670 թ. ) և «Քրիստոնեական վարդապետություն» (1670):   Այստեղ ֆինանսական աջակցություն չգտնելով՝ տպարանը տեղափոխում է Մարսել՝ ընկերանալով քահանա Համազասպյանի հետ, որը, սակայն, հետագայում մեծ անհանգստություն պատճառեց նրան։   Տեղի կաթոլիկ եկեղեցական մարմինը Հռոմից հրաման է ստացել հսկել Ոսկան Երեւանցու հրապարակումները։   Նրան տեղեկացրել են, որ իր տպարանում տպագրված գրքերը ենթարկվելու են գրաքննության։   Չնայած այս ամենին, նա որոշել է չհրապարակել չհրապարակել ոչինչ, որը կհակասի Հայ եկեղեցու ծեսին։   Բայց նրա գործընկեր քահանա Համազասպյանը այդ մասին հայտնել է իշխանություններին, և արդյունքում հետաքննություն է սկսվել։   Այս ֆոնին Ոսկան հիվանդացավ ու մահացավ։

4 февраля 1674 в Марселе (Франция)- скончался Воскан Ереванци (также: Воскан Джугаеци, Гличенц, Преподобный Воскан, армянский архиепископ, печатник-издатель, деятель культуры, лингвист.
В 1662 году он отправился  в Европу, чтобы издавать первую печатную  Библию на армянском языке.
Осенью 1664 года он принял на себя управление типографией имени святого Эчмиадзина и святого Саргиса в Амстердаме (основанной в 1660 году Маттеосом Цареци) и начал подготовительную работу к печатанию Библии.  Он поручил граверам написать новый вид заглавных и прописных букв, подготовить оригинал к печати и приступить к печати вместе со своими учениками Карапетом Андрианаци и Оганом Ереванци.  Скорее всего, в качестве основы для печати он использовал рукописную Библию царя Киликии Хетума II, написанную в 1295 году по приказу Хетума II (Матенадаран, т. д 180).  Эту рукопись отредактировал Восскан Ереванци согласно Вульгате, в процессе печати он перевел и добавил несколько книг Ветхого Завета, которых не было в Армянской Библии (и ее каноне).
Библия Воскана была опубликована через 2 года и 7 месяцев (11 марта 1666 г. – 13 октября 1668 г.).  Полиграфия выполнена мастерски.  Таблички выполнены из четырех ксилографий, в правом и левом орнаментах изображены человеческие фигуры, олицетворяющие символы Веры и Надежды.
Почти все картины представляют собой гравюры немца Кристофеля ван Зихема-младшего, выполненные по мотивам знаменитых полотен Рафаэля, Альфреда Дюрера, Хендрика Гольциуса и других известных европейских мастеров.
В Амстердаме Воскан Ереванци издал 14 книг: «Новый Завет» (1668), «Книгу историй» Аракела Даврижецу (1669), «Тонацоиц» (1669), «Шаракноц» (1664-65, 1669) и другие.  Он намеревался основать типографию в каком-нибудь французском городе.  Король Франции Людовик XIV предоставил ему это право при условии, что публикуемые книги не будут противоречить вероучению католической церкви.  Однако он не принял это условие  но , чтобы не выступать против «доктрины римской религии»  переправился из Франции в Италию, остановился в Ливорно и опубликовал там переведенные книги  Белларминоса «Духовный сад» (1670 г.) и «Христианское учение» (1670 г.).  Не найдя здесь финансовой поддержки, он перенес типографию в Марсель, подружившись со священником Амазаспяном, который, однако, впоследствии доставил ему большие неприятности.  Местный католический духовный орган получил приказ из Рима следить за публикациями Воскана Ереванци.  Ему сообщили, что книги, издаваемые в его типографии, будут подвергаться цензуре.  Несмотря на все это, он решил не печатать ничего, что противоречило бы обрядам Армянской церкви.  Но об этом властям сообщил его коллега священник Амазаспян в результате было начато расследование .  Воскан на этом фоне  слег в кровать и умер.

February 4, 1674 in Marseille (France) – Voskan Yerevanzi (also: Voskan Jugaieti, Glichenz, Rev. Vancan, Armenian Archbishop, Publisher, Culture Worker, Linguist. In 1662, he went to Europe to publish the first printed Bible in Armenian. In the fall of 1664, he assumed the management of St. Echmiadzin and St. Sargis typography in Amsterdam (founded in 1660 by Matteos Mattroke) and began preparatory work to print the Bible. He instructed the engravers to write a new view of the capital and capital letters, prepare the original to the press and start printing along with his students Karapet Andrianatsi and Ogan Yerevanzi. Most likely, as a basis for print, he used the handwritten Bible King Kilicia Hatum II, written in 1295 by order of Hatum II (Mathenadaran, etc. 180). This manuscript was edited by Erevanzi according to Vulgate, he translated during the print process and added several books of the Old Testament, which was not in the Armenian Bible (and its canon). The Bible of Ekkana was published in 2 years and 7 months (March 11, 1666 – October 13, 1668). Polygraphy made masterfully. Plates are made of four xylographs, in the right and left ornaments, human figures are depicted, personifying the symbols of faith and hope. Almost all the paintings are Christophel’s engravings of Christophele Van Zhemem Jr., made based on famous bells of Raphael, Alfred Dürer, Hendrik Goltsius and other famous European masters. In Amsterdam, Vucan Yerevantsi issued 14 books: “New Testament” (1668), “Book of Stories” Arakale Davrzhetse (1669), “Tonazoitz” (1669), “Sharaknotz” (1664-65, 1669) and others. He intended to establish a printing house in some French city. The king of France Louis XIV provided it with this right, provided that published books will not contradict the creed of the Catholic Church. However, he did not accept this condition, but not to speak against the “Doctrine of Roman Religion” crossed out of France to Italy, stopped in Livorno and published there Translated books Bellarminos “Spiritual Garden” (1670) and “Christian doctrine” (1670). Without finding financial support here, he suffered a printing house in Marseille, having faced with the priest Amazaspian, who, however, subsequently delivered him great trouble. The local Catholic spiritual body received an order from Rome to follow the publications of the wax in Yerevanzi. He was informed that the books published in his printing house would be subjected to censorship. Despite all this, he decided not to print anything that would contradict the rites of the Armenian Church. But this authorities told his colleague Priest Amazaspyan as a result, an investigation was launched. Winnan on this background is run down in bed and died.