Դաշնակցական իշխանությունը տարածքային և այլ մեծ զիջումների գնով  փորձեց  պահպանել մնացած Հայաստանի անկախությունը։

1920 թվականի դեկտեմբերի 3-ին ստորագրվեց Ալեքսանդրապոլի պայմանագիրը։
Համաձայնագիրը ստորագրվել է Հայաստանում իշխանությունը բոլշևիկներին փոխանցելուց հետո՝ 1920 թվականի հայ-թուրքական պատերազմում Հայաստանի Առաջին Հանրապետության պարտությունից հետո։

 Թուրքական կողմից այն ստորագրել է թուրքական բանակի հրամանատար Քազըմ Կարաբեքիրը, իսկ հայկական կողմից՝ Ալեքսանդր Հատիսյանը։
Համաձայնագիրը բաղկացած է 18 հոդվածից։  Պայմանագրով Կարսի մարզը և Սուրմալուի նահանգը փոխանցվեցին Թուրքիային, իսկ Նախիջևանի, Շարուրի, Շախտախտինսկու շրջանները ժամանակավոր հայտարարվեցին Թուրքիայի հովանավորության տակ, որոնց հետագա ճակատագիրը պետք է որոշվեր հանրաքվեով։  Հայաստանը զրկվեց բանակ պահելու իրավունքից, հայկական բանակի չափը սահմանվեց 1500 զինվոր, 8 թնդանոթ և 20 գնդացիր։  Ըստ Հայաստանի կառավարության հայտարարության՝ Թուրքիան պարտավոր էր զինված օգնություն ցուցաբերել Հայաստանին բոլշևիկներին Հայաստանից հեռացնելու համար, իսկ հետագայում ներքին և արտաքին վտանգի դեպքում շարունակել օգնություն ցուցաբերել։
Ալեքսանդրապոլի պայմանագիրը պետք է վավերացվեր դրա ստորագրումից մեկ ամիս անց, սակայն Հայաստանի խորհրդային կառավարությունը, որն արդեն իշխանության էր եկել, նոր պայմանագիր կնքեց Թուրքիայի հետ՝ 1921 մարտի 16-ի Մոսկովյան պայմանագիրը , որ փոխարինվեց 1921′ թվականի հոկտեմբերի 13-ի Կարսի պայմանագիրը։
Արդյունքում Թուրքիային անցան նախկինում Հայաստանի կազմում գտնվող մի շարք տարածքներ , ինչպես նաև Նախիջևանը, Սյունիքն ու Արցախը պետք է հայտվեին Սովետական  Ադրբեջանի կազմում որի դիմաց, դուրս բերեց իր զորքերը Գյումրիից և հրաժարվեց ապահովել Հայաստանի  անկախությունը և պաշտպանություն բոլշևիկներից.

3 декабря 1920 года был подписан Александропольский договор.
Договор был подписан после передачи власти в Армении большевикам в поражения Первой Республики Армения в армяно-турецкой войне 1920 года. С турецкой стороны его подписал командующий турецкой армией Кязим Карабекир, с армянской – Александр Хатисян .
Договор состоит из 18 статей. Дашнакское правительство путем больших территориальных и иных уступок попыталась сохранить независимость оставшейся  Армении. По соглашению Карсская область и провинция Сурмалу передавались Турции, а Нахиджеванский, Шарурский, Шахтахтинский районы объявлялись временно под турецким покровительством, дальнейшая судьба которых должна была решиться путем референдума. Армения была лишена права содержать армию , численность армянской армии была установлена в 1500 солдат, 8 пушек и 20 пулеметов. Согласно заявлению правительства Армении, Турция была обязана оказать вооруженную помощь Армении  для изгнания из Армении большевиков оказывать помощь и в дальнейшем в случае внутренней и внешней опасности.
Александропольский договор должен был быть ратифицирован через месяц после его подписания, но уже  пришедшее к власти советское правительство Армении подписало новый договор с Турцией  Этот документ был заменен Московским договором от 16 марта 1921 года, а затем Карским договором от 13 октября 1921 года.
В результате чего Турция взамен на признание за ней ряда территорий ранее входившим в состав Армении , а так же включения в состав Азербайджана Нахиджевана, Сюника и Арцаха вывела свои войска из Гюмри и отказалась от обеспечения независимости Армении  и ее защиты от большевиков.

On December 3, 1920, the Treaty of Alexandropol was signed.
The treaty was signed after the transfer of power in Armenia to the Bolsheviks following the defeat of the First Republic of Armenia in the Armenian-Turkish War of 1920. On the Turkish side, it was signed by the commander of the Turkish army, Kazim Karabekir, and on the Armenian side, by Alexander Khatisyan.
The treaty consists of 18 articles. The Dashnak government, through large territorial and other concessions, attempted to preserve the independence of the remaining Armenia. According to the agreement, the Kars region and the province of Surmalu were transferred to Turkey, and the Nakhichevan, Sharur, and Shakhtakhtinsky districts were declared temporarily under Turkish protection, the further fate of which was to be decided by referendum. Armenia was deprived of the right to maintain an army, the size of the Armenian army was set at 1,500 soldiers, 8 cannons, and 20 machine guns.  According to the statement of the Armenian government, Turkey was obliged to provide armed assistance to Armenia to expel the Bolsheviks from Armenia and to provide assistance in the future in case of internal and external danger.
The Alexandropol Treaty was to be ratified a month after its signing, but the Soviet government of Armenia, which had already come to power, signed a new treaty with Turkey. This document was replaced by the Moscow Treaty of March 16, 1921, and then the Kars Treaty of October 13, 1921.
As a result, Turkey, in exchange for recognizing a number of territories that were previously part of Armenia, as well as the inclusion of Nakhichevan, Syunik and Artsakh in Azerbaijan, withdrew its troops from Gyumri and refused to ensure the independence of Armenia and protect it from the Bolsheviks.