Հայկական հոգի ունեցող ամերիկացի, երկար ու հետաքրքիր կյանքով ապրեց։

1908 թվականի  Օգոստոսի 31-ին  – Ծնվել է  Վիլյամ Սարոյեանը–  ականաւոր գրող, արվեստագէտ եւ բեմադրիչ։

32 տարեկանում նա արժանացել է Պուլիտցերյան մրցանակի՝ լավագույն դրամայի համար («Քո կյանքի լավագույն տարիները»), որից նա հրաժարվել է։ Եվ չորս տարի անց նա ստացավ Օսկար լավագույն գրական աղբյուրի համար («Մարդկային կատակերգություն»):
1935 թվականից հետո Սարոյանը չորս անգամ այցելել է Խորհրդային Հայաստան։ Ասում էին, որ այստեղ նա սիրում էր ամենուր գնալ, շփվել սովորական մարդկանց հետ, որոնք հաճախ դառնում էին նրա պատմությունների հերոսները։
Սարոյանի աճյունը դիակիզվել է. աճյունի կեսը թաղվել է Ֆրեզնոյի Արարատ գերեզմանատանը, մյուսը՝ գրողի կամքով, Երևանի Կոմիտասի անվան պանթեոնում։

31 августа 1908 года – родился Уильям Сароян- выдающийся писатель, художник и режиссер. Всесторонне развитый американец с армянской душой прожил долгую и интересную жизнь.
Был удостоен Пулитцеровской премии в 32 года за лучшую драму (“Лучшие годы вашей жизни”), от которой отказался. А спустя четыре года получил “Оскара” за лучший литературный первоисточник (“Человеческая комедия”).
После 1935 года Сароян четырежды посещал Советскую Армению. Рассказывали, что здесь ему нравилось бывать везде, общаться с обычными людьми, которые часто и становились героями его рассказов.
Тело Сарояна было кремировано: половина праха захоронена на Араратском кладбище во Фресно, другая, по завету самого писателя, в пантеоне имени Комитаса в Ереване.

August 31, 1908 – William Saroyan was born – an outstanding writer։ A well-rounded American with an Armenian soul, he lived a long and interesting life.
He was awarded the Pulitzer Prize at the age of 32 for best drama (“The Best Years of Your Life”), which he refused. And four years later he received an Oscar for best literary source (“The Human Comedy”).
After 1935, Saroyan visited Soviet Armenia four times. They said that he liked to be everywhere here, to communicate with ordinary people, who often became the heroes of his stories.
Saroyan’s body was cremated: half of the ashes were buried in the Ararat Cemetery in Fresno, the other, according to the will of the writer himself, in the Komitas Pantheon in Yerevan.