Գրականության Բազմաշնորհ Վարպետ

Մահացել է՝ մայիսի 28, 1989, Երևանում- մահացել է   Խաչիկ Հրաչյանը (Խաչիկ Թադևոսի Մեսրոպյան) , հայ բանաստեղծ, արձակագիր, թարգմանիչ, խմբագիր և մանկագիր։ Հայկական ԽՍՀ մշակույթի վաստակավոր գործիչ (1985), ԽՍՀՄ գրողների միության անդամ 1936 թվականից։ 

Ծնվել է Նորաշեն գյուղում (այժմ՝ Արարատի մարզ)։ 1934 թվականին ավարտել է կերպարվեստի տեխնիկումը, որից հետո զբաղվել է ուսուցչությամբ։ Հայրենական մեծ պատերազմի մասնակից է եղել։ 1946-1969 թվականներին աշխատել է Հայպետհրատ (հետագայում՝ «Հայաստան») հրատարակչությունում որպես խմբագիր, իսկ 1969-1973 թվականներին՝ ՀԽՍՀ Մինիստրների խորհրդի հեռուստատեսության և ռադիոհաղորդումների պետական կոմիտեում։ Նրա առաջին բանաստեղծությունը տպագրվել է 1929 թվականին «Գրական դիրքեր» ամսագրում։ 1931 թվականին լույս են տեսել նրա առաջին բանաստեղծական ժողովածուները՝ «Շեփորները» և «Մկանների լիրիկան», որոնք խմբագրել է Եղիշե Չարենցը։ 
Հրաչյանի ստեղծագործությունները ներառում են ինչպես չափածո, այնպես էլ արձակ։ Նրա «Ուրցի Մարան» վեպը և «Ռոմանտիկները» վիպակը հայ արձակի գոհարներից են։ Որպես թարգմանիչ՝ նա ռուսերենից հայերեն է թարգմանել աշխարհի տարբեր ժողովուրդների գրողների՝ այդ թվում մանկական գրականության գործեր։ Նրա սեփական ստեղծագործություններից շատերը թարգմանվել են այլ լեզուներով, մասնավորապես՝ «Ուրցի Մարան» վեպը ռուսերեն առանձին գրքով հրատարակվել է 1964 թվականին։ 
Հրաչյանը պարգևատրվել է Հայրենական պատերազմի II աստիճանի շքանշանով։ 1985 թվականին արժանացել է Հայաստանի մշակույթի վաստակավոր գործչի կոչման։ Նրա գրական ժառանգությունը շարունակում է ոգեշնչել հայ ընթերցողներին։ 
Պարգևներ 
Հայրենական պատերազմի II աստիճանի շքանշան 
Հայաստանի մշակույթի վաստակավոր գործիչ (1985)
Мастер Многогранного Литературного
Умер: 28 мая 1989, Ереван,
Хачик Храчян (Хачик Тадевоевич Месропян, армянский поэт, прозаик, переводчик, редактор и детский писатель. Заслуженный деятель культуры Армянской ССР (1985), член Союза писателей СССР с 1936 года. 
Родился в селе Норашен (ныне Араратская область). В 1934 году окончил техникум изобразительного искусства, после чего работал учителем. Участвовал в Великой Отечественной войне. С 1946 по 1969 год работал редактором в издательстве «Айпетрат» (позже «Айастан»), а с 1969 по 1973 год — в Государственном комитете по телевидению и радиовещанию Армянской ССР. Первое стихотворение Храчяна было опубликовано в 1929 году в журнале «Литературные позиции». В 1931 году вышли его первые поэтические сборники — «Трубы» и «Лирика мускулов», отредактированные Егише Чаренцем. 
Творчество Храчяна включает как поэзию, так и прозу. Его роман «Погреб тимьяна» и повесть «Романтики» стали классикой армянской прозы. Как переводчик, он переводил на армянский язык произведения известных авторов мира, включая детскую литературу, с русского языка. Многие его собственные произведения также были переведены на другие языки, в частности, роман «Погреб тимьяна» был опубликован на русском языке в 1964 году. 
Хачик Храчян был награждён орденом Отечественной войны II степени. В 1985 году ему присвоено звание Заслуженного деятеля культуры Армении. Его литературное наследие продолжает вдохновлять армянских читателей. 
Награды 
Орден Отечественной войны II степени 
Заслуженный деятель культуры Армянской ССР (1985)

Master of Multifaceted Literary Talent
Died: May 28, 1989, Yerevan, Armenian SSR, USSR
Khachik Hrachyan (Khachik Tadevosovich Mesropyan, born July 1, 1912, Norashen village, Erivan Governorate, Caucasus Viceroyalty, Russian Empire), Armenian poet, prose writer, translator, editor, and children’s author. Honored Cultural Worker of the Armenian SSR (1985), member of the USSR Writers’ Union since 1936. 
Born in the village of Norashen (now in Armenia’s Ararat Province), Hrachyan graduated from an art technical school in 1934 and worked as a teacher. He participated in the Great Patriotic War. From 1946 to 1969, he served as an editor at the Haypethrat (later “Hayastan”) publishing house, and from 1969 to 1973, he worked at the State Committee for Television and Radio Broadcasting of the Armenian SSR. His first poem was published in 1929 in the magazine Literary Positions. In 1931, his debut poetry collections, The Trumpets and The Lyric of Muscles, were published under the editorship of Yeghishe Charents. 
Hrachyan’s works encompass both poetry and prose. His novel The Thyme Cellar and novella The Romantics are considered gems of Armenian prose. As a translator, he brought works by prominent global authors, including children’s literature, into Armenian from Russian. Many of his own works were translated into other languages, with The Thyme Cellar published in Russian in 1964. 
Hrachyan was awarded the Order of the Patriotic War, 2nd Class. In 1985, he was honored as a Merited Cultural Worker of Armenia. His literary legacy continues to inspire Armenian readers. 
Awards 
Order of the Patriotic War, 2nd Class 
Honored Cultural Worker of the Armenian SSR (1985)