Հայ իրականության առաքյալը, ապրելով իր ժողովրդի ձգտումներով  տառապել է նրա ճակատագրով

1937 թվականի նոյեմբերի 27-ին Երևանի բանտում վախճանվեց Եղիշե Աբգարովիչ Չարենցը (Սողոմոնյան) Մեծագույն գրական գործիչ

1937 թվականին դարձել է քաղաքական ռեպրեսիաների զոհ։
Ինքը՝ Եղիշեն, պատմել է, որ Կարս էր եկել Չարենց ազգանունով մի բժիշկ, և  իր գրական անունն է վերցրել տեսնելով  իր նշանի վրա՝ «Չարենց» մակագրությունը։  Չարենցի պատանեկան ընկերներն այլ բացատրություններ են տալիս.  Եղիշեն մանուկ հասակում շատ չարաճճի երեխա է եղել , այստեղից էլ՝ Չարենցը։
1937 թվականի նոյեմբերի 27-ին բանտի բժիշկները հաստատեցին Եղիշե Չարենցի մահը կատարային թոքաբորբից և մարմնի ընդհանուր հյուծումից։  Գիշերը բանաստեղծի մարմինը բարձել են «Հաց» մակագրությամբ ավտոմեքենայի մեջ, տարել Գառնու բարձունքի ուղղությամբ և գաղտնի թաղել լեռնային տարածքում։  Բանաստեղծի գերեզմանը դեռ անհայտ է։  Մահից առաջ նա խցի պատերին արյունով գրել է «Ես անմեղ եմ»… 1950-ական թթ.  Եղիշե Չարենցը հետմահու վերականգնվել է.

27 ноября  1937 года в Ереванской тюрьме- скончался   Егише Абгарович Чаренц (Согомонян ).Великий литературный деятель, апостол армянской действительности, живущей чаяниями своего народа и страдающий за его судьбу. В 1937 году ставший жертвой политических репрессий.
Сам Егише  рассказывал , что в Карс приехал врач с фамилией Чаренц и надпись на его вывеске «Чаренц» он и взял себе литературным именем. Юношеские друзья Чаренца дают и другие объяснения. Егише в детстве был очень непослушным ребенком («чар» с армянского – непослушный), отсюда и Чаренц.
27 ноября 1937 года тюремные врачи констатировали смерть Егише Чаренца вследствие катарального воспаления легких и общего истощения организма. Ночью тело поэта погрузили в машину с надписью «Хлеб», отвезли по направлению Гарнийских высот и тайно закопали в горной местности. Могила поэта до сих пор неизвестна. Перед смертью он писал кровью на стенах камеры «Я невиновен»…В 1950-х гг. Егише Чаренц был реабилитирован посмертно.

On November 27, 1937, Yeghishe Abgarovich Charents (Sogomonian) died in Yerevan prison. He was a great literary figure, an apostle of Armenian reality, living with the aspirations of his people and suffering for their fate. In 1937, he became a victim of political repression. Yeghishe himself said that a doctor with the surname Charents came to Kars and he took the inscription on his sign “Charents” as his literary name. Charents’ youthful friends give other explanations. Yeghishe was a very naughty child in childhood (“char” in Armenian means naughty), hence Charents. On November 27, 1937, prison doctors confirmed the death of Yeghishe Charents due to catarrhal pneumonia and general exhaustion of the body. At night, the poet’s body was loaded into a car with the inscription “Bread”, taken in the direction of the Garni Heights and secretly buried in the mountains.  The poet’s grave is still unknown. Before his death, he wrote in blood on the walls of his cell “I am innocent”… In the 1950s, Yegishe Charents was rehabilitated posthumously.