Աշխարհահռչակ դեկորատոր, փայտփորագրիչ, խաչքարի  վարպետ, նկարիչ

2012 թվականի հունիսի 7-ին Երևանում մահացել է  Արսեն Պարույրի Փանոսյանը։Ուսումնասիրելով հայկական դասական ոսկերչական արվեստն ու փորագրությունը՝ նա ստեղծել է նոր զարդերի իր յուրահատուկ ոճը և կատարել փայտի բազմաշերտ փորագրություններ։

Մասնակցել է Երևանի ժողովրդական արվեստի թանգարանի հիմնադրմանը։
Արսեն Փանոսյանի և նրա որդիների բազմաթիվ գործեր տեղ են գտել աշխարհի տարբեր հեղինակավոր թանգարաններում և մասնավոր հավաքածուներում։
  Ուսումնասիրելով խաչքարերի արվեստը՝ 1980-ական թվականներին որդիների հետ միասին սկսում է խաչքարեր պատրաստել՝ իր ոճով ստեղծելով ինչպես դասական, այնպես էլ նոր ոճի խաչքարեր։
1998 թվականին հայրենի Արգել գյուղում կառուցել է Արցախյան պատերազմում զոհված ազատամարտիկների հիշատակին նվիրված խաչքարերի համալիր, իսկ 2001 թվականին գյուղին նվիրել է Քրիստոնյա Հայաստան հուշահամալիրը՝ բաղկացած 15 խաչքարից։  .
  Բրեմենում և Բրաունշվեյգում (Գերմանիա) նրա տեղադրած խաչքարերը հավերժացնում են Հայոց ցեղասպանության անմեղ զոհերի հիշատակը։
Արսեն Ֆանոսյանը Հայաստանի և Արցախի տասնյակ համայնքներում ունի զոհված ազատամարտիկների հիշատակին նվիրված խաչքարեր։   Վարպետի խաչքարերից շատերը տեղադրվել են նաև հայկական եկեղեցիների բակերում։
  2009 թվականին խաչքարային արվեստը համամարդկային մշակութային արժեքների ցանկում ընդգրկելու նպատակով, ի թիվս այլ խաչքարերի, ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ին են ներկայացվել նաև Արսեն Ֆանոսյանի աշխատանքները։

7 июня 2012 года в Ереване- скончался Арсен Паруйрович Фаносян- всемирно известный декоратор, резчик по дереву, мастер по крест- камню (хачкар),художник.
Изучая классическое армянское ювелирное искусство и резьбу, он создал свой неповторимый стиль новых украшений и сделал резьбу по дереву многослойной.
Участвовал в основании Ереванского музея народного искусства.
Многие работы Арсена Фаносяна и его сыновей нашли место в различных престижных музеях и частных коллекциях по всему миру.
Изучив искусство хачкара, с 1980-х годов он начал делать хачкар вместе с сыновьями, создавая как классические, так и новые хачкары в своем стиле.
В 1998 году в родном селе Аргел он построил комплекс хачкаров, посвященный памяти борцов за свободу, погибших в Арцахской войне, а в 2001 году подарил селу мемориальный комплекс «Христианская Армения», состоящий из 15 хачкаров. .
Хачкары, размещенные им в Бремене и Брауншвейге (Германия), увековечивают память невинных жертв Геноцида армян.
Арсен Фаносян имеет хачкары, посвященные памяти павших борцов за свободу, в десятках общин Армении и Арцаха. Многие хачкары мастера были также размещены во дворах армянских церквей.
В 2009 году с целью включения хачкарного искусства в список общечеловеческих культурных ценностей, в число других хачкаров, в ЮНЕСКО были представлены также произведения Арсена Фаносяна.

On June 7, 2012, Arsen Paruyrovich Phanosyan, a world-famous decorator, woodcarver, cross-stone (khachkar) master, and artist, died in Yerevan.
Studying classical Armenian jewelry art and carving, he created his own unique style of new jewelry and made multi-layered wood carvings.
Participated in the founding of the Yerevan Folk Art Museum.
Many works by Arsen Phanosyan and his sons have found a place in various prestigious museums and private collections around the world.
  Having studied the art of khachkars, in the 1980s he began making khachkars together with his sons, creating both classic and new khachkars in his own style.
In 1998, in his native village of Argel, he built a complex of khachkars dedicated to the memory of freedom fighters who died in the Artsakh War, and in 2001 he presented the village with the Christian Armenia memorial complex, consisting of 15 khachkars.  .
  The khachkars he placed in Bremen and Braunschweig (Germany) perpetuate the memory of the innocent victims of the Armenian Genocide.
Arsen Phanosyan has khachkars dedicated to the memory of fallen freedom fighters in dozens of communities in Armenia and Artsakh.   Many of the master’s khachkars were also placed in the courtyards of Armenian churches.
  In 2009, in order to include khachkar art in the list of universal cultural values, among other khachkars, works by Arsen Phanosyan were also presented to UNESCO.