Նրա գրեթե բոլոր ժողովածուների ու գրքերի մասին դրականորեն են արտահայտվել ժամանակի անվանի մտավորականները

1991 թ-ի նոյեմբերի 24-ին Դաշտադեմ գյուղում , Արագածոտնի մարզ- մահացել է- Վռամ Միքայելի Հովսեփյանը-   բանաստեղծ, արձակագիր, թարգմանիչ։ ԽՍՀՄ Գրողների միության անդամ (1958)։

Առաջին բանաստեղծությունը տպագրվել է 1950 թվականին «Գրական թերթում», առաջին գիրքը («Արագածի լանջից» խորագրով)՝ 1956 թվականին։ 1958 թվականից Վռամ Հովսեփյանն եղել է ԽՍՀՄ գրողների միության անդամ։
Վռամ Հովսեփյանի գրեթե բոլոր, այդ թվում նաև՝ անտիպ ժողովածուների ու գրքերի մասին դրականորեն են արտահայտվել ժամանակի անվանի մտավորականները՝ Գուրգեն Մահարին, Հովհաննես Շիրազը, Համո Սահյանը և ուրիշներ։ Վռամ Հովսեփյանի ծնողներն ու ողջ ազգուտոհմը 1915 թվականին բռնագաղթվել էին Մշո Ծղակ գյուղից։ Խոսում և գրում էր Մշո բարբառով։ Վաստակաշատ գրողի մասին կենսագրական տեղեկություններ կան Գրական տեղեկատուներում, Հիշարժան տարեթվերի գրքույկներում և Հայաստանի տեղանունների բառարանում։ Հայաստանի հանրային ռադիոյի արխիվում պահպանվել է Վռամ Հովսեփյանի խոսքերով և կոմպոզիտոր Խաչատուր Ներսիսյանի երաժշտությամբ գրված 3 երգ։Արևմտյան Հայաստանի ժամանակավոր կորստի ու բնօրրան հայրենիքին վերստին տիրանալու կարոտաբաղձությունն իրենց արտահայտությունն են գտել Հովսեփյանի «Գուռգուռա» , «Ջոջանց տուն» պոեմներում, բանաստեղծությունների «Կանաչ մամուռ», «Տոհմածառ» և «Տեղատարափ», «Արևածագ» արձակ երկերի ժողովածուներում ամփոփված ոտանավորներում, նովելներում, պատմվածքներում, ինչպես նաև «Ճակատագիր» հուշագրության էջերում։ «Գուռգուռա» Պոեմը երկարատև, ծանր ապրումների ու խոհերի արգասիք է, ուր խտացված գույներով պատկերվում է հայ ժողովրդի անցյալից ողբերգական մի դրվագ։ Գրքում եղած մի շարք բանաստեղծություններ և հատկապես «Գուռգուռա» պոեմը հիմք են տալիս ասելու, որ Հովսեփյանը երկար որոնումներից հետո գտել է այն արահետը, որ ընթերցողի սիրտն է տանում» ։

24 ноября 1991 года в селе Даштадем Арагацотнской области скончался Врам Микаелович Овсепян, поэт, прозаик, переводчик.  Член Союза писателей СССР (1958).  Первое стихотворение было опубликовано в 1950 году в «Литературной газете», первая книга (под названием «Со склона Арагаца») — в 1956 году.  С 1958 года Врам Овсепян является членом Союза писателей СССР.  Он автор 19 книг.
Известные интеллектуалы того времени Гурген Махари, Ованнес Шираз, Амо Сахян и другие положительно отзывались практически обо всех сборниках и книгах Врама Овсепяна, в том числе и нетипичных.  В 1915 году родители и вся семья Врама Овсепяна были депортированы из села Мшо Цгак.  Он говорил и писал на мушском диалекте .  Биографические сведения о плодовитом писателе имеются в «Литературных справочниках», буклетах «Памятные даты» и словаре армянских топонимов.  В архиве Общественного радио Армении сохранились 3 песни, написанные на слова Врама Овсепяна и написанные композитором Хачатуром Нерсисяном. Тоска по временной утрате Западной Армении и возвращению родины нашла выражение в стихотворениях Овсепяна «Гургура». «Жожанц Тун», стихотворения «Зеленый мох», «Генеалогическое древо» и «Техлаграп»,  В стихах, романах, рассказах обобщены в сборниках прозаических произведений «Восход», а также на страницах мемуаров «Судьба».  Стихотворение «Гургура» — результат долгих, тяжелых переживаний и раздумий, где в сгущенных красках изображен трагический эпизод из прошлого армянского народа.  Ряд стихотворений в книге и особенно стихотворение «Гургура» дают основание говорить о том, что после долгих поисков Овсепян нашел путь, ведущий сердце читателя.

On November 24, 1991, Vram Mikayel Hovsepyan, poet, novelist, translator, died in Dashtadem village, Aragatsotn region.  Member of the Union of Writers of the USSR (1958).  The first poem was published in 1950 in the “Literary Newspaper”, the first book (with the title “From the Slope of Aragatsi”) in 1956.  Since 1958, Vram Hovsepyan has been a member of the Writers’ Union of the USSR.  He is the author of 19 books.
Famous intellectuals of the time, Gurgen Mahari, Hovhannes Shiraz, Hamo Sahyan and others, spoke positively about almost all of Vram Hovsepyan’s collections and books, including atypical ones.  In 1915, Vram Hovsepyan’s parents and entire family were deported from Msho Tsghak village.  He spoke and wrote in the Mcho dialect.  There is biographical information about the prolific writer in Literary directories, Memorable dates booklets and Armenian place names dictionary.  3 songs written by Vram Hovsepyan’s words and composed by composer Khachatur Nersisyan have been preserved in the archives of the Public Radio of Armenia. The longing for the temporary loss of Western Armenia and the return of the homeland found expression in Hovsepyan’s poems “Gurgura”, “Jojants Tun”, poems “Green Moss”, ”  “Family tree” and “Tehlagrap”,  In the poems, novels, short stories summarized in the collections of “Sunrise” prose works, as well as in the pages of the “Fate” memoir.  The poem “Gurgura” is the result of long, hard feelings and thoughts, where a tragic episode from the past of the Armenian people is depicted in condensed colors.  A number of poems in the book and especially the poem “Gurgura” give grounds to say that after a long search, Hovsepyan found the path that leads the reader’s heart.