Եղել է լավագույն դիպուկահարներից  մեկը, ոչնչացրել է հակառակորդի բազմաթիվ զինվորներ, դիպուկահարների և տանկեր։

1993 թվականի օգոստոսի 23-ին Ամուտեշ գյուղի մոտ (Քաշաթաղի շրջան) զոհվել է Մարգարիտա Վարդանի Սարգսյանը՝ Մարտական խաչի երկրորդ աստիճանի ասպետ (հետմահու), դիպուկահար,

հրաձգության Ադրբեջանի չեմպիոն։  Արցախյան ազատամարտի սկզբում 01.09.1992թ.-ից 23.08.1993թ.-ին կամավոր ընդգրկվել է «Կանանց ջոկատում»:   Նա ծառայել է ԼՂՀ ՊԲ-ում, եղել է լավագույն հրաձիգներից մեկը, ոչնչացրել է հակառակորդի բազմաթիվ զինվորների, դիպուկահարների և տանկերի։
Նա հերոսաբար զոհվեց, երբ նրա ջոկատը անհավասար պայքարի մեջ մտավ գերակա թշնամու ջոկատի հետ:
Մարգարիտա Սարգսյանի մասին գրվել է թերթերում («Վերջը ով կփակի դուռը», «Դիպուկահարի վերջին գիշերը» և այլն), Հովիկ Վարդումյանի գրքույկում, Անահիտ Արփենի «Անաիտի աղբյուրը» վավերագրական վեպում (2015 թ.)

23 августа 1993 года у села Амутеш(Кашатагский район)- погибла Маргарита Вардановна Саргсян- Кавалер боевого креста второй степени(посмертно), снайпер, чемпионка Азербайджана по стрельбе. С началом Арцахской освободительной войны добровольно записалась в «Женский отряд», с 01.09.1992 – 23.08.1993.  служила в Армии обороны НКР, была одним из лучших стрелков.Уничтожила множество вражеских солдат, снайперов и танков.
Героически погибла  когда   ее отряд вступил в неравный  бой с превосходящим отрядом противника .
О Маргарите Саргсян писали в газетах («Кто в конце концов закроет дверь», «Последняя ночь снайпера» и др.), в буклете Овика Вардумяна, в документальном романе Анаит Арпен «Источник Анаит» (2015)

On August 23, 1993, near the village of Amutesh (Kashatagh district), Margarita Vardano Sargsyan, a holder of the second degree combat cross (posthumously), a sniper, and the champion of Azerbaijan in shooting, died. With the beginning of the Artsakh Liberation War, she voluntarily enlisted in the “Women’s Squad”, from September 1, 1992 to August 23, 1993. She served in the NKR Defense Army and was one of the best shooters. She destroyed many enemy soldiers, snipers, and tanks. She died heroically when her unit entered into an unequal battle with a superior enemy unit.  Margarita Sargsyan was written about in newspapers (“Who will finally close the door”, “The last night of the sniper”, etc.), in a booklet by Hovik Vardumyan, in the documentary novel by Anahit Arpen “The Source of Anahit” (2015)