Հայ Գրականության Փայլուն Աստղ

Վիկտոր Հակոբի  Հովսեփյանը ծնվել է 1947 թվականի սեպտեմբերի 4-ին Վրաստանի Նինոծմինդայի շրջանի Հեշտիա գյուղում։ Նա հայ բանաստեղծ, արձակագիր և մանկավարժ էր, ԽՍՀՄ Գրողների միության անդամ 1981 թվականից, ինչպես նաև Վրաստանի և Հայաստանի Գրողների միությունների անդամ 1991 թվականից։

Նա ծնվել է Հակոբ Հովսեփյանի և Մարիամ Գրաբսկայի ընտանիքում, որի մայրը լեհ կոմս Ալեքսանդր Գրաբսկու թոռնուհին էր։ Վիկտորը ավարտել է Հեշտիայի միջնակարգ դպրոցը, իսկ 1973 թվականին՝ Վանաձորի մանկավարժական ինստիտուտի բանասիրական ֆակուլտետը։ 1973-1996 թվականներին նա դասավանդել է իր հայրենի գյուղի դպրոցում։ Հովսեփյանը հեղինակել է 16 չափածո և արձակ ժողովածու, այդ թվում՝ «Թափառող աստղեր» (1978), «Արևածաղկի գիշեր» (1979), «Լուսապսակ» (1985) և «Կորուսյալ Եդեմ, կամ որտեղից է սկսվում Արաքսը» (2013)։ Նրա ստեղծագործությունները թարգմանվել են վրացերեն, ռուսերեն, գերմաներեն և ուզբեկերեն։ Նա նաև թարգմանել է վրացերենից Տերենտի Գրանելիի, գերմաներենից՝ Ռայներ Մարիա Ռիլկեի և ռուսերենից Իննոկենտի Անենսկու ստեղծագործությունները։ Նրա հիշատակին Հեշտիայում անվանակոչվել է դպրոց, Նինոծմինդայում՝ փողոց, իսկ 1997 թվականին բացվել է նրա տուն-թանգարանը։ Վիկտոր Հովսեփյանի գրական ժառանգությունը շարունակում է ոգեշնչել ընթերցողներին։

### Русский

Яркая звезда армянской литературы

Виктор Овсепян родился 4 сентября 1947 года в селе Хештия Нинозминдского района Грузии. Он был армянским поэтом, прозаиком и педагогом, членом Союза писателей СССР с 1981 года, а также Союза писателей Грузии и Армении с 1991 года. Родился в семье Акопа Овсепяна и Мариам Грабской, чья мать была внучкой польского графа Александра Грабского. Виктор окончил среднюю школу в Хештии, а в 1973 году — филологический факультет Ванадзорского педагогического института. С 1973 по 1996 год он преподавал в школе родного села. Овсепян написал 16 сборников стихов и прозы, включая «Блуждающие звёзды» (1978), «Ночь подсолнуха» (1979), «Световой венец» (1985) и «Потерянный Эдем, или откуда начинается Аракс» (2013). Его произведения переводились на грузинский, русский, немецкий и узбекский языки. Он также переводил на армянский произведения Теренти Гранели с грузинского, Райнера Марии Рильке с немецкого и Иннокентия Анненского с русского. В память о нём в Хештии названа школа, в Нинозминде — улица, а в 1997 году открыт его дом-музей. Литературное наследие Виктора Овсепяна продолжает вдохновлять читателей.

### English

A Shining Star of Armenian Literature

Viktor Hovsepyan was born on September 4, 1947, in the village of Kheshtia, Ninotsminda District, Georgia. He was an Armenian poet, prose writer, and educator, a member of the USSR Writers’ Union from 1981 and the Writers’ Unions of Georgia and Armenia from 1991. Born to Hakob Hovsepyan and Mariam Grabskaya, whose mother was the granddaughter of Polish count Alexander Grabski, Viktor graduated from Kheshtia’s secondary school and, in 1973, from the philological faculty of Vanadzor Pedagogical Institute. From 1973 to 1996, he taught at his village school. Hovsepyan authored 16 collections of poetry and prose, including “Wandering Stars” (1978), “Sunflower Night” (1979), “Halo of Light” (1985), and “Lost Eden, or Where the Araks Begins” (2013). His works were translated into Georgian, Russian, German, and Uzbek. He also translated the works of Terenti Graneli from Georgian, Rainer Maria Rilke from German, and Innokenty Annensky from Russian. In his memory, a school in Kheshtia and a street in Ninotsminda bear his name, and a house-museum was opened in 1997. Viktor Hovsepyan’s literary legacy continues to inspire readers.

### ქართული (Грузинский)

სომხური ლიტერატურის ნათელი ვარსკვლავი

ვიქტორ ჰოვსეპიანი დაიბადა 1947 წლის 4 სექტემბერს, ნინოწმინდის რაიონის სოფელ ხეშტიაში, საქართველო. ის იყო სომეხი პოეტი, მწერალი და პედაგოგი, სსრკ მწერალთა კავშირის წევრი 1981 წლიდან, ასევე საქართველოსა და სომხეთის მწერალთა კავშირის წევრი 1991 წლიდან. დაიბადა ჰაკობ ჰოვსეპიანისა და მარიამ გრაბსკაიას ოჯახში, რომლის დედა იყო პოლონელი გრაფის, ალექსანდრე გრაბსკის შვილთაშვილი. ვიქტორმა დაამთავრა ხეშტიის საშუალო სკოლა და 1973 წელს ვანაძორის პედაგოგიური ინსტიტუტის ფილოლოგიური ფაკულტეტი. 1973-1996 წლებში ასწავლიდა მშობლიურ სოფელში. ჰოვსეპიანმა დაწერა 16 კრებული, მათ შორის „მოხეტიალე ვარსკვლავები“ (1978), „მზესუმზირის ღამე“ (1979), „შუქის გვირგვინი“ (1985) და „დაკარგული ედემი, ანუ საიდან იწყება არაქსი“ (2013). მისი ნაწარმოებები თარგმნილია ქართულ, რუსულ, გერმანულ და უზბეკურ ენებზე. მან ასევე თარგმნა თერენტი გრანელის ნაწარმოებები ქართულიდან, რაინერ მარია რილკეს გერმანულიდან და ინოკენტი ანენსკის რუსულიდან. მისი ხსოვნის პატივსაცემად ხეშტიაში სკოლა და ნინოწმინდაში ქუჩა მის სახელს ატარებს, ხოლო 1997 წელს გაიხსნა მისი სახლ-მუზეუმი. ვიქტორ ჰოვსეპიანის ლიტერატურული მემკვიდრეობა აგრძელებს მკითხველთა შთაგონებას.