Թուրքական կողմը պահանջել է արգելել նրա  մասնակցությունը 1921 թվականի  Մոսկվայի բանակցություններին՝

1939 թվականի օգոստոսի 10-ին- անհիմն բռնադատվել և գնդակահարվել է Ալեքսանդր Հարությունի (Արտեմի) Բեկզադյանը– դիվանագետ ,1930-1934 թվականներին՝ ԽՍՀՄ դեսպանն էր Նորվեգիայում, իսկ 1934-1937 թվականներին՝ Հունգարիայում։

Ծննվել է Շուշիում, 1911 թվականին ավարտել է Ցյուրիխի համալսարանի հասարակաքաղաքական ֆակուլտետը։ Գործուն մասնակցություն է ունեցել ՌՍԴԲԿ արտասահմանյան կազմակերպությունների աշխատանքներին, սերտ կապ պահպանել 2-րդ ինտերնացիոնալի գործիչների, Եվրոպայի կուսակցությունների հետ։1920 թվականին եղել է  խորհրդային հռչակող հեղկոմի անդամ, առաջին կառավարության արտգործժողկոմ։ 1920 թվականի դեկտեմբերին և 1921 թվականի հունվարին Թուրքիայի կառավարությանը նոտաներ է հղել՝ պահանջելով դադարեցնել գրավված հայկական տարածքներում հայ բնակչության նկատմամբ գազանությունները, առաջարկել բանակցություններ սկսել Կարսի մարզը և Ալեքսանդրապոլը Խորհրդային Հայաստանին վերադարձնելու համար։ Սակայն թուրքական կողմը պահանջել է արգելել Բեկզադյանի գլխավորությամբ հայկական պատվիրակության մասնակցությունը 1921 թվականի փետրվար-մարտին Մոսկվայի բանակցություններին՝ պատճառաբանելով Հայաստանում սկսված հակախորհրդային զինված ապստամբությունը։ Հետագա տարիներին կատարել է դիվանագիտական աշխատանք։

Ստալինիզմի զոհ է։ Անհիմն բռնադատվել է, գնդակահարվել, հետմահու արդարացվել։ Մահացել է 1939 թվականի օգոստոսի 10-ին։

15 сентября 1879 года в Шуши родился дипломат Александр Арутюный (Артемий) Бекзадян. В 1930-1934 годах он был послом СССР в Норвегии, а в 1934-1937 годах – в Венгрии.  В 1911 году он окончил факультет социальных и политических наук Цюрихского университета.  Принимал активное участие в работе зарубежных организаций РСБК, поддерживал тесные связи с деятелями 2-го Интернационала, европейских партий. В 1920 году был членом исполкома по провозглашению Армении Советом, зарубежным исполнительным комитетом РСБК. первое правительство.  В декабре 1920 г. и январе 1921 г. он направил ноты турецкому правительству, требуя прекращения зверств против армянского населения на оккупированных армянских территориях, предлагая начать переговоры о возвращении Карсского марза и Александраполя Советской Армении.  Однако турецкая сторона потребовала запретить участие армянской делегации во главе с Бекзадяном в московских переговорах в феврале-марте 1921 года, ссылаясь на начавшееся в Армении антисоветское вооруженное восстание.  В последующие годы он занимался дипломатической работой.

Он жертва сталинизма.  Он был несправедливо репрессирован, расстрелян и реабилитирован посмертно.  Он умер 10 августа 1939 года.

On September 15, 1879, Alexander Harutyunyi (Artemi) Bekzadyan, a diplomat, was born in Shushi. In 1930-1934, he was the USSR ambassador to Norway, and in 1934-1937, to Hungary.  In 1911, he graduated from the Faculty of Social and Political Sciences of the University of Zurich.  He took an active part in the work of foreign organizations of the RSDBC, maintained close contact with the figures of the 2nd International, European parties. In 1920, he was a member of the executive committee declaring Armenia Soviet, the foreign executive committee of the first government.  In December 1920 and January 1921, he sent notes to the Turkish government, demanding an end to atrocities against the Armenian population in the occupied Armenian territories, offering to start negotiations for the return of Kars Marz and Alexandrapol to Soviet Armenia.  However, the Turkish side demanded to ban the participation of the Armenian delegation led by Bekzadian in the Moscow negotiations in February-March 1921, citing the anti-Soviet armed rebellion that started in Armenia.  In the following years, he did diplomatic work.

He is a victim of Stalinism.  He was unjustly repressed, shot, and exonerated posthumously.  He died on August 10, 1939.