Թուրքիայում, ռեժիսորի թիմն աշխատել է գաղտնի տեսախցիկներով, սակայն նրանց նկատել են ու ձերբակալել

Սյուզան Հարդալյանը ծնվել է 1956 թվականի փետրվարի 5-ին Բեյրութում,- ծնվել է Սյուզան Հարդալյանը շվեդահայ լրագրող, բանախոս և վավերագրական ֆիլմերի ռեժիսոր։ 

1988 թվականին նկարահանել է «Վերադարձ Արարատ» վավերագրական ֆիլմը՝ նվիրված Հայոց ցեղասպանությանը։   Մեկ տարի անց՝ 1989 թվականին, նա արժանացավ Շվեդիայի ազգային կինոակադեմիայի մրցանակաբաշխության «Լավագույն վավերագրական ֆիլմ» մրցանակին։   Նկարահանումների մի մասը տեղի է ունեցել Թուրքիայում, ռեժիսորի թիմն աշխատել է գաղտնի տեսախցիկներով, սակայն նրանց նկատել են ու ձերբակալել։   Խարդալյանն իր խմբի հետ միասին մեղադրվել է Շվեդիայի օգտին լրտեսության մեջ։   Խարդալյանն իր ստեղծագործություններում բազմիցս անդրադարձել է հայկական թեմային։   Ըստ նրա՝ «ցեղասպանության թեման տարածված է իմ բոլոր ֆիլմերում»։   2011 թվականին նա ավարտեց «Տատիկիս դաջվածքները» ֆիլմի նկարահանումները, որը պատմում էր Հայոց ցեղասպանությունը վերապրած և սեռական ստրկության ենթարկված Խարդալյանի տատիկի մասին։   Հաջորդ տարի նրա վավերագրական-ինքնակենսագրական ֆիլմը ներկայացվել է «Ոսկե ծիրան 2012» կինոփառատոնին, որտեղ արժանացել է Հայաստանի ազգային կինոակադեմիայի հատուկ մրցանակին։

5 февраля 1956 года в  Бейруте- родилась Сюзанна Хардалян-  шведско-армянский журналист, оратор и режиссёр документальных фильмов. В 1988 году  сняла документальный фильм «Возвращение к Арарату», посвященный Геноциду армян.  Год спустя, в 1989 году,  получила награду «Лучший документальный  фильм» на церемонии вручения премии  Шведской национальной киноакадемии.  Часть съемок проходила в Турции, режиссерская команда работала с секретными камерами, но их заметили и арестовали.  Вместе со своей группой Хардалян была обвинена  в шпионаже в пользу Швеции.  Хардалян неоднократно обращалась к армянской теме в своих произведениях.  По ее словам, “тема геноцида проходит красной нитью всех моих фильмов”.  В 2011 году  закончила съемки фильма «Татуировки моей бабушки», в котором рассказывалась история бабушки Хардаляна, пережившей Геноцид армян и подвергшейся сексуальному рабству.  В следующем году ее документально-автобиографический фильм был представлен на кинофестивале «Золотой абрикос 2012», где получил специальную награду Национальной киноакадемии Армении.

Suzanne Hardalyan was born on February 5, 1956 in Beirut, a Swedish-Armenian journalist, orator and director of documentary films.  In 1988, she made a documentary film “Return to Ararat”, dedicated to the Armenian Genocide.   A year later, in 1989, she received the “Best Documentary Film” award at the award ceremony of the Swedish National Film Academy.   Part of the filming took place in Turkey, the director’s team worked with secret cameras, but they were noticed and arrested.   Together with her group, Hardalyan was accused of espionage in favor of Sweden.   Khardalyan repeatedly turned to the Armenian theme in her works.   According to her, “the theme of genocide runs through the red thread of all my films”.   In 2011, she finished shooting the film “My Grandmother’s Tattoos”, which told the story of Grandmother Khardalyan, who survived the Armenian Genocide and was subjected to sexual slavery.   The following year, her documentary-autobiographical film was presented at the “Golden Apricot 2012” film festival, where it received a special award from the National Film Academy of Armenia.