Հայկական բայրոնիզմի մեծագույն ներկայացուցիչը

1908 թվականի հունվարի 5-ին Մոսկվայում մահացավ բանաստեղծ, բանախոս, ուսուցիչ Սմբատ Շահազիզը (Շախազիզյան)-  արեւելյան լեզուների դոկտեր (1867)։  Ծնունդով աշտարակցի

Մեր քաղաքական պոեզիայի ամենավառ ներկայացուցիչներից էր, հայտնի դարձավ նաև այսպես կոչված անձնական լիրիկայի  հետ կապված իր մի քանի փայլուն բանաստեղծություններով, որոնք Պեշիկթաշլյանի նմանատիպ ստեղծագործությունների հետ միասին պատրաստեցին Հովհաննես Հովհաննիսյանի տեսքը։   Բոլոր դեպքերում Շահազիզի այս բնույթի ստեղծագործությունները՝ «Երազ», «Սիրիր ինձ», «Հայաստանի ոգի», «Գիշեր», «Աշտարակ» և այլն, ունեն որոշակի հայրենասիրական ուղղվածություն։

5 января 1908 года в  Москве- скончался Смбат Шахазиз (Шахазизян)- поэт, оратор и педагог.  Величайший представитель армянского байронизма.  Кандидат восточных языков (1867). Уроженец Аштарака
Шахазиз, который был одним из ярких представителей нашей политической поэзии, прославился также несколькими своими блестящими стихотворениями, относящимися к так называемой личной лирике, подготовившей появление Ованнеса Ованесяна наряду с аналогичными произведениями Пешикташляна.  Во всех случаях произведения Шахазиза такого характера, такие как «Сон», «Люби меня», «Дух Армении», «Ночь», «Аштарак» и др., имеют определенную патриотическую направленность.

On January 5, 1908, Smbat Shahaziz (Shahazizyan), a poet, orator and teacher, passed away in Moscow. The greatest representative of Armenian Byronism. Candidate of Eastern Languages (1867). A native of Ashtarak, Shahaziz, who was one of the brightest representatives of our political poetry, also became famous for several of his brilliant poems, related to the so-called personal lyrics, which prepared the emergence of Hovhannes Hovhannisyan along with similar works by Peshiktashlyan. In all cases, Shahaziz’s works of this nature, such as “Dream”, “Love Me”, “Spirit of Armenia”, “Night”, “Ashtarak” and others, have a certain patriotic orientation.