Համաշխարհային գրականության դասականը որը անքակտելիորեն կապված էր հայերի հետ

Հուլիսի 15-ին` Անտոն Պավելի Չեխովի հիշատակի օրն է

Անքակտելիորեն կապված էր հայերի հետ, երբ իր պապի հետ հայկական Մեծ Սալա գյուղում կանգ էր առել մնալու հայ ընտանիքի հետ.  Տագանրոգից Ռոստով ճանապարհորդությունից հոգնած Չեխովն ու նրա պապը հանգստանալու կարիք ունեիմ։  Նրանք պատրաստվում էին թեյ խմել, երբ սենյակ մտավ մի հայ աղջիկ։  «Ես միակը չէի, ով կարծում էր, որ հայ աղջիկը գեղեցիկ է.  Պապը, ութսուն տարեկան մի տղամարդ, ուժեղ բնավորության տեր և անտարբեր կանանց ու բնության գեղեցկությունների հանդեպ, մի ամբողջ րոպե նայեց Մաշային»,- հետագայում հիշում է Չեխովը։  Այս աղջիկը ծանր աշխատանք էր կատարում գյուղում, բայց դեռ գեղեցիկ էր։  Նա հաճախ էր հիշում այս հայ աղջկան.
Նա ընկերացել է Իվան Այվազովսկու հետ: Նա Այվազովսկուն անվանել է «լավ հանճար»։
Նաև Ղրիմում նա ընկերացավ Սպենդիարովի հետ, և նրանց հաճախ էին տեսնում Յալթայի նստարանին նստած.
Նա մոտ 30 հազար ռուբլի է ուղարկել թուրքական վայրագություններից տուժած հայերին։

15 июля день памяти Антона Павловича Чехова- классик мировой литературы был неразрывно связан с армянами- юношей будучи в  армянском селе Большие Салы  с дедом , остановился на постой в семью  армянина. Уставшим от пути из Таганрога в Ростов Чехову  и его дедушке нужно было отдохнуть. Готовились чаевничать, когда в комнату вошла армянская девушка. “Не только я подумал, что армянская девушка прекрасна. Дедушка, восьмидесятилетний старик, человек с твердым характером и безразличный к женщинам и к красотам природы, целую минуту смотрел на Машу”, – позже вспоминал Чехов. Эта девушка выполняла тяжелую работу в сельской местности, но все равно она была прекрасна. Он часто вспоминал эту армянскую девушку.
Дружил с Иваном Айвазовским .Он называл Айвазовского “добрым гением” и написал: “Армянский дух этого доброго гения чувствуется на каждом шагу в Феодосии”.
Так же в Крыму подружился со Спендиаровым и их нередко видели сидящими на лавочке в Ялте
Направил около 30 тысяч рублей пострадавшим от турецких зверств армянам.

On July 15, the day of remembrance of Anton Pavlovich Chekhov, a classic of world literature, was inextricably linked with Armenians; the young man, while in the Armenian village of Bolshie Saly with his grandfather, stopped to stay with an Armenian family.  Tired from the journey from Taganrog to Rostov, Chekhov and his grandfather needed to rest.  They were getting ready to have tea when an Armenian girl entered the room.  “I wasn’t the only one who thought the Armenian girl was beautiful.  Grandfather, an eighty-year-old man, a man of strong character and indifferent to women and the beauties of nature, looked at Masha for a whole minute,” Chekhov later recalled.  This girl did hard work in the countryside, but she was still beautiful.  He often remembered this Armenian girl.
He was friends with Ivan Aivazovsky. He called Aivazovsky a “good genius” and wrote: “The Armenian spirit of this good genius can be felt at every step in Feodosia.”
Also in Crimea, he became friends with Spendiarov and they were often seen sitting on a bench in Yalta
He sent about 30 thousand rubles to the Armenians who suffered from Turkish atrocities.