Հայաստանից Փարիզի բեմեր 

2000 թվականի օգոստոսի 12-ին Փարիզում մահացել է Ժան Գառզուն (Զուլումյան Գառնիկ Հարությունի), ֆրանսահայ նկարիչ, բեմանկարիչ, ֆիգուրատիվ արվեստի վարպետ, Պատվո լեգեոնի շքանշանի ասպետ, Ֆրանսիայի գեղարվեստի ակադեմիայի անդամ (1979), Սուրբ Ֆրանսուա Ասիզեցու անվան մրցանակակիր (1938), Հոլմարկի մրցանակակիր (1943, 1951, 1953):

Ծնվել է 1907 թվականին Հալեպում, նա 1918 թվականին ընտանիքի հետ տեղափոխվել է Եգիպտոս: 14 տարեկանում նա ականատես է եղել հայ գաղթականների կախաղան բարձրացմանը, ինչը խորը ազդեցություն է թողել նրա վրա: Կրթություն է ստացել Կահիրեի Գալուստյան վարժարանում, ապա 1924 թվականին կրթաթոշակով ուսումը շարունակել է Փարիզում: 1929 թվականին ավարտել է Փարիզի ճարտարապետական դպրոցը և հաճախել Մոնպառնասի Գրան Շոմիեր ակադեմիան: Նրա «Ալքազարի հին պարտեզները» նկարը 1929 թվականին արժանացել է մրցանակի: Նա մասնակցել է Փարիզի հայ արվեստագետների «Անի» միության ցուցահանդեսներին և 1938 թվականին բացել իր առաջին անհատական ցուցահանդեսը: Գառզուի գործերը ցուցադրվել են «Գերանկախների», «Անկախների» և «Աշնանային» սալոններում: Նա նվիրել է 400 գործ Հայաստանի ազգային պատկերասրահին և ժամանակակից արվեստի թանգարանին, ինչպես նաև 50 գրաֆիկական աշխատանք՝ ի նպաստ Սպիտակի երկրաշարժից տուժած արվեստագետների: Նրա նկարչական ոճը առանձնանում է գծի և գույնի յուրօրինակ համադրությամբ, որտեղ արտացոլվում են ճարտարապետական մոտիվներ և մարդասիրական խորհրդանիշներ: Գառզու հայտնի է նաև որպես բեմանկարիչ՝ ձևավորելով ներկայացումներ Փարիզի ազգային թատրոնում, Կոմեդի Ֆրանսեզում, Գրանդ օպերայում և Միլանի Լա Սկալայում:

От Армении к парижским сценам

12 августа 2000 года в Париже скончался Жан Гарзу (Зулумян Гарник Арутюнович), франко-армянский художник, сценограф, мастер фигуративного искусства, кавалер ордена Почетного легиона, член Французской академии изящных искусств (1979), лауреат премии Святого Франциска Ассизского (1938), лауреат премии Холмарк (1943, 1951, 1953). Родившись в 1907 году в Алеппо, он в 1918 году переехал с семьей в Египет. В 14 лет он стал свидетелем казни армянских беженцев, что глубоко повлияло на него. Он получил образование в Каирской школе Галустян, а в 1924 году продолжил учебу в Париже благодаря стипендии. В 1929 году окончил Парижскую архитектурную школу и посещал академию Гран Шомьер в Монпарнасе. Его картина «Старые сады Альказара» получила награду в 1929 году. Он участвовал в выставках армянских художников Парижа в союзе «Ани» и в 1938 году открыл свою первую персональную выставку. Работы Гарзу выставлялись в салонах «Сверхнезависимых», «Независимых» и «Осеннем». Он подарил 400 работ Национальной галерее Армении и Музею современного искусства, а также 50 графических работ в поддержку художников, пострадавших от Спитакского землетрясения. Его стиль живописи отличается уникальным сочетанием линий и цвета, отражающим архитектурные мотивы и гуманистические символы. Гарзу также известен как сценограф, оформлявший спектакли в Национальном театре Парижа, Комеди Франсез, Гранд-опера и миланском Ла Скала.

From Armenia to Parisian Stages

On August 12, 2000, in Paris, Jean Carzou (Zulumyan Garnik Harutyunovich) passed away, a Franco-Armenian artist, stage designer, master of figurative art, knight of the Legion of Honor, member of the French Academy of Fine Arts (1979), recipient of the Saint Francis of Assisi Award (1938), and Hallmark Award winner (1943, 1951, 1953). Born in 1907 in Aleppo, he moved with his family to Egypt in 1918. At 14, he witnessed the execution of Armenian refugees, an event that profoundly impacted him. He was educated at the Galustyan School in Cairo and, in 1924, continued his studies in Paris on a scholarship. In 1929, he graduated from the Paris School of Architecture and attended the Grande Chaumière Academy in Montparnasse. His painting “The Old Gardens of Alcazar” won an award in 1929. He participated in exhibitions of Armenian artists in Paris with the “Ani” union and held his first solo exhibition in 1938. Carzou’s works were displayed in the “Super-Independents,” “Independents,” and “Autumn” salons. He donated 400 works to the National Gallery of Armenia and the Museum of Modern Art, as well as 50 graphic works to support artists affected by the Spitak earthquake. His painting style is distinguished by a unique blend of line and color, reflecting architectural motifs and humanistic symbols. Carzou was also renowned as a stage designer, creating sets for performances at the Paris National Theatre, Comédie-Française, Grand Opéra, and Milan’s La Scala.


De l’Arménie aux scènes parisiennes

Le 12 août 2000, à Paris, Jean Carzou (Zulumyan Garnik Harutyunovich) est décédé, artiste franco-arménien, scénographe, maître de l’art figuratif, chevalier de la Légion d’honneur, membre de l’Académie des beaux-arts de France (1979), lauréat du prix Saint-François d’Assise (1938) et du prix Hallmark (1943, 1951, 1953). Né en 1907 à Alep, il s’installe avec sa famille en Égypte en 1918. À 14 ans, il est témoin de l’exécution de réfugiés arméniens, un événement qui le marque profondément. Il étudie à l’école Galustyan du Caire, puis, en 1924, poursuit ses études à Paris grâce à une bourse. En 1929, il est diplômé de l’École d’architecture de Paris et fréquente l’Académie de la Grande Chaumière à Montparnasse. Sa peinture « Les vieux jardins de l’Alcazar » remporte un prix en 1929. Il participe aux expositions d’artistes arméniens à Paris au sein de l’union « Ani » et organise sa première exposition personnelle en 1938. Les œuvres de Carzou sont exposées dans les salons des « Super-Indépendants », des « Indépendants » et de l’« Automne ». Il fait don de 400 œuvres à la Galerie nationale d’Arménie et au Musée d’art moderne, ainsi que de 50 œuvres graphiques pour soutenir les artistes touchés par le tremblement de terre de Spitak. Son style pictural se distingue par une combinaison unique de lignes et de couleurs, reflétant des motifs architecturaux et des symboles humanistes. Carzou est également célèbre comme scénographe, ayant conçu des décors pour des spectacles au Théâtre national de Paris, à la Comédie-Française, au Grand Opéra et à La Scala de Milan.